31.7.11

Το "Εγω" του καθενος


Θέλω νὰ γράψω καὶ δὲν θέλω νὰ γράψω. Εἶναι ἡ φύσις μου τέτοια μᾶλλον. Μιλάω πολύ, γράφω πολύ, ἐκφράζομαι διαρκῶς. Ἀλλὰ ἀρχίζω νὰ ἀναρωτιέμαι ἐὰν ἀξίζῃ τὸν κόπο.

Τὶς πρὸ ἄλλες, ἕνα κοριτσάκι περίπου 8 ἐτῶν, εἶχε γεμίσει τὸ κουβαδάκι του μὲ ἀχινούς. Τὸ ἐρώτησα τί θὰ τοὺς κάνῃ καὶ μοῦ ἀπήντῃσε γελῶντας εὐτυχισμένο: «μοῦ ἀρέσει». Προσπάθησα νὰ συζητήσω μαζί του, νὰ τοῦ ἐξηγήσω πὼς ὁ ἀχινὸς θὰ ζήσῃ καλλίτερα μέσα στὸ νερό, πὼς θὰ πρέπῃ νὰ σκεφτόμαστε κάθε ὂν αὐτοῦ τοῦ πλανήτου μὲ ἰδιαίτερο σεβασμό… Μὲ ἄκουγε χαμογελῶντας εὐτυχισμένο καὶ ὅταν τελείωσα μοῦ ἐπανέλαβε: «μοῦ ἀρέσει»…. Ἐπέμεινα γιὰ λίγο ἀκόμη, γνωρίζοντας πὼς τοὺς ἤθελε γιὰ δόλωμα πρὸ κειμένου νὰ ἁλιεύσῃ κάποιο ψαράκι. Τῆς ἔφερα ἕνα παράδειγμα λίγο ἀκραῖο, γιὰ ἕναν γίγαντα ποὺ θὰ ἤθελε νὰ μαζέψῃ ἀνθρώπους σὲ ἕναν τεράστιο δικό του κουβά, ποὺ θὰ γέμιζε τὸν κουβὰ νερό καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ πνίγονταν… Ἐξακολούθησε νὰ μὲ κυττάζῃ εὐτυχισμένο. Μόλις τελείωσα ξαναεῖπε: «μοῦ ἀρέσει».

Ἄφησα τὸ παιδί νὰ φύγῃ. Δὲν εἶχε κανένα νόημα. Δὲν μποροῦσε νὰ καταλάβῃ. Δὲν ἦταν «φτιαγμένο» γιὰ νὰ καταλάβῃ. Γέμισα θλίψι. Πόνεσα πολύ.

Ἔστρεψα τὸ βλέμμα μου στοὺς διαφόρους λουομένους, ποὺ πλατσούριζαν, ἔπαιζαν μὲ τὰ παιδιά τους, συζητοῦσαν μὲ θόρυβο…. Τοὺς παρατηροῦσα δίχως νὰ τοὺς βλέπω.

Ὁ ἕνας ἔσκουζε στὸν φίλο του γιὰ τὸν ῥοφὸ ποὺ ἔφαγε τὸ μεσημέρι. Ἀλλὰ ἔσκουζε. Λὲς κι ὅλη ἡ παραλία ἔπρεπε νὰ μάθῃ γιὰ τὸν ῥοφό! Καὶ ἡ κοιλιά του ἔφτανε στὴν μπροστινὴ ψάθα. Μᾶλλον ἀπὸ τὸν ῥοφό θὰ ἦταν…. Κανένας σεβασμὸς στοὺς γύρω του. Δὲν τὸν ἐνδιέφερε ἐὰν ἐνοχλῇ, ἐὰν γίνεται κουραστικός ἢ γελοῖος.

Ἡ ἄλλη εἶχε πιάσει τὴν κουβέντα στὸ κινητὸ κι ἐμπρὸς της δύο κοριτσάκια μὲ πολὺ μεγάλο κόπο ἐπάσχιζαν νὰ σταθοῦν ὄρθια μέσα στὸ νερό. Κάποιαν στιγμὴ τὸ ἕνα κοριστάκι ἔχασε τὴ ἰσορροπία του, βούλιαξε κι ἔτρεξε τὸ δεύτερο νὰ τὸ βοηθήσῃ. Ἡ κυρία μητέρα οὔτε ποὺ ἀντιλήφθηκε τί ἔγινε. Στὸ κινητό…. Εἶχε σοβαρότερα ζητήματα…

Ἕνα ζευγάρι ἔπαιζε ῥακέτες ἐπάνω ἀπὸ κεφάλια παιδιῶν. Ἔφευγε τὸ μπαλάκι καὶ πήγαινε ὅπου ἤθελε. Κεφάλια, μάτια, πόδια, μωρά… Ἀλλὰ τὸ ζευγάρι στὶς ῥακέτες του. Μάλλιστα κάποιαν στιγμὴ ἕνα ἀγοράκι ἔπιασε τὸ μπαλάκι καὶ ξεκίνησε νὰ τὸ ἐπεξεργαστῇ ἀλλὰ ὁ πρωταθλητὴς κατέφθασε ἀγριεμένος καὶ τὸ παιδάκι ἔντρομο τὸ ἐπέστρεψε.

Μία ἄλλη κυρία, μαζί μὲ τὸν κανακάρη της, εἶχαν φέρει ἕναν τεράστιο σκύλο, τὸν ὁποῖον παράτησαν σύξυλο στὴν παραλία καὶ τὸ ἔπαιζαν λουόμενοι. Ὁ σκύλος ὅμως δὲν συμβιβαζόταν διόλου μὲ τὴν μοναξιά του. Τὸ τί ποδοπάτημα ὑπέστημεν ὅλοι μας ἀπὸ τὴν ἀγωνία του νὰ βρεθῇ κοντὰ στὴν κυρά του δὲν λέγεται.

Λίγο πιὸ πέρα μία γιαγιὰ μὲ μισὴ ντουζίνα ἐγγόνια τσίριζε. Παραδίπλα μία μαμὰ κοπάναγε τὸ παιδάκι της γιατί φοβόταν τὴν θάλασσα. Ἕνας ἄλλος ἔβριζε τὸν κανακάρη του διότι δὲν τοῦ ὁμοίασε!! Κι ἕνας παπποῦς, πρώην καπετάνιος, (τὸ διαφήμιζε διαρκῶς) ἐπίσης κατέβαζε καντήλια, χριστοὺς καὶ παναγίες στὸν δικό του ἐγγονό διότι δὲν ἢξερε κολύμπι ἀκόμη. Τὸ αἰτιολογικό; Πῶς θὰ ἔκανε αὔριο καμάκι στὶς γκόμενες….
Μϊα παραλία… Περίπου 100 ἀνθρώπινα ὄντα. Περίπου 100 διαφορετικὰ μυαλά. Περίπου ἡ ἴδια συμπεριφορὰ ἀπὸ ὅλους πρὸς ὅλους. Τὸ «Ἐγώ» τους καὶ τὸ «Ἐγώ» τους. Ἀπὸ τὸ ὀκτάχρονο κοριτσάκι ποὺ τοῦ ἀρέσει νὰ δολοφονῇ ἀχινούς, ἔως τὸν καπετάνιο ποὺ τοῦ ἀρέσῃ νὰ φτιάξῃ ἕνα ἀντίγραφό του. Ἀπὸ τὸν μάγκα μὲ τὶς ῥακέτες ἔως τὴν ἠλίθια μὲ τὸ κινητό. Ἀπὸ τὴν μάνα (λέμε τώρα) ποὺ κοπάναγε τὸ παιδάκι της, ἔως τὸν ἄμοιρο σκύλο ποὺ μᾶς ποδοπατοῦσε.

Ἕνας μικρόκοσμος ποὺ οὐδόλως διαφέρει ἀπὸ τὸν κόσμο μας. Οὐδόλως διαφέρει ἀπὸ τὴν γειτονιά μας, τὴν δουλειά μας, τὶς παρέες μας. Ἕνα σιχαμερὸ κατασκεύασμα ποὺ οὐδόλως θυμίζει ἀνθρωπότητα. Καὶ φυσικὰ οὔτε λόγος γιὰ τὸ ζωϊκὸ βασίλειο! Οὔτε λόγος!!!
Τὸ βλέπεις στὰ πρόσωπά τους. Τὸ ἀναγνωρίζεις. Τὸ συνειδητοποιεῖς μὲ τὸ ποὺ θὰ ἀνοίξουν τὸ στόμα τους. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τίποτα. Μόνον ἡ πρόσκαιρη μικρή τους ἡδονή! Μόνον τὸ ἀπέραντο ἐγώ τους. Κανένας σεβασμὸς σὲ κανέναν καὶ σὲ τίποτα.
Ἤθελα νὰ κλάψω. Αὐτοὺς τοὺς ὑπηκόους περιμένουμε νὰ δοῦμε νὰ γίνονται πολίτες; Μὰ αὐτὰ τὰ ὄντα δὲν ἐνδιαφέρονται νὰ γίνουν πολίτες. Αὐτὰ τὰ ὄντα δὲν ἐνδιαφέρονται παρὰ μόνον γιὰ τὸν ῥοφό καὶ τὸν γκόμενο ἢ τὴν γκόμενα. Αὐτὰ τὰ ὄντα πρῶτα θὰ φτιάξουν τὸ νύχι καὶ μετὰ θὰ φτιάξουν τὴν ματιά τους. Αὐτὰ τὰ ὄντα πρῶτα θὰ βολέψουν τὸν κῶλο τους καὶ μετὰ θὰ κυττάξουν βαριεστημένα γύρω τους… Καὶ τί θὰ δοῦν; Ὅ,τι φαίνεται μέσα ἀπὸ τὰ «θέλω» τους καὶ τὰ «ἐγώ» τους. Δῆλα δή; Τίποτα; Οὔτε κἂν ἴχνη τῶν ὅσων ὑπάρχουν.

Κάποτε, ἀπὸ κάποιες μελέτες ποὺ ἔπεσαν στὰ χέρια μου, ἔμαθα πὼς τὸ 2-3% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ παγκοσμίως «διαφέρει» καὶ καταφέρνει νὰ ἀλλάξῃ τὰ κοινωνικά, οἰκονομικὰ καὶ πνευματικὰ δεδομένα ποὺ τὸ ἀφοροῦν. Τὸ κράτησα ὡς πληροφορία, πιστεύοντας ὅμως ὅτι τὸ ὑπόλοιπο 97-98% ἁπλῶς δὲν εἶχε τὶς εὐκαιρίες του καὶ ὅταν τὶς λάβουν θὰ μεταπηδήσουν καὶ θὰ ἀλλάξουν τὰ ποσοστά. Ὅμως πλέον ἀρχίζω νὰ ἀναρωτιέμαι…. Ὅταν θὰ λάβουν τὴν πληροφορία, θὰ καταφέρουν νὰ τὴν ἀξιοποιήσουν ἢ θὰ τὴν φιλτράρουν ἐκ νέου;

Μὲ τοὺς περισσοτέρους ποὺ ἀνέφερα παραπάνω γνωρίζομαι προσωπικῶς ἐδῶ καὶ πάρα πολλὰ χρόνια. Τοὺς ξέρω καὶ μὲ ξέρουν. Ἔχω συζητήσει, συναναστραφεῖ… Ἔχω φάει κι ἔχω πιεῖ… Ἀλλὰ κάθε φορά, ἕνας ἕνας, γιὰ τοὺς ἴδιους λόγους συνήθως, δὲν μὲ ἀντέχει. Μόλις φθάσουμε στὸ «ἐγὼ» καὶ στὸ «ἐμεῖς» τοὺς χαλάω τὴν σούπα. Μόλις φθάσουμε στὸ «ἡσύχασε, ἡρέμησε…» ἢ στὸ «ἂς σεβαστοῦμε τὸν ἀστερία, δὲν μᾶς φταίει» ἢ στὸ «τὸ παιδί σου πνίγεται» ἢ στὸ «θὰ μάθῃ τὸ παιδί κολύμπι, μὴν τὸ πιέζῃς…» ἢ στὸ «δὲν χρειάζεται νὰ σοῦ ὁμοιάζῃ τὸ παιδί, ἂς εἶναι ὁ ἑαυτός του» ἢ στὸ «σεβάσου το, εἶναι ἄνθρωπος»…. ἀπορρίπτομαι!!! Εἶμαι ἀπὸ τὰ πλέον ἀπαιτητικὰ ἄτομα σήμερα στὶς συναναστροφές μου. Ἀλλὰ ἔγινα… Δὲν ἄντεξα….

Γράφω λοιπόν σήμερα πάλι, ἀλλὰ γιὰ ποιόν γράφω; Ἐὰν κάποιος ἀπὸ αὐτὴν τὴν παραλία διαβάσῃ αὐτὸ τὸ κείμενο, θὰ ἀντιληφθῇ πὼς τὸν ἀφορᾷ ἢ θὰ παρακάμψῃ τὴν παράγραφο; Πολὺ φοβᾶμαι πὼς θὰ παρακάμψῃ τὴν παράγραφο. Δὲν θὰ ἄντεχε τὴν συνειδητοποίησι. Συνεπῶς θὰ ἀγνοοῦσε ὅσα τὸν ἀπογυμνώνουν. Γιά ποιόν γράφω λοιπόν; Μᾶλλον γιὰ ἐμένα. Τὰ λέω καὶ ξεφορτώνομαι λίγη ἀγανάκτηση. Λίγον θυμό. Ἴσως βέβαια νὰ μὴν ἔχω ἀκόμη ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ ὅσα πίστευα. Ἴσως κατὰ βᾶθος νὰ πιστεύω πὼς θὰ βροῦν τὶς δικές τους εὐκαιρίες συντόμως. Ἴσως…. Ἐὰν ὅμως δὲν τὶς βροῦν; Τότε τί γίνεται; Γιὰ πόσο ἀκόμη τὸ 97-98% θᾶ καταδυναστεύῃ τὸ 2-3%; Καί πῶς ἀλλάζει κάτι τέτοιο;

30.7.11

O Varg Vikernes για τα γεγονοτα στην πατριδα του



Πόλεμος στην Ευρώπη: Ποιος ωφελείται;

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο κ. Breivik στην πραγματικότητα εκτελούσε εντολές της Mossad, για να τιμωρήσει την φιλοπαλαιστινιακή μαρξιστική κυβέρνηση της Νορβηγίας, αλλά πρώτα και κύρια να δημιουργήσει ένα ψευδολάβαρο για να ενωθούν κάτω του οι παραπληροφορημένοι ακροδεξιοί εξτρεμιστές, και αυτό που έκανε ήταν μια επιχείρηση «ψευδούς σημαίας» ("false flag" operation).

Το μανιφέστο του είναι μεγάλο, περίπου 1500 σελίδες, και είναι αρκετά εμπεριστατωμένος και για όσα λέει και για όσα έκανε. Υπάρχουν μερικά γεγονότα που δεν μου φαίνονται λογικά. Πώς μπορεί να απαριθμεί όλα τα προβλήματα  που δημιουργήθηκαν από διαφορετικούς Εβραίους στην ιστορία μας και ταυτόχρονα να μην αναφέρει έστω έναν από αυτός με την παραμικρή λέξη στο μανιφέστο του; Επιτίθεται στα συμπτώματα της νόσου απ’ την οποία πάσχει η Ευρώπη, αλλά όχι στην αιτία της νόσου. 

Επίσης είναι Ελευθεροτέκτονας, και αυτό σίγουρα δεν έχει καμία λογική. Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι διεθνής Ιουδαϊσμός στα χειρότερά του – επίσης δουλεύουν για την αποδόμηση όλων των εθνών της Γης, και για να χτίσουν ένα παγκόσμιο Εβραϊκό ναό, σκλαβώνοντάς μας όλους υπό την θέληση των Εβραίων και των υπηρετών τους, των Ελευθεροτεκτόνων. Λοιπόν, αυτό εξηγεί γιατί δεν αναφέρει ούτε λέξη για τους δημιουργούς όλων των διαφορετικών θρησκειών και ιδεολογιών που τώρα συστήνονται για να πολεμήσουν η μία εναντίον της άλλης.

Είναι Χριστιανός επίσης. Τώρα, κατά κάποιο τρόπο αυτό έχει μια λογική, αλλά γιατί; Οι Εβραίοι δημιούργησαν τον Χριστιανισμό ως μια θρησκεία κατάλληλη ν’ ακολουθήσουν οι μη-Εβραίοι, ώστε και αυτοί να γίνουν λάτρεις του Εβραϊκού ψευδοΘεού, ώστε οι απείθαρχοι Παγανιστές Ευρωπαίοι να γίνουν υπηρέτες και ισχυρό εργαλείο για τους Εβραίους. Αν οι Εβραίοι δημιούργησαν και το Ισλάμ, ή αν απλά είδαν μια ευκαιρία να έρχεται όταν δημιουργήθηκε, δεν είναι γνωστό, αλλά ξέρουμε ότι οι Εβραίοι πάντα προωθούσαν σύγκρουση μεταξύ αυτών των δύο θρησκειών και μάλιστα ακόμη το κάνουν. Όταν οι Χριστιανοί γίνονται πολύ ισχυροί, οι Εβραίοι υποστηρίζουν τους Μουσουλμάνους, για να αποδυναμώσουν τους Χριστιανούς. Όταν οι Μουσουλμάνοι γίνονται πολύ δυνατοί, οι Εβραίοι υποστηρίζουν τους Χριστιανούς για να αποδυναμώσουν τους Μουσουλμάνους. Συχνά υποστηρίζουν και τις δύο πλευρές επίσης, αν και οι δύο έχουν ενδυναμωθεί πολύ, και συχνά το κάνουν μυστικά. Μετά Χριστιανοί σκοτώνουν Μουσουλμάνους και αντιστρόφως, όσο οι Εβραίοι γελούν ασφαλείς στο παρασκήνιο, κερδίζοντας απ’ την όλη κατάσταση.

Ο κ.
Breivik είτε έπεσε κατευθείαν στην παγίδα τους, όπως τόσοι πολλοί Χριστιανοί έχουν κάνει στο παρελθόν και ακόμη κάνουν, ή δουλεύει συνειδητά γι’ αυτούς, ξανά όπως τόσοι πολλοί Χριστιανοί έχουν κάνει στο παρελθόν και ακόμη κάνουν. Οι Χριστιανοί και οι Μουσουλμάνοι, κυρίες και κύριοι, δεν είναι παρά στρατιώτες/βορά κανονιών για τους Εβραίους και την αποστολή τους να μας σκλαβώσουν όλους κάτω απ’ την κυριαρχία τους.  

Αυτά που ο κ.
Breivik έχει πει είναι σε μεγάλο βαθμό αληθή, σε όλα εκτός σ’ αυτά που δεν λέει. Δεν μας είπε ότι οι Εβραίοι είναι η αιτία για όλα αυτά τα προβλήματα, και ότι όλα αυτά δημιουργήθηκαν από τους Εβραίους για να μας βλάπτουν. Για να κάνουμε αυτή την βιαιοπραγία ευνοϊκή για εμάς είναι να το καταστήσουμε σαφές προς όλους: οι Εβραίοι δημιούργησαν τον Μαρξισμό, τον φεμινισμό, τον Χριστιανισμό (χρειάζεται να σας πω ότι ο Ιησούς και ο όχι λιγότερο σημαντικός Παύλος/Σαούλ ήταν και οι δύο Εβραίοι;), την αποκαλούμενη ψυχολογία, το τραπεζικό σύστημα («χρηματικό δανεισμό»), το κίνημα των χίππις και όλες τις άλλες ιδεολογίες και κινήματα τα οποία σκόπευαν να καταστρέψουν και αποδομήσουν όλα τα έθνη της Ευρώπης. Πίσω απ’ το καθένας τους θα βρείτε έναν Εβραίο (ή μερικές φορές έναν Ελευθεροτέκτονα)!

Πώς μπόρεσε να σου ξεφύγει αυτό, κ. Breivik;

Δουλεύετε για τους Εβραίους, κ.
Breivik, για να ενώσετε όλους τους Ευρωπαίους ακροδεξιούς εξτρεμιστές κάτω απ’ το ψευδολάβαρό σας;  Για να επιβεβαιώσετε ότι η επικέντρωση στον Εβραίο εχθρό της Ευρώπης μετακινείται προς κάπου αλλού; Ή μήπως ούτε καν γνωρίζατε ότι χρησιμοποιηθήκατε απ’ τους μοχθηρούς Εβραίους;

Έτσι τώρα όχι μόνο Χριστιανοί σκοτώνουν Μουσουλμάνους και αντιστρόφως. Ακροδεξιοί υποτίθεται ότι σκοτώνουν ακροαριστερούς επίσης και αντιστρόφως, υποθέτω; Αυτό είναι το σχέδιο; Το έκανες για να στρατολογήσεις ακόμη και τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές να πολεμούν για λογαριασμό των Εβραίων;

Ποιος κερδίζει απ’ αυτό; Το Ισραήλ! Και οι Εβραίοι! Κανένα μέρος της επιθετικότητάς μας δεν θα στραφεί προς αυτούς στους οποίους θα έπρεπε να στραφεί ολόκληρη. Αντί αυτού, θα πολεμούμε μεταξύ μας, ενώ εκείνοι κινούνται στο παρασκήνιο, μακριά απ’ τα φώτα της δημοσιότητας, και κερδίζουν απ’ την δυστυχία μας, και μυστικά σφίγγουν τις αλυσσίδες της σκλαβιάς γύρω απ’ τη μέση και τους αστραγάλους μας.

Α, παρεμπιπτίντως… Οι αληθινοί εθνικιστές δεν σκοτώνουν παιδιά του έθνους τους, ακόμη και αν κάποιος προσπαθεί να τους κάνει πλύση εγκεφάλου, όπως το κόμμα των Εργατικών της Νορβηγίας έκανε. Δεν ήταν (ακόμη) ακραίοι Μαρξιστές, ήταν μόνο παιδιά.
.
Varg Vikernes
Bergen, 24 Ιουλίου 2011

ΥΓ: Είστε ελεύθεροι να στείλετε αυτό το άρθρο σε οποιονδήποτε ξέρετε, και ελπίζω να το κάνετε. Μεταφράστε το και δημοσιεύστε το, αν μπορείτε. Δεν διεκδικώ δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή αναπαραγωγής για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου!

28.7.11

Θρησκευτικος διχασμος


Σε πόσες υποκατηγορίες μπορούν να διαιρεθούν οι Έλληνες;

Η σωστή απάντηση είναι σε όσες επιτρέπει ο πνευματικός αποπροσανατολισμός που διακατέχει αυτό το περιπετειώδες γένος. Οι ίδιοι που δημιούργησαν τις συνθήκες αποδόμησης του ελληνικού πνεύματος μεθοδεύουν το διαίρειν και βασίλευε σε όλες του τις μορφές, ειδικότερα στις ημέρες μας που οι Έλληνες αρχίζουν, έστω και αργά – μα σταθερά, να αφυπνίζονται. Πιστεύετε ότι δεν είχαν προβλέψει αυτή την αναζωπύρωση του εθνικιστικού πνεύματος των Ελλήνων από τη στιγμή που θα αντιλαμβανόντουσαν την κατά μέτωπο επίθεση εναντίον τους; Ασφαλώς και την είχαν προβλέψει, οπότε μεθοδεύεται συστηματικά νέα επίθεση κατά του ελληνικού πνεύματος και της εθνικής συσπείρωσης.

Δωδεκαθεϊστές λοιπόν εναντίον Ορθοδόξων Χριστιανών. Αυτή είναι η νέα επίθεση του μυθικού και ξεκάθαρα συμβολικού Δαυίδ (Εβραϊσμός) εναντίον του γίγαντα Γολιάθ (Ελληνισμός). Πάντα από τις σκιές, καθώς δεν τολμούν να τον αντιμετωπίσουν κατά μέτωπο (όπως ο Δαυίδ πίσω από τον βράχο) χτυπούν ξανά τον Ελληνισμό με ένα ακόμη πονηρό και ύπουλο όπλο (όπως η σφενδόνη, που θεωρούνταν από τους Έλληνες υποδεέστερο όπλο που χρησιμοποιούσαν οι νέοι, πριν φτάσουν στην ηλικία και την επιδεξιότητα ώστε να φέρουν και να χρησιμοποιούν τα πραγματικά «αντρίκια» όπλα, όσα είχαν δηλαδή αιχμή, το ξίφος και το δόρυ), χτυπά τον γίγαντα από μακριά με μια πέτρα στο μέτωπο. Δηλαδή, στο πνεύμα που σκέπτεται και δημιουργεί πολιτισμό, στο τρίτο μάτι που συνδέει τον άνθρωπο με τον άυλο πνευματικό κόσμο, το θείο και το σύμπαν, αλλά και που προειδοποιεί ενστικτωδώς για οποιονδήποτε κίνδυνο.

Η αντιπαράθεση προς το παρόν είναι περιορισμένη και ίσως μοιάζει σε κάποιους αναξίου λόγου ή και αστεία, καθώς οι Δωδεκαθεϊστές, προς το παρόν, είναι ακόμη λίγοι σε σχέση με τους Χριστιανούς. Όμως η Ορθοδοξία ήδη έχει χτυπηθεί από έσωθεν και έξωθεν πηγές με σκοπό να μετατραπεί σε ένα ξένο προς τους Έλληνες εκφυλισμένο χριστιανισμό, ενώ η συμπεριφορά των λειτουργών της έχει συνδράμει στην απαξίωση της εκκλησίας από μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα της νεολαίας. Η νεολαία όμως που κοιμόταν και ίσως για πολλούς που είχαν από καιρό αφυπνιστεί και δοκιμαστεί σε αγώνες να θεωρούν ότι κοιμάται ακόμη, έχει αρχίζει να αναζητεί εναλλακτικές και η πίστη σε μια θρησκεία πολύ πιο ανεκτική στις γήινες απολαύσεις είναι εξαιρετικά ελκυστική. Για πολλούς που έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον πνευματικού και φυσικού εκφυλισμού, ο δωδεκαθεϊσμός υπόσχεται απόλαυση χωρίς όρια και ενοχές. Κάτι φυσικά που δεν αληθεύει, καθώς οι πρόγονοί μας ούτε άσεμνοι ήταν, ούτε ξεσάλωναν χωρίς όρια, ούτε όπως πιστεύεται από πολλούς ανίδεους επικροτούσαν τον ηθικό ξεπεσμό και τις πάσης φύσεως ελευθεριότητες. Παρόλα αυτά με την λανθασμένη αυτή εντύπωση πολλοί θα στραφούν στην αρχαία μας θρησκεία, κι αυτό οι εχθροί του ελληνισμού το έχουν υπολογίσει και να είστε σίγουροι ότι θα το χρησιμοποιήσουν ως μέσο διχασμού. Θεωρώ ότι ήδη μεθοδεύεται.

Το γεγονός αυτό δεν θα αποτελούσε πρόβλημα σε ένα έθνος με ουσιώδη ελληνική παιδεία, όπου και μόνο η ιδέα μιας αντιπαράθεσης για θρησκευτικούς λόγους θα ήταν έννοια από μόνη της ανόητη. Το κύριο μέλημα του έθνους μας θα έπρεπε να είναι η δημιουργία ισχυρών προσωπικοτήτων που πραγματικά δεν θα τους ενδιέφερε αυτού του είδους η διαφορετικότητα, αφού οι δυο θρησκείες έχουσες τις ίδιες βάσεις, αποτελούν η μια συνέχεια της άλλης, η νεότερη με ίσως περισσότερα στοιχεία πιο διεθνικά και φυσικά με αρκετές επιρροές από την -έξω από εδώ ιουδαϊκή- πίστη (οι οποίες κάποια στιγμή πρέπει και να απομακρυνθούν εντελώς από τις γραφές της ορθοδοξίας). Όμως στο σημερινό έθνος που βρίσκεται μια απόσταση αναπνοής από το ινδοστάν που συστηματικά δημιούργησαν τα γνωστά σκιώδη κέντρα αποδόμησης του Ελληνισμού, το πρόβλημα είναι ορατό. Έχουμε την πολυτέλεια ενός διαχωρισμού αντίστοιχου αυτού των σιιτών και σουνιτών του Ισλάμ; Όχι μόνο στην παρούσα δυσχερέστατη θέση στην οποία βρισκόμαστε δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια, αλλά ακόμη και σε καιρούς παχιών αγελάδων, χωρίς απειλές από όλα τα σημεία του ορίζοντα δεν θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιου είδους διχασμό.

Προς το παρόν βεβαίως μας απασχολούν άλλοι αντίπαλοι και ορατές απειλές. Την αριστερά και τις υπόλοιπες υπό πλήρη αποσύνθεση κομματικές και πολιτικές παρατάξεις, το μέγιστο πρόβλημα της εισροής εχθρικών και πραγματικά αλλόθρησκών ορδών που μπορούν με μια εντολή να οπλιστούν και να αρχίζουν να μας αποδεκατίζουν με την αγριότητα που φέρνουν από τις πατρίδες τους, καθώς και την οικονομική επίθεση που υφιστάμεθα μαζί με την εθνική μας υποτέλεια, η οποία κακά τα ψέματα μπορεί και θα επεκταθεί σε διεκδικήσεις εδαφών από τους γείτονες κουμπάρους και τους ευεργετηθέντες «αδελφούς» βαλκάνιους.

Όμως οι Έλληνες υπήρξαν και στο παρελθόν χωρισμένοι σε πολιτικές παρατάξεις (οι άλλες πέτρες της ύπουλης σφενδόνης του απανταχού παρόντος Ιουδαίου), όμως κατά ένα 95% περίπου η θρησκεία ήταν πάντα κοινή. Το ομόθρησκον ήταν πάντα ένα από τα δυνατά σημεία του Ελληνισμού μαζί με το όμαιμον και το ομότροπον. Αυτή η τελευταία πέτρα μήπως είναι και η πιο καταστροφική; Ο εκχριστιανισμός των Ελλήνων κράτησε κάποιους αιώνες, δημιούργησε εμφύλιες συγκρούσεις με εκατομμύρια νεκρούς και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, που συντάραξαν τα θεμέλια της ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν η δημιουργία μιας θρησκείας της Ορθοδοξίας, η οποία αργότερα βοήθησε εξαιρετικά το έθνος δρώντας ως στοιχείο συνοχής. Η αντίστροφη πορεία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να οδηγήσει σε παρόμοιες συνθήκες.

Γι’ αυτό λοιπόν ας επαγρυπνούμε δίνοντας μεγαλύτερη σημασία σήμερα στις αλλαγές που συμβαίνουν κι ας μην παίζουμε το παιχνίδι των εχθρών μας, επιτιθέμενοι με αγένεια και ύβρεις οι μεν στους δε. Ο Δωδεκαθεϊσμός και η Ορθοδοξία δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και ο πυρήνας τους είναι ίδιος: Ο Ελληνισμός και το ελληνικό πνεύμα. Ίσως το μέλλον να ανήκει σε έναν συνδυασμό των δυο πόλων. Αμφότερα τα δόγματα και οι λειτουργοί τους, εάν συνυπάρχουν ειρηνικά και δεν κηρύττουν ανθελληνικές ιδέες, δεν βλάπτουν το έθνος, οπότε και θα πρέπει να είναι εξίσου σεβαστά. Ακόμη όμως κι αν επικρατήσει η αρχαία μας θρησκεία, ή μάλλον πιο σωστά κοσμοθεωρία και όχι απλά θρησκεία, θα πρέπει η μετάβαση να γίνει υπό έλεγχο, όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα και ομαλά γίνεται. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι ο ουσιαστικός μας στόχος δεν είναι να επιλέξουμε ανάμεσα σε δυο θρησκείες που στην παρούσα φάση τα ιερατεία τους συνδέονται με τον απανταχού σκιώδη Ιουδαίο που μεθοδεύει την αντιπαλότητα, αλλά να επιλέξουμε ανάμεσα σε δυο απόλυτες καταστάσεις: Την ήττα ή την νίκη του ελληνικού πνεύματος και του Ελληνισμού.

Νίκη Δ.

25.7.11

Αγνοδικη, η πρωτη ιατρος της ιστοριας



Η Αγνοδίκη γεννήθηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα στην ηλιόλουστη και τρισένδοξη πόλη της Παλλάδας Αθηνάς. Από μικρό κορίτσι φάνηκε πως είχε γεννηθεί για να απαλλάξει τον κόσμο απ’ τον πόνο. Ήθελε να σπουδάσει ιατρική, αλλά αυτό στην εποχή της απαγορευόταν στις γυναίκες. Επειδή όμως, το πείσμα νικάει πάντα τις προκαταλήψεις, αποφασίζει μια μέρα πως για να γίνει γιατρός, αυτό που πρέπει να κάνει είναι να γίνει άνδρας. Έτσι λοιπόν, βάζει αντρικά ρούχα και κρύβει κάθε θηλυκότητα απ’ το παρουσιαστικό της.

Εκείνη την εποχή είχε έρθει στο κλεινόν άστυ ο Ηρόφιλος ο Χαλκηδόνιος (Χαλκηδών, αρχαία Ελληνική αποικία στην ανατολική πλευρά του Βοσπόρου, απέναντι ακριβώς από το αρχαίο Βυζάντιο - Κωνσταντινούπολη). Ο Ηρόφιλος ήταν ήδη ονομαστός γιατρός και από τους πρώτους ανατόμους της ιστορίας. Η σχολή που είχε ιδρύσει στην Αλεξάνδρεια ήταν ονομαστή. Σ’ αυτόν τον σπουδαίο διδάσκαλο λοιπόν πήγε να μαθητεύσει η Αγνοδίκη. Ο Ηρόφιλος της δίδαξε τα πάντα γύρω από την γυναικολογία και την μαιευτική, τομείς που την ενδιέφεραν περισσότερο απ’ όλους. Ρούφηξε σαν σφουγγάρι κάθε λέξη που έλεγε ο Ηρόφιλος και παρακολούθησε κάθε πρακτική που εφάρμοζε ο διάσημος γιατρός. Με την οξύνοια και το πάθος της, εντυπωσίασε τους πάντες που μιλούσαν με εξαιρετικά λόγια για τον οξυδερκή νεαρό.

Σ’ εκείνα τα χρόνια, στην Αθήνα, πολλές έγκυες γυναίκες πέθαιναν από τις επιπλοκές στην γέννα, επειδή ντρέπονταν να εξεταστούν από τους άνδρες γιατρούς κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, πόσο μάλλον να τις βοηθήσουν να ξεγεννήσουν. Η Αγνοδίκη δεν το άντεχε, γι’ αυτό άλλωστε έγινε γιατρός. Βιάστηκε να ολοκληρώσει τις σπουδές της και να βγει έξω στον κόσμο να βοηθήσει με τις γνώσεις που απέκτησε τις επίτοκες (έγκυες) γυναίκες. Όταν αποφοίτησε από την σχολή του Ηρόφιλου ήταν μια ολοκληρωμένη γιατρός – γυναικολόγος - μαιευτήρας, έτοιμη να προσφέρει τις υπηρεσίες της σ’ όποια γυναίκα είχε ανάγκη, πλούσια η φτωχή, μορφωμένη ή αγράμματη.

Μπαίνει στα σπίτια των γυναικών σαν άντρας για να τις βοηθήσει και οι γυναίκες που χρειάζονται την βοήθειά της παραξενεύονται με τα λεπτά χέρια του νεαρού γιατρού και εν γένει με το όλο παρουσιαστικό του. Η Αγνοδίκη αποκαλύπτει στις γυναίκες που πηγαίνει πως δεν πρέπει να την φοβούνται ή να ντρέπονται, γιατί δεν είναι άνδρας, αλλά γυναίκα σαν και αυτές. Οι γυναίκες με το που το μαθαίνουν είναι πολύ χαρούμενες που μια γυναίκα είναι γυναικολόγος - μαιευτήρας κι έτσι η μια το λέει στην άλλη. Το όνομά της πλέον γίνεται πασίγνωστο στην Αθήνα και όλες οι γυναίκες θέλουν αυτήν και μόνο.

Οι άντρες γιατροί νομίζοντας πως η Αγνοδίκη είναι άντρας την καταγγέλλουν στον Άρειο Πάγο ότι συνάπτει παράνομες ερωτικές επαφές με τις ασθενείς του για αυτό και τον θέλουν όλες. Η Αγνοδίκη δεν αντέχει άλλο αυτές τις συκοφαντίες, οπότε αποκαλύπτει στο δικαστήριο ότι είναι γυναίκα. Οι δικαστές τα χάνουν! Αυτό είναι πρωτάκουστο. Γυναίκα γιατρός! Στην αίθουσα επικρατεί αναταραχή. Οι κατήγοροι γιατροί απαιτούν τον Θάνατό της για παραδειγματισμό. Βάσει του αττικού δικαίου απαγορεύεται μια γυναίκα να ασκεί το λειτούργημα του ιατρού. Οι γυναίκες που έσωσε από δύσκολους τοκετούς την υποστηρίζουν με όλη τους την καρδιά. Οι δικαστές μπροστά σε όλο αυτό το πλήθος που την στηρίζει και μην έχοντας κάνει κάτι επιλήψιμο ή μη έχοντας προκαλέσει βλάβη στις γυναίκες ασθενείς της, την αθωώνουν και η χαρά πλημμυρίζει το δικαστήριο. Απ’ αυτήν την στιγμή επιτρέπεται σε όλες τις γυναίκες να σπουδάσουν ιατρική χωρίς να κρύβονται.

Η Αγνοδίκη με αυτό το πείσμα της καταφέρνει το ακατόρθωτο, να σπάσει ένα άβατο. Το όνομά της πλέον γράφεται με χρυσά γράμματα στο λειτούργημα της γυναικολογίας - μαιευτικής. Όπως συμβαίνει με κάθε πραγματικό πρωτοπόρο, το όνομά της είναι άγνωστο τελείως σήμερα.

18.7.11

Θερμοπυλες 2011

Ατενίζοντας το Ηρωικό Παράδειγμα
τα μέλη μας παρατάσσονται
μεταξύ των συναγωνιστών
από την μεγαλύτερη
μέχρι την μικρότερη
μητέρες και κόρες...
(Σημειώσεις της τελευταίας στιγμής)
Για το ΑΙΜΑ μας και την ΤΙΜΗ μας
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ


9.7.11

Θα ειμαστε εκει!

6.7.11

Η "φασιστικη απειλη" στις γειτονιες μας


"Η φασιστική απειλή εντείνει την υποβάθμιση στις γειτονιές μας". Αυτό ήταν ένα μήνυμα που γράφτηκε σε τρικάκια που ρίχτηκαν σε Άγιο Παντελεήμονα, πλατεία Αττικής και πλατεία Βικτωριας. Σε περιοχές που όντως έχουν υποβαθμιστεί, που η ποιότητα ζωής για τους κατοίκους τους είναι σχεδόν ανύπαρκτη.Γιατί οι ...φασίστες κατέστρεψαν τις γειτονιές και όχι τα κακοποιά στοιχεία, που έχουν εισέλθει δολίως στην χώρα μας και επι τούτου στις συγκεκριμένες περιοχές! Έγκλημα, πορνεία, βρωμιά, ανασφάλεια, βάρεσαν κόκκινο. Αυτά όλα δεν είναι αποτελέσματα που προκάλεσαν οι φασίστες. Οι "φασίστες" είναι οι μόνοι που αντιστέκονται και που στέκονται δίπλα στους κατοίκους αυτούς, όταν το κράτος τους έχει σαν ξεχασμένη υπόθεση.

Έγκλημα… Δεν προλαβαίνουμε να στανιάρουμε από την δολοφονία κάποιου οικογενειάρχη Έλληνα της γειτονιάς μας και τρώμε στα μούτρα μας την επόμενη. Ληστείες, δεκάδες κάθε εβδομάδα, και τις περισσότερες φορές το θύμα καταλήγει στο νοσοκομείο μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του. Πορνεία… Εκατοντάδες από δαύτες κάθε βράδυ στους δρόμους, χωρίς ούτε καν βιβλιάρια υγείας. Ναρκωτικά… Ανεξέλενγκτη πώληση σε ανήλικα, αμφιβόλου ποιότητας και κοπελίτσες να πέφτουν θύματα κάποιων επιτήδειων, προκειμένου να πάρουν την δόση τους. Γκέτο... Έξω από μαγαζιά αλλοδαπών, που λειτουργούν χωρίς άδεια, διακίνηση κλοπιμαίων, λαθρεμπόριο και όλοι οι δημόσιοι φορείς κάνουν τα στραβά μάτια. Κρούσματα βιασμών ανηλίκων, ανεξαρτήτως φύλου, από ομάδες αφγανοπακιστανών (status symbol στην... κουλτούρα τους) και που πάλι όλοι κάνουν τα στραβά μάτια.

Έτσι λοιπόν φτασαμε στο σημείο να βγαίνουν αυτά τα τρικάκια από τα αριστερά πληρωμένα απόβλητα του κράτους. Επειδή εμείς, οι "φασίστες" Έλληνες, αντιστεκόμαστε σε όλα τα παραπάνω που αυτοί στηρίζουν. Και έρχομαι τώρα και ρωτάω εύλογα:

Πώς τολμάτε να μιλάτε για φασιστική βία; Ποιος σας είπε ότι έχετε ηθικό δικαίωμα να μιλάτε και να έχετε άποψη; Είστε η ντροπή της Ελλάδας, στυγνοί δολοφόνοι, τσιράκια του κράτους, που πουλάτε και την ψυχή σας στον διάολο προκειμένου να κάνετε κακό στο έθνος μας.

Διάβασα σε αφίσα το εξής μήνυμα: "Κόψιμο στα χέρια των φασιστών που σηκώνουν χέρι σε μετανάστη". Και ξανα ρωτάω: Στους (λαθρο)μετανάστες που σηκώνουν χέρι σε Έλληνα τι πρέπει να κάνουμε; Θα συμφωνήσετε να γίνει ότι λέει η θρησκεία τους, ότι εφαρμόζουν στις πατρίδες τους; Ακρωτηριασμοί και εκτελέσεις;

Και τελειώνω λέγοντας ότι θα ήθελα να σας δω, όταν οι γυναίκες σας, τα παιδιά σας, οι μάνες, οι αδερφές σας, αποκτήσουν την ίδια μοίρα χιλιάδων θυμάτων των λαθρομεταναστών, τότε τι θα κάνετε. Ίσως έρθετε στα ίσα σας τότε...

Όσο και να προσπαθείτε να παραπλανήσετε τον κόσμο δεν θα τα καταφέρετε ποτέ. Ο κόσμος σιγά σιγά ξυπνάει, έχει μάτια και βλέπει. Όσο θα υπάρχουμε εμείς οι Εθνικιστές, εσείς εξουσιαστές και "αντιεξουσιαστές", θα ζείτε με τον φόβο. Έστω και ένας μας να μείνει η ζωή σας δεν θα είναι καθόλου εύκολη.

Ω τριακόσιοι,
Σηκωθείτε και ξανάλθετε σε μας.
Τα παιδιά σας θέλει ιδείτε
Πόσο μοιάζουνε με σας.

Διονύσιος Σολωμός
Ύμνος εις την Ελευθερία, Στροφή 78


ΒΕΤΑ

3.7.11

Δημογραφικος Χειμωνας


Τα σχολεία θα γίνουν νοσοκομεία. 
Οι παιδικές χαρές θα γίνουν νεκροταφεία”

Στο σημερινό μεταμοντέρνο κόσμο μας, στην εποχή της πληροφορίας, αλλά και της ‘πολιτισμένης’ βαρβαρότητας και ιδιαίτερα στην σύγχρονη μεταχριστιανική ‘Δύση’, μπορείς να μιλήσεις (και να προβληθείς!) για τον κίνδυνο εξαφάνισης του ρινόκερου, για την προστασία της χελώνας καρέτα καρέτα, για την προστασία της βιοποικιλότητας, για την σωτηρία του κτήματος Τατοΐου, για την διάσωση του κινηματογράφου «Λουΐζα», για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, τα δικαιώματα των μεταναστών και για άλλα περισσότερο ή λιγότερο ‘καυτά’ προβλήματα.

Το να μιλήσεις όμως για την κοινωνική αποσάθρωση, το ατέρμονο κυνήγι της ηδονής και των κενών επιθυμιών, την καταστροφή της οικογένειας, την μείωση των γεννήσεων, τις εκτρώσεις και την γήρανση του πληθυσμού, δεν είναι ‘πολιτικά ορθό’. Μόνο ένας ‘ακραίος’ θα το έκανε. Δεν πειράζει. Ούτε η αλήθεια είναι πολιτικά ορθή καμία φορά. Αλλά είναι αμείλικτη. Το ντοκιμαντέρ «Δημογραφικός Χειμώνας» του 2008, τολμάει να μιλήσει σε όσους έχουν αυτιά για να ακούσουν.


Διαβάστε περισσότερα: Κόκκινος Ουρανός

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP