17.8.11

Coco Chanel: Αντιεβραiα και ...

..."ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ" ΤΩΝ ΝΑΖΙ!


Η σχεδιάστρια και πρότυπο στυλ εκατομμυρίων γυναικών ανά τον κόσμο Coco Chanel είχε έντονα αντισημιτικά αισθήματα, τα οποία εξέφραζε άφοβα στον ερωτικό της σύντροφο, πράκτορα των Ναζί, με τους οποίους και η ίδια φέρεται να συνεργαζόταν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο βιβλίο του με τίτλο "Sleeping With the Enemy: Coco Chanel's Secret War" (Πλαγιάζοντας με τον εχθρό: Ο μυστικός πόλεμος της Coco Chanel), ο Αμερικανός δημοσιογράφος Hal Vaughan, υποστηρίζει ότι η Chanel είχε θανάσιμο μίσος για τους Εβραίους, τους μασόνους/ελευθεροτέκτονες, τα εμπορικά συνδικάτα, τους σοσιαλιστές και τον κομμουνισμό από πριν την άνοδο των Ναζί και μάλιστα ότι η Chanel στρατολογήθηκε στην Abwehr από τους Ναζί, το 1940, με το κωδικό όνομα "F-7124" και το παρατσούκλι Westminster (εξαιτίας της παλαιότερης σχέσης της με τον γνωστό αντισημίτη Δούκα), ενώ διατηρούσε ερωτική σχέση με τον βαρώνο Hans Gunther von Dincklage, πράκτορα των Ναζί, ο οποίος τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του από τους Hilter και Goebbels κατά τη διάρκεια του πολέμου, και με τον οποίο λέγεται ότι έφυγε στην Ελβετία μετά τον πόλεμο.

Είναι γνωστό επίσης ότι είχε ένα ειδύλλιο με τον αξιωματικό των SS Walter Schellenberg, με τον οποίο διατήρησε επαφή και αισθήματα συμπάθειας μέχρι τον θάνατό του από καρκίνο του συκωτιού, το 1952 στο Τορίνο. Μάλιστα, επειδή ήταν άπορος (λόγω της καταδίκης του στην Νυρεμβέργη, της φυλάκισης και της αρρώστιας του), ανέλαβε εκείνη τα έξοδα της κηδείας του. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η Coco Chanel είχε στενές επαφές και με έναν άλλον Ναζί, τον Walter Kutschmann, που κατηγορήθηκε για "τον θάνατο χιλιάδων εβραίων της Πολωνίας" (αλλά πέθανε από καρδιά στα 72 του στην Αργεντινή το 1986, ενώ περίμενε να στοιχειοθετηθεί κατηγορητήριο ώστε να ζητηθεί η έκδοσή του για να δικαστεί). Το 1943 υπηρετούσε στην Γαλλία και έκανε συχνά ταξίδια στην Ισπανία με την Chanel. Λέγεται ότι μεγάλα ποσά διακινούταν μεταξύ τους και ότι ο Kutschmann ήταν ο SS σύνδεσμός της.

Η νομοθεσία των Ναζί για τις ιδιοκτησίες εβραίων έδωσε στη Chanel την ευκαιρία να διεκδικήσει τον πλήρη έλεγχο του οίκου "Chanel" και του πιο κερδοφόρου προϊόντος των "Αρωμάτων Chanel", του Chanel No. 5. Οι κάτοχοι του 90% της επιχείρησης ήταν οι εβραίοι αδερφοί Pierre και Paul Wertheimer (οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την Γαλλία πηγαίνοντας στις ΗΠΑ, όταν μπήκαν οι Ναζί), ενώ η εμπνεύστρια και δημιουργός Coco είχε μόνο το 10% - από την ίδρυση της εταιρίας το 1924, κατά την οποία κορόιδεψαν εμφανώς την Chanel, εκμεταλλευόμενοι την άγνοιά της. Στις 5 Μαΐου 1941, έγραψε στον Γερμανό αξιωματούχο που ήταν επιφορτισμένος με την επίλυση οικονομικών διαφορών με εβραίους, αξιώνοντας πλήρη ιδιοκτησία της επιχείρησης. Μεταξύ άλλων ανέφερε στην επιστολή της: "Τα Αρώματα Chanel είναι ακόμη ιδιοκτησία εβραίων και έχουν νόμιμα εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες τους. Έχω αναμφισβήτητο δικαίωμα στην προτεραιότητα επί της ιδιοκτησίας... Τα κέρδη που έχω λάβει από τις δημιουργίες μου, από την ίδρυση της επιχειρήσεως μέχρι τώρα, είναι δυσανάλογα μικρά και εσείς μπορείτε να βοηθήσετε στην αποκατάσταση της αδικίας που έχω υποστεί αυτά τα 17 χρόνια".
100% ιδιοκτήτες της Chanel, οι Gerard και Alain Wertheimer, εγγονοί του Pierre
Ωστόσο, η Chanel δεν ήξερε ότι οι Wertheimers είχαν προνοήσει να μεταβιβάσουν τον έλεγχο του οίκου "Chanel" σε μια Γαλλίδα φίλη τους, την επιχειρηματία Felix Amiot, καθιστώντας άκυρες τις προσπάθειές της. Η Coco, με την αποχώρηση των Γερμανών από την Γαλλία, αναγκάστηκε να εκχωρήσει όλα τα δικαιώματά της στους εβραίους επιχειρηματίες και να περιοριστεί σε ένα μηνιαίο επίδομα, αυτοεξοριζόμενη στην Ελβετία. Τελικά, η Chanel που ποτέ δεν έπαψε να προσπαθεί να ανακτήσει την επιχείρησή της, κατάφερε δύο χρόνια μετά να έρθει σε συμφωνία επαναδιαπραγμάτευσης του αρχικού συμφωνητικού του 1924 με τους Wertheimers. Στις 17 Μαΐου του 1947, έλαβε τα αναλογούντα κέρδη των πωλήσεων του Chanel No. 5 κατά τον καιρό του πολέμου - ύψους 9 εκατομμυρίων δολλαρίων - και ..."πείστηκε" να λαμβάνει μόλις το 2% των διεθνών πωλήσεων του αρώματός της μέχρι τον θάνατό της. Αυτό το 2% μεταφραζόταν σε 25 εκατομμύρια δολλάρια ετησίως, καθιστώντας την μία από τις πλουσιότερες γυναίκες παγκοσμίως. (Σημείωση: Μην προσπαθήσετε να υπολογίσετε τα κέρδη του 98% των Wertheimers - οι απόγονοι των οποίων είναι πια οι αποκλειστικοί ιδιοκτήτες της φίρμας Chanel).

Το 1943, μετά από 4 χρόνια επαγγελματικής απραξίας, η Chanel επικοινώνησε με την παλιά της συνεργάτιδα και συγγενή της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας, Vera Bate Lombardi, η οποία τότε ζούσε στην Ρώμη. Την προσκάλεσε να πάει στο Παρίσι και να επανεκκινήσουν την επαγγελματική τους συνεργασία. Η Lombardi αργότερα κατήγγειλε ότι αυτή η πρόσκληση ήταν στην πραγματικότητα μια κάλυψη για την "Επιχείρηση Modellhut", μια απόπειρα του Walter Schellenberg να έρθει σε μυστική επαφή διαβουλεύσεων ειρήνης με τον εξάδερφό της, τον Γουίνστον Τσώρτσιλ, τον οποίο είχε η ίδια γνωρίσει παλαιότερα στην Chanel.
Σε κυνήγι με τον Τσώρτσιλ το 1925
Η Chanel κατηγορήθηκε μετά το τέλος του πολέμου ως "συνεργάτης των Ναζί" και αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει την γνωριμία της με τον Τσώρτσιλ και την αγγλική βασιλική οικογένεια για να καταφέρει να φύγει στην Ελβετία, το 1945, ώστε ν' αποφύγει την διαπόμπευση στους δρόμους του Παρισιού.

Επέστρεψε στην Γαλλία και ξαναασχολήθηκε με την μόδα το 1954, όταν ήταν πια 70 χρονών, αλλά ποτέ δεν αποκήρυξε τις σχέσεις της με τους Ναζί.
Όταν ρωτήθηκε σε μια απ' τις τελευταίες της συνεντεύξεις για τους Γερμανούς εραστές της κατά την διάρκεια του πολέμου, απάντησε: "Δεν συνηθίζω να ζητώ διαβατήρια από τους εραστές μου".

Η Chanel συμπληρώνει μία μεγάλη λίστα σημαντικών προσωπικοτήτων της Γαλλίας που συνεργάστηκαν με τους Ναζί, με οποιονδήποτε τρόπο, μεταξύ των οποίων οι Maurice Chevalier, Jean Cocteau, Sacha Guitry, Serge Lifar και Edith Piaf, αλλά και πολλοί από τους εργαζόμενους στον οίκο Cartier.

Με την ευκαιρία, αναφέρουμε ένα άλλο μεγάλο όνομα της μόδας, τον Hugo Boss Ferdinand Metzingen, ο οποίος ήταν ενθουσιώδης οπαδός του Χίτλερ, είχε ενταχθεί στο NSDAP και αναλάβει την παραγωγή στολών για τα στρατιωτικά σώματα του Γ' Ράιχ, πολύ πριν ασχοληθεί με το ανδρικό πολιτικό ντύσιμο - όπως "αποκάλυψαν" οι NY Times, το 1997, πυροδοτώντας καμπάνιες μποϋκοταρίσματος της φίρμας.

Από μία καμπάνια εναντίον του οίκου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP