27.8.11

Μετα την καθιερωση της ομοφυλοφιλιας ερχεται η παιδοφιλια


Μετά την ομοφυλοφιλία, σειρά έχει η πλήρης αποδοχή της παιδοφιλίας. Συνέδριο στις ΗΠΑ για να φύγει το ‘στίγμα’ από τους παιδεραστές. Πολλοί "ειδικοί" από τον τομέα της ψυχικής υγείας που προσπαθούν να ‘εξομαλύνουν’ την παιδοφιλία συναντήθηκαν στις 17 Αυγούστου στη Βαλτιμόρη, σε μία εκδήλωση που έγινε με συνοπτικές διαδικασίες και αγνοήθηκε παντελώς από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η ομάδα ‘B4U-ACT’ είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτήν τη κίνηση. Στόχος της είναι να επανακατασκευάσουν την σκέψη μας σχετικά με αυτό που τόσο ευγενικά ονομάζουν “Minor-Attracted Persons” ("Πρόσωπα που Ελκύονται από ​​Μικρότερους"). Αν είχαν την δυνατότητα, το σεξ μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων δεν θα ήταν ‘ταμπού’ και η παιδοφιλία δεν θα αναφερόταν πλέον ως ψυχική ασθένεια από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (APA).

Ο δικηγόρος Matt Barber, Αντιπρόεδρος της Liberty Counsel Action, και η Δρ Judith Reisman, επισκέπτρια καθηγήτρια νομικής στο Liberty University School of Law, ήταν παρόντες στην εν λόγω ‘Σύσκεψη’.

Γράφει η Δρ Judith Reisman στο World Net Daily :
Ο Matt Barber, και εγώ παρακολουθήσαμε το παιδοφιλικό συνέδριο της "B4U-ACT" στις 17 Αυγούστου. Για να εξαλειφθεί το "στίγμα" από τους παιδεραστές, αυτό το αυξανόμενο σεξουαλικό λόμπι αριστερών θέλει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (APA) να επαναπροσδιορίσει την παιδοφιλία ως ένα φυσιολογικό σεξουαλικό προσανατολισμό των ατόμων εκείνων που ονομάζει "Πρόσωπα που Ελκύονται από ​​Μικρότερους"...

Ο Matt Barber και εγώ καθίσαμε στο πίσω μέρος της αίθουσας μεταξύ περίπου 50 ακτιβιστών και φοιτητριών «ψυχικής υγείας» που ήρθαν να παρακολουθήσουν. Το θέμα: "Pedophilia, Minor-Attracted Persons, and the DSM: Issues and Controversies," με κύριο ομιλητή τον "Fred Berlin, MD, Ph.D., ιδρυτή του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Μελέτη, Πρόληψη και Αντιμετώπιση του Σεξουαλικού Τραύματος, της κλινικής Σεξουαλικών Διαταραχών Johns Hopkins".

Ωστόσο, η κλινική του σεξ αρχικά ιδρύθηκε από τον John Money, Ph.D., για να μπορούν να δίνουν οι δικαστές το "περιθώριο" να μην μπαίνουν οι παιδεραστές στη φυλακή. Ο Money  ήταν (έχει πεθάνει) υπέρμαχος των παιδεραστών, και είχε απεύθυνει έκκληση για τον τερματισμό όλων των νόμων σχετικά με την απαιτούμενη ηλικία για την συγκατάθεσή στην σεξουαλική πράξη. Ο Dr. Berlin ήταν μαθητής του.

H B4U-ACT ισχυρίζεται ότι θέλει "να βοηθήσει τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας να μάθουν περισσότερα για την έλξη προς τους ανηλίκους και να εξετάσει τις συνέπειες των στερεοτύπων, του στιγματισμού και του φόβου". Επίσης η ομάδα ισχυρίστηκε ότι θέλει να διδάξει τους παιδεραστές “πώς να ζουν τη ζωή τους και να παραμένουν στα πλαίσια του νόμου”, κανείς τους όμως δεν πρότεινε πώς να σταματήσουν τον πόθο για ένα παιδί ή την παιδική κακοποίηση.

Ο Barber ρώτησε ποια "ηλικία συγκατάθεσης" προτείνει η ομάδα και τι ρόλο παίζει η πορνογραφία ως αιτιολογικός παράγοντας για την σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Κανείς δεν έδωσε απάντηση στο πρώτο ερώτημα, και όλοι αρνήθηκαν ότι υπάρχει οποιαδήποτε βλάβη από την πορνογραφία. Αναμφισβήτητα, λόγω της παρουσίας μας, ο Δρ Berlin (που καθόταν δίπλα μου κατά τη διάρκεια όλης της εκδήλωσης) παραδέχθηκε ότι ‘περιστασιακά’ η πορνογραφία θα μπορούσε να προκαλέσει σεξουαλική ενεργοποίηση. Εξέφρασε, επίσης, μια προσωπική πεποίθηση ότι τα παιδιά πριν την εφηβεία (δηλαδή, κάτω από την ηλικία των 10) δεν μπορούν να συναινέσουν, και ότι ίσως ακόμη και οι έφηβοι μπορεί να είναι σεξουαλικά ευάλωτοι.

Όλοι οι ομιλητές επικεντρώθηκαν στο ότι οι παιδεραστές είναι άτομα υγιή, φυσιολογικά και άδικα θύματα στιγματισμού και κακών χαρακτηρισμών. Αφού υπήρξαν επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι οι παιδόφιλοι ποτέ δεν εξαναγκάζουν τα παιδιά, είναι ευγενείς και έχουν αγάπη, ένας ερευνητής μίλησε για ένα παιδί "θύμα" που βιάστηκε και σοδομίστηκε. Ένας ομιλητής γελώντας σύγκρινε μια άσεμνη πράξη που κάνεις σε ένα παιδί με τον να κάνεις την ίδια άσεμνη πράξη σε ένα παπούτσι! Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, και μερικοί μάλιστα, γέλασαν.

Δεσμευμένη να παρακολουθήσω ήσυχα αυτή τη συνάντηση, προσέφερα μερικά αρνητικά σχόλια στο τέλος. Παρατήρησα την αλαζονεία της ομάδας αυτής στο συμπέρασμά τους ότι ο φόβος των Αμερικανών για την ασφάλεια των παιδιών οφείλεται σε ένα "πουριτανικό πανικό για το σεξ". Από τότε που το Υπουργείο Δικαιοσύνης βρήκε ότι 58.200 παιδιά έχουν απαχθεί από μη μέλη της οικογένειας το 1999, τέτοιος φόβος μου φαίνεται λογικός.

Το 1973, στη “μετά Kinsey εποχή” μας, (Alfred Kinsey, 1894–1956, Αμερικάνος σεξολόγος, που  αναστάτωσε τα ‘συντηρητικά ήθη της Αμερικής’ σχετικά με το προγαμιαίο σεξ, την ομοφυλοφιλία και τη μονογαμία. Το Hollywood – φυσικά - τον τίμησε φτιάχνοντας ταινία για την ζωή του) μία μικρή επιτροπή των ψυχιάτρων της APA, αρκετά τρομοκρατημένοι από την δημόσια παρενόχληση των ομοφυλόφιλων, συμφώνησε να βασιστεί στα δόλια ανθρώπινα "δεδομένα" σεξουαλικότητας του Kinsey και να προσδιορίσει την ομοφυλοφιλία ως ‘φυσιολογική’, απομακρύνοντάς την από το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο ( DSM) των ψυχικών διαταραχών.*

Η απόφαση της APA στη συνέχεια περιλήφθηκε σε σχολικά εγχειρίδια των κολεγίων, σε νομικά περιοδικά, δικαστικές αποφάσεις, και το 1974 στο μάθημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο γυμνάσιο. Σύντομα το ομοφυλοφιλικό λόμπι θα πλεύσει άνετα σε δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία, προβάλλοντας συνεχώς τον πανικό περί «πρόληψης του AIDS», «εκφοβισμού» (bulling) και «μίσους» (hate crime / speech).

Για να προσδιορίσουν την ομοφυλοφιλία ως φυσιολογικό "προσανατολισμό" και όχι αναστροφή της φύσης, οι ερευνητές έπρεπε να αγνοήσουν όλα τα δεδομένα της πρώιμης σεξουαλικής κακοποίησης ή άλλων τραυμάτων. Μετά από αυτή την απάτη ακολούθησαν το 1999, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ τα στοιχεία που έλεγαν ότι το 64 τοις εκατό των θυμάτων βίαιου σοδομισμού είναι αγόρια ηλικίας κάτω των 12 ετών.

Αφού είπε ότι 10 τοις εκατό έως 37 τοις εκατό των ανδρών ήταν κάποτε ομοφυλόφιλοι, ο Kinsey, είπε επίσης ότι τα παιδιά είναι ‘σεξουαλικά’ από τη γέννησή τους και έτσι αξίζουν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με ενήλικες ή νέους.

Η διαδρομή της APA προς στα παιδοφιλικά πρότυπα ακολουθεί την επιτυχία της οργανωμένης ομοφυλοφιλικής εκστρατείας - *που μπορείτε να μελετήσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Διαβάστε όλο το κείμενο στον Κόκκινο Ουρανό.

25.8.11

Monsanto: Οι μεγαλυτεροι εγκληματιες στην ιστορια της ανθρωποτητας

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε τα κράτη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο»
Henry Kissinger
Ένας αδυσώπητος παγκόσμιος πόλεμος είναι σε εξέλιξη για τον έλεγχο των τροφίμων και της γεωργικής παραγωγής. Νικητής και απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού αναδεικνύεται η εταιρεία Monsanto. Ένας πολυεθνικός γίγαντας, με έδρα στις ΗΠΑ, που δραστηριοποιείται στο χώρο των τροφίμων, των φαρμάκων, των χημικών και της βιοτεχνολογίας και που στα 100 και πλέον χρόνια ζωής του βρίσκεται στο επίκεντρο σκληρής κριτικής, ταυτισμένος με μεταλλαγμένους σπόρους, ζιζανιοκτόνα και φυτοφάρμακα, ακραία γενετικά πειράματα αλλά και με μια σειρά πολιτικοοικονομικών συνωμοσιών, που περιλαμβάνουν δωροδοκίες, εκβιασμούς, πιέσεις, αλλοιώσεις ερευνών και αποκρύψεις απόρρητων εκθέσεων.

Η παγκοσμιοποιημένη οικονομία προσέφερε εύφορο έδαφος στην εταιρεία, για ανάπτυξη, επιτυχίες και κέρδη. Οι μεταλλαγμένοι σπόροι καλαμποκιού, βαμβακιού, σόγιας και σιτηρών και οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες της Monsanto απαντώνται από τις πάμπες της Αργεντινής μέχρι τα χωράφια της Σεβίλλης στην Ισπανία και τις αχανείς εκτάσεις των κρατιδίων της Ινδίας. Το ότι η Μonsanto ελέγχει το 90% της παγκόσμιας παραγωγής μεταλλαγμένων σπόρων και το 85% των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών σε όλο τον πλανήτη μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί για μια αυτοκρατορία που χτίστηκε βήμα βήμα τον περασμένο αιώνα. Κι επειδή μόνο «ο ουρανός είναι το όριο», η Monsanto έχει θέσει ως απώτερο στόχο την επέκταση των καλλιεργειών και των σπόρων της σε μεγαλύτερη έκταση από το 1,5% της παγκόσμιας καλλιεργήσιμης γης που καλύπτει σήμερα. 

Ταυτόχρονα, η Monsanto είναι η κατασκευάστρια του πρώτου σε χρήση ζιζανιοκτόνου ανά τον κόσμο (και την Ελλάδα), του Roundup - το οποίο, αν και το διαφήμιζε ως "βιοδιασπώμενο" και "απολύτως ασφαλές για το περιβάλλον και τους έμβιους οργανισμούς",  πλέον στην Ευρώπη φέρει αναγκαστικά τη σήμανση "Μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα - Επικίνδυνο για το περιβάλλον". Διαβάστε σχετικά ΕΔΩ και ΕΔΩ - και ενημερώστε τους γνωστούς σας αγρότες και κηπουρούς.

Ποια είναι η Monsanto;
Μάθετε όσα κρύβουν για τους ιδρυτές της σιωνιστικής εταιρίας: 
Η οικογένεια MONSANTO ήταν εβραίοι δουλέμποροι

Πρόκειται για την παγκόσμια κυρίαρχο στην παραγωγή γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών. Πρώτο της προϊόν υπήρξε η ζαχαρίνη, το 1902, μετά η ασπαρτάμη, που βρίσκουμε ως τεχνητό γλυκαντικό σε προϊόντα διαίτης ή για διαβητικούς. Και τα δύο αργότερα αποδείχθηκαν εργαστηριακά ως καρκινογόνα.
 
Την δεκαετία του 1940, παρήγαγε το "Agent Orange" - κωδική ονομασία ενός χημικού που χρησιμοποιήθηκε κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ για την αποψίλωση των δασών, με αποτέλεσμα να μολυνθούν χιλιάδες άνθρωποι, βιετναμέζοι και αμερικάνοι στρατιώτες, από την τοξική ουσία διοξίνη. Δείτε σοκαριστικές εικόνες με τ' αποτελέσματα ΕΔΩ και ΕΔΩ. Την ίδια εποχή, παρήγαγε (μαζί με άλλες 15 εταιρίες) και το περίφημο -απαγορευμένο πλέον- DDT.

Πρώτο μεταλλαγμένο προϊόν της Monsanto ήταν το γάλα Prosilac, το οποίο είχε ενισχύσει με μια γενετικά τροποποιημένη αυξητική ορμόνη (rBGH). Αν και το προϊόν θεωρήθηκε αρχικά ασφαλές, πολύ σύντομα εμφανίστηκαν προβλήματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απαγορεύσει την κυκλοφορία του (οι Η.Π.Α. πάντως, όχι), καθώς οι άνθρωποι που πίνουν γάλα rBGH κινδυνεύουν να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού και προστάτη (σε ποντίκια η ορμόνη αυτή προκαλεί λευχαιμία και κακοήθεις όγκους).

Σήμερα η Monsanto είναι η πρώτη εταιρεία σπόρων στα λαχανικά και φρούτα (μετά και την απόκτηση της εταιρίας Delta & Pine Land, το 2007), δεύτερη στις γεωπονικές σοδειές και τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία γεωχημικών στον κόσμο.

Για περισσότερα διαβάστε "Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα της Monsanto"και "Monsanto Food Poisoning".

Δείτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ το παρακάτω ντοκιμαντέρ της Marie-Monique Robin, «Ο κατά Μonsanto κόσμος», με ελληνικούς υπότιτλους:


Watch live streaming video from freeandrealtv at livestream.com

Για όσους κατανοούν την σοβαρότητα του θέματος συστήνουμε και το βιβλίο «Φάκελος Monsanto, ένας γενετικός εφιάλτης» της ίδιας, από τις εκδόσεις «Πάπυρος», για το οποίο μπορείτε να πάρετε μια ιδέα ΕΔΩ.

Kαι, βέβαια, οι υποστηρικτές της εταιρείας, εκτός την "αμερικάνικη" κυβέρνηση, οι γνωστοί... Διαβάστε το άρθρο υπεράσπισής της από το Forbes, αφού παρακολουθήσετε το άνωθεν ντοκιμαντέρ.

-Στις παραπομπές εντός του κειμένου θα βρείτε πολλά επιπλέον στοιχεία.-
Κάποιες από τις πληροφορίες είναι από το άρθρο του Stephen Lendman, "Η συνωμοσία των τροφίμων", που δημοσιεύτηκε στο Hellenic Nexus, τεύχος 26 (Ιούνιος-Ιούλιος 2008). 

Όπως Πρέπει

«Ο, τι και να συμβεί, όσο και να πονάς, όσο και να νομίζεις ότι χάθηκαν τα πάντα, εσύ θα σκωθείς. Κι αν δεν μπορείς να σκωθείς, θα συρθείς και θα κάνεις το καθήκον σου.»
Πριν από μερικές μέρες έφυγε από αυτή τη ζωή μια ηλικιωμένη συγγενής. Ήταν από εκείνες τις γυναίκες που κάποτε όλοι οι Έλληνες είχαν στον περίγυρό τους και που οι περισσότεροι κάποτε περιφρόνησαν γιατί ήσαν χωριάτισσες κι απλοϊκές, την ίδια ώρα που ο νεοελληνικός πληθυσμός αποφοιτούσε μετ' επαίνων από τη σχολή του νεοφανούς αστικού καθωσπρεπισμού.

Ήταν μάνα 6 παιδιών, γιαγιά και προγιαγιά, μονίμως μαυροντυμένη τόσο για τον άνδρα της που απεδήμησε πριν από μια και πλέον δεκαετία όσο και για άλλους συγγενείς, μέλη ενός ευρύτερου πλέγματος συγγενείας που ο άγραφος κώδικας του χωριού θεωρούσε στενούς και γι' αυτό απαραίτητο να μαυροφορεθεί κανείς για το χαμό τους. Ήταν επίσης εξαιρετικά ικανή και παρά το προχωρημένο της ηλικίας της μπορούσε να φέρνει βόλτα τα λίγα ζωντανά της και το στοιχειώδες κηπάριο που της παρείχε τα ελάχιστα που ζητούσε για να είναι πάντα έτοιμη να φιλέψει, να αστειευτεί, να πειράξει καλόβουλα, και να δοξάσει το Θεό.

Σε μια από τις σποραδικές επισκέψεις μου στα πατρώα εδάφη, ανέτρεξε η συχωρεμένη στο παρελθόν και ανέσυρε μια συγκινητική ιστορία, τον πρόωρο θάνατο της μικρής της κόρης. Περιέγραψε τα αθώα συμπτώματα και το τραγικό τέλος του μικρού παιδιού κι έκλεισε τη διήγηση με τα σχετικά με το εξόδιο.«Τα έκανα όλα όπως έπρεπε», μου είπε, «Ακούς; Τα έκανα όλα όπως έπρεπε».

Κι αυτή ήταν η κορύφωση της ιστορίας. Πάνω στην πληγή που δεκάδες χρόνια μετά παρέμενε ανοιχτή, έπεφτε βάλσαμο η πεποίθηση πως τα πανάρχαια έθιμα στα οποία μυήθηκε από τα μικράτα της από τη μάνα και τις μεγαλύτερες συγγένισσές της, έγιναν όπως έπρεπε, πως μέχρι τέλους έκανε αυτό που όριζε η γενιά της, πως μπορεί τα πράγματα να μην έγιναν όπως τα είχε ελπίσει, όμως εκείνη είχε κάνει το καθήκον της.

Κι έτσι, ένα ζεστό απομεσήμερο του Αυγούστου, με τις γυναίκες να ιερουργούν τα έθιμα που τους δίδαξαν οι μητέρες και οι γιαγιάδες τους, περπατήσαμε στα δρομάκια του χωριού το σκήνωμά της καθώς άφηνε εκείνη το παλιό της σπίτι με τις χαρές και τις λύπες του, για εκεί που την περιμένουν ο πατέρας κι η μάνα, ο άντρας της και η μικρή της κόρη, και μια αγκαλιά συγγενείς και συγγένισσες, ικανοποιημένοι το δίχως άλλο γιατί στάθηκε καθ΄ όλα αντάξια της γενιάς της.

24.8.11

24/8/1979: Πεθαινει η μεγαλη Hanna Reitsch


Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1912 και πέθανε, σαν σήμερα, στις 24 Αυγούστου 1979 από καρδιακή προσβολή. Θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη πιλότος δοκιμών, ανεξαρτήτως φύλου, στην ιστορία και ονομάστηκε ως "καλύτερος πιλότος του αιώνα". Πολλά από τα δικά της ρεκόρ παραμένουν ακατάρριπτα. Έκανε την πρώτη δοκιμαστική πτήση του πρώτου ελικοπτέρου που κατασκευάστηκε. Μπορούσε να πετάξει ο,τιδήποτε κατασκευαζόταν για να πετάξει και εντόπιζε αμέσως τα προβληματικά σημεία. Η μία απ' τις δύο γυναίκες που τιμήθηκαν με τον Σιδηρούν Σταυρό Α' Τάξεως. Ήταν η τελευταία (και η μόνη που μπορούσε να το κάνει) που πέταξε στο Βερολίνο όταν είχε σχεδόν καταληφθεί. Ζήτησε να μοιραστεί την τύχη του Φύρερ της, αλλά εκείνος της το αρνήθηκε.

Η Hanna Reitsch δεν καταδίκασε ποτέ τον Εθνικοσοσιαλισμό ή τον Χίτλερ και μέχρι τον θάνατό της φορούσε υπερήφανα τα παράσημά της. Κλείνοντας την τελευταία της συνέντευξη στον αμερικάνο δημοσιογράφο Ron Laytner, λίγους μήνες πριν πεθάνει, δήλωσε:
"Και τί έχουμε τώρα στην Γερμανία; Μία χώρα τραπεζιτών και αυτοβιομηχάνων. Ακόμη και ο μεγάλος στρατός μας έγινε μαλθακός. Οι στρατιώτες αφήνουν γένεια και αμφισβητούν τις εντολές. Δεν ντρέπομαι να λέω ότι πίστεψα στον Εθνικοσοσιαλισμό. Ακόμη φορώ τον Σιδηρούν Σταυρό με τα διαμάντια που μου έδωσε ο Χίτλερ. Αλλά σήμερα σε ολόκληρη την Γερμανία δεν μπορείς να βρεις έναν άνθρωπο που να πει ότι ψήφισε τον Χίτλερ για την κυβέρνηση. Πολλοί Γερμανοί νιώθουν ένοχοι για τον πόλεμο. Αλλά δεν εξηγούν την πραγματική ενοχή που μοιραζόμαστε: ότι ηττηθήκαμε."
ΑΘΑΝΑΤΗ!

17.8.11

Coco Chanel: Αντιεβραiα και ...

..."ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ" ΤΩΝ ΝΑΖΙ!


Η σχεδιάστρια και πρότυπο στυλ εκατομμυρίων γυναικών ανά τον κόσμο Coco Chanel είχε έντονα αντισημιτικά αισθήματα, τα οποία εξέφραζε άφοβα στον ερωτικό της σύντροφο, πράκτορα των Ναζί, με τους οποίους και η ίδια φέρεται να συνεργαζόταν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο βιβλίο του με τίτλο "Sleeping With the Enemy: Coco Chanel's Secret War" (Πλαγιάζοντας με τον εχθρό: Ο μυστικός πόλεμος της Coco Chanel), ο Αμερικανός δημοσιογράφος Hal Vaughan, υποστηρίζει ότι η Chanel είχε θανάσιμο μίσος για τους Εβραίους, τους μασόνους/ελευθεροτέκτονες, τα εμπορικά συνδικάτα, τους σοσιαλιστές και τον κομμουνισμό από πριν την άνοδο των Ναζί και μάλιστα ότι η Chanel στρατολογήθηκε στην Abwehr από τους Ναζί, το 1940, με το κωδικό όνομα "F-7124" και το παρατσούκλι Westminster (εξαιτίας της παλαιότερης σχέσης της με τον γνωστό αντισημίτη Δούκα), ενώ διατηρούσε ερωτική σχέση με τον βαρώνο Hans Gunther von Dincklage, πράκτορα των Ναζί, ο οποίος τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του από τους Hilter και Goebbels κατά τη διάρκεια του πολέμου, και με τον οποίο λέγεται ότι έφυγε στην Ελβετία μετά τον πόλεμο.

Είναι γνωστό επίσης ότι είχε ένα ειδύλλιο με τον αξιωματικό των SS Walter Schellenberg, με τον οποίο διατήρησε επαφή και αισθήματα συμπάθειας μέχρι τον θάνατό του από καρκίνο του συκωτιού, το 1952 στο Τορίνο. Μάλιστα, επειδή ήταν άπορος (λόγω της καταδίκης του στην Νυρεμβέργη, της φυλάκισης και της αρρώστιας του), ανέλαβε εκείνη τα έξοδα της κηδείας του. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η Coco Chanel είχε στενές επαφές και με έναν άλλον Ναζί, τον Walter Kutschmann, που κατηγορήθηκε για "τον θάνατο χιλιάδων εβραίων της Πολωνίας" (αλλά πέθανε από καρδιά στα 72 του στην Αργεντινή το 1986, ενώ περίμενε να στοιχειοθετηθεί κατηγορητήριο ώστε να ζητηθεί η έκδοσή του για να δικαστεί). Το 1943 υπηρετούσε στην Γαλλία και έκανε συχνά ταξίδια στην Ισπανία με την Chanel. Λέγεται ότι μεγάλα ποσά διακινούταν μεταξύ τους και ότι ο Kutschmann ήταν ο SS σύνδεσμός της.

Η νομοθεσία των Ναζί για τις ιδιοκτησίες εβραίων έδωσε στη Chanel την ευκαιρία να διεκδικήσει τον πλήρη έλεγχο του οίκου "Chanel" και του πιο κερδοφόρου προϊόντος των "Αρωμάτων Chanel", του Chanel No. 5. Οι κάτοχοι του 90% της επιχείρησης ήταν οι εβραίοι αδερφοί Pierre και Paul Wertheimer (οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την Γαλλία πηγαίνοντας στις ΗΠΑ, όταν μπήκαν οι Ναζί), ενώ η εμπνεύστρια και δημιουργός Coco είχε μόνο το 10% - από την ίδρυση της εταιρίας το 1924, κατά την οποία κορόιδεψαν εμφανώς την Chanel, εκμεταλλευόμενοι την άγνοιά της. Στις 5 Μαΐου 1941, έγραψε στον Γερμανό αξιωματούχο που ήταν επιφορτισμένος με την επίλυση οικονομικών διαφορών με εβραίους, αξιώνοντας πλήρη ιδιοκτησία της επιχείρησης. Μεταξύ άλλων ανέφερε στην επιστολή της: "Τα Αρώματα Chanel είναι ακόμη ιδιοκτησία εβραίων και έχουν νόμιμα εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες τους. Έχω αναμφισβήτητο δικαίωμα στην προτεραιότητα επί της ιδιοκτησίας... Τα κέρδη που έχω λάβει από τις δημιουργίες μου, από την ίδρυση της επιχειρήσεως μέχρι τώρα, είναι δυσανάλογα μικρά και εσείς μπορείτε να βοηθήσετε στην αποκατάσταση της αδικίας που έχω υποστεί αυτά τα 17 χρόνια".
100% ιδιοκτήτες της Chanel, οι Gerard και Alain Wertheimer, εγγονοί του Pierre
Ωστόσο, η Chanel δεν ήξερε ότι οι Wertheimers είχαν προνοήσει να μεταβιβάσουν τον έλεγχο του οίκου "Chanel" σε μια Γαλλίδα φίλη τους, την επιχειρηματία Felix Amiot, καθιστώντας άκυρες τις προσπάθειές της. Η Coco, με την αποχώρηση των Γερμανών από την Γαλλία, αναγκάστηκε να εκχωρήσει όλα τα δικαιώματά της στους εβραίους επιχειρηματίες και να περιοριστεί σε ένα μηνιαίο επίδομα, αυτοεξοριζόμενη στην Ελβετία. Τελικά, η Chanel που ποτέ δεν έπαψε να προσπαθεί να ανακτήσει την επιχείρησή της, κατάφερε δύο χρόνια μετά να έρθει σε συμφωνία επαναδιαπραγμάτευσης του αρχικού συμφωνητικού του 1924 με τους Wertheimers. Στις 17 Μαΐου του 1947, έλαβε τα αναλογούντα κέρδη των πωλήσεων του Chanel No. 5 κατά τον καιρό του πολέμου - ύψους 9 εκατομμυρίων δολλαρίων - και ..."πείστηκε" να λαμβάνει μόλις το 2% των διεθνών πωλήσεων του αρώματός της μέχρι τον θάνατό της. Αυτό το 2% μεταφραζόταν σε 25 εκατομμύρια δολλάρια ετησίως, καθιστώντας την μία από τις πλουσιότερες γυναίκες παγκοσμίως. (Σημείωση: Μην προσπαθήσετε να υπολογίσετε τα κέρδη του 98% των Wertheimers - οι απόγονοι των οποίων είναι πια οι αποκλειστικοί ιδιοκτήτες της φίρμας Chanel).

Το 1943, μετά από 4 χρόνια επαγγελματικής απραξίας, η Chanel επικοινώνησε με την παλιά της συνεργάτιδα και συγγενή της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας, Vera Bate Lombardi, η οποία τότε ζούσε στην Ρώμη. Την προσκάλεσε να πάει στο Παρίσι και να επανεκκινήσουν την επαγγελματική τους συνεργασία. Η Lombardi αργότερα κατήγγειλε ότι αυτή η πρόσκληση ήταν στην πραγματικότητα μια κάλυψη για την "Επιχείρηση Modellhut", μια απόπειρα του Walter Schellenberg να έρθει σε μυστική επαφή διαβουλεύσεων ειρήνης με τον εξάδερφό της, τον Γουίνστον Τσώρτσιλ, τον οποίο είχε η ίδια γνωρίσει παλαιότερα στην Chanel.
Σε κυνήγι με τον Τσώρτσιλ το 1925
Η Chanel κατηγορήθηκε μετά το τέλος του πολέμου ως "συνεργάτης των Ναζί" και αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει την γνωριμία της με τον Τσώρτσιλ και την αγγλική βασιλική οικογένεια για να καταφέρει να φύγει στην Ελβετία, το 1945, ώστε ν' αποφύγει την διαπόμπευση στους δρόμους του Παρισιού.

Επέστρεψε στην Γαλλία και ξαναασχολήθηκε με την μόδα το 1954, όταν ήταν πια 70 χρονών, αλλά ποτέ δεν αποκήρυξε τις σχέσεις της με τους Ναζί.
Όταν ρωτήθηκε σε μια απ' τις τελευταίες της συνεντεύξεις για τους Γερμανούς εραστές της κατά την διάρκεια του πολέμου, απάντησε: "Δεν συνηθίζω να ζητώ διαβατήρια από τους εραστές μου".

Η Chanel συμπληρώνει μία μεγάλη λίστα σημαντικών προσωπικοτήτων της Γαλλίας που συνεργάστηκαν με τους Ναζί, με οποιονδήποτε τρόπο, μεταξύ των οποίων οι Maurice Chevalier, Jean Cocteau, Sacha Guitry, Serge Lifar και Edith Piaf, αλλά και πολλοί από τους εργαζόμενους στον οίκο Cartier.

Με την ευκαιρία, αναφέρουμε ένα άλλο μεγάλο όνομα της μόδας, τον Hugo Boss Ferdinand Metzingen, ο οποίος ήταν ενθουσιώδης οπαδός του Χίτλερ, είχε ενταχθεί στο NSDAP και αναλάβει την παραγωγή στολών για τα στρατιωτικά σώματα του Γ' Ράιχ, πολύ πριν ασχοληθεί με το ανδρικό πολιτικό ντύσιμο - όπως "αποκάλυψαν" οι NY Times, το 1997, πυροδοτώντας καμπάνιες μποϋκοταρίσματος της φίρμας.

Από μία καμπάνια εναντίον του οίκου

15.8.11

Ενα ελληνικο λαϊκο παραμυθι


ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΦΤΩΧΟΣ με πολλά παιδιά κι ηδουλεύαν όλοι με τη γυναίκα του όλη μέρα. Πάσα βράδυ που 'τανε κουρασμένοι ήθελα να φάνε τω ψωμάκι τωνε ήσυχα κι αναπαμένα κι έπειτα να πιάσ' ο πατέρας να παίζει το λυράκι του να χορεύουνε τα παιδιά του και να περνάνε μια ζωή αγγελική.

Δίπλα ηκάθουνταν ένας πλούσιος και σαν ήκουεν κάθε βράδυ τα γέλια και τσοι χαρές του φτωχού, ηπαραξενευούντανε, "πως εγώ μαθές να μην είμαι τόσο φχαριστημένος κι αναπαμένος σαν αυτόν, όλη μέρα αξίνη και το βράδυ ζεύκι", λέει, "να τωνε δώκω θέλω γρόσα, να δω τι θα τα κάμουνε". Πάει βρίσκει το φτωχό, λέει: "Επειδή σε ξέρω τίμιο άνθρωπο, να, σου δίνω χίλια γρόσα ν' ανοίξεις πραμάτεια, ό,τι θες κι αν καζαντίσεις μου τα δίνεις, ειδεμή σου τα χαρίζω".

Όλη μέρα πια, σαν τα 'πήρεν ο φτωχός, εσυλλογούνταν τι να κάμει τόσα γρόσα. Tα 'φερνεν από δω, τα 'φερνεν από κει. "Ν' ανοίξω πραματευτάδικο, να τα βάλω στον τόκο, να πάρω αμπελοχώραφα;" Έρχεται το βράδυ μηδέ λυράκι πια να πιάσει, μιλιά τσιχ να κάνανε τα παιδιά του, να γελάσουνε τα μάλωνε. Όλη νύχτα δεν ηβούλωσεν μάτι στη συλλογή. Την άλλη μέρα μηδέ σε μεροκάματο να πάει, μηδέ πουθενά έξω απ' τη συλλογή. Τον ερώτα η γυναίκα του τι έχει; να τονε κάμει να γελάσει, αυτός την εμάλωνε να τον αφήκει ήσυχο. Αφουκράται ο πλούσιος, περνά μια βραδιά, περνά άλλη, περνούνε τρεις, μηδέ λυράκι πια άκουεν, μηδέ γέλια μηδέ χορό των παιδιών.

Μιαν ταχυτερνή βλέπει το φτωχό κι έρχεται. "Να, χριστιανέ, τα γρόσα σου και μηδ' αυτά θέλω μηδέ τη σκοτούρα τωνε". Όπως τότε πάλι πάει χαρούμενος στο σπίτι του ο φτωχός, ήπαιζεν το λυράκι, ηχορεύανε τα παιδιά του σαν και πρώτα και ταχύτερου στη δουλειά του.

9.8.11

Επι 3 μερες καιγεται και λεηλατειται η Αγγλια


Πλήθη "νεαρών διαδηλωτών που διαμαρτύρονται για τον θάνατο ενός 29χρονου πατέρα 4 παιδιών από σφαίρα αστυνομικού" (κατά τα διεθνή ΜΜΕ) καίνε και λεηλατούν όλο και περισσότερες πόλεις της Αγγλίας. Επεισόδια που μας θυμίζουν υπερβολικά πολύ τα εν Ελλάδι συμβάντα του Δεκεμβρίου του 2008, για τον θάνατο του Γρηγορόπουλου, και του Μαΐου του 2009, για το σκίσιμο του "κορανιού".
"Εξαπλώνεται η κρίση στη Βρετανία, μετά τα βίαια επεισόδια στο Λονδίνο. Από χθες εξαγριωμένοι κουκουλοφόροι, κυρίως νέοι, κυκλοφορούν στους δρόμους του Λίβερπουλ, του Μπέρμινχαμ, του Μπρίστολ και άλλων πόλεων, κάνοντας πλιάτσικο, καίγοντας κτήρια, οχήματα, κάδους απορριμμάτων, σπάζοντας βιτρίνες μαγαζιών ή πετώντας πέτρες και σπασμένα μπουκάλια στους αστυνομικούς που επιχειρούν να σταματήσουν τις εκτεταμένες καταστροφές.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον επέστρεψε εσπευσμένα στο Λονδίνο από τις διακοπές του, για να προεδρεύσει σήμερα σε επείγουσα συνεδρίαση της κυβερνητικής ομάδας διαχείρισης κρίσεων Cobra."
Η "λεπτομέρεια" που αποφεύγουν συστηματικά ν' αναφέρουν τα ΜΜΕ είναι ότι τα πλήθη που καταστρέφουν, καίνε και λεηλατούν αποτελούνται κυρίως από αφρικάνικης καταγωγής "αγγλοποιημένους" μετανάστες 3ης, 4ης, 5ης γενιάς, ακόμη και 6ης γενιάς! Άνθρωποι που θεωρούνται απ' τις "προοδευτικές" θεωρίες πλήρως "αφομοιωμένοι" πια στην "πολυπολιτισμική" Αγγλία, αλλά οι ίδιοι γνωρίζουν ότι δεν είναι και δεν μπορούν να είναι. Μαζί τους, αναμενόμενα, οι γνωστοί "μαϊντανοί": της αριστεράς στις κόσμιες συγκεντρώσεις και της αναρχίας στις βίαιες καταστροφές.


Αν και η Αγγλία πρωτοστατεί στα "αντιρατσιστικά" μέτρα υπέρ των αλλόφυλων, δίνοντάς τους προτεραιότητα σε κάθε τομέα, εις βάρος των Άγγλων, εξακολουθούν να ζουν σε μεγάλο ποσοστό από το έγκλημα και τα κρατικά επιδόματα. Συστήνουν συμμορίες και ελέγχουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. Ληστείες, ναρκωτικά, πορνεία και "gangsta" εμφάνιση και συμπεριφορά - που τους κάνει πολύ "cool" στα μάτια των εγκεφαλοπλυμένων Άγγλων εφήβων. Ταυτόχρονα, γεννούν από μικρή ηλικία και πολλά παιδιά (ο "οικογενειακός προγραμματισμός" είναι όρος για τους λευκούς) και γατζώνονται στα ασφαλιστικά ταμεία, αρμέγοντας επιδόματα.

Mark Duggan, η "αφορμή"
Ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι κάποιοι από τους μουσουλμάνους βομβιστές αυτοκτονίας στο Λονδίνο τον Ιούλιο του 2005, που σκότωσαν 52 αθώους περαστικούς και τραυμάτισαν 700, ήταν "πρότυπα αφομοιωμένων παιδιών και εγγονών μεταναστών", με ανώτερη μόρφωση και καλές εργασίες (Mohammad Sidique Khan, Germaine Lindsay, Hasib Hussain, Shehzad Tanweer) .

Η "πολυπολιτισμική" Ευρώπη είναι καταδικασμένη σε φυλετικό πόλεμο. Και όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσουν τα ευρωπαϊκά έθνη και αρνηθούν την προπαγάνδα του "πολυπολιτισμού" στα εδάφη τους, τόσες ελπίδες θα έχουν να μην είναι η βαριά ηττημένη φυλετική μειοψηφία του μέλλοντος.

Α.Μ.

4.8.11

4η Αυγουστου και Νεολαια



Νοέμβριος 1937. Η Ευρώπη λίγο πριν το μεγάλο πόλεμο.

Στη Γερμανία συντελείται κοσμογονία. Η Εθνικοσοσιαλιστική Επανάσταση ανατρέπει το σαθρό κατεστημένο και δημιουργεί μια νέα Γερμανία. Το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα των Γερμανών Εργατών υπό τον Αδόλφο Χίτλερ αριθμεί εκατομμύρια μέλη. Η Νεολαία ένστολος, φέροντας το περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό, βρίσκεται στην πρωτοπορία του αγώνα. Είναι η περίφημος Hitlerjugend.

Στην Ιταλία δεκατέσσερα χρόνια πριν, οι επαναστάτες φασίστες του Μουσολίνι με την πορεία προς τη Ρώμη χαράσσουν τη μεγάλη πορεία προς το μέλλον της Φασιστικής Ιταλίας. Οι νέοι Φασίστες με τα μαύρα πουκάμισα, φέροντας τον πέλεκυ με τις δέσμες, δημιουργούν τη νέα Ιταλία.

Στην Ισπανία οι νέοι Φαλαγγίτες του Jose Antonio Primo de Rivera, δολοφονημένου από την κόκκινη αντίδραση, δίνουν μαζί με τον επαναστατημένο στρατό δια των όπλων των υπέρ πάντων αγώνα. Στη θέση της καρδιάς στα πουκάμισά τους είναι κεντημένα τα πέντε κόκκινα βέλη της Φάλαγγος.

Στην Ελλάδα αυθόρμητα νέοι Έλληνες και Ελληνίδες οργανώνονται σε σχηματισμούς. Πρώτη η Πελοπόννησος. Αυστηρή ματιά, χέρι τεταμένο και πίστη σε ένα λαμπρό μέλλον. Φτιάχνονται οι πρώτες στολές και στο πηλίκιο μπαίνει ο διπλούς πέλεκυς. Είναι παιδιά αυτών που μεγάλωσαν την Ελλάδα αλλά και συγχρόνως τη δίχασαν. Αν και η οργάνωσή τους δεν ξεπήδησε από αιματοβαμμένους αγώνες στην πολιτική παλαίστρα και στο πεζοδρόμιο, τους διακρίνει η αιώνια νεανική ορμή και η επιθυμία κατάλυσης κάθε σαθρού απομειναριού του αμαρτωλού κοινοβουλευτικού παρελθόντος και της κόκκινης συνωμοσίας. Στην εξουσία βρίσκεται ήδη ο Στρατηγός Ιωάννης Μεταξάς, ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων, που στις 4 Αυγούστου 1936 εγκαθίδρυσε ένα νέο καθεστώς, εθνικό, λαϊκό, αντικοινοβουλευτικό, αντικομμουνιστικό, φιλεργατικό και φιλαγροτικό, ένα καθεστώς που έφερε τα στοιχεία του εθνικιστικού ανέμου που έπνεε στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Κορυφαίο έργο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου υπήρξε η δημιουργία της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας, της περιφήμου Ε.Ο.Ν.

Διαβάστε τη συνέχεια στην Ιδεολογική Βιβλιοθήκη μας.

3.8.11

ΑΜΟΜΦΑΡΕΤΟΣ ο Σπαρτιατης


Ποιός τον θυμάται τον Αμομφάρετο τώρα;
Ούτε μιά στήλη δεν υπάρχει να θυμίζει τ' όνομά του.
Ποιός ήτανε,
απ' τους σημερινούς τους Έλληνες,
κανείς δεν ξέρει.

Κι όμως αυτός εψήφισε με τεράστια πέτρα
να μείνουνε οι Έλληνες στις Πλαταιές
να πολεμήσουν τον Μαρδόνιο τον Πέρση.
Όλοι οι άλλοι είχαν ψηφίσει το φευγιό.
Δεν τους έπερνε να δώσουνε μάχη.

Πολλοί απέναντι οι Μήδοι.
Και μεγάλη η δύναμη πούχαν.
Δε θα μας βγεί σε καλό τούτη η μάχη.
Είπαν και ψήφισαν να φύγουν.
Όσο πιό γρήγορα γινόταν.

Ας τα μαζέψουμε κι ας πάμε.
Να φύγουμε απ' την κακιά τούτη την ώρα.
Κι ο Παυσανίας ο αρχηγός ανάμεσά τους.
Κι όλοι οι άλλοι στρατηγοί.
Κι οι μικροί τό θελαν, όχι μονάχα οι μεγάλοι.

Μάζεψτα Αμομφάρετε και πάμε.
Ομόφωνα απόφαση πάρθη να φύγουμ' όλοι,
να μη δοθεί δω πέρα η μάχη.
Είναι πολλοί και δυνατοι οι Μήδοι.
Η σωφροσύνη το προστάζει.
Δε θα δοθεί εδώ η μάχη.
Οι αρχηγοί ψηφίσαν.
Κι αυτή η απόφαση επάρθη.

Μαζέψτε τα τσαντήρια σας και πάμε
Ν' αδειάσει απ' το στρατό αυτή τη νύχτα
τούτος ο τόπος, πούν παγίδα.

Όλοι οι αρχηγοί ρίξανε πέτρες μιά χουφτιά μεγάλες
και ψηφίσαν.
Θα φύγομ' απο 'δώ τούτη τη νύκτα είπαν.
Το πρωί δε θάναι κανένας στον τόπο αυτόν.

Νάτοι οι ψήφοι.
Ο σωρός από πέτρες
η μιά πάνω στην άλλη.
Κάθε πέτρα και ψήφος.
.......
Μα ο λοχαγός ο Αμομφάρετος ο Σπαρτιάτης
Νταής, ξερό κεφάλι,
θα ψήφιζε αλλοιώς.

Η δικιά μου η ψήφος
πιό πολύ απ' όλες τις άλλες ζυγιάζει
σηκώθει και είπε.
Και βούτηξε μιά θεώρατη πέτρα,
-πολλοί την είπαν βράχο-
και φώναξε καθώς την πέταξε
απάνω στο σωρό με τις πέτρες
τις μικρές πούχαν ρίξει οι άλλοι.
Να κι η δικιά μου η ψήφος.
Ελάτε τώρα να μετρήσουμε ποιανού ναι πιό μεγάλη.
Πόσο του καθενός ζυγιάζει.
Δεν είναι πιό βαριές όλες μαζί οι ψήφοι σας
απ' τη δικιά μου.
Και πήγε και κάθησε πάνω στην πέτρα την τεράστια
που πέταξε γιά ψήφο,
να σταθούν στη μάχη.

Εγώ δε φεύγω από δω.
Δε θα φορτώσω με ντροπή τη Σπάρτη.
Είπε ο Αμομφάρετος ο λοχαγός ο Σπαρτιάτης
ο Νταής
τ' αγύριστο κεφάλι.

Δεν έκανε πίσω με τίποτα.
Ούτε οι προσταγές του αρχηγού του φελούσαν.
Ακούνητος καθότανε στην πέτρα του απάνω ο Αμομφάρετος
με την απόφαση παρμένη
να πολεμήσει, να νικήσει, να πεθάνει.

Έτσι γυρίσαν το τιμόνι οι άλλοι
και κάνανε την πρύμνη πλώρη
κι είπαν κι αυτοί από ντροπή και φιλότιμο.
Θα κάτσουμε δώ.
Δω πέρα θα δωθεί η μάχη.
Στων Πλαταιών το μεγάλο χωράφι.

Και νίκησαν οι Έλληνες
και η Ελλάδα σώθει.

Σκοτώθει ο Μαρδόνιος
κι οι Μήδοι σκορπίσαν.
Κυνηγημένοι φύγαν.
Πίσω στα Σούσα λιγοστοί πιά
κακείν και κακώς ντροπιασμένοι γυρίσαν.

Ύστερα απ' τη μεγάλη νίκη τους οι Έλληνες
τους νεκρούς τους μετρήσαν.

Ανάμεσά τους ο Αμομφάρετος ο λοχαγός ο Σπαρτιάτης
ο Νταής, τ' αγύριστο κεφάλι.
Κείνος που ψήφισε με τη δικιά του πέτρα
-βράχο καλλίτερα ας λέμε-
κι είπε στους άλλους,

Να η δικιά μου ψήφος
είν' απ' όλων σας μαζί η πιό μεγάλη.

Δεν το κουνάω από δώ.
Στων Πλαταιών το μεγάλο το χωράφι
ο Αμοφάρετος και μόνος του θα δόσει μάχη.
Έτσι προστάζει η ψυχή της Σπάρτης.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP