21.12.12

Για τη Σταυριανη Τζανετακου


Σε γνώριζα πάνω από δέκα χρόνια. 

Ήσουν πάντα εκεί. Στην πρώτη γραμμή του αγώνα, ανάμεσα στα μαυροφορεμένα παλικάρια που τα ένιωθες παιδιά σου, μιας και δικά σου παιδιά δεν είχες ποτέ. 

Τα ρούχα σου πάντα μαύρα, γιατί η ψυχή και η καρδιά σου ήταν "καθαρή". 

Κλείνω τα μάτια και ψάχνω μία απουσία σου. Ίμια, Παλαιολόγεια, Βίτσι, Θερμοπύλες και Μελιγαλά. ΠΑΝΤΑ ήσουν εκεί κρατώντας το δάφνινο στεφάνι που με τόση περηφάνια σε γέμιζε. 

Φέτος όμως δεν θα είσαι κοντά μας και ούτε και του χρόνου. Είμαι σίγουρη πως "έφυγες" χαρούμενη αφού κατάφερες να δεις τα παλικάρια μας μέσα στην βουλή. Είδες τελικά, άξιζε να περιμένεις τόσα χρόνια και ούτε μια φορά δεν το έβαλες κάτω και γι' αυτό είμαι περήφανη που εγώ σε γνώρισα. 

Από εκεί που είσαι τώρα και ξέρω πως μας κοιτάς, γίνε το παράδειγμα για ΟΛΕΣ εμάς. Τις γυναίκες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ!

Τέτα
Τ.Ο. Νίκαιας

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP