28.10.11

Εχθρε, γιατι δεν ρωτησες ποιον πας να κατακτησεις;

25.10.11

Στηριζουμε την Κινηση Αλληλεγγυης Ελληνων

Και στην Χαλκίδα και στα Χανιά και σε κάθε Τοπική και Πυρήνα που εντάσσεται στην πρωτοβουλία, το Μέτωπο Γυναικών θα συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις. 
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!


Συγκεντρώνουμε τρόφιμα μακράς διαρκείας, ρούχα και παπούτσια, είδη καθαριότητας, σχολικά είδη, βιβλία, παιχνίδια και κλινοσκεπάσματα για ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. 

Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι από τους δυσκολότερους της ζωής τους για πολλές ελληνικές οικογένειες. Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να εξοντώσει οικονομικά όλο και περισσότερους Έλληνες. Με αυτούς τους καταιγιστικούς ρυθμούς επιβολής οικονομικών μέτρων, σύντομα οι άνεργοι Έλληνες θα είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους. Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε αξιοπρεπείς ηλικιωμένους να ψάχνουν στα σκουπίδια, μαθαίνουμε για παιδιά που λιποθυμούν στο σχολείο από ασιτία, τα συσσίτια εκκλησίας, δήμων και διαφόρων φορέων δεν επαρκούν πια για να καλύψουν την ζήτηση ενός πιάτου φαγητού από Έλληνες (μιας που οι αλλοδαποί πιάνουν και εκεί τις περισσότερες θέσεις), οι άστεγοι πληθαίνουν ακόμη και στις επαρχιακές πόλεις, η απόγνωση κυριεύει τον λαό μας και οι αυτοκτονίες αυξάνουν. ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Καλούμε όποιον συμπατριώτη μας επιθυμεί να συνεισφέρει στην Κίνηση Αλληλεγγύης Ελλήνων, να φέρει στα γραφεία της Τοπικής Οργάνωσης Εύβοιας-Βοιωτίας (Κιαπέκου 1, πλησίον ΚΤΕΛ, κάθε Κυριακή 7-9μμ) οτιδήποτε από τα κατωτέρω μπορεί. Τηλέφωνο επικοινωνίας 6993955634. Βεβαιώνουμε ότι οι παραλήπτες θα είναι ομοεθνείς μας που τα έχουν μεγάλη ανάγκη.
  • Τρόφιμα μακράς διαρκείας: βρεφικές τυποποιημένες τροφές, τυποποιημένοι χυμοί, γάλα σε κουτιά, φρούτα σε κονσέρβες και αποξηραμένα, λάδι, αλεύρι, κονσέρβες τυποποιημένου φαγητού, όσπρια, ζυμαρικά, κρουασάν, δημητριακά κλπ.
  • Ρούχα και παπούτσια:  βρεφικά, παιδικά, γυναικεία και ανδρικά, καθαρά και σε καλή κατάσταση.
  • Είδη καθαριότητας: πάνες, αφρόλουτρα και κρέμες για μωρά, σαμπουάν, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, χαρτί υγείας, χαρτοπετσέτες, απορρυπαντικά.
  • Κλινοσκεπάσματα: Σεντόνια, πετσέτες, μαξιλαροθήκες, κουβέρτες, παπλώματα.
  • Σχολικά είδη, παιχνίδια, βιβλία.
Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αποδεικνύει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους δοκιμαζόμενους συμπατριώτες μας. Μετά από έρευνα μηνών, καταφέραμε να βρούμε φορείς που δεσμεύτηκαν να διανείμουν τα είδη που θα συγκεντρώνουμε αποκλειστικά σε Έλληνες. Θεωρούμε ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του δωρητή να επιλέγει τους παραλήπτες των δώρων του. Οι αλλοδαποί απολαμβάνουν «θετικών διακρίσεων» από κράτος και ΜΚΟ εις βάρος των Ελλήνων. Εμείς απαιτούμε: ΠΡΩΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Λαϊκός Σύνδεσμος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ


Όσοι Έλληνες συντοπίτες μας και όχι μόνο, αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης και χρειάζονται είδη πρώτης ανάγκης, ρουχισμό και τρόφιμα, καθώς και παιδικά είδη, παιχνίδια κλπ, μπορούν να επικοινωνούν με τα τηλέφωνα 6977653273 και 6974395211 και να ζητούν την συνδρομή μας. Θα τηρείτε αυστηρά η ανωνυμία και η παράδοση θα γίνεται με απόλυτη εχεμύθεια. Επίσης όσοι γνωρίζουν Ελληνικές οικογένειες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης μπορούν να μας ενημερώνουν.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Όσοι συναγωνιστές έχετε είδη πρώτης ανάγκης, ρούχα παπούτσια καινούρια η μεταχειρισμένα, όσοι συναγωνιστές έχουν περίσσεμα λίγα τρόφιμα ένα παιδικό παιχνίδι από το παιδί σας κλπ παρακαλούνται να το παραδίδουν στα γραφεία μας ή να επικοινωνούν με τα παραπάνω τηλέφωνα.
Λαϊκός Σύνδεσμος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

23.10.11

Αιωνιος Ορκος


Θυμηθείτε...

Ξυπνάμε το πρωί και παίρνουμε τους δρόμους για τις δουλειές μας, χωρίς να προλάβουμε να σκεφτούμε ποιοι είμαστε και που πηγαίνουμε. Ποιό είναι το νόημα όλης αυτής της βιασύνης και του άγχους που μας κυνηγά; Πρέπει να προλάβουμε το λεωφορείο, να φτάσουμε μέσα από την κίνηση, ψάχνουμε σταθμό στο ραδιόφωνο στα τυφλά όσο οδηγούμε και περνάμε ατέλειωτες ώρες σε μια δουλειά που μας αφήνει στο τέλος της ημέρας κενούς. Τις λίγες ελεύθερες ώρες που μας απομένουν, πρέπει ανάλογα με τις υποχρεώσεις του ο καθένας να τρέξει πάλι για να προλάβει σχολικά, φροντιστήρια, διαβάσματα και ζούμε με το άγχος ότι κάτι δεν προλάβαμε, κάτι ξεχάσαμε πίσω. Ψάχνουμε στις τσέπες για το κινητό, το πορτοφόλι ή τα τσιγάρα, αλλά εκεί είναι. Δεν είναι αυτά που ξεχάσαμε. Κοιτάζουμε ημερολόγια για υποχρεώσεις, εκεί είναι και μας περιμένουν να τις διευθετήσουμε ή να τις αμελήσουμε. Το άγχος όμως δεν φεύγει. Κάτι πάντα λείπει. Το γνωρίζουμε, είναι πια κομμάτι του εαυτού μας και γι' αυτό δεν το ακούμε συνέχεια που χτυπάει προειδοποιήσεις. Καμιά φορά, σε ανύποπτο χρόνο, σταματάμε χωρίς λόγο και αναρωτιώμαστε. Το βλέμμα κοιτάζει στο κενό και χανόμαστε. Δεν τα καταφέρνουμε να θυμηθούμε, νιώθουμε ένα σφίξιμο στο στομάχι και ξαναγυρίζουμε με βλέμμα απλανές σε αυτό που κάναμε.

Αυτή είναι η ζωή όταν την ζεις μέσα από ένα όνειρο. Τίποτα δεν είναι αληθινό, γιατί πάντα κάτι λείπει και δεν μας θυμίζει τίποτα ο κόσμος που κινούμαστε μέσα του. Τίποτα δεν βγάζει νόημα γύρω μας όσο κι αν ψάξουμε. Ο μικρόκοσμος όπου κινούμαστε δεν έχει καμία λογική. Ότι κι αν διαβάσουμε και αν μάθουμε, όσο καχύποπτοι και υποψιασμένοι κι αν είμαστε, τίποτα δεν μας προετοιμάζει για την αλήθεια. Για τον αληθινό κόσμο που βρίσκεται γύρω μας. Επειδή έχουμε ξεχάσει το πιο σημαντικό.
Κάτι οφείλουμε να κάνουμε, αλλά δεν μπορούμε να καταλάβουμε τί. Μπορεί να έχουμε κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού, να έχουμε μελετήσει ώρες για το διαγώνισμα, να έχουμε τελειώσει με όλες τις εκκρεμότητες στη δουλειά, όμως πάντα κάτι διαφεύγει και δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε τη νύχτα. Μπορεί πάλι να ξυπνήσουμε και να βγούμε μέσα από το όνειρο, για να ανακαλύψουμε ότι η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη. Ένας εφιάλτης. Όλα είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που πιστεύαμε. Οι σκιές μετατρέπονται σε φως κι ότι μας οδηγούσε πριν δεν υπάρχει. Ήταν ένα ψέμμα. Κι όμως φεύγουμε από το σπίτι κι αισθανόμαστε πάλι ότι κάτι έχουμε ξεχάσει.


Ψάχνουμε να βρούμε ομοίους μας για να μας καταλάβει κάποιος, όμως και στο δικό τους βλέμμα υπάρχει αυτή η ανησυχία πίσω από την οργή. Την πρώτη φορά που σηκώνουν τα χέρια σε χαιρετισμό, η καρδιά χάνει ένα χτύπο. Μια θολή ανάμνηση κάνει να βγει από τις σκιές, όμως δεν τα καταφέρνει και υποχωρεί ξανά. Παραμονεύει όμως για την κατάλληλη στιγμή μέσα στο σκοτάδι. Για να επιτεθεί ξανά. Αναπόφευκτα έρχεται η στιγμή. Μια συνάντηση, μια συζήτηση, μια σκέψη κι άλλη μια και τα κομμάτια ενώνονται για να σχηματίσουν την αλήθεια. Την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τον χαιρετισμό που μισούν τόσο πολύ. 

Όταν καταλαβαίνεις ότι ο χαιρετισμός απλά ακολούθησε για να υπενθυμίζει την αλήθεια στους λίγους που επιβίωσαν, όλα αποκτούν νόημα. Γι' αυτό στις παραδόσεις μας από την αρχαιότητα η ορκομωσία για ψύλου πήδημα απαγορευόταν. Σηκώσαμε τα χέρια ψηλά, άντρες και γυναίκες πολεμιστές και ορκιστήκαμε, και ο όρκος αυτός μας κρατά δέσμιους. Γιατί υπάρχουν κάποιοι όρκοι πιο δυνατοί από το θάνατο και το χρόνο, τόσο ισχυροί και ιεροί που μας κρατούν δεμένους μαζί τους, αλλά και μεταξύ μας στους Αιώνες των Αιώνων. Ήταν βαρύ το τίμημα που πληρώσαμε για να τον εκπληρώσουμε και το γνωρίζαμε εξ αρχής ότι έτσι θα γινόταν. Κι όμως ορκιστήκαμε. Γιατί είχαμε να αντιμετωπίσουμε εκπεσόντες ομοίους μας κι έπρεπε να νικήσουμε. Γιατί ήμασταν αυτοί που ήμασταν. Έστω κι αν χαθήκαμε οι περισσότεροι, μαζί με ότι γνωρίζαμε και ότι κατήχαμε. Χωρίς αμφιβολία και χωρίς φόβο σηκώσαμε το χέρι ψηλά και ορκιστήκαμε. Μια θάλασσα λαού ορκίστηκε σύσσωμη στην νίκη μέχρι τον θάνατο. Γι' αυτό φοβούνται. Επειδή δεν ξέρουν πόσοι είμαστε και μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε. Επειδή ξέρουν ότι δεν είναι καν όμοιοί μας, αλλά τα υπολείμματα των δούλων εκείνων που νικήσαμε κάποτε. Γι' αυτό και ποτέ δεν μας αντιμετώπισαν ευθέως, αλλά πάντα μέσω τρίτων. Φοβούνται μέχρι θανάτου, γιατί την επόμενη φορά που θα υψωθουν τα χέρια και δεν δουν μούντζες, αλλά ορκομωσία, θα έρθει το τέλος τους.

Εν αρχή λοιπόν, ήτο ο όρκος. Αυτή ήταν η απαρχή της εποχής που διανύουμε και που τελειώνει σύντομα με τον ίδιο τρόπο που ξεκίνησε. Αυτός είναι ο κώδικας επεξήγησης της μυθολογίας και του κακεκτύπου της της παλαιάς διαθήκης. Υπήρξαν ίσως κι άλλοι όρκοι των Ελλήνων πριν από αυτόν και σίγουρα υπήρξαν πολλοί περισσότεροι μετά από αυτόν. Όμως ποτέ τόσοι πολλοί Έλληνες δεν ορκίστηκαν όλοι μαζί. Γιατί ποτέ ξανά μετά από εκείνη την ημέρα δεν είχαμε τόσο πληθυσμό και τόσο πολυάριθμο στρατό. Θυμηθείτε. Μην αφουγκράζεστε το μυαλό ή την καρδιά. Ήμασταν εκεί! Κι όταν χρειαστεί ξανά θα είμαστε πάλι εκεί που πρέπει για να τον τιμήσουμε. Επειδή είμαστε αυτοί που είμαστε. Επειδή έτσι είμαστε σχεδιασμένοι να πράττουμε και εμείς το επιλέξαμε. Κι αν χρειαστεί θα ορκιστούμε ξανά.


Νίκη Δαναών

20.10.11

Μαθηματα Ιστοριας: Πως απαντουν οι Ελληνες Ηγετες

Σε αντιδιαστολή με τους σημερινούς...


Στα 1801, όταν ο Αλήπασας επεχείρησε να δωροδοκήσει τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Τζήμα Ζέρβα, αυτός του έγραψε:
«Σ' ευχαριστώ Βεζύρη μου διά την αγάπην οπού έχεις εις εμένα, αλλά τα οκτακόσια πουγκιά παρακαλώ μη μου τα στείλεις, επειδή δεν ηξεύρω να τα μετρήσω, και αν ήξευρα, πάλιν δεν ήμουν ευχαριστημένος να σοι δώσω ούτε μίαν πέτραν της πατρίδος μου δι' αντιπληρωμήν, και όχι πατρίδα, ως φαντάζεσαι· την τιμήν οπού μ' υπόσχεσαι, μ' είναι άχρηστος, πλούτος και τιμή εις εμέ είναι τα άρματά μου, με τα οποία φυλάττω, και τιμώ την πατρίδα μου, αθανατίζω και τ' όνομά μου.

Τζήμας Ζέρβας
Σούλι, 4 Μαΐου 1801»

13.10.11

Η μονιμη ερωτηση: Γιατι;


Γιατί ο κόσμος μας όπως τον γνωρίζαμε, κι όπως είναι στη φύση του κόσμου να πορεύεται σταμάτησε να υπάρχει; Γιατί ζούμε σε ένα όνειρο που δεν είναι παρά ένας εφιάλτης που δεν λέει να τελειώσει; Γιατί να είμαστε εγκλωβισμένοι εντός του; Γιατί;

Το 2004 ενώ "γιορτάζαμε" με τους Ολυμπιακούς αγώνες, κλείσαμε οκτακόσια ολόκληρα χρόνια εφιάλτη. Οκτακόσια χρόνια πριν, ο κόσμος όπως τον ξέραμε, έγινε παρελθόν κι εμείς για να επιβιώσουμε βγάλαμε στην επιφάνεια όλα τα κατώτερα ένστικτα και συναισθήματα, ενώ καταχωνιάζαμε εκείνα, τα περισσότερα, που ήταν ανώτερα του κόσμου στον οποίο πλέον ήμασταν και είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε. Όμως αυτή δεν είναι η φυσική κατάσταση και ροή του κόσμου, όπως και η δική μας φύση δεν είναι κατώτερη. Απόδειξη, το πόσο ανώτεροι υπήρξαμε απέναντι σε χαμερπούς κατακτητές, που είτε ήρθαν από τη Δύση, είτε ήρθαν από την Ανατολή. Είτε πάλι, ήρθαν σαν εισβολείς με μυξοκλάματα, λιμασμένοι από την πείνα για να τους λυπηθούμε και να τους αποδεχθούμε σαν μετανάστες και να τους δώσουμε ένα κομμάτι ψωμί.

Γιατί αυτή είναι φύση μας. Γιατί είμαστε αυτοί που είμαστε. Ακόμη και ραγιάδες, ακόμη και στο νεώτερο περιορισμένο μας κρατίδιο, ήμασταν πάντα ελεύθεροι. Γιατί η καρδιά μας ήταν πάντα ελεύθερη. Μπορεί το μυαλό μας ως πνεύμα να βρισκόταν στο σκοτάδι και από τα βάθη του είναι μας να ξεπήδησαν τα κατώτερα των ενστίκτων, όμως ακόμη κι αυτά τα σκοτάδια και ένστικτα αποδείχθηκαν ότι ήταν πολύ πιο φωτεινά και ανώτερα από αυτά των εισβολέων μας. Γιατί μέσα μας υπάρχει ένα φως που δεν μπόρεσε να σβήσει κανείς. Γιατί αυτό το φως έστω και με μια απειροελάχιστη χαρά ξεχυνόταν γύρω μας σαν ορμητικό ποτάμι και τους τύφλωνε. Γι' αυτό μας μισούσαν ακόμη περισσότερο οι τυχάρπαστοι και στους Αιώνες των Αιώνων βάρβαροι. Γιατί δεν μπορούσαν να το καταλάβουν. Να αντιληφθούν από που πήγαζε. Ακόμη δεν μπορούν, έστω κι αν ζουν σε πολιτείες που μιμούνται στα τυφλά τα δικά μας πρότυπα πολιτείας, μηρυκάζοντας πολιτεύματα και θεωρίες, ή ακόμη και πειράματά μας. Πώς μπορεί ένα υβρίδιο που σύρθηκε με το ζόρι από τα λαγούμια να αντιληφθεί ένα κομμάτι θείου φωτός; Πώς μπορεί ένα ερπετό να κατανοήσει τον αιθέρα; Αιθήρ, Αήρ, Αέρας!

Χρειάστηκαν δεκαετίες δουλειάς και κατασπατάληση εκατομμυρίων για τη δημιουργία ενός παρανοϊκού μηχανήματος στην Ελβετία για να ανακαλύψουν ότι υπάρχουν σωματίδια που κινούνται πιο γρήγορα κι από το φως. Γιατί δεν διάβασαν απλά τους αρχαίους μας παππούδες; Δεν θα χρειάζονταν να ξοδέψουν τόσο χρήμα και "ιδρώτα". Ας ρωτούσαν επίσης τους πιο πρόσφατους παππούδες μας που σκόρπιζαν τον τρόμο στον εχθρό φωνάζοντας "Αέρα!" στα βουνά της βορείου Ηπείρου το 1940. Θα τους απαντούσαν: "μα είναι πλημμυρισμένα τα σωθικά μου από αυτόν τον Αέρα". Γιατί; Επειδή όσο Αιθέρα έχει μέσα του ο κατώτερος, ο πιο αμόρφωτος ή ακόμη και ο κοιμώμενος Έλληνας δεν έχουν χίλια από τα υβρίδια μαζεμένα.

Γιατί; Γιατί να είμαστε εγκλωβισμένοι; Επειδή γνωρίζουν ότι οι Έλληνες δεν είχαν ποτέ αποδεχθεί συγκεκριμένα σύνορα. Γιατί να το κάνουν, αφού ολόκληρη η γη τους ανήκε; Την κούρσεψαν και την έκαναν δική τους. Το κρατίδιο στο οποίο ζούμε σήμερα, κάποιοι από τους Έλληνες, δημιουργήθηκε πριν από κάτι λιγότερο από 200 χρόνια, για να προστατεύσει την έδρα του ελληνισμού από τους βάρβαρους ανατολίτες και μουσουλμάνους μιγάδες, οι οποίοι μέσα στα τελευταία οκτακόσια χρόνια που δεν κυβερνούμε εμείς αυτόν τον αφύσικο κόσμο, έχουν πολλαπλασιαστεί τόσο πολύ που έχουν καταβρομίσει τον πλανήτη. Αφού δεν μπορούν να τον κυβερνήσουν, ας αφήσουν επιτέλους τα μεγαλομανή σχέδιά τους και ας αφήσουν αυτό το έργο σε αυτούς που εφηύραν ακόμη και αυτή τη λέξη "διακυβέρνηση".

Γιατί ο κόσμος μας όπως τον ξέρουμε σήμερα καταστρέφεται; Μα επειδή αυτή η ειρήνη μέσα στην οποία ζούμε είναι τόσο τεχνιτή και διεστραμμένη που μόνο ο πόλεμος μπορεί να μας σώσει. Επειδή είναι ένας κόσμος που λειτουργεί τόσο ενάντια σε όλους τους νόμους της φύσης, που είναι απορίας άξιο πώς δεν τον έχει καταπιεί ήδη η ίδια η φύση. Το γνωρίζουν, γι' αυτό βιάζονται και κινούνται τόσο σπασμωδικά, που οι κινήσεις και τα σχέδιά τους γίνονται αντιληπτά τόσο απροκάλυπτα και διαδραματίζονται τόσο ξεδιάντροπα μπροστά στα έκπληκτα μάτια, ακόμη κι εκείνων που μέχρι πρόσφατα ανυποψίαστοι για τον πόλεμο γύρω τους, ζούσαν στην ψεύτικη θαλπωρή των εύθραυστων κουκουλιών τους. Γιατί είναι πολύ μελετηροί και γνωρίζουν ότι η φύση εκδικείται κι όταν συμβαίνει αυτό, σαρώνονται τα πάντα, όπως το παλιρροϊκό κύμα όταν χτυπά με μανία θαυμαστές πολιτείες σαν να ήταν παιδικά κάστρα φτιαγμένα πρόχειρα στην άμμο.

Γιατί; Είναι μια ερώτηση που την κάνουν όλοι οι φωτισμένοι πολεμιστές. Γιατί όσοι αγωνίζονται και πολεμούν να είναι μόνοι εναντίον όλων; Γιατί εκείνοι, ενώ όλοι οι υπόλοιποι κοιμούνται, χωρίς να αντιλαμβάνονται τον πόλεμο που μαίνεται γύρω τους; Είναι μια επικίνδυνη ερώτηση αυτή, που η πηγή της βρίσκεται στα κατώτερα αυτά αισθήματα και ένστικτα που αναπτύχθηκαν και θέριεψαν από την πρώτη Άλωση και μετά. Είναι ανθρώπινο. Δεν είμαστε μόνο φως. Πρέπει να ψάξουμε να βρούμε αυτό το φως, να το αγκαλιάσουμε, να το αγαπήσουμε χωρίς να το φοβηθούμε και να το ανδρώσουμε μέρα με τη μέρα, σιγά-σιγά, με φροντίδα και πειθαρχία για να γιγαντωθεί. Να αστράψει γύρω μας σαν τους κεραυνούς του Διός από τον Όλυμπο.

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας. Να καθαρθούμε από όλα τα θολά νερά που μας πνίγουν και δεν μας αφήνουν να αναδυθούμε ολόκληροι και πλήρεις ως Έλληνες, χωρίς καμία αμφιβολία και ενοχή. Είναι μια τιτάνια προσπάθεια αυτή και πολλές φορές θα κουραστούμε. Γιατί δεν είμαστε μόνο αιθέρας, δεν είμαστε μόνο κεραυνός. Είμαστε και άνθρωποι και ως τέτοιοι πρέπει να αναζητήσουμε τα θεία δώρα που έχουμε μέσα μας.

Πρέπει λοιπόν να ξεθολώσουμε το ζαλισμένο πνεύμα μας και το μυαλό μας να μπορέσει να λειτουργήσει ολοκληρωμένα ξανά. Πρέπει να καθαρίσουμε την καρδιά μας για να αποκτήσουμε ελπίδα. Πρέπει επίσης να μάθουμε να διαχωρίζουμε από τα δυο προηγούμενα τη φωνή του ενστίκτου μας. Ο διαχωρισμός είναι αναγκαίος για την επανεκκίνηση της λειτουργίας του κατώτερου ραγιά σε ανώτερο ελεύθερο Έλληνα. Γιατί;

Γιατί όλα τα έχουμε ανακατεμένα μέσα μας και δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε τίποτα ολοκληρωμένο και σαφές. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι σκέφτονται με το μυαλό-πνεύμα και αισθάνονται με την καρδιά-ψυχή. Το ένστικτο, αν νομίζουν ότι το χρησιμοποιούν κάνουν λάθος. Και αν το χρησιμοποιούν τους αποπροσανατολίζει ακόμη περισσότερο γιατί το μπερδεύουν με την καρδιά ή το μυαλό. Η καρδιά θα σου πει αυτό που θέλεις να ακούσεις, αυτό που επιθυμείς. Το ένστικτο θα σου πει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Είναι το κτήνος μέσα σου που θα σου δείξει τον δρόμο, γιατί δεν ωραιοποιεί, δεν θολώνει τη σκέψη σου, αλλά την αφυπνίζει. Γιατί το κτήνος αυτό τρέφεται από το αίμα σου, από τον Αιθέρα που κυλάει στις φλέβες σου και χτυπάει άξαφνα σαν κεραυνός. Κι όταν έρχεται η ώρα, τρέφεται και από το αίμα των εχθρών που ρέει σαν ποτάμι, όταν οι προειδοποιήσεις δεν εισακούονται. Είναι το κτήνος μέσα σου που σπάει τα δεσμά και γίνεται τόσο επικίνδυνο, που μπορεί να μην καταφέρεις ποτέ να το κλείσεις μέσα ξανά.

Το κτήνος μέσα σου λοιπόν σου λέει τι ακριβώς συμβαίνει, σου δείχνει με ακρίβεια ποιος είναι ο εχθρός και ότι πρέπει να τον πολεμήσεις. Εδώ έρχεται το πνεύμα για να σου δώσει τον τρόπο. Είναι το μυαλό-πνεύμα που θα καταστρώσει σχέδια δράσης και θα αποφασίσει αν πρέπει να λύσει ή να κόψει. Οπότε, ο Οδυσσέας μέσα σου είναι έτοιμος. Τι απομένει στην καρδιά; Μα το πιο σημαντικό. Γιατί η καρδιά δεν είναι φτιαγμένη για να μαδά μαργαρίτες στους αγρούς. Η καρδιά είναι εκεί για να δώσει τον παλμό, για να κάνει το αίμα να τρέξει πιο γρήγορα. Να δώσει ώθηση για την πραγμάτωση. Η καρδιά σε απελευθερώνει από το γιατί. Γι' αυτό και πάντα βαθιά μέσα μας ήμασταν ελεύθεροι, αφού όσο χτυπά η καρδιά είσαι ικανός για τα πάντα. Την ακούς να πάλλεται όλο και πιο γρήγορα και δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία. Δεν είσαι πια ένας απλός άνθρωπος, αλλά ένας γίγαντας, ένας τιτάνας. Γιατί η καρδιά βρίσκεται εκεί για άλματα πίστεως πάσης φύσεως.

Νίκη Δαναών

10.10.11

Ας αναλογιστουμε


Η νόηση καθιστά τον άνθρωπο ανώτερο απο όλους τους άλλους ζωντανούς οργανισμούς του πλανήτη.Ο άνθρωπος ως επιστήμονας με τα επιτεύγματα του σε όλους τους τομείς διευκόλυνε και απλούστευσε τη ζωή του έτσι ώστε να έχει περισσότερο χρόνο ελευθερο για τον ίδιο και την οικογένεια του. Χάρη στα επιστημονικά του επιτεύγματα κερδίζει λεφτά με πολύ λιγότερο κόπο απ οτι πριν. Τα ρούχα του δεν τα ράβει ο ίδιος αλλά τα αγοράζει και δεν τα πλένει στο ποτάμι αλλά στο πλυντήριο. Δεν είναι αναγκασμένος πλέον να θερίζει το στάχυ κάτω απο αντίξοες καιρικές συνθήκες για να φτιάξει το ψωμί του ούτε να αρμέγει ο ίδιος την κατσίκα κάθε πρωί για να δώσει γάλα στα παιδιά του. Δεν είναι επίσης αναγκασμένος να διασχίζει φουρτουνιασμένα πέλαγα με σαπιοκάραβα όπως οι παλιοί ναυτικοί για να συντηρήσει την οικογένεια του. Τα παιδιά του δεν πάνε στο σχολείο με τρύπια παπούτσια αλλά με ακριβά αθλητικά και δερμάτινα μποτάκια. Ο ίδιος δεν κυκλοφορά με γάιδαρο όπως πριν αλλά με πανάκριβα αυτοκίνητα. Δεν μένει σε καλύβες ή χαμόσπιτα αλλά σε σπίτια που μοιάζουν με μικρά παλάτια. Το χειμώνα ανάβει το τζάκι του στο ευρύχωρο και πολυτελές σαλόνι του και δεν είναι αναγκασμένος να πάει να κόψει ξύλα στο παγωμένο δάσος εκθέτωντας έτσι τον εαυτό του σε όλους τους κινδύνους. Δεν είναι αναγκασμένος να βράσει νερό για να κάνει μπάνιο αφού υπάρχει πλέον το τεχνολογικό θαύμα του θερμοσίφωνα.

Αυτά όσον αφορά το πως ήταν τα πράγματα πριν και μετά την τεχνολογική εξέλιξη και πρόοδο της κοινωνίας. Πολλά χρόνια και πολλές δεκαετίες έχουν περάσει απο τότε και αυτός ο τρόπος ζωής μοιάζει με μακρινό όνειρο κάποιας άλλης εποχής η οποία δεν έχει τίποτα να μας διδάξει διότι θεωρείται απο την σύγχρονη κοινωνία ως ξεπερασμένη και παρωχημένη. Αλήθεια πόσο ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος είναι ο άνθρωπος που ζει αιχμάλωτος στα γρανάζια της παγκοσμιοποιησης και των αστραπιαίων εξελίξεων της τεχνολογίας και της επιστήμης; 

Δεν υποστηρίζω οτι πρέπει να επανέλθουμε σε εκείνο τον τρόπο ζωής διότι αυτό είναι ανέφικτο πλέον και ουτοπικό. Ομως ας ταξιδεύσουμε νοερά σε εκείνες τις εποχές και ας πάρουμε μαθήματα ήθους και ευτυχίας απο ανθρώπους που στερούνταν ακόμα και τα βασικά. 

Οι άνθρωποι τότε ήταν πιο δεμένοι και αγαπημένοι μεταξύ τους διότι για να επιβιώσουν χρειαζόντουσαν ο ένας τη βοήθεια και υποστήριξη του άλλου. Οι άνθρωποι ήταν δεμένοι με τη γη και τη φύση και τις λάτρευαν και τιμούσαν διότι απο αυτές εξασφάλιζαν ψωμί, κρέας και νερό για τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Οπως περιγράφουν και οι ευρωπαίοι ρομαντικοί στα λογοτεχνικά έργα τους τον 19ο αιώνα η φύση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το Θεό και τη θρησκεία. Το φως και το μυστήριο της θεικής αγάπης και ύπαρξης βρίσκεται διάχυτο στις σπηλιες, στα ποτάμια, στους ανθισμένους κάμπους και πεδιάδες, στα καταπράσινα δάση και όρη, στις γαλάζιες θάλασσες και στις βοτσαλώδεις ακρογιαλιές. Μόνο εκεί ο άνθρωπος μπορεί να έλθει σε επαφή με το Θεό έτσι ώστε να ανακαλύψει την αλήθεια για τον εαυτό του και να νιώσει ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος. Οι στοχασμοί του είναι ήρεμοι και γαλήνιοι μακριά απο τον νοσηρό και εκνευριστικό θόρυβο της μεγαλούπολης ο οποίος σαν ήχος τυμπάνου εξαναγκάζει τον άνθρωπο να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται μηχανικά και απάνθρωπα. Ο άνθρωπος στη φύση χάνει την ανθρώπινη υπόσταση του και ενώνεται με το Θεό ο οποίος του υποδεικνύει την αποστολή και τον προορισμό του. Να αντισταθεί σε κάθε πειρασμό και να διαφυλάξει τις ηθικές αξίες του με όλες τις ψυχικές δυνάμεις του όσες συμφορές και αντιξοότητες και αν του τύχουν στη ζωή του. Να μεταλαμπαδεύσει αυτές τις ηθικές αξίες στα παιδιά του με στόχο οχι μόνο το δικό τους καλό αλλά το καλό της κοινωνίας γενικότερα.

Διότι όταν όλες οι ηθικές αξίες καταρρέουν σε μια κοινωνία τότε αυτό θα έχει ως συνέπεια τη θυματοποίηση όλων μας, μικρών και μεγάλων. Τα μικρά παιδιά είναι εύκολος στόχος των παιδεραστών, οι έφηβες και νεαρές κοπέλλες εύκολος στόχος βιαστών και πονηρών ανδρών που θέλουν μόνο να τις χρησιμοποιήσουν για να ικανοποιήσουν και να εκτονώσουν τις σεξουαλικές ορέξεις τους. Πολλών ατόμων δεν είναι πλέον στόχος να δημιουργήσουν μια υγιή οικογένεια η οποία θα έχει ως θεμέλιο λίθο την αγάπη, τον έρωτα και την αμοιβαιότητα των συναισθημάτων αλλά η καλοπέραση, ο εγωισμός και ο ατομισμός. Πολλά άτομα πάλι δημιουργούν οικογένειες καταδικασμένες να διαλυθούν διότι δεν παντρεύτηκαν με τα πιο πάνω κριτήρια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα δυστυχισμένα παιδιά που πολλές φορές λογω αυτών των τραυματικών εμπειριών παίρνουνε κακούς δρόμους. Αν κάποιος δεν έχει τόσα υλικά αγαθά όσα ο γείτονας τότε πρέπει να νιώθει μειονεκτικά και οτι υστερεί και ο μόνος του αγώνας στη ζωή να είναι η απόκτηση τους. Τα υλικά αγαθά μας είναι απαραίτητα για να επιβιώσουμε αλλά δεν φέρνουν την ευτυχία ούτε και πρέπει να γίνονται αυτοσκοπός. Μαζί με τα πολλά υλικά αγαθά εμφανίζεται και το φαινόμενο της διαφθοράς της κοινωνίας διότι θα κλέψουν, θα φοροδιαφύγουν και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα αθέμιτα μέσα για την απόκτηση τους. Η απληστία και η ματαιοδοξία μας αποξενώσανε απο τους συνανθρώπους μας.

Ντρεπόμαστε γι αυτά που δεν έχουμε αντί να προβάλλουμε αυτά που έχουμε και με αυτά στην παρούσα φάση να είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτό μας επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση. Να είμαστε δέσμιοι των υλικών αγαθών και να χάνουμε την ουσία των αισθημάτων και της ζωής. Ο έρωτας και η αγάπη θεωρούνται πλέον αδυναμία. Αν κάποιος μιλήσει για αγάπη και ήθος τον λένε γραφικό και τον χλευάζουν. 

Αποψη μου είναι οτι ο κάθε ένας μας πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του αν θέλουμε αυτή η κοινωνία να αλλάξει προς το καλύτερο.


Ελενη Αρ.

9.10.11

Και στην Πετρουπολη και ΠΑΝΤΟΥ!


Πάνω από 100 μέλη της Χρυσής Αυγής συγκεντρώθηκαν το Σάββατο το μεσημέρι στην Πετρούπολη και επί δύο ώρες, με γαλανόλευκες στα χέρια, μοίρασαν ενημερωτικό υλικό του Κινήματος, σε μία περιοχή με αριστερές συμπάθειες - μέχρι τωρα. Το Μέτωπο Νεολαίας και το Μέτωπο Γυναικών έδωσαν ένα δυναμικό παρόν σε άλλη μία πολύπαθη περιοχή και αγκαλιάστηκαν απ' τον αγανακτισμένο Έλληνα εργάτη, τον αγρότη της λαϊκής αγοράς, τον υπάλληλο του κάθε καταστήματος, τον συνταξιούχο. Γιατί οι πραγματικοί αγανακτισμένοι είναι αυτοί. Αυτοί που πολεμάνε καθημερινά για το μεροκάματο και όχι αυτοί που δεν έχουν να κάνουν κάτι καλύτερο και απλά πάνε σε μια πλατεία με ένα φραπέ στο χέρι για να περάσει η ώρα, διοργανώνουν happenings και κατά τα λοιπά συνυπάρχουν με αυτούς που και καλά πολεμάνε.

Η Χρυσή Αυγή, είναι δίπλα στους Έλληνες σε κάθε γειτονιά, αποφάσισμενη να πολέμησει όσους την πολεμάνε. Αποφάσισμενη να ενημέρωθει ο κόσμος για το ποιοι είμαστε και να 'στε σίγουροι όλοι ότι το κάνουμε πολύ καλά!! Η συνομωσία της σιωπής έλαβε τέλος, γιατί ύπαρχουν Εθνικιστές που δεν το βάζουν κάτω. Κόντρα σε όλους τους καιρούς, ο αγώνας του Ελληνισμού συνεχίζεται... ΣΥΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!!

Βέτα

4.10.11

Θα τους πολεμησουμε ως μαχητες!


(Με αφορμή το κάτωθι, που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο)
"Συλλαμβάνω τον εαυτό μου να έχει πλημμυρίσει, όχι από αγανάκτηση, αλλά από άσβεστο μίσος… Σήμερα ξεπούλησα όσα λίγα χρυσαφικά είχαν οι γονείς μου, μεταξύ αυτών τις δύο (2) βέρες τους… Ο μισθός μου, με τις μειώσεις, δεν αρκεί να συντηρήσω την οικογένειά μου… Ο μισθός μου αρκεί να περάσω 2 εβδομάδες… Ο φοιτητής γιος μου άφησε τις σπουδές του στα Ιωάννινα, επέστρεψε στην Αθήνα και θα πηγαίνει -όποτε μπορούμε- να δίνει κάποιο μάθημα… Η αγανάκτηση έγινε απόγνωση… Η σκέψη της αυτοκτονίας περνάει στο μυαλό…

Δυστυχώς, τώρα έχω μίσος, άσβεστο μίσος και θέλω να τους δω -όλους όσους ψηφίζουν την εξόντωση της οικογένειάς μου- μέσα σε ένα φέρετρο και να σας φτύνω! Σας μισώ, σας μισώ, σας μισώ και... φοβάμαι όταν σας συναντήσω, γιατί δεν υπάρχει ελπίδα να συγκρατήσω το μίσος μου, θέλω να σας κάνω κακό, θέλω να εκδικηθώ για την ανέχεια, την οριστική καταστροφή της οικογένειάς μου!
Βλέπω την απόγνωση, την κατάθλιψη, την αγανάκτηση και το μίσος να θεριεύουν στους Έλληνες γύρω μου. Διαβάζω για συνεχώς αυξανόμενο αριθμό αυτοκτονιών. Για λόγους οικονομικούς. Και οργίζομαι.

Οργίζομαι με τους πολιτικούς που ξεγέλασαν επαναλαμβανόμενα τον λαό μου και τον οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάσταση. Οργίζομαι διπλά γιατί το έκαναν απολύτως συνειδητά.

Οργίζομαι γιατί πρώτα έκαναν έναν σκληρό, λιτό, υπερήφανο και εφευρετικό λαό να εξαρτάται σε βαθμό κατάθλιψης και αυτοκτονίας από την υπερκατανάλωση, τον έκαναν να θεωρεί τις πολυτέλειες «ανάγκες». Του έκαμψαν το φρόνημα, του σκότωσαν την χαρά της ζωής, τον μαλθάκεψαν, του έδωσαν ως όραμα το υπαλληλίκι αντί την εργασία, τις υπηρεσίες αντί την παραγωγή, τον καναπέ αντί τον καθημερινό αγώνα, το δικαίωμα αντί το καθήκον… Τον έκαναν να απεχθάνεται την σκληροτράχηλη ζωή των παππούδων του. Τον έκαναν "πρεζάκι" του καταναλωτισμού και, τώρα, τον αναγκάζουν ξαφνικά να μειώσει δραματικά την "δόση" του.

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ σε τι ψυχολογική κατάσταση τον φέρνουν. Και αυτό ακριβώς θέλουν. Αυτό είναι το σημείο όπου ήθελαν να τον φτάσουν, όταν του έκαναν πλύση εγκεφάλου για την αστική καταναλωτική ζωή, το καρότο που τον άφησαν να δαγκώσει και τώρα του το τραβάνε απ’ το στόμα. Τώρα τον κάνουν να σκέφτεται ΜΟΝΟ αυτό. Αυτός που θα του ξαναδώσει το καρότο, θα γίνει ο μεγάλος λατρεμένος του – όποιος κι αν είναι, όσες αλυσίδες κι αν του περάσει, όσα κι αν του ‘χει κλέψει στο μεταξύ. Και προορίζουν να το κάνει ο μελλοντικός εκλεκτός της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, ο σιωνιστής ηγέτης της απόλυτα εφαρμοσμένης παγκοσμιοποίησης.

ΕΜΕΙΣ, οι Χρυσαυγίτες, είμαστε η τελευταία ελπίδα αφύπνισης και σωτηρίας του λαού μας. Είμαστε αυτοί στους οποίους στρέφεται πια, όχι μόνο ως ύστατη ελπίδα, αλλά κυρίως ως τιμωρία των υπαιτίων, ως εκδίκηση. Οι ενέργειες των κυβερνήσεων της Πατρίδας μας «δουλεύουν» για την άνοδό μας. Όχι για πολύ όμως. Μέχρι να κρίνουν τ’ αφεντικά τους ότι ήρθε η ώρα να ξαναδώσουν το καρότο. Τώρα πρέπει να πείσουμε όσους περισσότερους γίνεται να τραβήξουν την προσοχή τους απ’ αυτό. Να κοιτάξουν τον ιστό που έχει υφανθεί γύρω τους. Να ενταχθούν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ στις τάξεις μας για να καταφέρουμε να τον σπάσουμε.

Οφείλουμε να είμαστε όλοι μας ψύχραιμοι, ώστε να εμπνεύσουμε ψυχραιμία. Να είμαστε εφευρετικοί, όπως οι πρόγονοί μας στις καθημερινές δυσκολίες, ώστε να εμπνεύσουμε εφευρετικότητα. Να δώσουμε ξανά στους συμπατριώτες μας το όραμα της αυτάρκειας (ατομικής, οικιακής, εθνικής), να τους δείξουμε ότι είναι αρκετά ισχυροί για ν’ ανταπεξέλθουν σε κάθε δυσκολία που τους προκαλούν οι αποφάσεις των εξουσιαστών. Να καταφέρουμε, ο καθένας από εμάς, να ιεραρχήσει τις προτεραιότητες ανάλογα με την σπουδαιότητά τους – και όχι ανάλογα με την εξάρτησή μας απ’ αυτές. Τότε θα δούμε, ως έθνος, το «καρότο» τους όπως ακριβώς είναι: ως το δόλωμα για την πλήρη υποδούλωση των παιδιών μας, για την ολική αρπαγή της περιουσίας τους. Και θα χάσει την δύναμή του, οποιαδήποτε στιγμή και αν μας το ξαναπροσφέρουν. ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΟΠΩΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΗ ΜΑΣ.

Να επιστρέψουμε στην οικιακή οικονομία, στην αυτοπειθαρχία και την λιτότητα. Να φτύσουμε το προβαλλόμενο “life style” τους. Να συμβουλευτούμε τους προγόνους μας. Η δύναμή μας είναι το αίμα της φυλής μας. Είναι η εμπειρία και οι γνώσεις των παππούδων μας. Ρωτήστε τους πώς τα κατάφεραν στις εποχές της φτώχιας και της χαράς. Πώς αξιοποιούσαν στα μέγιστα την τροφή. Πώς ανακύκλωναν το κάθε τι, βρίσκοντας νέες χρήσεις του. Χρησιμοποιείστε τα χέρια σας και το μυαλό σας. Παραδειγματιστείτε, εμπνευστείτε, μιμηθείτε, δημιουργείστε. Και ΕΠΙΒΙΩΣΤΕ. Πιο δυνατοί, πιο υπερήφανοι, πιο ανεξάρτητοι, πιο αυτάρκεις. Ξεφύγετε απ’ τις παγίδες τους και πολεμήστε τους στο πεδίο, που μέχρι τώρα σας είχαν νικήσει.

Δεν θα τους πολεμήσουμε ως ένας λαός εξαθλιωμένων αγανακτισμένων, αλλά ως ένας λαός σκληροτράχηλων μαχητών. ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!

Α.Μ.

3.10.11

Ο μαρξισμος στην πραξη


Το δόγμα της "κοινωνικής ισότητας" και "κοινωνικής δικαιοσύνης" για τους αριστερούς συνοψίζεται στην περίφημη φράση του (εβραίου) Μαρξ: "Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του". Το γελοίο ανεφάρμοστο της φράσης το αποκαλύπτει η (επίσης εβραία) Άυν Ραντ, στο βιβλίο της Atlas Shrugged, με το εξής εύστοχο παράδειγμα:

Ας υποθεσουμε οτι σε ενα εργοστασιο οι εργαζομενοι παιρνουν την διοικηση στα χερια τους και αρχιζουν να πληρωνουν μισθους με βαση την ρηση του Μαρξ. Βεβαια πολλοι απο τους καλους εργαζομενους, απλα θα εγκαταλειψουν το εργοστασιο. Αλλα ας υποθεσουμε προς στιγμην οτι μενουν στην δουλεια. Τον πρωτο χρονο ψηφιζουν οι εργαζομενοι για το ποιος θα παρει ποσο. Αυτο γρηγορα καταληγει σε διαγωνισμο ζητιανιας για το ποιος θα εχει τους περισσοτερους αρρωστους συγγενεις, ανημπορους θειους κτλ! Μαλιστα οι πιο αξιοπρεπεις σιγουρα θα παρουν λιγοτερα λεφτα απο αυτους που δεν ντρεπονται να ξεφτιλιζονται. Μαλιστα οι πιο παραγωγικοι, θα ψηφιζονται απο το συμβουλιο να κανουν υπερωριες! Μετα απο αυτο την δευτερη χρονια, μερικα αποτελεσματα θα ειναι πια προφανη. Κανεις δεν θα δουλευει παραπανω απο το ελαχιστο, γιατι θα ξερει οτι η παραγωγικοτητα τιμωρειται! Αντιθετα οι πιο τεμπεληδες, θα αραζουν ανετοι, και θα σκεφτονται τι αναγκες να ανακαλυψουν για να προβαλλουν στην συνελευση. Οι ανθρωποι θα αρχισουν να ειναι καχυποπτοι. Θα κατασκοπευουν ο ενας τον αλλο, να δουν αν ειναι αληθινες οι αναγκες. Ακομα χειροτερα θα αρχισουν να μισουν ο ενας τον αλλο. Η γεννηση ενος νεου παιδιου, αντι για λογος χαρας, θα ειναι καταρα, μια και θα πρεπει να μοιραστουν την πιττα με περισσοτερα ατομα! Οταν καποιος αρρωσταινει, πολλοι θα ευχονται εναν γρηγορο θανατο, αντι για μια θεραπεια. Οι ανθρωποι θα γινουν ζωα, οι αετοι θα θυσιαστουν για να φανε οι κοτες. Αυτη ειναι η κοινωνια που ευχοταν ο Μαρξ…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP