30.4.12

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΓΝΩΣΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα" της προηγούμενης Κυριακής 29 Απριλίου 2012 "φιλοξενήθηκε" ρεπορτάζ για το Μέτωπο Γυναικών της Χρυσής Αυγής.

Στη συνέντευξη που δόθηκε η υπεύθυνη του Μετώπου Γυναικών συναγωνίστρια και υποψήφια στην εκλογική περιφέρεια Β' Αθηνών Ευγενία Χρήστου έδωσε μια απάντηση σε όλους τους φωστήρες κατηγόρους μας σχετικά με τη θέση της γυναίκας στην ιδεολογία μας. Ωστόσο οι υπεύθυνοι του "κόψε-ράψε" της εφημερίδας φρόντισαν να γίνει "λάθος" στη λεζάντα με το ονοματεπώνυμό της κάτω από τη φωτογραφία της, συγχέοντας το πρόσωπο της συναγωνίστριας με το ονοματεπώνυμο άλλης υποψήφιάς μας και συναγωνίστριας, της Στυλιανής Χατζηαγγελή. Ως χρυσαυγίτισσες και χρυσαυγίτες είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοια...λάθη, πόσο μάλλον όταν προέρχονται από μεγάλης κυκλοφορίας έντυπα!

Όπως μπορεί επίσης να διαπιστώσει κάποιος από τον τίτλο του ρεπορτάζ και σχετικά με τη συναγωνίστρια Ουρανία Μιχαλολιάκου η οποία απάντησε σε ερωτήσεις του δημοσιογράφου, έγινε για άλλη μια φορά προσπάθεια χλευασμού του κινήματός μας με χρήση όρων όπως "ΤΟ ΑΒΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ". (Εδώ να σημειώσουμε ότι πέραν της ειρωνείας προς εμάς οι κύριοι του "Πρώτου Θέματος" κακοποιούν και την ελληνική γλώσσα καθώς είναι ΑΥΓΟ και όχι ΑΒΓΟ). Δεν έλειψαν επίσης υποτιμητικοί σχολιασμοί όπως οι εξής: "Ο Γυναίκες της Χρυσής Αυγής ήρθαν στην επιφάνεια με το πρόσφατο "δρόσισμα" του πρώην Υπουργού του ΠΑΣΟΚ κ. Πέτρου Ευθυμίου στο Μαρούσι" και "Ακροδεξιά με άρωμα γυναίκας: αυτό που μέχρι πρότινος φάνταζε ανέκδοτο"...

ΟΧΙ κύριοι του "Πρώτου Θέματος", οι γυναίκες της Χρυσής Αυγής, που είναι οι γυναίκες της αιώνιας Ελλάδας, εδώ και χρόνια παρίστανται υπερήφανα μαζί με τους άνδρες σε κάθε μορφή αγώνα για την αποτίναξη των δεσμών του Έλληνα, απλά εσείς φροντίζετε να αποσιωπείτε σκοπίμως την παρουσία μας γιατί για εσάς προτεραιότητα έχουν οι παρακμιακές περσόνες της showbiz και οι γυναίκες της πολιτικής των συστημικών κομμάτων που εμπλέκονται σε σκάνδαλα και εξαργυρώνουν τα χρήματα των φορολογουμένων σε ακίνητα, αυτοκίνητα και νυχτερινή ζωή. Η Ελληνίδα που μάχεται για τις μεγάλες Ιδέες και νιώθει ζωτικό κομμάτι της Φυλής μέχρι πρότινος ήταν "γραφική" για εσάς. Και η ιερή Ελληνίδα μητέρα ήταν και είναι για τα ΜΜΕ σας μια "ντεμοντέ" φιγούρα, ένας παθητικός δέκτης των διαφημίσεων των πολυεθνικών και των αρρωστημένων προτύπων που οι παγκόσμιοι πνευματικά κυρίαρχοι έχουν στο μυαλό τους...Ε λοιπόν εμείς θα τη χαλάσουμε τη σούπα σας.

Ζήτω η Νίκη!

Καλη τυχη στην υποψηφια συναγωνιστρια

Η συναγωνίστριά μας και μέλος του Μετώπου Γυναικών Μαρία-Ελένη Κατσινοπούλου, υποψήφια της Χρυσής Αυγής στην εκλογική περιφέρεια Αργολίδας, παρευρέθηκε το Σάββατο 28 Απριλίου 2012 στην κατάμεστη αίθουσα του δημαρχείου της Νεμέας για την παρουσίαση των υποψηφίων του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσής Αυγής σε Κορινθία και Αργολίδα.

Ακολουθεί οπτικό υλικό με τις δηλώσεις της σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό:




Εdit: Δείτε συνέντευξή της ΕΔΩ.


Οι Γυναίκες του Κινήματος ήταν και είναι απαραίτητες σε κάθε μορφή αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τα δεσμά της.

Ζήτω η Νίκη!

29.4.12

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ


Στη σημερινή κοινωνία, στην οποία κυριαρχούν τα πρότυπα της εκπόρνευσης, όπου ο ρόλος της μητέρας έχει απαξιωθεί και έχει αντικατασταθεί από επιφανειακές αξίες, οι γυναίκες της Χρυσής Aυγής, δυναμικές και συνειδητοποιημένες για τη φύση του γυναικείου φύλου, προβάλουν σθεναρά ένα υγειές πρότυπο. Πρότυπο βασισμένο σε πραγματικές αξίες, καθοδηγούμενες σε έναν τρόπο ζωής από τα ιδανικά της υπέρλαμπρης ελληνικής φυλής και της Πατρίδας μας. Φτάνει πια, η γυναίκα δεν αποτελεί ένα σκεύος ηδονής, ούτε αντικείμενο για να πωλούνται με τρόπο σεξιστικό, σωρείες αχρείαστων καταναλωτικών προϊόντων. Εμείς θέτουμε πρωτίστως την πνευματική και ηθική καλλιέργεια, και δεν την χρησιμοποιούμε απλώς ως ένένα «εξτραδάκι» στην γενική εικόνα μιας σεξιστικής θηλυκής ύπαρξης. Ναι, για εμάς μια γυναίκα που είναι μητέρα, αποτελεί από μόνη της υψηλή αξία. Εδώ θα ήθελα να διευκρινίσω προς όλες αυτές τις δήθεν φεμινίστριες πως εμείς δεν επιθυμούμε η Ελληνίδα να είναι καθηλωμένη μπροστά στο χαζοκούτι και να παρακολουθεί τούρκικα σίριαλ και κουτσομπολίστικες εκπομπές, οι οποίες προβάλλουν ένα δήθεν lifestyle και προωθούν γυναίκες που έχουν να επιδείξουν ικανότητες μόνο στις πίστες και στις πασαρέλες, δημιουργώντας ένα κλίμα ανασφάλειας στην γυναίκα που που ασχολείται με τη φροντίδα της οικογένειας και των παιδιών της.

Αναρωτήθηκαν πραγματικά εάν όλες αυτές είναι πραγματικά ευτυχισμένες, ή απλώς βουτηγμένες στην υποκρισία ενός «δήθεν», επιφανειακού τρόπου ζωής; Εμείς επιθυμούμε οι γυναίκες να μορφώνονται γιατί εκείνες θα γαλουχήσουν τα παιδιά τους, τα οποία είναι η ελπίδα και το μέλλον αυτής της χώρας. Πιστεύουμε ότι η πολύτεκνη μητέρα πρέπει να στηρίζεται από το κράτος, τέρμα πια τα ατέλειωτα κονδύλια στους λαθρομετανάστες, να στηριχτεί επιτέλους η μητέρα που με τόσο κόπο μεγαλώνει τα παιδιά της. Η γυναίκα αγαπητές φεμινίστριες δεν είναι ρομπότ, να δουλεύει 8 ώρες την ημέρα και ταυτόχρονα να φροντίζει την οικογένειά της.

Επιπροσθέτως, για εμάς δεν τίθεται πρόβλημα ισότητας ή υπεροχής ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα, αφού πιστεύουμε ότι αποτελούν δύο διαφορετικές υποστάσεις, που έχουν ταχθεί από την Φύση να αλληλοσυμπληρώνονται, έχοντας να επιτελέσει ο καθένας το δικό του ξεχωριστό Χρέος απέναντι στην Ζωή. Πιο είναι άραγε, το νόημα του συνεχούς ανταγωνισμού με το ανδρικό φύλο; Για όνομα του Θεού, άνδρες και γυναίκες δεν είμαστε εχθροί όπως προσπαθεί να μας πείσει το φεμινιστικό κίνημα. Πως μπορούν να είναι ανταγωνιστές τα δύο φύλα, όταν η συνεύρεσή τους επιφέρει το Θείο δώρο που αποτελεί η γέννηση ενός παιδιού;

Εμείς πιστεύουμε στον αμοιβαίο σεβασμό, στην συντροφικότητα και στην ασφάλεια που πρέπει να υπάρχει μέσα στην οικογένεια. Τι να κάνουμε, δεν είμαστε όμοιες με τους άνδρες, όπως και αυτοί δεν είναι όμοιοι με εμάς. Και ναι, για εμάς τις Χρυσαυγίτισσες, το πρότυπο της γυναίκας που προσπαθεί να κάνει αισθητή την παρουσία της υστερικά και με περίσσεια μαγκιά που θα ζήλευε και ο κάθε νταλικέρης, δεν μας κάνει. Ομοίως, δεν μας κάνει ούτε ο άνδρας που την θηλυπρέπειά του θα ζήλευε κάθε μία από εμάς. Εμείς θέλουμε γυναίκες με προσωπικότητα, γυναίκες υπερήφανες για την ευλογία που τους χάρισε η φύση να γίνουν μητέρες, γυναίκες που σέβονται τον εαυτό τους και δεν παρασύρονται από το ρεύμα της εποχής. Εάν είναι δυνατόν σήμερα, να προσπαθούν να περάσουν την ιδέα πως η μητρότητα αποτελεί την υπέρτατη θυσία έναντι στη «προσωπική ζωή»! Ας μην τρελαθούμε τελείως! Δηλαδή οι ατελείωτες εξορμήσεις σε κέντρα διασκέδασης προς συνεχή αναζήτηση συντρόφου, ή η συνεύρεση της μίας βραδιάς είναι πιο ποιοτική από το να έχεις οικογένεια και να είσαι μητέρα; Ε, γι αυτό συγχαρητήρια σε όλες αυτές τις φεμινίστριες, που έχουν καταντήσει τις γυναίκες να ζουν μέσα στον απροσανατολισμό και την ψυχική σύγχυση, την ανασφάλεια για την εξωτερική τους εμφάνιση και το αδιάκοπο, μάταιο πολλές φόρες κυνήγι για σύντροφο. Τι να πει κανείς και για όλες αυτές τις αριστερίστριες που υπερασπίζονται το δικαίωμα της γυναίκας να φορά τη Μπούργκα στους δρόμους της Ευρώπης, αναρωτιέμαι, δεν αισθάνονται ντροπή για το γεγονός αυτό; Πέρα από το αισθητικό κομμάτι που θαρρείς πως βλέπεις τον χάρο να κόβει βόλτες στον δρόμο, πώς υπερασπίζονται το δικαίωμά τους να φέρονται στις γυναίκες ως όντα μιαρά; Οι μόνες που δεν έχουν δικαιώματα, λοιπόν σύμφωνα με τις φεμινίστριες, είναι οι γυναίκες που αγαπούν την Πατρίδα τους, το έθνος, που είναι υπερήφανες που είναι Ελληνίδες μητέρες. Γιατί εμείς οι Χρυσαυγίτισσες τους ενοχλούμε τόσο; Ίσως γιατί είμαστε αληθινές, με αμόλυντες ψυχές, ακομπλεξάριστες και ευτυχισμένες.

Η Χρυσή Αυγή τοποθετεί τη γυναίκα ως μητέρα στο υψηλότερο βάθρο της κοινωνίας, της δίνει τη θέση που της αρμόζει. Αναγνωρίζει το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, το γεγονός πως σε λίγα χρόνια το ελληνικό έθνος θα αποτελεί μειονότητα.

Οι μουσουλμάνες γεννούν κατά μέσο όρο έξι παιδιά, ενώ η Ελληνίδα σήμερα, μετά βίας ένα. Η Ελληνίδα φέρει το χρέος και την τιμή να συνεχίσει το γένος της. Το γένος εκείνο που γέννησε φιλοσόφους και ήρωες. Θα πρέπει να νοιώθει υπερήφανη που θα συμβάλλει στη συνέχεια ενός λαού που απετέλεσε το λίκνο του πολιτισμού για όλον τον κόσμο. Είναι πραγματικά ανήκουστο να αφήσουμε να χαθεί η ελληνική φυλή όπως χάθηκαν στα βάθη των αιώνων οι Σουμέριοι και άλλες φυλές.

Επιπλέον, ποια είναι σήμερα αλήθεια τα ίσα δικαιώματα που έχουν καταφέρει να κατακτήσουν οι κατήγοροί μας; Να μην μπορεί η γυναίκα να κυκλοφορεί στους δρόμους ελεύθερα; Ποια είναι η ισότητα όταν υποχρεώνεσαι να ζητήσεις τη συνοδεία ενός άνδρα για να επιστρέψεις στο σπίτι σου, όταν σε ληστεύουν ή σε βιάζουν ακόμα και μέσα στο ίδιο σου το σπίτι; Που είναι το δικαίωμά μου να κάνω βόλτες με το παιδί μου στα πάρκα και τις πλατείες; Αλλά σε ποιες πλατείες; Σε αυτές που είναι γεμάτες τριτοκοσμικούς, γεμάτες γυναίκες που εκδίδονται, ή σε αυτές όπου το εμπόριο ναρκωτικών μεσουρανεί;

Καλώ λοιπόν όλες τις Ελληνίδες που έχουν κουραστεί από την υποκρισία και τις επιφανειακές ψευτοαξίες να γνωρίσουν από κοντά την Χρυσή Αυγή, να δουν πως υπάρχει και κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό μέσα στη σημερινή σαπίλα, κάτι Αληθινό. Ζήτω η Νίκη!


Ευγενία Χρήστου
Υπεύθυνη Μετώπου Γυναικών

27.4.12

Η ΚΥΡΑ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ

Μια καθημερινή ιστορία φόβου και ελπίδας, στην κατεχόμενη από λαθρομετανάστες Αθήνα 


Η κυρα - Κατερίνα (Καρούση) είναι καρκινοπαθής και ζει με τον άντρα της, στο κέντρο της Αθήνας. Με 700 ευρώ συνολικά το μήνα, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα (ήδη περιορισμένα) έξοδά τους. Και σα να μην έφτανε αυτό, έχουν ν' αντιμετωπίσουν καθημερινά οπλισμένες συμμορίες λαθρομεταναστών εγκληματιών, που σφάζουν ακόμα και για 5 ευρώ. Όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοι του αποκλεισμένου κέντρου, ζήτησαν βοήθεια από την Πολιτεία. Εκείνη αδιαφόρησε. 

Μοναδικό τους στήριγμα, μια "συμμορία" - όπως την παρουσιάζουν τα "ελληνικά" Μμε - νεαρών παιδιών με μαύρες μπλούζες: Οι Χρυσαυγίτες. 

Ο φωτορεπόρτερ του Reuters (και όχι τα εγχώρια δημοσιογραφικά ανδρείκελα), τους ακολουθεί εδώ και μέρες στις δράσεις του στις γειτονιές της Αθήνας. Κάποια στιγμή, ο φακός αμείλικτα εστιάζει στο δράμα της κυρίας Κατερίνας. Με δάκρυα στα μάτια, υποδέχεται τους Χρυσαυγίτες. Της φέρνουν κούτες ολόκληρες με τρόφιμα στο σπίτι της, μιας κι εκείνη φοβάται να ξεμυτίσει απ' αυτό για να μην την ληστέψουν αλλοδαποί. 

Πρώην ψηφοφόρος του Πασοκ, έχει ακούσει τα χειρότερα λόγια γι' αυτούς τους νεαρούς: Νεοναζί, μαχαιροβγάλτες, τραμπούκους, ανθρωποφάγους κλπ. Κι όμως, εκείνοι την βοηθούν: Ούτε οι όψιμοι "μεταναστοφάγοι" της...δεξιάς του Πάκη Παυλόπουλου, ούτε οι ανθέλληνες αριστεροί της λαθρολαγνείας, του χάους και του ψευτοανθρωπισμού. Εκείνοι, καθισμένοι στις βιλάρες τους κάπου στα βόρεια, απλά γελάνε με τον βουβό πόνο όσων έχουν την ατυχία να μένουν στο κέντρο της ιστορικότερης πόλης του κόσμου. Λίγες μέρες πριν τις Εκλογές, με κροκοδείλια δάκρυα και "ακραίες" δηλώσεις, προσπαθούν να υφαρπάξουν την ψήφο και την ελπίδα αυτών των φοβισμένων ανθρώπων. Τους θεωρούν ηλίθιους και πρόβατα. 

Όχι όμως! Πλέον, κανείς δεν μπορεί να παίξει με τον πόνο τους για τις χαμένες γειτονιές τους. Ούτε να διασκεδάσει τον τρόμο που ζουν καθημερινά από τα στίφη λαθρεποίκων που τους σκοτώνουν, τους ληστεύουν, τους βιάζουν.

Στις Εκλογές θα κάνουν αυτό που πρέπει, επιβραβεύοντας εκείνους που στέκονται δίπλα τους εδώ και χρόνια, τιμωρώντας όσους τους κορόιδεψαν και τους πρόδωσαν.

Τα δάκρυα στέρεψαν στα φοβισμένα πρόσωπα των ΕΛΛΗΝΩΝ. Τα κορόιδα τελείωσαν.

Πηγή

18.4.12

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Έγινε σταδιακά και ύπουλα. Πρώτα σε μια υπηρεσία, σε έναν οργανισμό, σε μια ΔΕΚΟ, σε μια τράπεζα, μετά σε όλα, ΠΑΝΤΟΥ. Πριν την «ανάπτυξη», την «πρόοδο», τον «εκσυγχρονισμό» και την «καλύτερη εξυπηρέτηση», αν είχες ένα πρόβλημα με την τηλεφωνική σου γραμμή πχ, τηλεφωνούσες στον ΟΤΕ, απαντούσε ένας υπάλληλος, τον ενημέρωνες για το θέμα, σου έδινε τις ανάλογες πληροφορίες ή σε συνέδεε με κάποιον άλλον αρμοδιότερο υπάλληλο και μέσα σε δυο-τρία λεπτά είχε τελειώσει η δουλειά σου. 

Σήμερα, τηλεφωνείς σε έναν πενταψήφιο αριθμό, αντί τον δεκαψήφιο του παρελθόντος. Σου απαντά ένα ηχογραφημένο μήνυμα και το πρώτο που σου λέει είναι «Αν επιθυμείτε να συνεχίσετε στα αγγλικά, πιέστε ένα» (όπου συνειδητοποιείς ότι τα αγγλικά έχουν γίνει ήδη ατύπως η δεύτερη επίσημη γλώσσα της χώρας). Μετά προσπαθεί να μαντέψει τι μπορεί να θέλεις και σου προτείνει να πατήσεις διαφορετικό νούμερο για κάθε περίπτωση. Έχεις φάει ήδη ένα πεντάλεπτο ακούγοντάς το και συνήθως προσπαθώντας εσύ να μαντέψεις σε ποια απ’ τις επιλογές που σου δίνει ανήκει η περίπτωσή σου. Πιέζεις το νούμερο που σου φαίνεται πιο ταιριαστή επιλογή. Άλλη μια σειρά επιλογών που σε καλεί να πιέσεις τον ανάλογο αριθμό, από την ίδια τυποποιημένη ψηφιακή φωνή. Πιέζεις ό,τι σου φαίνεται κοντινότερο πάλι και –  αφού ακούσεις όλες τις διαφημίσεις νέων προϊόντων και 3 επαναλήψεις ενός σπαστικού τραγουδιού με αγγλικό στίχο και τζαμαϊκανό ρυθμό ρέγγε  και προειδοποιηθείς ότι «η συνομιλία καταγράφεται» – επιτέλους, ένας άνθρωπος απ’ την άλλη πλευρά. Ο οποίος, με το που του λες το θέμα σου, σου απαντά ότι πρέπει να μιλήσεις πχ με «το εμπορικό τμήμα» και θα σε συνδέσει. Και σε ξαναβάζει στο αρχικό μενού του ψηφιακού κέντρου, με το ηχογραφημένο μήνυμα και τις επιλογές «πιέστε…». Το ξανακούς προσεκτικά, πουθενά δεν σου λέει «για το εμπορικό τμήμα», οπότε πατάς πάλι το κοντινότερο μ’ αυτό που ζητάς, εξαιρώντας τον αριθμό που πάτησες προηγουμένως. Και ΞΑΝΑ ΤΑ ΙΔΙΑ. Μέχρι να ξαναφτάσεις σε έναν άνθρωπο υπάλληλο, που θα σου ξαναπεί να σε συνδέσει με «το εμπορικό». Στον οποίο λες ότι προτιμάς να σε συνδέσει με έναν άνθρωπο «του εμπορικού» και όχι με το ψηφιακό κέντρο, το οποίο ακούς το τελευταίο τέταρτο. Και, εκείνος παίρνει το ύφος με το οποίο μιλάει κανείς σε ένα καθυστερημένο παιδάκι (λες και δεν νιώθεις ήδη αρκετά ηλίθιος τόση ώρα που πρέπει να υπακούς στις εντολές ενός μηχανήματος) για να σου πει ποιους αριθμούς να πιέσεις κατά τη σειρά των ψηφιακών μενού.  Και, κάπως έτσι, μαθαίνεις μισή ώρα αργότερα ότι η περίπτωσή σου ανήκει σ’ αυτές που πρέπει να πας στο πλησιέστερό σου κατάστημα του ΟΤΕ με την ταυτότητά σου…

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του «τεχνολογικού εκσυγχρονισμού» στις υπηρεσίες και τους οργανισμούς είναι η αποπροσωποποίησή τους. Κάποτε, όχι πολλά χρόνια πριν, πήγαινες στον διευθυντή της τράπεζας ή στον προϊστάμενο της εφορίας, όπου όφειλες ένα ποσό πχ, και σχεδίαζε μαζί σου έναν τρόπο αποπληρωμής που μπορούσες να ακολουθήσεις. Σήμερα, ζητά το όνομα και το ΑΦΜ σου και τυπώνει τον ΜΟΝΟ τρόπο που του δίνει «το σύστημα», τον οποίο συνήθως ΔΕΝ μπορείς ν’ ακολουθήσεις. Και, λυπάται πολύ, αλλά «το σύστημα δεν επιτρέπει άλλη επιλογή». Και, αν προσπαθήσεις να έρθεις σε επαφή με κάποιον ανώτερό του, διαπιστώνεις ότι στην ουσία δεν υπάρχει κανείς, πέρα απ’ «το σύστημα», το οποίο κανείς επίσης δεν ξέρει ποιος το σχεδιάζει. Αν επιμείνεις στο ψάξιμο, το πολύ-πολύ να καταλήξεις σε «μια επιτροπή». Εξίσου απρόσωπη -και αδιάφορη για σένα- με το ΣΥΣΤΗΜΑ το ίδιο. Και, κάπως έτσι, κατάσχουν τελικά το σπίτι σου… 

Είμαι οπαδός της τεχνολογίας. Την χρησιμοποιώ καθημερινά και με διευκολύνει. Η μανιώδης αντικατάσταση των ανθρώπων από μηχανές, σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιπτώσεις, είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Η χρησιμοποίηση της τεχνολογίας, όμως, για την απόκρυψη των υπευθύνων από τους πολίτες είναι ένα θέμα προς σοβαρό προβληματισμό. Οι ταινίες «επιστημονικής φαντασίας», που δείχνουν μελλοντικές κοινωνίες με ανθρώπους-μονάδες που, για κάθε τους ενέργεια και συναλλαγή, υπακούουν σε μια αόρατη ψηφιακή εξουσία (όχι τυχαία, συχνά αποκαλούμενη «το Σύστημα»), ίσως δεν είναι φαντασίας μα προφητείας. 

Α.Μ.

14.4.12

Δευτε λαβετε Φως...


Τη φλόγα που θα γίνει πυρκαγιά....

Καλή Ανάσταση στο Ελληνικό Γένος!


13.4.12

Η σταυρωση των Ελληνων...


Η σοκαριστική -αν και συνηθισμένη πια- είδηση:
"Δύο Ρουμάνοι (ή, ορθότερα, δύο ρουμανικής υπηκοότητας γύφτοι ρομά) βρίσκονται πίσω από τη δολοφονία της 85χρονης στο χωριό Επισκοπή Πεδιάδος. Οι δράστες, που είναι πατέρας και γιος, 45 και 18 χρονών, και οι οποίοι παλαιοτέρα έμεναν στην Επισκοπή αλλά τελευταία είχαν μετακομίσει σε κοντινό χωριό, συνελήφθησαν σήμερα τα ξημερώματα και ομολόγησαν την πράξη τους. Ο εντοπισμός των δύο αλλοδαπών έγινε μετά τα αποτελέσματα της εξέτασης DNA που είχε περισυνελλεγεί από την 85χρονη -την οποία πριν την δολοφονήσουν, ο 45χρονος την είχε βιάσει- σε συνδυασμό με γενετικό υλικό που είχε συλλέξει η αστυνομία κατά την προσαγωγή υπόπτων. Το έγκλημα έγινε στις 18 Μαρτίου, όταν οι δύο αλλοδαποί μπήκαν στο σπίτι της ηλικιωμένης για να την ληστέψουν και ακολούθως την φίμωσαν με ένα πανί, την βίασαν και της έδωσαν τη χαριστική βολή."
Αυτή η Ελληνίδα, με τον μαρτυρικό θάνατο μέσα στο ίδιο της το σπίτι, θα μπορούσε να είναι η μητέρα μας ή η γιαγιά μας. Πολλές μητέρες και γιαγιάδες Ελλήνων βασανίστηκαν ανηλεώς για την ισχνή σύνταξή τους ή για τις πενιχρές οικονομίες πολλών δεκαετιών σκληρής δουλειάς. Είναι οι μητέρες και οι γιαγιάδες ΟΛΩΝ ΜΑΣ. 

Δεν υπάρχει κατακτητικός στρατός στην τρισχιλιετή γραπτή ιστορία της χώρας μας που να έχει φερθεί με τέτοιο μίσος και βαρβαρότητα σε γριούλες. ΚΑΝΕΝΑΣ! Μόνο οι τριτοκοσμικοί "οικονομικοί μετανάστες", που εισβάλλουν στην Πατρίδα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Και οι Έλληνες παρακολουθούν σοκαρισμένοι και μουδιασμένοι τους βαρβάρους ν' αλώνουν τις γειτονιές τους, να καταπατούν τα σπίτια τους, να μαγαρίζουν τα ιερά τους, να βασανίζουν τους προγόνους τους, να βιάζουν και να σκοτώνουν τις μανάδες τους και τις μανάδες των μανάδων τους... Καθημερινά... Όλο και πιο βίαια, όλο και πιο αισχρά, όλο και πιο ανήθικα, όλο και πιο σαδιστικά. Και οι "πολιτισμένοι", οι "προοδευτικοί", οι "αντιρατσιστές", οι ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΟΙ, οι ΠΑΡΗΚΜΑΣΜΕΝΟΙ, οι ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ, μιλάνε για "πολυπολιτισμικότητα", για ανοχή, για "δικαίωμα στην διαφορετικότητα"... 

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ; Πότε θα δούμε υπανθρώπους σαδιστές εγκληματίες να εκτελούνται, για παραδειγματισμό και -κυρίως- για ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ των αθώων απ' τις διαστροφές τους; Πότε θα υπερασπιστούμε την τιμή των γερόντων μας, των παιδιών μας, την δική μας; Πόσο ακόμη θα σταυρώνεται ο κάποτε υπερήφανος λαός μας, πριν αναστηθεί επιτέλους και συντρίψει τους βασανιστές του κάθε μορφής; 


Μεγάλη Παρασκευή σήμερα. Ημέρα πένθους, ημέρα πόνου. Είθε η φετινή Ανάσταση του Θεανθρώπου να είναι το προμήνυμα της Ανάστασης του Γένους των Ελλήνων. 

Αγωνιστείτε, Έλληνες, για μια ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ του Ελληνισμού!

6.4.12

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ!

5.4.12

Εφηβες και σχολειο


Είναι γεγονός ότι η νοοτροπία και η συμπεριφορά, των νεαρών κοριτσιών που βρίσκονται στην εφηβεία στις ημέρες μας δεν έχει καμία σχέση με την αντίστοιχη των παλιότερων χρόνων. Δεν αναφέρομαι βεβαίως μόνο στην εποχή των γονέων μας αλλά και στην εποχή έως το 2004-2005!!! Από τότε έως τώρα 7 χρόνια πέρασαν και τα πάντα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Κοριτσίστικες φιγούρες γεμάτες ανούσια χαρακτηριστικά.

Την εποχή των γονέων μας οι νεαρές μαθήτριες έδειχναν τον ΜΕΓΙΣΤΟ σεβασμό απέναντι στους δασκάλους και τους καθηγητές τους και η συμπεριφορά τους ήταν κάτι παραπάνω από κοσμιοτάτη. Ακόμα και στα πιο πρόσφατα χρόνια κρατιόντουσαν τα προσχήματα, ο σεβασμός και η πειθαρχία στα σχολεία. Ο λόγος των δασκάλων και των καθηγητών ήταν νόμος!!! Οι μαθήτριες πάντα ήταν υποχρεωμένες να εισέρχονται στον χώρο του σχολείου ευπρεπώς ντυμένες και όχι υπερβολικά 'μακιγιαρισμένες', και παλιότερα ο όρος βάφομαι ήταν ανύπαρκτος. Μέχρι την ηλικία της ενηλικίωσης οι μαθήτριες ακολουθούσαν κάποιος απλούς μεν αλλά απαραίτητους δε κανόνες, που ήταν χρήσιμοι για την διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας τους. Και μέσα στο σπίτι και στο σχολείο. Αυτό τις βοηθάει να κάνουν και τις σωστές επιλογές σε πολλούς τομείς, προσωπικούς, επαγγελματικούς κτλ. Διότι κατ'εμε ρόλο δεν παίζει μόνο η οικογένεια στην διαμόρφωση του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς μιας νεαρής κοπέλας , αλλά και το σχολικό περιβάλλον από μικρή ηλικία, καθώς το σχολείο επρόκειτο για ένα δεύτερο σπίτι που προσφέρει τα μαγικά εφόδια της γνώσης και της μάθησης.

Σήμερα που τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί, δεν μπορούσε φυσικά και όλο αυτό να μην γκρεμιστεί. Σήμερα οι νεαρές μαθήτριες προβαίνουν από μικρές σε διαφόρου είδους αίσχη. Το σοβαρό ντύσιμο αντικαταστάθηκε από το άθλιο προκλητικό ντύσιμο για να.αρέσουν.όπως ισχυρίζονται. Σενιάρουν τους εαυτούς τους έχοντας την υπόνοια ότι πάνε σε χώρο διασκέδασης τύπου καφετέριας και όχι σε έναν επιμορφωτικό χώρο(ο Θεός να τον κάνει)!!! Τα διαφόρου είδους παιχνίδια την ώρα του διαλλείματος αντικαταστάθηκαν από το κρυφτό στις διάφορες γωνίες και στις τουαλέτες των σχολείων για να καπνίσουν. Κοπάνες, διακοπή συμμετοχής τους στις σχολικές δραστηριότητες και φυσικά γεμίζουν τους εαυτούς τους με τα λεγόμενα piercing γιατί βλέπετε είναι.της.μόδας. Μαθήτριες 14 και 15 ετών εμφανίζονται στην τάξη τους με σκουλαρίκια στα μάτια, στην γλώσσα ή στην μύτη, την στιγμή που παλιότερα αυτό, όχι απλά δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει, αλλά ήταν μια ανύπαρκτη σκέψη.

Τις νεαρές γυναίκες σήμερα όχι μόνο κατά την διάρκεια των σχολικών χρόνων, αλλά και αργότερα, στα φοιτητικά τους χρόνια και στο επόμενο στάδιο της «επαγγελματικής αποκατάστασης» τους μέσα στα χρόνια, δεν δείχνει να τις ενδιαφέρει να μάθουν την σωστή και πρέπουσα συμπεριφορά που πρέπει να έχει μια γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της. Και όχι να έχει το νου της, στο τι θα ψωνίσει για να φαίνεται προκλητική, να μαθαίνει όλα τα τελευταία νέα των επωνύμων στην τηλεόραση και να ψάχνουν άντρα από κυριλέ περιοχή με μεγάλο αμάξι. Πρώτον και κυριοτέρον, για τον ίδιο τους τον εαυτό και μετά για όλα τα υπόλοιπα. Και αυτό είναι μια κατάσταση που δυστυχώς ξεκινάει από νωρίς και αν δεν αλλάξουν τρόπο ζωής και σκέψης τις κυνηγάει για πάντα και τελικά πεθαίνουν μέσα σε αυτή.

Η γυναίκα πρέπει να είναι δυναμική και να έχει φιλοδοξίες και στόχους. Στα μαθητικά/εκπαιδευτικά της χρόνια να ρουφάει ότι γνώση της επιτρέπουν οι δυνατότητές της, να αναπτύξει έναν τρόπο σκέψης, να αναζητάει την εργασία, και πάνω από όλα να είναι ευγενής, να διατηρεί την θηλυκότητά της και να έχει σαν ισχυρό όπλο της την ευγένεια, τον καλό χειρισμό του προφορικού λόγου και του γραπτού.

ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ

1.4.12

Το πνευμα της ΕΟΚΑ, το Ελληνικο Πνευμα

Τoν Σεπτέμβρη του 1958 στη μάχη στο Λιόπετρι στη Μεγαλόνησο, τέσσερις Κύπριοι μαχητές της ΕΟΚΑ, μετά από προδοσία, παγιδεύτηκαν από τις αγγλικές δυνάμεις κατοχής σ’ έναν αχυρώνα. Ήταν ο Ανδρέας Κάρυος, ο Φώτης Πίττας, ο Χρίστος Σαμάρας και ο Ηλίας Παπακυριακού. Και καθώς τα παλικάρια πολεμούσαν, ένα ελικόπτερο άρχισε να καταβρέχει τον αχυρώνα με βενζίνη, λίγο πριν τα πυρπολήσει ο πολιτισμός της Μεγάλης Βρετανίας. Και μόλις οι πρώτες φλόγες αναπήδησαν προμηνύοντας το επερχόμενο ολοκαύτωμα, η μάνα του Κάρυου με φωνή αλύγιστης Σπαρτιάτισσας φώναξε: «Δύναμιν γιε μου, δύναμιν. Να πεθάνεις λεβέντης!» 

Ο Μιχαλάκης Καραολής, ο Ανδρέας Δημητρίου, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, εκείνος που «πήρε την ανηφοριά, πήρε τα μονοπάτια, να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά», ο Μάρκος Δράκος, διαλεχτός ανάμεσα στους διαλεχτούς, ο Κυριάκος Μάτσης, εκείνος που, όταν ο «σιδηρούς στρατάρχης» Χάρντινγκ του πρόσφερε στη φυλακή μισό εκατομμύριο κυπριακές λίρες (πενήντα εκατομμύρια δραχμές σε νόμισμα του 1990) για να αποκαλύψει το κρησφύγετο του Διγενή, του απήντησε «ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής», εκείνος ο Μάτσης που έπεσε ηρωικά στα 32 του χρόνια, κομματιασμένος από τις βρετανικές χειροβομβίδες, καθώς αναφωνούσε σ’ αυτούς που τον καλούσαν να βγει έξω από τον κρυψώνα και να παραδοθεί: «Aν βγω, θα βγω πυροβολώντας»... Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο «σταυραητός του Μαχαιρά», που αρνούμενος να παραδοθεί, φώναξε «Μόλων Λαβε! Αν έχετε καρδιά, ελάτε» και πέταξε την τελευταία του χειροβομβίδα πριν πέσει νεκρός, καιόμενος ήδη απ' τις εμπρηστικές βόμβες των Άγγλων. Εκείνη η μάνα του που είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της: «Είμαι πέρφανη. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου». 

Αυτό είναι το πνεύμα των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, το διαχρονικό πνεύμα των μαχόμενων Ελλήνων. Αυτή είναι η αξιοθαύμαστη Ελληνίδα μάνα σε όλη την ιστορία του Έθνους μας. Αυτό είναι το παράδειγμα που ατενίζουμε με δέος και σεβασμό, το παράδειγμα που τιμούμε και που ορκιζόμαστε να μιμηθούμε όποτε χρειαστεί. 

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ! 
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ! 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP