2.7.12

Εναλλακτικες διακοπες στο βουνο των Θεων


Καλοκαιρινές διακοπές. Παραλίες, μπαράκια, θορυβώδεις παρέες μεθυσμένων σχολιαρόπαιδων, ντελιριασμένοι τουρίστες, μικροαστικές οικογένειες με παιδάκια να τσιρίζουν και γονείς να γκρινιάζουν, ομάδες μεταναστών να το παίζουν χλιδάτοι, μαύροι να πουλάνε cd σε λαδωμένα μισοκαμμένα κορμιά. Η πόλις μεταφέρει την σύνθεση και την φασαρία της με μαγιό στις ακτές. Ευχαριστώ, αλλά εγώ θα πάω αλλού.

Όλυμπος. Τυλιγμένος για χιλιάδες χρόνια στην αχλύ του μύθου, με την ιστορία του, τη πολύμορφη και ευμετάβλητη γοητεία της φύσης του, δίνει κομμάτια αιωνιότητας σε όσους θελήσουν να τον επισκεφθούν. Ψηλές κορυφές, φαράγγια, ρυάκια, πηγές, βλάστηση και ήχοι, κεντούν αρμονία και μεγαλείο στο βουνό των Θεών. Όταν κοιτάς τον Όλυμπο υποψιάζεσαι αισθητική απόλαυση, όταν τον ανεβαίνεις μαγεύεσαι. Όταν σταθείς πάνω από τις χαράδρες νοιώθει η ψυχή σου δέος, καθώς βλέπεις μετέωρες τις απότομες βουνοκορφές, αφουγκραζόμενος τους ήχους της αρχέγονης Φύσης.

Η πρώτη μέρα απ’ τα χαράματα αφιερώνεται στην ανάβαση μέχρι το καταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός – γνωστό και ως καταφύγιο Ζολώτα. Με αφετηρία την θέση Μύλοι, στο πάνω μέρος του Λιτοχώρου, εκτείνεται το Ε4, ένα απ’ τα διασημότερα ορειβατικά μονοπάτια της Ευρώπης. Παρακολουθεί, σε μια μακριά και κοπιαστική πορεία με πολλά ανεβοκατεβάσματα, τον ρου του Ενιπέα, διασχίζοντάς τον επτά φορές από ξύλινα γεφυράκια, μέσα σε οργιώδη βλάστηση, συναντώντας πηγές, μικρούς καταρράκτες και λιμνούλες. Μια στάση στο Άγιο Σπήλαιο, που μέσα του υπάρχει εκκλησάκι και πηγή Αγιάσματος. Σε υψόμετρο 850 μέτρων, δίπλα στο μονοπάτι Ε4, εκεί που συμπλέκονται μύθος, ιστορία και μια φύση που σε αναγκάζει να στέκεσαι έκθαμβος, βρίσκεται η ιστορική παλιά μονή Αγίου Διονυσίου, ερειπωμένη, μυστηριακή και τώρα προς αναστήλωση. Προσπερνάμε τον παλαιό οικισμό των υλοτόμων για να φτάσουμε, μετά από 6 ώρες πορείας, σε υψόμετρο 1100μ στην θέση Πριόνια, όπου και τα όρια του πρώτου Εθνικού Δρυμού της χώρας (1938). Αυτό το σημείο είναι το έσχατο που μπορεί να φθάσει κανείς με αυτοκίνητο, από άλλη διαδρομή βέβαια, και είναι ο τελευταίος χώρος στάθμευσης των οχημάτων - μέχρι και λεωφορείων! - των ορειβατών. (Χιλιάδες ορειβάτες, απ’ όλον τον κόσμο λένε, επισκέπτονται κάθε χρόνο τον Όλυμπο, αλλά για κάποιον «παράξενο» λόγο, αποκλειστικά και μόνο λευκοί!).

Άλλες 5 ώρες πολύ ανηφορικής πορείας (οι σε καλύτερη φυσική κατάσταση το κάνουν σε 3) μέσα από δάση οξυάς, μαυρόπευκων και ρόμπολων - με εμφανή τα σημάδια των χιονοστιβάδων και των κατολισθήσεων σε μερικά σημεία - συναντώντας μικρούς παγετώνες κρυσταλλοποιημένου χιονιού και απότομα φαράγγια, για να φτάσουμε ξέπνοοι και εντυπωσιασμένοι στο πέτρινο καταφύγιο. Καλό φαγητό και χαλάρωση στο τζάκι, που αν και μέσα Ιουλίου πραγματικά χρειάζεται σε υψόμετρο 2100μ. Η γεννήτρια και μαζί της τα φώτα σβήνουν στις 9 το βράδυ. Γνωρίζοντας ότι τα κινητά τηλέφωνα δεν πιάνουν σε ολόκληρη την περιοχή του Ολύμπου (με μόνη εξαίρεση την ψηλότερη κορυφή του, τον Μύτικα!), χωρίς τηλεόραση και ραδιόφωνο, νιώθεις αποκομμένος απ’ τον υπόλοιπο κόσμο, παραδομένος στους μύθους, τους θρύλους και τις ιστορίες του ιερού βουνού. Καθισμένοι έξω απ’ το δωμάτιο, ντυμένοι ζεστά, με θέα τις σκοτεινές δασωμένες πλαγιές και τον καταπληκτικό έναστρο ουρανό, με παρέα δεκάδες πυγολαμπίδων, νιώθουμε σχεδόν υποχρεωμένοι να μιλάμε ψιθυριστά, αργοπίνοντας ζεστό τσάι. Με τέτοιες συνθήκες δεν μπορείς παρά να κοιμηθείς νωρίς και να ξυπνήσεις νωρίς, ακολουθώντας τους φυσικούς ρυθμούς του είδους μας.

Το επόμενο πρωί, μπορεί κανείς ν’ ανηφορίσει ακόμη ψηλότερα περπατώντας στο φρύδι της πλαγιάς, ακολουθώντας την συνέχεια του Ε4 μέχρι την Σκάλα – την αλπική περιοχή που απ’ την μία πλευρά της έχει τον Μύτικα (2918μ) και απ’ την άλλη το Σκολιό (2904μ). Συστήνεται ανεπιφύλακτα να εξερευνήσετε την περιοχή και την εντυπωσιακή της χλωρίδα απ’ τα μικρά ερημικά μονοπάτια – μιας που όλοι ακολουθούν το Ε4 για τις κορυφές και την θέα, σνομπάροντας την μαγεία των πλαγιών. Στη χλωρίδα του έχουν καταγραφεί πάνω από 1.700 είδη φυτών, μεταξύ των οποίων 23 ενδημικά, που δεν φύονται πουθενά αλλού στον κόσμο. Το 1981 η UNESCO ανακήρυξε τον Όλυμπο «Απόθεμα της Βιοσφαίρας». Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει συμπεριλάβει τον 'Ολυμπο στις «Σημαντικές για rην Ορνιθοπανίδα Περιοχές της Ευρωπαϊκής Κοινοτητας". Με ειδική νομοθεσία έχει απαγορευτεί κάθε είδους εκμετάλλευση στην ανατολική πλευρά του βουνού σε έκταση 40.000 στρεμμάτων που αντιπροσωπεύει τον πυρήνα του Δρυμού, ο οποίος πρόκειται να επεκταθεί σε μιαν έκταση 170.000 στρεμμάτων.


Μία εξαιρετική κάθοδος μετά τον Μύτικα, περιλαμβάνει το οροπέδιο των Μουσών με την αλπική βλάστηση και την καταπληκτική θέα, το πέρασμα Γιόσου κάτω απ’ τον βράχο, την σπηλιά του Απόλλωνα, με δυνατότητα επίσκεψης εκτός μονοπατιού στην βραχοσκεπή όπου έζησε ο ζωγράφος-υμνητής του Ολύμπου Βασίλης Ιθακήσιος, και τερματισμό - μετά από 6 ώρες πεζοπορίας - στην διασταύρωση Γκορτσιάς, στο 10ο χλμ περίπου του ασφάλτινου δρόμου για Λιτόχωρο.

Εναλλακτικές διαδρομές για έμπειρους ή αρχάριους ορειβάτες υπάρχουν αρκετές στον Όλυμπο, ανάλογα τον χρόνο που διαθέτει κανείς. Αυτό που πρέπει να θυμούνται όσοι επισκεφτούν το θρυλικό βουνό για μερικές μέρες είναι ότι το ιδιαίτερο μικρόκλιμά του περιλαμβάνει ξαφνική και πυκνή ομίχλη, ξαφνικές και έντονες βροχοπτώσεις και μερικές φορές ακόμη και χιονοπτώσεις. Υπάρχουν 6-7 καταφύγια σε ολόκληρη την περιοχή του Δρυμού, αλλά καλό είναι να έχουν προηγηθεί κρατήσεις και επιβεβαίωση λειτουργίας των μικρότερων.

Το κάθε βουνό πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται με σεβασμό και προσοχή, αλλά ειδικά ο Όλυμπος μάλλον με δέος και θα αποζημιώσει τους επισκέπτες του μυώντας τους με μυσταγωγικό τρόπο σε εικόνες και αισθήματα που δεν φαντάζονταν ότι υπάρχουν. 


Α.Μ.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP