28.12.11

"Πεινασμενοι" λαθρομεταναστες παντου


Πασίγνωστο το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, και ακόμα περισσότερο της εγκληματικότητας και βαρβαρότητας των κακομοίρηδων λαθρομεταναστών εις βάρος των Ελλήνων όλων των ηλικιών και των δύο φύλων και ειδικά προς αυτό των γυναικών.

Αυξήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες τα κρούσματα επιθέσεων εναντίον γυναικών από λαθρομετανάστες με σκοπό τον βιασμό, και παρελκόμενα ξυλοδαρμό αλλά και ληστεία. Τέσσερα περιστατικά σε περιοχή που έως πρόσφατα παρέμενε σχετικά καθαρή, την περιοχή των Αμπελοκήπων. Όλα τα περιστατικά απόπειρες βιασμού, με αιχμηρά αντικείμενα, αλλά και ξυλοδαρμό στο πιο πρόσφατο περιστατικό και παρολίγο ληστεία.

Επίσης ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι σε κεντρικό δρόμο της περιοχής αυτής μέσα σε χρονικό διάστημα λίγων μηνών φύτρωσαν από το πουθενά σαν μανιτάρια 4 καταστήματα λαθρομεταναστών. Χωρίς άδεια φυσικά και σε θέση που παλιότερα λειτουργούσαν παραδοσιακά Ελληνικά μαγαζιά.

Αυτοί είναι οι φτωχοί λαθρομετανάστες που μας φόρτωσε το κράτος της διαφθοράς χωρίς να μας ρωτήσει. Να τους χαίρονται λοιπόν.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ!!!

Μαιάνδρια

25.12.11

Γεννησις Φωτος μετα το Σκοτος

William-Adolphe Bouguereau, Regina angelorum
Είθε οι Έλληνες να κοινωνήσουμε την έλευσή Του στις ψυχές και στον Αγώνα της ζωής μας για την σωτηρία της Πατρίδος μας.

24.12.11

Δεν ειμαστε αυτο που θελουν. Ειμαστε αυτο που φοβουνται.


Δεν είμαστε αυτό που θέλουν. Ούτε αριστεροί, ούτε "αντιεξουσιαστές". Δεν είμαστε αυτοί που θα διαλύσουμε την πρωτευούσα μας για να κάνουν κάποιοι την δουλειά τους. Δεν είμαστε στον βωμό κανενός μικροπολιτικού συμφερόντος ή υπουργικού θώκου. Δεν είμαστε αυτοί που θα δολοφονήσουμε Έλληνες, για να αποσπάσουμε την κοινή γνώμη από τις βρωμιές τους. Είμαστε υπερήφανοι Χρυσαυγίτες και δεν μας περισσεύει κανένας συναγωνιστής, στον βωμό κανενός.

Μας γέννησε ο δρόμος, μας ανάθρεψαν τα πεζοδρόμια της Αθήνας, που από καιρό σε καιρό τα βάψαμε με το αίμα μας, στην προσπάθεια μας για μια ποιοτική ζωή για όλους. Αυτή είναι η Τιμή μας, η Αξιοπρέπεια που απαιτούμε για τον κάθε Έλληνα.

Δεν σπάμε, δεν λεηλατούμε, δεν φοραμε κουκούλες, δεν τρομοκρατούμε τον Ελληνικό λαό... άλλωστε, γι'αυτον τον λαό είμαστε φτιαγμένοι. Είμαστε ο φραγμός αυτού του λαού απέναντι σε κάθε σκοταδιστή κομπάρσο του συστήματος. Απέναντι σε κάθε πατριδοκάπηλο ανδρείκελο. Είμαστε οι τελευταία φρουρά του Έθνους μας.

Τα μέλη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και φίλοι έδωσαν το παρών από νωρίς, παρά τις καιρικές συνθήκες, για την διασφάλιση του χώρου από τους τελικά ανύπαρκτους "αντιεξουσιαστές". Τελικά, αποδείχτηκε ποιοι είναι οι "αντιεξουσιαστές". Οι λεγόμενοι "μπαχαλάκηδες". Είναι οι δυνάμεις των ΜΑΤ, που δεν διστάζουν να χτύπησουν απρόκλητα ειρηνικά συγκεντρωμένους πολίτες, λίγο πριν την έναρξη της συγκέντρωσης. Ενώ 2 ώρες πριν υπήρχε μόνο η ομάδα περιφρούρησης, οι δυνάμεις των ΜΑΤ περίμεναν να μαζευτούν και τα γυναικόπαιδα. Δε διστάζουν να κάνουν επαναλαμβονόμενη χρήση χημικών, την ώρα που στην πλάτεια υπήρχαν δεκάδες παιδάκια και γυναίκες ασχετοι με την συγκεντρωσή μας. Το ραντεβού όλων μας μετά την συγκέντρωση ήταν στα κεντρικά γραφεία μας της Τ.Ο. Αθηνων. Και για εκεί ξεκινήσαμε όλοι.

Η άνευ προηγούμενου επίθεση που δεχτήκαμε, ήθελαν να συμπληρωθεί (έλπιζαν να συμπληρωθεί) μετά τα χημικά και με οδομαχίες, όπου και θα είχαν τραυματίες... Συνειδητοποιήσαμε την ετοιμότητα του Κινήματος για την προστασία του, με την πληροφορία που πήραμε ελάχιστα λεπτά μετά: "Είναι καθ'οδόν 2 κλούβες των ΜΑΤ και πάνε στην Δεληγιάννη. Η εντολή, που υπάρχει από τα κεντρικά και τους ασυρμάτους, είναι όποιος πλησιάζει τα γραφεία της Χ.Α. να του γίνεται προσαγωγή. Εντολή από τα κεντρικά να προωθηθεί στο σημείο και τρίτη κλούβα".
Η διαταγή που ήρθε στις δυνάμεις καταστολής, να επέμβουν πέριξ των κεντρικων μας γραφείων και να συλλάβουν συναγωνιστές μας που επέστρεφαν εκεί, τελικά δεν τους βγήκε. Σταθήκαμε, για άλλη μια φορά, αντάξιοι των προσδοκιών αυτών που πιστεύουν σε εμάς και αποτρέψαμε την ταλαιπωρία δικών μας ανθρώπων, αποτρέψαμε την προβοκάτσια που επιχειρούν να στήσουν στο Κίνημά μας πριν τις εκλογές, των οποίων το αποτέλεσμα πραγματικά τρέμουν.

Όλοι εμείς οι γνήσιοι Εθνικιστές έχουμε υποχρέωση να αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι σε αυτούς που έφυγαν, σε αυτούς που πιστεύουν σε εμάς και είναι εδώ και σε αυτούς που θα γεννηθούν. Η εθνική πολιτική είναι απαίτηση της Ιστορίας μας και του λαού μας. Κανένας δεν θα μας λυγίσει, κανένας δεν έχει την ψυχή που έχει ο καθένας από εμάς και όλοι εμείς. Είμαστε Χρυσαυγίττες και είμαστε εδώ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ, γιατί μπορούμε, γιατί γουστάρουμε και γιατί δεν μπορεί κανένας να μας κάνει εύκολα καλά.

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟΣ, ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ. ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΨΗΛΑ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ. ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΜΑΣ!!!

Βέτα

23.12.11

Χριστοψωμο


Το Χριστόψωμο ή Σταυρόψωμο ή Κουλούρα του Χριστού, ευλογείται στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Παλιά ήταν από τα κυριότερα φαγητά στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι μαζί με μεγάλες ποσότητες από ξερά σύκα, ξηρούς καρπούς και μέλι. Παραδοσιακά την παραμονή των Χριστουγέννων κάθε νοικοκυρά έψηνε το δικό της Χριστόψωμο. Έβαζαν ό,τι πιο εκλεκτό υπήρχε και με μεγάλη δεξιοτεχνία οι νοικοκυρές στόλιζαν (κεντούσαν) το ψωμί με σύμβολα που αντιπροσώπευαν την κύρια ασχολία του αρχηγού του σπιτιού. Η αφθονία των σπόρων και των ξηρών καρπών είναι σύμβολα γονιμότητας της γης και καλής σοδειάς και η χρήση τους στο γιορτινό ψωμί διατηρείται από την αρχαιότητα. Τα Κρόνια (παρόμοια με τα Σατουρνάλια των Ρωμαίων) γίνονταν στην Αττική προς τιμή του Κρόνου, του Θεού του θερισμού των δημητριακών, καρπών και προστάτη των γεωργών.

Αυτό το ψωμί αφιερώνει η ελληνική οικογένεια με ευλάβεια στη Γέννηση του Χριστού που θα στέρξει να μεταβάλει τα «πλουμίδια» σε ευλογημένη πραγμάτωση. Αυτή είναι και η βάση της λατρευτικής ψυχολογίας από πανάρχαιους χρόνους της ελληνικής φυλής, που βεβαίως έχει προσαρμοστεί στη νεότερη Θρησκεία της.

Παραδοσιακά το ζύμωμα γίνεται εφτά φορές (ζυμώνουμε, αφήνουμε να ξεκουραστεί και να φουσκώσει, ξαναζυμώνουμε -επτάκις) και η νοικοκυρά "ζυμώνει" μαζί και προφορικές ευχές και προσευχές για την οικογένειά της.

Διαβάστε περισσότερα και δείτε την συνταγή στο ΜΑΓΕΙΡΕΙΟ μας.

Καλά Χριστούγεννα, με παράδοση και όχι κατανάλωση.

20.12.11

Χειμερινο Ηλιοστασιο


Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο είναι μια από τις δύο μεγάλες Ηλιοστατικές Κοσμικές Πύλες, καλούμενη και Πύλη των Αθανάτων. Μεταξύ της 22ας και 23ης Δεκεμβρίου φέτος βιώνουμε την μεγαλύτερη νύχτα του έτους. Ο Ήλιος μας έχει φθάσει στο απώτατο νότιο σημείο της φαινομενικής τροχιάς του και φαίνεται να "σταματά" για τρείς ημέρες. Στη Ανατολή της 25ης Δεκεμβρίου ο Ανίκητος Βασιλέας Ήλιος Ανατέλλει Θριαμβευτής, κατανικώντας το σκοτάδι.

Βρισκόμαστε πλέον στην «καρδιά του χειμώνα». Η νύχτα της Πέμπτης, 22 Δεκεμβρίου, θα είναι η μεγαλύτερη του φετινού έτους, με διάρκεια 14 ωρών και 29 λεπτών. Tο Xειμερινό Hλιοστάσιο δεν έχει σταθερή ημέρα κάθε χρόνο, αλλά είναι μεταξύ 20 και 23 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με το σύγχρονο ημερολόγιο. Από την αρχαιότητα ακόμη ο υπολογισμός του Έτους έγινε με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στη Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών! Οι εποχιακές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας πριν από 10.000 περίπου χρόνια. Γι' αυτό, κι επειδή η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών, η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεός, μια που γι' αυτούς ο Ήλιος ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές, από τη σπορά ως τη βλάστηση και από την ανθοφορία ως τη συγκομιδή. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν Ρα, Ατόν, ή και Όσιρη ακόμη. Οι Βαβυλώνιοι τον αποκαλούσαν Σαμάχ, Βαάλ, Μαρδούκ και Νεργκάλ. Οι Ινδοί Βράχμα και Βισνού. Και οι Πέρσες Μίθρα. Για τους αρχαίους Έλληνες, κατά περιστάσεις, ήταν ο Δίας ή ο Πλούτων, ο Βάκχος, ο Διόνυσος και ο Φοίβος Απόλλων. Ανεξάρτητα όμως από την ονομασία που του δόθηκε, όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του Ήλιου, περίφημες και πολλές γιορτές, ιδιαίτερα στις περιόδους των εναλλαγών από τη μια εποχή στην άλλη.

Οι μεγαλύτερες από τις γιορτές αυτές γίνονταν σε όλες τις χώρες και τις φυλές του Βορείου Ημισφαιρίου της Γης στην εποχή του Χειμερινού Ηλιοστάσιου, στις 25 Δεκεμβρίου. Ήταν η γιορτή της γέννησης του Ήλιου, και όχι αδικαιολόγητα. Γιατί όσο ο χειμώνας πλησίαζε και ο Ήλιος του μεσημεριού φαινόταν όλο και πιο χαμηλά στον ορίζοντα, τόσο και οι μέρες μίκραιναν και το κρύο αύξανε. Ήταν η σκληρή εποχή για τον άνθρωπο με τις πολύ μικρές ημέρες και τις ατέλειωτες νύχτες. Γι' αυτό αναπέμπονταν προσευχές και ιερές παρακλήσεις, ανάβονταν φωτιές και προσφέρονταν θυσίες προς το θεό Ήλιο για να μη χαθεί οριστικά από τον ορίζοντα. Και πράγματι: μετά από μικρό δισταγμό ο θεός ενέδιδε. Στο κατώτατο σημείο του, στον αστερισμό του Αιγόκερου, στις Πύλες του Ήλιου κατά τους Χαλδαίους, στις Πύλες των Αθανάτων κατά τους Έλληνες, «άλλαζε» απόφαση, άρχιζε να σκαρφαλώνει και πάλι προς τα πάνω, και οι μέρες μεγάλωναν. Μια νέα αρχή γινόταν και πάλι, οπότε η Γη θα ανθοφορούσε ξανά χάρη στις ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο το γεγονός ότι οι αρχαίοι λαοί γιόρταζαν ιδιαίτερα τις μέρες αυτές του χειμερινού ηλιοστασίου. Και αυτή την παράδοση των αρχαίων λαών συνέχισαν οι Έλληνες με τα Κρόνια, και ιδιαίτερα οι Ρωμαίοι με τα Σατουρνάλια και τα Βρουμάλια και την κεντρική γιορτή της 25ης Δεκεμβρίου "Dies Natalis Invicti Solis", δηλαδή την «Ημέρα της Γέννησης του Αήττητου Ήλιου». Η ιερότητα της εορτής κληροδοτήθηκε και στη χριστιανική παράδοση όπου ο Θεός δεν θα μπορούσε παρά να “γεννάται σήμερον”, την πιο σεπτή ημέρα του χρόνου. Ενώ και η ενασχόληση των Ρωμαίων με τα Σατουρνάλια, ήταν μια ευκαιρία για τους πρωτοχριστιανούς που υφίσταντο απηνείς διώξεις να εορτάσουν τη γέννηση του δικού τους Θεού.

Θα αναρωτιέστε, όμως, γιατί το χειμερινό ηλιοστάσιο δεν συμβαίνει σήμερα στις 25 Δεκεμβρίου, όπως στην εποχή του Χριστού, αλλά στις 22 Δεκεμβρίου; Το πρόβλημα αρχίζει με το Ιουλιανό Ημερολόγιο που εισήγαγε ο Ιούλιος Καίσαρ το 44 π.Χ. που είχε όμως κι αυτό τις δικές του ατέλειες γιατί έχανε μία ημέρα κάθε 128 χρόνια. Το Ιουλιανό λοιπόν ημερολόγιο είχε θεσπίσει το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 25 Δεκεμβρίου, αλλά με την πάροδο των ετών το προστιθέμενο μικρό λάθος είχε μεταθέσει την πραγματική ημερομηνία της χειμερινής τροπής και στην εποχή μας συμβαίνει μεταξύ 20 και 23 Δεκεμβρίου. (Περισσότερα ημερολογιακά στοιχεία ΕΔΩ).

Στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο γιορτάζουμε την Θεία αναγέννηση. Γεννέθλια του θείου στοιχείου παντού, μέσα στη φύση αλλά και μέσα μας, στην ψυχή μας. Ταυτισμένοι με τους ρυθμούς της Φύσης, εορτάζοντας την διαχρονική ιερότητα των ημερών, στολίζουμε δένδρα στα σπίτια μας και τις αυλές μας. Ας σβήσουμε τα φώτα κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, ας βγούμε στο ύπαιθρο γύρω από μια φωτιά, για να βιώσουμε πράγματι την μεγαλύτερη νύχτα του έτους. Και ας σηκωθούμε κατά την Ανατολή του Ήλιου μας στις 25 Δεκεμβρίου για να υποδεχθούμε την Γέννηση του Φωτός επί του Σκότους, την Γέννηση του Χριστού του λαού μας!
O Χριστός ως ο Ανίκητος Ήλιος, 3ος αι.μ.Χ., Βασιλική Αγίου Πέτρου

18.12.11

Προσυπογραφουμε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!


Προς κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ,

Με αφορμή την συνέντευξη του Γιώργου Καρατζαφέρη στην εκπομπή του κ. Παπαδάκη στον ΑΝΤ1 στις 13/12/11, όπου ανέφερε ότι είμαστε στη θέση των μανάδων που πρέπει να εκπορνεύσουν τα παιδιά τους, προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα(!)...*

Καλώ, προσκαλώ και προκαλώ ΟΛΕΣ τις Ελληνίδες μητέρες, γιαγιάδες και μέλλουσες μανούλες να ορθώσουν τη φωνή τους -με όποιον τρόπο μπορούν- και να κάνουν σαφές σε κάθε επίδοξο διεστραμμένο Δυτικο-Ευρωπαίο ή ημεδαπό που θεωρεί ότι η φτώχεια θα μάς οδηγήσει στο να εκπορνεύσουμε τα παιδιά αυτής της χώρας, πως οι ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ από την αρχαία ήδη εποχή προτιμούν να πεθάνουν τα παιδιά τους και οι ίδιες παρά να λυγίσουν στη δύναμη οποιουδήποτε εισβολέα! Οι Σπαρτιάτισσες δέχονταν μόνο τη Δόξα ή το θάνατο από τα παιδιά τους στα πεδία των μαχών, οι Σουλιώτισσες τα έπαιρναν μαζί τους στο γκρεμό προκειμένου να μην παραδοθούν!

Εγώ προσωπικά δηλώνω:
1) Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν διεστραμμένο Δυτικο-ευρωπαίο ή ημεδαπό ούτε καν να διαννοηθεί ότι υπάρχει περίπτωση να μπορέσει να πλησιάσει τα παιδιά μου!!!
2) Οι οικονομικές δυσκολίες όχι μόνο δεν θα με οδηγήσουν στην εκπόρνευση των παιδιών μου, αλλά με έχουν ήδη βγάλει στο δρόμο, στον υπέρτατο αγώνα για την ανατροπή της συγκεκαλυμμένης δουλείας, στην οποία μάς έχουν οδηγήσει οι πολιτικοί μας από τη δολοφονία του Καποδίστρια και μετά, αλλά και για την αποτίναξη κάθε πλαστού χρέους που απειλεί την εθνική μας κυριαρχία και αξιοπρέπεια!
3) Προειδοποιώ κάθε επίδοξο διεστραμμένο εισβολέα, αλλά και όποιον από τους πολιτικούς νομίζουν ότι έχουμε τα πάντα για πούλημα, ότι ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!!! Η οικογένειά μου και εγώ όχι μόνο δεν είμαστε προς πώληση, αλλά είμαι διατεθειμένη και ικανή -αν χρειαστεί- να κόψω οποιοδήποτε κεφάλι, οποιουδήποτε έχει αρρωστημένες βλέψεις για τα παιδιά μου!
4) ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ κανένα νομικίστικο τερτίπι που μπορεί να σκαρφιστεί οποιοσδήποτε αήθης διαννοηθεί να με διώξει ποινικά για το κείμενο αυτό!

Είμαι σίγουρη, ότι θα βρεθούν δεκάδες γυναίκες και άντρες δικηγόροι, οι οποίοι οικοιοθελώς θα υπερασπιστούν το αναφαίρετο δικαίωμά μου να προστατεύω την σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών μου! Όχι μόνο σας επιτρέπω, αλλά και σας παρακαλώ να διαδώσετε με κάθε τρόπο τις δηλώσεις μου αυτές (σε blogs, ιστότοπους, εφημερίδες, κ.α.), ώστε να διαβαστούν από όσους περισσότερους γίνεται εντός και εκτός συνόρων! Θα χαρώ ακόμα περισσότερο εάν, όσοι συμφωνείτε, το προσυπογράψετε!

Μετά τιμής,
Βασιλική Ιακ. Μαύρου
μητέρα τριών παιδιών (3-10-13 χρόνων)

*Γεώργιος Καρατζαφέρης: «Μου θυμίζει μια ταινία που είδα πρόσφατα... Μετά τον πόλεμο στην Ιταλία παρελαύνουν όλοι αυτοί οι Πακιστανοί στρατιώτες που πολεμούσαν στο πλευρό της Μεγάλης Βρετανίας εναντίον των Ιταλών και οι Ιταλίδες μάνες με τα παιδάκια τους τους χειροκροτούν. Και κατεβαίνουν όλοι αυτοί οι Πακιστανοί κλπ και χαϊδεύουν τα παιδάκια, τ' αγοράκια, 10-8-9 ετών, τους πιάνουν τα ποδαράκια κλπ.. καταλαβαίνετε τώρα... Και μάλιστα οι Ιταλίδες μάνες τα σπρώχνουν κιόλας! Μια Αμερικανίδα βλέπει το σκηνικό και λέει: "Μα τι είναι αυτό που κάνουνε; Τι μάνες είναι αυτές;" και της λέει Ιταλός: "Από το να τα δούνε νεκρά, προτιμάνε αυτό..." Είμαστε στη θέση της μάνας Ιταλίδας, δεν κάνουμε τίποτα ευχάριστο...»

15.12.11

Η οικογενεια σημερα, χθες και αυριο



Η σήψη των αξιών, των ιδανικών και κατ’επέκταση των κοινωνικών θεσμών δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη την Ελληνική Οικογένεια. Ο πρώτος στην τάξη θεσμός μεταλαμπάδευσης αξιών, ιδανικών και παραδόσεων στην νεολαία βρίσκεται σε βαθύτατη κρίση προς τέρψιν φυσικά των αποδομητών της Ελληνικής Κοινωνίας. Αυτό που ξεκίνησε από τις μαρξιστικές γκρούπες και τα φεμινιστικά κινήματα έρχεται να το ολοκληρώσει, δείχνοντας τον συσχετισμό όλων αυτών των Ιουδαϊκής προέλευσης κινημάτων και ιδεών, ο καπιταλισμός και η “πρόοδος” νεοφιλελεύθερης ή νεοαριστερής προελεύσεως. Η οικογένεια αποτελεί πρόβλημα αυτού του υλιστικού υποκόσμου, γιατί είναι ο πρώτος κρίκος της κοινωνίας του Αίματος και της Τιμής. Είναι οι αξίες που δύσκολα θα ξεριζώσουν τα μαρξιστικά όρνεα που έχουν γεμίσει τα σχολεία μας είτε ως καθηγητές είτε ως εξωσχολικοί καθοδηγητές. Είναι η Εστία, το καταφύγιο, η φλόγα, το Φως που φοβούνται όλοι αυτοί οι βρικόλακες του ψευτοπροοδευτισμού. Το πραγματικό ερωτηματικό είναι αν η σήψη των αξιών που προαναφέραμε είναι συνέπεια της διάλυσης της οικογένειας ή αν η διάλυση της οικογένειας είναι συνέπεια της σήψης των αξιών. Θα είμαι ειλικρινής και θα πω ότι δεν μπορώ να απαντήσω σίγουρα στο ποιο από τα δύο ξεκίνησε πρώτο, αλλά είμαι σίγουρος ότι ούτε η κότα έκανε το αυγό, ούτε το αυγό την κότα. Σε ένα φαύλο κύκλο, σε έναν γόρδιο δεσμό δεμένα αυτά τα δύο οδηγούν την κοινωνία μας σε καταστροφή και απαιτείται εδώ και τώρα και ο Μέγας Αλέξανδρος και το ξίφος του για να λύσουν αυτό το άλυτο με συμβατικούς τρόπους πρόβλημα.

Οι βασικές αξίες που διέπουν την Οικογένεια, οι οποίες είναι και ο βασικός στόχος της νέας κοινωνίας που ετοιμάζουν, είναι η ανιδιοτέλεια, η αλληλεγγύη και η αγάπη. Στον κόσμο τους η αλληλεγγύη είναι έμμισθη, η αγάπη επιδοτούμενη και η ανιδιοτέλεια ηλιθιότητα. Μας λένε ότι είμαστε γεμάτοι μίσος και φοβίες. Αν η αγάπη για τον αδερφό μας είναι μίσος, τότε ναι δηλώνουμε ένοχοι, αλλά δεν θα δεχτούμε συμβουλές από κανέναν επιδοτούμενο αλήτη που παλεύει για τα “ανθρώπινα δικαιώματα” του φονιά του αδερφού του. Το μόνο μίσος που έχουμε μέσα μας και δεν το κρύβουμε, ούτε προσπαθούμε να το καλύψουμε, είναι για τον κόσμο που σχεδιάζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Αυτόν τον κόσμο που δεν έχει Οικογένεια, Αξίες, Ιδανικά, Πατρίδα, ναι τον μισούμε και θα τον θάψουμε κάτω από τις ίδιες του τις στάχτες.

Ο κόσμος τους

Ο μαρξισμός και ο φιλελεύθερισμός έχουν έναν τουλάχιστον κοινό πυλώνα στήριξης που τους δένει άρρηκτα. Αυτός είναι ο υλισμός. Βαθιά αλλεργικές και οι δύο ιδεολογίες σε οτιδήποτε μη υλιστικό, όπως η πατρίδα, η θρησκεία και η οικογένεια. Στον μεν μαρξισμό η πατρίδα είναι κάτι το ανούσιο, αφού οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα, η θρησκεία είναι το όπιο του λαού και η οικογένεια κατάλοιπο της μπουρζουαζίας. Στην πραγματικότητα βέβαια κανένα μαρξιστικό καθεστώς δεν τόλμησε να πειράξει θρησκείες, οικογένειες και εθνικότητες που λειτουργούσαν διαλυτικά ως προς τον κοινωνικό ιστό. Οι Λεβί και οι συναγωγές τους ποτέ δεν γνωρίζαν τον “κόκκινο τρόμο” του Λένιν και αργότερα τα γκούλαγκ του Στάλιν. Στον φιλελευθερισμό θρησκεία είναι το χρήμα, οικογένεια η εταιρία και οι πατρίδες προϊόν των ελεύθερων αγορών και συνόρων. Η κατάρρευση του Κομμουνισμού ήταν παντελώς αναμενόμενη καθώς δεν κατάφερε να έχει την διαλυτική απόδοση του καπιταλισμού, αφού η μέθοδος επιβολής του απαγόρευε το ισχυρότερο όπλο του υλισμού, τον ηδονισμό. Στον κόσμο τους λοιπόν οι οικογένειες είναι ανίκανες να μεταλαμπαδεύσουν οτιδήποτε επιζήμιο για το καθεστώς μέχρι να αναλάβουν το παιδί οι ινστρούχτορες του. Η αναγκαστική, λόγω επιβίωσης, εργασία και των δύο γονέων, όπως και η παντελής έλλειψη αξιών διαλύουν ή αδρανοποιούν τις οικογένειες. Αυξάνονται ολοένα τα ποσοστά διαλυμένων οικογενειών, παιδιών εκτός γάμου και οικογενειών που απλά δεν έχουν χρόνο να δώσουν στα παιδιά τους. Τα φαινόμενα αυτά προφανώς και γίνονται προϊόν εκμετάλλευσης από πολλούς φορείς, αφου μεν το Ελληνικό κράτος εισάγει “νύφες” προς την διάλυση της φυλετικής οντότητας της οικογένειας, αλλά και γενικότερα, ενω αντιθέτως η Αλβανία εξάγει “νύφες” προς διάλυση των Ελληνικών οικογενειών και την εξαγορά ελληνικής γης μέσω κληρονομιάς που θα πάρει η νεαρή αλβανίδα από τον Έλληνα γεροξεκούτη. Στον κόσμο τους το δημογραφικό πρόβλημα που μαστίζει την Ελλάδα θα λυθεί με την εισβολή των λαθρομεταναστών. Οι λόγοι για τους οποίους τα κάνουν αυτά είναι καθαρά υπολογιστικοί. Άνθρωποι χωρίς δεσμούς μεταξύ τους δεν πρόκειται να αντιδράσουν ποτέ στην εξαθλίωση τους που πλησιάζει με γοργά βήματα. Και τι δεσμούς μπορούν να έχουν Έλληνες χωρίς αξίες με αλλόφυλους χωρίς αξίες; Στον κόσμο τους το μόνο δίκαιο είναι το δίκαιο του μεγαλοτραπεζίτη και ας λένε διαφορετικά τα μαρξιστικά κατάλοιπα. Άλλωστε και ο ίδιος ο Λένιν το είχε πει ότι οι μειονότητες καταλαβαίνουν μόνο τον εαυτό τους, οπότε τι καλύτερο για τους εξουσιαστές τραπεζίτες από την δημιουργία μειονοτήτων και την ταυτόχρονη διάλυση των εθνών;

Ο κόσμος μας

Στον δικό μας κόσμο οι άνθρωποι δένονται μεταξύ τους με δεσμούς Αίματος και Τιμής. Η Οικογένεια ως πρώτος δάσκαλος της Φυλής δεν μπορεί παρά να έχει πρωταρχικό και αδιαπραγμάτευτο ρόλο. Οι Αξίες και τα Ιδανικά της Οικογένειας άρρηκτα συνυφασμένα με την Παράδοση και το Έθνος όχι μόνο συντηρούνται αλλά και υποστηρίζονται με θέρμη. Στην φυλετική μας κοινωνία οι άνθρωποι είναι αληθινά αλληλέγγυοι μέσα από δεσμούς Αίματος και όχι χρήματος, όπως οι έμμισθοι αντιρατσιστές. Στον δικό μας κόσμο την δουλειά της Οικογένειας δεν την αντικαθιστά, αλλά την συνεχίζει το Κράτος, αφού οι αξίες της Οικογένειας όχι μόνο δεν είναι εχθρικές για τους σκοπούς μας, αλλά αντιθέτως άκρως επιθυμητές. Σκοπός μας δεν είναι η διάλυση και η εκμετάλλευση του Λαού προς χάριν λίγων εκλεκτών αλλοφύλων, αλλά αντιθέτως η συσπείρωση του Λαού προς χάριν του ίδιου του του εαυτού και φυσικά προς λύπην αυτών των ίδιων λίγων “εκλεκτών” αλλοφύλων. Στον κόσμο μας λένε ότι αναστέλλονται οι ελευθερίες και η δημοκρατία. Πράγματι, δεν θα είναι κανείς ελεύθερος να πουλά ναρκωτικά στα παιδιά μας, ούτε η πολιτική γραμμή θα τραβιέται από τα λόμπυ των τραπεζών. Υπό αυτή την έννοια ναι, θα αναστείλουμε κάθε τέτοια ελευθερία και θα πατάξουμε κάθε τέτοια δημοκρατία. Τίποτα δεν πρόκειται, στο όραμα μας, να διαλύσει την Ελληνική Οικογένεια και αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει ο γεροξεκούτης να καταπνίξει τις όποιες σεξουαλικές του ορμές για νεαρές τότε και πάλι θα δηλώσουμε αμετανόητοι καταπατητές αυτής του της “ελευθερίας”. Άλλωστε σωστά ο Πλάτων έβαζε τους γέρους με τους γέρους και τους νέους με τους νέους στην ιδανική του Πολιτεία. Θα πνίξουμε κάθε παρά φύση τάση που διαλύει την Ελληνική Οικογένεια, τον κοινωνικό ιστό και το Κράτος δικαίου. Ναι, είναι μέσα στα πλάνα μας η καταστρατήγηση αυτών των “ελευθεριών” και δηλώνουμε ευθαρσώς ένοχοι.

Κώστας Αλεξανδράκης
Μέλος Κ.Ε.
Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή

13.12.11

Αφηστε τα παιδια να σας οδηγησουν...

Στην πρόσφατη ενημερωτική δράση της Τ.Ο. Εύβοιας-Βοιωτίας συνέβη ένα αξιόλογο περιστατικό. Η συναγωνίστρια που είχε την φωτογραφική μηχανή μας έδωσε οπτικό υλικό και περιγραφή.

Βλέποντας την ομάδα των Χρυσαυγιτών να περπατά με την Ελληνική Σημαία, ένα μικρό αγοράκι ξέφυγε από την μαμά του και πλησίασε τρέχοντας, ζητώντας τη Σημαία. Ο συναγωνιστής το καλωσόρισε, ακριβώς τη στιγμή που η μητέρα το έφτασε και προσπάθησε να το σταματήσει.


Η εμπιστοσύνη και η έλξη του παιδιού προς τους συναγωνιστές ήταν τόσο φανερά, που η μητέρα του είπε: "Στον Άγιο Βασίλη πριν έκλαιγες, στους Χρυσαυγίτες τώρα γελάς! Ίσως ξέρεις περισσότερα από εμάς..." Και μας πληροφόρησε ότι πρόκειται για ένα παιδί επιφυλακτικό προς τους ξένους, που ούτε στον μασκαρεμένο Άγιο Βασίλη δεν κάθησε και την εντυπωσίασε η αντίδρασή του με εμάς. Ο συναγωνιστής του έδειξε πως να κρατά την σημαία...


Και σήκωσε τον μικρό για να την υψώσει περήφανος ακόμη ψηλότερα.


Ακολουθείστε τα παιδιά. Το ένστικτό τους είναι ακόμη υγιές και αμόλυντο από την μαύρη προπαγάνδα των κυριάρχων του κόσμου. ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!


12.12.11

Πιστη και αισιοδοξια


Δεν μπορώ να κάνω κάτι άμεσα για την Ελλάδα. Δεν μπορώ να εμποδίσω να πάρουν νέα φορολογικά μέτρα ή οτιδήποτε άλλο είναι να έρθει. Δεν εξαρτάται από μένα αν θα γυρίσουμε στη δραχμή ή θα παραμείνουμε στο ευρώ. Δεν εξαρτάται από μένα αλλά από την Κυβέρνηση. Επί του πρακτέου, η τύχη της Ελλάδας εξαρτάται από άλλους... προς το παρόν. Αλλά θα μπορώ να κάνω κάτι όταν έρθουν εκλογές. Αυτό το δικαίωμα θα το εξασκήσω και τότε θα επιλέξω. Τότε θα μπορώ να πω στην Κυβέρνηση της Ελλάδας που θα το ακούσει θέλοντας και μη. Μέχρι τότε θα περιμένω, θα παρακολουθώ ως παρατηρητής και θα ενημερώνω. Μπορεί επί του πρακτέου να μην μπορώ να κάνω πολλά, όμως μπορώ να κάνω ενεργειακά. Επιλέγω λοιπόν να μη φοβάμαι.

Επιλέγω να μη σπαταλώ ενέργεια φοβούμενη αυτά που θα συμβούν και να ανησυχώ για πράγματα που δεν μπορώ να ελέγξω. Εδώ είναι που σηκώνουμε τους ώμους και λέμε... «ωχ αδερφέ! Αν ανησυχώ, θα πληρωθεί ο λογαριασμός; Δεν θα πληρωθεί». Αφήνω λοιπόν τις ανησυχίες σε εκείνους που ελέγχουν την κατάσταση. Όπως και να έρθουν τα πράγματα, θα επιβιώσουμε. Δεν τελειώνει εδώ το σενάριο της Ελλάδας, ξέρετε πως αλλαγές απαραίτητες περνάει. Δύσκολες μεν αλλά αναγκαίες δε. Όλα όσα περνάμε θα οδηγήσουν κάπου λαμπερά και χρειάζεται ο καθένας να κάνει το δικό του ταμείο ευθύνης για όλο αυτό. Και το ταμείο έχει να κάνει με την νοοτροπία μας σε πολλά. Ας ξεκινήσουμε με το ν' αναλάβουμε ο καθένας την ευθύνη σε αυτό χωρίς να κοιτάζει αν ο διπλανός του κάνει το ίδιο.

Μπορώ να κάνω κι άλλα... Να αλλάξω την οπτική μου απέναντι σε όλα αυτά που ζω ή θα έρθουν. Γιατί, ό,τι κι αν γίνει, θα εξακολουθώ να είμαι εγώ. Αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει κανένας. Να σκεφτώ τους γύρω μου και να βοηθήσω όπως μπορώ. Να εν-δυναμώσω. Να παραμείνω θετική, μετρώντας τις ευλογίες που έχω μέχρι στιγμής. Να νιώσω ευγνωμοσύνη για τις φακές που έχω στο ντουλάπι μου και που θα μαγειρέψω αύριο. Να κοιτάξω έναν λογαριασμό που λήγει την επόμενη βδομάδα και που δεν έχω να τον πληρώσω και να πω... «Έχει ο Θεός...» Να πάω με την ροή.

Να σηκώσω το τηλέφωνο, να καλέσω φίλους για καφεδάκι στη βεράντα και να παίξουμε επιτραπέζια ή να συζητήσουμε και να κυλήσει το βράδυ μέσα στα γέλια. Να διαβάσω κρατώντας σημειώσεις σε αυτά που θέλω να μελετήσω και να απολαύσω τη μοναχικότητά μου παρέα με ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι.

Να φτιάξω ένα αφράτο κέικ στα παιδιά μου και να τους κάνω έκπληξη με μια ταινία που μας αρέσει να βλέπουμε, ξέρετε, εκείνες τις όμορφες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου. Να μασουλίσουμε το κέικ μπροστά από την τηλεόραση ξαπλωμένοι όλοι μαζί στο στρώμα και να γεμίσουμε τα μούτρα μας σοκολάτα, χωρίς να με νοιάζουν τα ψίχουλα που θα πέσουν. Η ευτυχία είναι επιλογή και όχι κατάσταση ύπαρξης! Μην περιμένετε να σας έρθει. Η ευτυχία δεν συμβαίνει, την επιλέγεις να τη ζεις.

Οι αλλαγές δεν είναι πάντοτε εύκολες, αλλά πάντοτε μα πάντοτε οδηγούν προς υψηλότερες δονήσεις. Να το θυμάστε αυτό όταν ο φόβος σας χτυπάει την πόρτα. Να το θυμάστε όταν διαβάζετε ή ακούτε άσχημα νέα. Όλα είναι θέμα οπτικής. Ο ρυθμός της εξέλιξης πηγαίνει ένα βήμα πίσω, δύο μπρος. Στο βήμα πίσω βρισκόμαστε. Αν είναι τελικά να χάσουμε πράγματα από την ύλη, τον λόγο τους θα έχουν. Δεν αγκιστρώνομαι με νύχια και με δόντια για να κρατήσω πράγματα, επιτρέπω στην αλλαγή να συμβεί έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη. Η ύλη δεν με κάνει αυτό που είμαι ούτε ορίζει αυτό που είμαι. Και αν συμβαίνουν κάποια γεγονότα ώστε να χάσω κάποια πράγματα, το ακολουθώ.

Και ξέρετε κάτι; Υιοθετώντας αυτή την οπτική, ενεργοποιούμε τον Νόμο της Έλξης και η μετάβαση γίνεται πολύ πιο εύκολα. Και το κυριότερο... συμβαίνουν θαύματα. Ω, ναι! Γιατί έτσι εκφράζεται ένας δημιουργός, ένας Θεός. Γνωρίζει πως δεν είναι το οικονομικό πρόβλημα, δεν είναι ο φόβος, δεν είναι το ευρώ. Είναι όλα ένα Παιχνίδι. Ένα καλοστημένο σενάριο για να δούμε αν θα μπορούμε να κάνουμε υπερβάσεις σε δύσκολες στιγμές, καλή ώρα σαν τη στιγμή αυτή. Πάρτε τη δύναμη στα χέρια σας, την έχετε, την έχετε βρει όλοι σας, το ξέρετε. Εφαρμόστε τη, μη διστάζετε...

Συμβαίνει μια μάχη, πάρτε τα όπλα που καλογυαλίζατε όλο αυτόν τον καιρό και τρέξτε προς τα 'κει γελώντας! Είναι η δική σας στιγμή... η στιγμή για να γίνετε ένδοξοι!
Και όταν επιστρέψετε στην Εστία, θα λέτε... «Ναι, εκείνη τη στιγμή που έγινε η στροφή, ήμουν εκεί! Ήμουν εκεί! Τί σπουδαίο! Συμμετείχα κι εγώ!» Και θα νιώθετε τόσο μα τόσο υπερήφανοι...

Όταν χαλάει κάτι στο δωμάτιο, να το βλέπετε ως ευκαιρία για ανακαίνιση. Όταν σας παίρνουν κάτι από την αγκαλιά σας, προετοιμαστείτε να κρατήσετε κάτι καινούριο, κάτι καλύτερο. Όταν σας τραβάνε το χαλί κάτω από τα πόδια σας, είναι η ευκαιρία να πατήσετε ξυπόλητοι στο χορτάρι. Όταν το έδαφος γκρεμίζεται κάτω από τα πόδια σας, ήρθε η ώρα να πετάξετε με τα φτερά σας. Αυτή την οπτική να κρατήσετε στην καρδιά σας...

Ι.Χ.Ν.

10.12.11

Η κριση ειναι ηθικη, οχι οικονομικη


Mε το πέρασμα των χρόνων και των δεκαετιών διαπιστώνουμε πως αυτό που μετρά για την ανέλιξη σε αυτή τη ζούγκλα που αποκαλούμε κοινωνία δεν είναι οι ηθικές αξίες με τις οποίες γαλουχηθήκαμε αλλά ο τυχοδιωκτισμός, ο καιροσκοπισμός, η απατεωνιά, η αγένεια, η αυθάδεια, ο ψευτοτσαμπουκάς, τα πισώπλατα χτυπήματα και η πλήρης υποταγή στα πρότυπα και τις ιδέες της νέας τάξης πραγμάτων. Αναρωτηθήκαμε ποτέ αν έτσι όντως πρέπει να είναι οι καταστάσεις και ο κόσμος γύρω μας;

Κάποιοι απο μας αισθανόμαστε κενά και ανασφάλεια. Ειναι άραγε αυτά τα συναισθήματα ανασφάλειας και άγχους ψυχολογικά και, αν ναι, τότε τι τα προκαλεί; Μήπως το αβέβαιο μέλλον, η οικονομική κρίση αλλά, επίσης και κύρια, η κρίση των ηθών και των αξιών; Δυστυχώς, ούτε οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά με τις συμβουλές τους για την επίλυση των προβλημάτων αυτών, διότι ζούνε νοερά σε άλλες εποχές, στις εποχές της νιότης τους, σε μια Ευρώπη των Εθνών, όπου το κάθε άτομο απο μικρό γνώριζε τον τελικό προορισμό του: τη δημιουργία μιας υγιούς και ευτυχισμένης οικογένειας. Και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος και ο σκοπός του κάθε άντρα και της κάθε γυναίκας. Διότι οτιδήποτε άλλο είναι νοσηρό και εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τα σχέδια της νέας τάξης πραγμάτων.

Τους συμφέρει τα παιδιά των λαών να πεθαίνουν απο τα ναρκωτικά και τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, τους συμφέρει οι νέοι να μαραζώνουν απο την ανεργία και να παραμένουν άτεκνοι, έτσι ωστε να εξαλειφθούν τα διάφορα έθνη που αντιτίθενται στα σχέδια τους. Τους συμφέρουν για τους ίδιους λόγους επίσης οι τάσεις όλο και περισσότερων ανθρώπων προς την ομοφυλοφιλία. Δυστυχώς, το πιο νοσηρό απο όλα τα φαινόμενα της διαφθοράς της κοινωνίας είναι το φαινόμενο της παιδεραστίας. Το ανήθικο αυτό φαινόμενο δυστυχώς έχει γίνει τόσο συνηθισμένο στις μέρες μας, ώστε η κοινή γνώμη να μην ασχολείται και τόσο με αυτό. Απο κάτι τέτοια φαινόμενα διαπιστώνουμε οτι δεν υπάρχει πλέον κανένας σεβασμός προς τα παιδιά και τη νεολαία, ότι όποιος είναι αδύναμος ή βρίσκεται σε μειονεκτική θέση κινδυνεύει να πέσει θύμα αχρείας εκμετάλλευσης.

Είναι ανήθικη αυτή η αδιαφορία της κοινωνίας ως προς τα σοβαρά αυτά φαινόμενα. Ο κάθε ιδιώτης ενδιαφέρεται πρωτίστως να διαφυλάξει και να προστατεύσει με κάθε δυνατό τρόπο το σπίτι και την περιουσία του. Τα κοινά δεν τον ενδιαφέρουν, διότι έχει την εντύπωση πως δεν τον αφορούν άμεσα ούτε και τον επηρεάζουν. Κάνει μεγάλο λάθος. Διότι σε αυτό τον τόπο θα ζήσουν τα παιδιά και τα εγγόνια του. Θα τον μισήσουν, αν τους κληροδοτήσει ένα τόπο γεμάτο αλλόφυλους και ισλαμιστές που θα τα μισούν, θα τα κατατρέχουν, θα τα βιάζουν, θα τα σκοτώνουν και θα τα εκτοπίζουν απο τις δουλειές τους. Θα τον μισήσουν τα ίδια του τα παιδιά, αν τον βλέπουν αδιάφορο και αδύναμο ανθρωπάκι. Διότι, όταν πραγματικά αγαπάς κάποιον, τότε νοιάζεσαι για την ασφάλεια, την ευτυχία και την ατομική του ολοκλήρωση, μέσω της ευημερίας του έθνους και της φυλής του.

Θα είστε αισχροί και ανήθικοι αν πετάξετε τις μελλοντικές γενιές στα χέρια των αλλόφυλων και των Ισλαμιστών, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσετε τα ευτελή οικονομικά σας συμφέροντα. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα βγούνε απο την οικονομική και ηθική κρίση μόνο όταν οι Έλληνες -Ελλαδίτες και Κύπριοι- αποκτήσουν εθνική συνείδηση και νιώσουν ανιδιοτελή αγάπη για το έθνος και τη φυλή τους.

Ε.Α.

6.12.11

Χαλκιδα: Κινηση Αλληλεγγυης Ελληνων


Οι συναγωνίστριες της Τοπικής Οργάνωσης Εύβοιας-Βοιωτίας έχουν πρωτεύοντα ρόλο στην Κίνηση Αλληγγύης Ελλήνων στην περιοχή τους. Είναι αυτές που ανέλαβαν το δυσκολότερο τμήμα της όλης δράσης: την διαλογή, την ταξινόμηση και την συσκευασία των ειδών που συγκεντρώθηκαν για την πρώτη αποστολή στις ελληνικές οικογένειες που τα χρειάζονται.

Δείτε περισσότερα στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΤΕΡΕΑΣ, εδώ.

26.11.11

ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ...

11.11.11

Μια ξεπουλημενη κυβερνηση καραγκιοζηδων


Μετά από ένα μακρύ και φαφλατάδικο πολιτικό σήριαλ, που έσβησε από την σύντομη μνήμη της "κοινής γνώμης" τα συμβάντα των παρελάσεων, πραγματώθηκε το προαποφασιμένο: Μια αυθαίρετη "κυβέρνηση" συνεργασίας στον επιμερισμό του πολιτικού κόστους, με έναν τοποθετημένο μη αιρετό τραπεζίτη-πρωθυπουργό στην υπηρεσία (όχι του ελληνικού λαού, που τον έχουν όλοι γραμμένο, εκτός όταν είναι να τον αρμέξουν) της σιωνιστικής παγκόσμιας οικονομικής εξουσίας. Μια κυβέρνηση ταγμένη να ολοκληρώσει το ξεπούλημα της πατρίδας μας και την εξόντωση των Ελλήνων.

Ο σιωνιστής Λουκάς Παπαδήμος, ο εγκάθετος πρωθυπουργός, με παρελθόν σκανδάλων που κανένας δεν θυμίζει στον κόσμο (χρηματιστήριο, "μαγειρεμένα" οικονομικά στοιχεία, μετοχές "ασανσέρ" κ.α.), ο εκλεκτός των διεθνών τοκογλύφων, προβλήθηκε σε μια απ' τις αισχρά ψεύτικες δημοσκοπήσεις των διαπλεκόμενων μεγαλοεκδοτών ως "καταλληλότερος για πρωθυπουργός" ΠΡΙΝ ακόμη συμφωνήσουν Παπανδρέου-Σαμαράς.

Ο άνευρος Σαμαράς, που είχε τον ρόλο του "δύσκολου" στο θεατρικό παραπλάνησης των Ελλήνων, μετά τα πρώτα νάζια τα έδωσε όλα, αποκαλύπτοντας και στους πιο αφελείς ότι η αντιμνημονιακή ρητορεία του ήταν σκέτη δημαγωγία, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει πολύ νωρίτερα απ' όσο σκόπευε. Η "πατριωτική νέα ΝΔ" μας τελείωσε πριν καν κυβερνήσει.

Ο κωλοτούμπας Καρατζαφέρης, που είχε τον ρόλο του "λαγού" εξ αρχής, έστειλε βολευτές του στα υπουργεία της κυβέρνησης-τέρας, καμαρώνοντας κιόλας που πέτυχε να "συγκυβερνά" στο ξεπούλημα.

Ο οσφυοκάμπτης Παπανδρέου, αφού ξεβράκωσε τους "αντιμνημονιακούς" με την μπλόφα ενός δημοψηφίσματος που όλοι τους τρέμουν, ενισχύει την πολιτική "καβάτζα" του στο πρόσωπο του Τσίπρα. Η πιο απροκάλυπτα ξεφτιλισμένη κυβέρνηση της χώρας είναι και η μόνη που κατάφερε να διατηρεί εφεδρείες πολιτικής επιβίωσης των στελεχών του κόμματός της, μέσω του "συγκοινωνούντος δοχείου" του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο διεθνιστής και λαθρομεταναστολάγνος Τσίπρας, που μέχρι χθες αρνιόταν τα σύνορα και την ύπαρξη έθνους, άρχισε να ρητορεύει περί απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, περί πατρίδας, περί προδοσίας του ελληνικού λαού, προβαλλόμενος ως η μοναδική αντιμνημονιακή πολιτική φωνή. Υιοθετώντας ξεκάθαρα εθνικιστικές θέσεις για την οικονομία και την πολιτική (αυτή την περίοδο) και με δεδομένη την σύντομη μνήμη της μάζας, θα εξαργυρώσει την δική του προσωρινή κωλοτούμπα με κέρδη στις επόμενες εκλογές (όποτε αυτές γίνουν).

Η αφερέγγυα Παπαρήγα, έχοντας στείλει το ΚΚΕ ν' αναλάβει ρόλο αστυνομίας και φύλακα του κοινοβουλίου από την λαϊκή αγανάκτιση, έχοντας εφαρμόσει την πιο σκληρή καπιταλιστική πολιτική απέναντι στους εργαζομένους στις κομματικές επιχειρήσεις, βλέπει το ΣΥΡΙΖΑ να το προσπερνά, όχι εξ αριστερών, αλλά εκ ...δεξιών.

Και απέναντι σε όλους αυτούς τους καραγκιόζηδες της πολιτικής σκηνής της χώρας, στεκόμαστε ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΙ και ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΙ, οι μόνοι ειλικρινείς, οι μόνοι σταθεροί, οι μόνοι αμετανόητοι, οι μόνοι έντιμοι, οι ΜΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, οι ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ. Είμαστε το αγκάθι στα πλευρά τους, είμαστε ο εφιάλτης τους, είμαστε αυτοί που πολλοί θα ήθελαν να είναι αλλά δεν αντέχουν να γίνουν και γι' αυτό μας μισούν απροκάλυπτα ή κεκαλυμμένα. Είμαστε αυτοί που θα χτυπήσουν λυσσαλέα όλοι οι προαναφερόμενοι - και πολλοί ακόμη εξωκοινοβουλευτικοί. Είμαστε η τελευταία Φρουρά του Ελληνισμού και η τελευταία ελπίδα συνέχειας της ύπαρξης του λαού μας. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ.  Ήρθε η ώρα να διαλέξει ο κάθε ένας πλευρά. Ή ΜΑΖΙ ΜΑΣ Ή ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ!

Α.Μ.

6.11.11

Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, η δασκάλα που έκαψαν ζωντανή


Η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου υπήρξε ένα δροσερό κορίτσι με ομορφιά Αφροδίτης και μυαλό Αθηνάς, το οποίο άφησε τον μάταιο ετούτο κόσμο μόλις στα είκοσι της χρόνια μιας και είχε μπεί στο μάτι του βουλγαρικού κομιτάτου, το οποίο την είχε "προγράψει" για την αγάπη που έτρεφε στην Ελλάδα και για το οτι κρατούσε την φλόγα της ελπίδας για λευτεριά ζωντανή στα σκλαβωμένα εδάφη της Μακεδονίας των αρχών του 20ου αιώνα. Πριν όμως καεί ζωντανή, πήρε μαζί τις στον τάφο αρκετές βρώμικες ψυχές Βουλγάρων κομιτατζήδων δια μέσου του πιστολιού της, αν και εγκλωβισμένη στο σπίτι στο οποίο έβαλαν τελικά φωτιά τα ανθρωπόμορφα τέρατα καίγοντας την μαζί με όσους βρίσκονταν μαζί της εκείνο το κρύο βράδυ του 1904.

Στις 14 Οκτωβρίου 1904 στην Μακεδονία βασιλεύει ο τρόμος, διότι μια μέρα πριν οι τούρκοι στρατιώτες σε συνεργασία με τους βούλγαρους κομιτατζήδες δολοφόνησαν τον Παύλο Μελά (Μίκη Ζέζα) στο χωριό Στάτιστα (το οποίο σήμερα ονομάζεται Παύλος Μελάς προς τιμήν του ήρωα). Η Μακεδονία θρηνεί έναν από τους μεγάλους υπερασπιστές της. Όλοι είναι λυπημένοι μα και αισιόδοξοι συνάμα, γιατί ξέρουν πως με το αίμα ενός τέτοιου παλληκαριού θα ποτιστεί το δέντρο της ελευθερίας και θα καρπίσει.

Κάπου πιο μακριά σ’ ένα χωριό της σκλάβας Μακεδονίας, στην Γρίτσιστα (Ελληνικό) της περιοχής Γευγελής (νότια Σκόπια), ζει μια κοπέλα, η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου. Είναι η μόλις 21 ετών δασκάλα του χωριού, η οποία, αν και μικρή στην ηλικία είναι μεγάλη στην ψυχή. Η Κατερίνα διδάσκει με ζέση τους μαθητές της σαν να πρόκειται για δικά της παιδιά. Διδάσκει την ιστορία αυτής της χιλιοβασανισμένης, μα πάντα Ελληνικής γης, που τόσοι και τόσοι βάρβαροι προσπάθησαν να αφελληνίσουν αλλά δεν τα κατάφεραν.
Όλοι στο χωριό την γνωρίζουν σαν το καλόκαρδο κορίτσι που βοηθάει πάντα τους Μακεδονομάχους αγωνιστές με όποιον τρόπο μπορεί. Οι βούλγαροι κομιτατζήδες την έχουν βάλει στο μάτι γιατί κρατάει άσβεστη την φλόγα της Ελληνικότητας στα μικρά παιδιά και στο χωριό. Την παρενοχλούν συνεχώς, την βρίζουν, την απειλούν, της περιγράφουν τι θα της κάνουν όταν θα πέσει στα χέρια τους. Την Κατερίνα όμως, δεν την νοιάζει η ζωή της παρά μόνο να μην χάσει η Μακεδονία την ελληνικότητά της. Οι βούλγαροι μετά τον θάνατο του Παύλου Μελά έχουν αποθρασυνθεί και θέλουν να τελειώνουν με κάθε εστία Ελληνικής αντίστασης.

Όταν οι κομιτατζήδες καταφτάνουν στο χωριό, τα παράθυρα και οι πόρτες των σπιτιών κλείνουν. Οι χωριανοί κρυφοκοιτάζουν ανάμεσα από τις γρίλιες τους κομιτατζήδες να κατευθύνονται στο σπίτι της δασκάλας. Φτάνοντας έξω από την πόρτα του σπιτιού της, της φωνάζουν να βγει έξω. Η Κατερίνα τους ακούει από μέσα και αποκρίνεται πως «δεν παραδίδεται ποτέ της μια Ελληνίδα». Η ατρόμητη ψυχή της δεν τους φοβάται. Μαζί της βρίσκονται ακόμη έξι Μακεδονομάχοι έτοιμοι να δώσουν την ζωή τους για την πατρίδα. Η περήφανη Ελληνίδα λέει πως δεν παραδίδεται και με το όπλο της ρίχνει μια βολή εναντίον των αιμοβόρων κομιτατζήδων και η μάχη ξεκινάει.

Οι σφαίρες των βουλγάρων χτυπάνε τους τοίχους του σπιτιού γεμίζοντάς το τρύπες. Μετά από τρεις ώρες αναποτελεσματικών πυροβολισμών κι ενώ φαίνεται ότι το σπίτι της δασκάλας είναι άπαρτο κάστρο, ένας κομιτατζής δίνει την ιδέα να το κάψουν. Όλοι συμφωνούν, μιας και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να καταβάλουν τους Έλληνες αγωνιστές. Ένας κομιτατζής τρέχει με αναμμένο πυρσό, σπάει το παράθυρο και τον ρίχνει μέσα. Το εσωτερικό του σπιτιού είναι ξύλινο και λαμπαδιάζει αμέσως. Οι αγωνιστές όμως δεν βγαίνουν έξω. Προτιμούν να καούν ζωντανοί παρά να πέσουν στα χέρια των βουλγάρων. Οι φλόγες λαμπαδιάζουν το σπίτι, δημιουργώντας μια κόλαση πυρός. Η Κατερίνα όπως και οι άλλοι αγωνιστές συνεχίζουν να πυροβολούν μέχρι να σωθούν οι σφαίρες τους και να τους καταπιούν οι φλόγες.

Οι βούλγαροι γελάνε και κοροϊδεύουν για το φοβερό «κατόρθωμά» τους, καθώς από το σπίτι έχουν πια μείνει μόνο στάχτη και καπνισμένα ντουβάρια. Ένα ακόμη ολοκαύτωμα, πήρε την θέση του δίπλα στο Κούγκι, στο Σούλι, στα Σάλωνα, στο Αρκάδι της Κρήτης και σε όλα τα ολοκαυτώματα του Ελληνισμού για την ελευθερία της πατρίδας από τον βάρβαρο ζυγό.

Αίας ο Τελαμώνιος


Σημείωση ΜΓ: Το 1939 βρέθηκε στο νεκροταφείο της Γευγελής ο τάφος της ηρωικής Ελληνίδας δασκάλας. Ο σταυρός, έγραφε: «Υπέρ της εις τον Θεόν των Ελλήνων πίστεως αγωνιζομένη, πυρί υπό των Βουλγάρων παραδοθείσα, ενθάδε κείμαι, Αικατερίνη Χατζηγεωργίου διδάσκαλος, 14 Οκτωβρίου 1904».

2.11.11

Οι Φύλακες


Τα βράδυα κοιμόμαστε μέσα στα μικρά ή μεγάλα, πλούσια ή φτωχικά σπίτια μας, τις ημέρες ζούμε μέσα στην καθημερινότητά μας. Χαιρόμαστε, λυπόμαστε, κλαίμε, γελάμε, αγαπάμε, μισούμε, ξεκουραζόμαστε. Λίγο απ' όλα, κάθε μέρα, δίνουμε κάτι από τον εαυτό μας στον μικρό κόσμο που κινούμαστε, χωρίς να δίνουμε σημασία τις περισσότερες ώρες στον μεγάλο κόσμο που μας περιβάλει. Δεν είναι εκεί για εμάς όταν κάνουμε όλα τα παραπάνω. Υπάρχει μόνο στις ειδήσεις. Πόλεμος, «φυσικές» καταστροφές, εξεγέρσεις, βία, πείνα, αρρώστιες, κακουχίες. Είναι όλα τόσο μακρινά.

Όμως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κινούνται όπως εμείς μέσα σε αυτόν τον κόσμο, αλλά κι έξω από αυτόν. Χαίρονται, λυπούνται, κλαίνε, γελάνε, αγαπάνε και κοιμούνται, όμως ποτέ δεν ξεχνούν πόσο ατέλειωτο είναι το σύμπαν γύρω τους. Ότι είναι μέρος αυτού του μεγάλου κόσμου. Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, αφού έχουν απόλυτη επίγνωση ότι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του. Κινούνται μέσα κι έξω από το matrix, όπως το διαλέγουν κάθε φορά κι όπως πρέπει. Περνάνε μέσα από τον κόσμο που φλυαρεί γύρω τους, όμως δεν τους αγγίζει τίποτα. Όχι γιατί είναι αλεξίσφαιροί, αλλά επειδή ο χρόνος και ο χώρος είναι τόσο σχετικός γι' αυτούς, που είναι λες και ήταν μόλις χθες που έδωσαν τους ίδιους όρκους που εμείς είχαμε ξεχάσει. Ήταν εχθές για εκείνους που οδηγούσαν σε καιρούς πολέμου τις στρατιές των Ελλήνων σε μυθικές και ιστορικές εκστρατείες και κρατούσαν σκοπιά, ακούραστοι Φύλακες σε καιρούς «ειρήνης».

Είναι λοιπόν εκεί κι εδώ και παντού. Γνωρίζουν τα πάντα πριν τα σκεφτούν και πριν δουν γνωρίζουν τι θα βρουν μπροστά τους. Μπορεί να βρίσκονται μέσα στο σκοτάδι σε κάποια έρημο, γιατί εκεί οφείλουν να βρίσκονται, με το δάχτυλο στη σκανδάλη και περιμένουν. Ίσως βρίσκονται μαζί με ομοίους τους μέσα σε κάποια βρομερή τσιμεντούπολη, για να εξωλοθρεύσουν εχθρούς δικούς τους και δικούς μας. Φοβούνται όπως όλοι μας, όμως ο φόβος τους ατσαλώνει ακόμη περισσότερο και είναι εκεί, για να μπορούμε εμείς να κοιμόμαστε μέσα στις πιτζάμες μας και να σκεφτόμαστε ότι όλα είναι πολύ πιο μακρυά από το κρεβάτι μας.

Οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν απόλυτα ποιοι και τι είναι. Είναι ελεύθεροι κι ας έχουν γίνει δέσμιοι του λόγου τους. Ζούσαν, ζουν και θα ζήσουν μέσα κι έξω από τον κόσμο μας στους Αιώνες των Αιώνων. Μπορεί να ήταν ο παππούς που έκανε όλα αυτά τα φοβερά ή και τρελά πράγματα που συζητάμε στην οικογένεια όταν μαζευόμαστε. Μπορεί να είναι ο ξάδελφος ή ο θείος μας, ο αδελφός μας. Μπορεί να είναι το μωρό μέσα μας που περιμένουμε με ανυπομονησία να κρατήσουμε στην αγκαλιά μας. Ένας άγνωστος που μέσα στο πλήθος το χαμόγελό του θα μας φτιάξει την ημέρα χωρίς να ξέρουμε γιατί. Ή αν ανήκουμε στους άλλους, θα ανατριχιάσουμε κι η αίσθηση του τρόμου θα μας ακολουθεί χωρίς επίσης να ξέρουμε γιατί. Μέσα στη δουλειά μας, ελέγχουν πίσω από οθόνες εικόνες και νούμερα. Μπορεί να ψήνουν ψωμιά και να σερβίρουν καφέδες, να διορθώνουν υδραυλικά, αλλά και να σχεδιάζουν γέφυρες. Ότι κι αν κάνουν γύρω μας, τα μάτια τους είναι αεικίνητα. Εποπτεύουν τα πάντα και τους πάντες. Γνωρίζουν αν ήσουν καλό παιδί το χρόνο που πέρασε ή αν ήσουν άτακτος. Είναι ο μίτος που βρίσκεται πάντα εκεί που πρέπει για να βρούμε εμείς το δρόμο της εξόδου κι ας είναι αυτοι μέρος του Λαβύρινθου. Αλλά κι έξω από αυτόν. Είναι το matrix που εμείς ζούμε μέσα του.

Ακόμη κι αυτοί που παίρνουν αποφάσεις μέσα σε μια πολυεθνική ή σε ένα κοινοβούλιο εποπτεύονται. Ακόμη κι αυτοί οι πολιτικάντηδες και άπληστοι καπιταλιστές μπορεί να μην έχουν ιδέα τι γίνεται γύρω τους και να γυρίζουν πλευρό σε ένα μεγαλύτερο και ακριβότερο κρεβάτι από το δικό μας, όμως ο παρονομαστής είναι ο ίδιος. Ζουν μέσα στο ίδιο matrix. Μόνο που αυτοί φοβούνται και όσο περνάει ο καιρός ο φόβος τους γίνεται τρόμος. Επειδή μέρα με τη μέρα οι Φύλακες γίνονται όλο και περισσότεροι, όλο και πιο δυνατοί.

Μπορεί να αναρωτιώμαστε: "Μα ποιοι είναι τέλος πάντων αυτοί οι άνθρωποι;" Βαθιά μέσα μας όμως γνωρίζουμε πέρα από κάθε αμφιβολία. Είναι αυτοί που είναι, επειδή ο όρκος τους τους κρατά δέσμιους, κι όταν ήρθε η ώρα δεν είπαν "Ωχ αδελφε, ας σώσει κάποιος άλλος τον κόσμο". Επειδή ο Δίας έπαιρνε κοντά του στον Όλυμπο τους Εκλεκτούς και τους έδινε αθανασία. Τους έδινε νέκταρ κι αμβροσία και δεν γερνούσαν ή πέθαιναν ποτέ. Επειδή παρόλο που είχαν όλα αυτά, τα θυσίασαν για μεγάλους σκοπούς στο παρελθόν και δεν το έχουν μετανιώσει.

Προετοιμαστείτε. Γιατί δεν έχουν δώσει όρκο μόνο οι Φύλακες στους «Αθάνατους». Είμαστε όλοι δέσμιοι απέναντι στους όρκους μας, αλλά και μεταξύ μας. Γιατί όλοι οι Έλληνες είναι δυνητικοί Φύλακες. Είναι μια απόφαση ζωής αυτή. Μπορείς να μείνεις με τις πιτζάμες το υπόλοιπο της ζωής σου. Μπορείς να πιστεύεις αφελώς, ότι ειρηνικά και αναίμακτα θα δοθούν λύσεις. Ότι αυτό που οφείλεις εσύ να πράξεις θα γίνει από κάποιους «άλλους» που θα εμφανιστούν με «διαστημόπλοια». Γιατί κανένας οδηγητής δεν μπορεί να σε σώσει μόνος του. Μπορείς να πάρεις τη θέση κάποιου Φύλακα που δεν μπορεί να πολεμήσει. Ή μπορεί να ζητήσουν από όλους μας να είναι εκεί που πρέπει. Γιατί όλοι οι Έλληνες, εάν το επιλέξουν κι αν τους ζητηθεί, μπορούν να πράξουν ως οφείλουν. Ως Φύλακες ή στο πλευρό τους.

Νίκη Δαναών

28.10.11

Εχθρε, γιατι δεν ρωτησες ποιον πας να κατακτησεις;

25.10.11

Στηριζουμε την Κινηση Αλληλεγγυης Ελληνων

Και στην Χαλκίδα και στα Χανιά και σε κάθε Τοπική και Πυρήνα που εντάσσεται στην πρωτοβουλία, το Μέτωπο Γυναικών θα συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις. 
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!


Συγκεντρώνουμε τρόφιμα μακράς διαρκείας, ρούχα και παπούτσια, είδη καθαριότητας, σχολικά είδη, βιβλία, παιχνίδια και κλινοσκεπάσματα για ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. 

Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι από τους δυσκολότερους της ζωής τους για πολλές ελληνικές οικογένειες. Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να εξοντώσει οικονομικά όλο και περισσότερους Έλληνες. Με αυτούς τους καταιγιστικούς ρυθμούς επιβολής οικονομικών μέτρων, σύντομα οι άνεργοι Έλληνες θα είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους. Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε αξιοπρεπείς ηλικιωμένους να ψάχνουν στα σκουπίδια, μαθαίνουμε για παιδιά που λιποθυμούν στο σχολείο από ασιτία, τα συσσίτια εκκλησίας, δήμων και διαφόρων φορέων δεν επαρκούν πια για να καλύψουν την ζήτηση ενός πιάτου φαγητού από Έλληνες (μιας που οι αλλοδαποί πιάνουν και εκεί τις περισσότερες θέσεις), οι άστεγοι πληθαίνουν ακόμη και στις επαρχιακές πόλεις, η απόγνωση κυριεύει τον λαό μας και οι αυτοκτονίες αυξάνουν. ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Καλούμε όποιον συμπατριώτη μας επιθυμεί να συνεισφέρει στην Κίνηση Αλληλεγγύης Ελλήνων, να φέρει στα γραφεία της Τοπικής Οργάνωσης Εύβοιας-Βοιωτίας (Κιαπέκου 1, πλησίον ΚΤΕΛ, κάθε Κυριακή 7-9μμ) οτιδήποτε από τα κατωτέρω μπορεί. Τηλέφωνο επικοινωνίας 6993955634. Βεβαιώνουμε ότι οι παραλήπτες θα είναι ομοεθνείς μας που τα έχουν μεγάλη ανάγκη.
  • Τρόφιμα μακράς διαρκείας: βρεφικές τυποποιημένες τροφές, τυποποιημένοι χυμοί, γάλα σε κουτιά, φρούτα σε κονσέρβες και αποξηραμένα, λάδι, αλεύρι, κονσέρβες τυποποιημένου φαγητού, όσπρια, ζυμαρικά, κρουασάν, δημητριακά κλπ.
  • Ρούχα και παπούτσια:  βρεφικά, παιδικά, γυναικεία και ανδρικά, καθαρά και σε καλή κατάσταση.
  • Είδη καθαριότητας: πάνες, αφρόλουτρα και κρέμες για μωρά, σαμπουάν, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, χαρτί υγείας, χαρτοπετσέτες, απορρυπαντικά.
  • Κλινοσκεπάσματα: Σεντόνια, πετσέτες, μαξιλαροθήκες, κουβέρτες, παπλώματα.
  • Σχολικά είδη, παιχνίδια, βιβλία.
Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αποδεικνύει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους δοκιμαζόμενους συμπατριώτες μας. Μετά από έρευνα μηνών, καταφέραμε να βρούμε φορείς που δεσμεύτηκαν να διανείμουν τα είδη που θα συγκεντρώνουμε αποκλειστικά σε Έλληνες. Θεωρούμε ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του δωρητή να επιλέγει τους παραλήπτες των δώρων του. Οι αλλοδαποί απολαμβάνουν «θετικών διακρίσεων» από κράτος και ΜΚΟ εις βάρος των Ελλήνων. Εμείς απαιτούμε: ΠΡΩΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Λαϊκός Σύνδεσμος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ


Όσοι Έλληνες συντοπίτες μας και όχι μόνο, αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης και χρειάζονται είδη πρώτης ανάγκης, ρουχισμό και τρόφιμα, καθώς και παιδικά είδη, παιχνίδια κλπ, μπορούν να επικοινωνούν με τα τηλέφωνα 6977653273 και 6974395211 και να ζητούν την συνδρομή μας. Θα τηρείτε αυστηρά η ανωνυμία και η παράδοση θα γίνεται με απόλυτη εχεμύθεια. Επίσης όσοι γνωρίζουν Ελληνικές οικογένειες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης μπορούν να μας ενημερώνουν.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Όσοι συναγωνιστές έχετε είδη πρώτης ανάγκης, ρούχα παπούτσια καινούρια η μεταχειρισμένα, όσοι συναγωνιστές έχουν περίσσεμα λίγα τρόφιμα ένα παιδικό παιχνίδι από το παιδί σας κλπ παρακαλούνται να το παραδίδουν στα γραφεία μας ή να επικοινωνούν με τα παραπάνω τηλέφωνα.
Λαϊκός Σύνδεσμος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

23.10.11

Αιωνιος Ορκος


Θυμηθείτε...

Ξυπνάμε το πρωί και παίρνουμε τους δρόμους για τις δουλειές μας, χωρίς να προλάβουμε να σκεφτούμε ποιοι είμαστε και που πηγαίνουμε. Ποιό είναι το νόημα όλης αυτής της βιασύνης και του άγχους που μας κυνηγά; Πρέπει να προλάβουμε το λεωφορείο, να φτάσουμε μέσα από την κίνηση, ψάχνουμε σταθμό στο ραδιόφωνο στα τυφλά όσο οδηγούμε και περνάμε ατέλειωτες ώρες σε μια δουλειά που μας αφήνει στο τέλος της ημέρας κενούς. Τις λίγες ελεύθερες ώρες που μας απομένουν, πρέπει ανάλογα με τις υποχρεώσεις του ο καθένας να τρέξει πάλι για να προλάβει σχολικά, φροντιστήρια, διαβάσματα και ζούμε με το άγχος ότι κάτι δεν προλάβαμε, κάτι ξεχάσαμε πίσω. Ψάχνουμε στις τσέπες για το κινητό, το πορτοφόλι ή τα τσιγάρα, αλλά εκεί είναι. Δεν είναι αυτά που ξεχάσαμε. Κοιτάζουμε ημερολόγια για υποχρεώσεις, εκεί είναι και μας περιμένουν να τις διευθετήσουμε ή να τις αμελήσουμε. Το άγχος όμως δεν φεύγει. Κάτι πάντα λείπει. Το γνωρίζουμε, είναι πια κομμάτι του εαυτού μας και γι' αυτό δεν το ακούμε συνέχεια που χτυπάει προειδοποιήσεις. Καμιά φορά, σε ανύποπτο χρόνο, σταματάμε χωρίς λόγο και αναρωτιώμαστε. Το βλέμμα κοιτάζει στο κενό και χανόμαστε. Δεν τα καταφέρνουμε να θυμηθούμε, νιώθουμε ένα σφίξιμο στο στομάχι και ξαναγυρίζουμε με βλέμμα απλανές σε αυτό που κάναμε.

Αυτή είναι η ζωή όταν την ζεις μέσα από ένα όνειρο. Τίποτα δεν είναι αληθινό, γιατί πάντα κάτι λείπει και δεν μας θυμίζει τίποτα ο κόσμος που κινούμαστε μέσα του. Τίποτα δεν βγάζει νόημα γύρω μας όσο κι αν ψάξουμε. Ο μικρόκοσμος όπου κινούμαστε δεν έχει καμία λογική. Ότι κι αν διαβάσουμε και αν μάθουμε, όσο καχύποπτοι και υποψιασμένοι κι αν είμαστε, τίποτα δεν μας προετοιμάζει για την αλήθεια. Για τον αληθινό κόσμο που βρίσκεται γύρω μας. Επειδή έχουμε ξεχάσει το πιο σημαντικό.
Κάτι οφείλουμε να κάνουμε, αλλά δεν μπορούμε να καταλάβουμε τί. Μπορεί να έχουμε κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού, να έχουμε μελετήσει ώρες για το διαγώνισμα, να έχουμε τελειώσει με όλες τις εκκρεμότητες στη δουλειά, όμως πάντα κάτι διαφεύγει και δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε τη νύχτα. Μπορεί πάλι να ξυπνήσουμε και να βγούμε μέσα από το όνειρο, για να ανακαλύψουμε ότι η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη. Ένας εφιάλτης. Όλα είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που πιστεύαμε. Οι σκιές μετατρέπονται σε φως κι ότι μας οδηγούσε πριν δεν υπάρχει. Ήταν ένα ψέμμα. Κι όμως φεύγουμε από το σπίτι κι αισθανόμαστε πάλι ότι κάτι έχουμε ξεχάσει.


Ψάχνουμε να βρούμε ομοίους μας για να μας καταλάβει κάποιος, όμως και στο δικό τους βλέμμα υπάρχει αυτή η ανησυχία πίσω από την οργή. Την πρώτη φορά που σηκώνουν τα χέρια σε χαιρετισμό, η καρδιά χάνει ένα χτύπο. Μια θολή ανάμνηση κάνει να βγει από τις σκιές, όμως δεν τα καταφέρνει και υποχωρεί ξανά. Παραμονεύει όμως για την κατάλληλη στιγμή μέσα στο σκοτάδι. Για να επιτεθεί ξανά. Αναπόφευκτα έρχεται η στιγμή. Μια συνάντηση, μια συζήτηση, μια σκέψη κι άλλη μια και τα κομμάτια ενώνονται για να σχηματίσουν την αλήθεια. Την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τον χαιρετισμό που μισούν τόσο πολύ. 

Όταν καταλαβαίνεις ότι ο χαιρετισμός απλά ακολούθησε για να υπενθυμίζει την αλήθεια στους λίγους που επιβίωσαν, όλα αποκτούν νόημα. Γι' αυτό στις παραδόσεις μας από την αρχαιότητα η ορκομωσία για ψύλου πήδημα απαγορευόταν. Σηκώσαμε τα χέρια ψηλά, άντρες και γυναίκες πολεμιστές και ορκιστήκαμε, και ο όρκος αυτός μας κρατά δέσμιους. Γιατί υπάρχουν κάποιοι όρκοι πιο δυνατοί από το θάνατο και το χρόνο, τόσο ισχυροί και ιεροί που μας κρατούν δεμένους μαζί τους, αλλά και μεταξύ μας στους Αιώνες των Αιώνων. Ήταν βαρύ το τίμημα που πληρώσαμε για να τον εκπληρώσουμε και το γνωρίζαμε εξ αρχής ότι έτσι θα γινόταν. Κι όμως ορκιστήκαμε. Γιατί είχαμε να αντιμετωπίσουμε εκπεσόντες ομοίους μας κι έπρεπε να νικήσουμε. Γιατί ήμασταν αυτοί που ήμασταν. Έστω κι αν χαθήκαμε οι περισσότεροι, μαζί με ότι γνωρίζαμε και ότι κατήχαμε. Χωρίς αμφιβολία και χωρίς φόβο σηκώσαμε το χέρι ψηλά και ορκιστήκαμε. Μια θάλασσα λαού ορκίστηκε σύσσωμη στην νίκη μέχρι τον θάνατο. Γι' αυτό φοβούνται. Επειδή δεν ξέρουν πόσοι είμαστε και μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε. Επειδή ξέρουν ότι δεν είναι καν όμοιοί μας, αλλά τα υπολείμματα των δούλων εκείνων που νικήσαμε κάποτε. Γι' αυτό και ποτέ δεν μας αντιμετώπισαν ευθέως, αλλά πάντα μέσω τρίτων. Φοβούνται μέχρι θανάτου, γιατί την επόμενη φορά που θα υψωθουν τα χέρια και δεν δουν μούντζες, αλλά ορκομωσία, θα έρθει το τέλος τους.

Εν αρχή λοιπόν, ήτο ο όρκος. Αυτή ήταν η απαρχή της εποχής που διανύουμε και που τελειώνει σύντομα με τον ίδιο τρόπο που ξεκίνησε. Αυτός είναι ο κώδικας επεξήγησης της μυθολογίας και του κακεκτύπου της της παλαιάς διαθήκης. Υπήρξαν ίσως κι άλλοι όρκοι των Ελλήνων πριν από αυτόν και σίγουρα υπήρξαν πολλοί περισσότεροι μετά από αυτόν. Όμως ποτέ τόσοι πολλοί Έλληνες δεν ορκίστηκαν όλοι μαζί. Γιατί ποτέ ξανά μετά από εκείνη την ημέρα δεν είχαμε τόσο πληθυσμό και τόσο πολυάριθμο στρατό. Θυμηθείτε. Μην αφουγκράζεστε το μυαλό ή την καρδιά. Ήμασταν εκεί! Κι όταν χρειαστεί ξανά θα είμαστε πάλι εκεί που πρέπει για να τον τιμήσουμε. Επειδή είμαστε αυτοί που είμαστε. Επειδή έτσι είμαστε σχεδιασμένοι να πράττουμε και εμείς το επιλέξαμε. Κι αν χρειαστεί θα ορκιστούμε ξανά.


Νίκη Δαναών

20.10.11

Μαθηματα Ιστοριας: Πως απαντουν οι Ελληνες Ηγετες

Σε αντιδιαστολή με τους σημερινούς...


Στα 1801, όταν ο Αλήπασας επεχείρησε να δωροδοκήσει τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Τζήμα Ζέρβα, αυτός του έγραψε:
«Σ' ευχαριστώ Βεζύρη μου διά την αγάπην οπού έχεις εις εμένα, αλλά τα οκτακόσια πουγκιά παρακαλώ μη μου τα στείλεις, επειδή δεν ηξεύρω να τα μετρήσω, και αν ήξευρα, πάλιν δεν ήμουν ευχαριστημένος να σοι δώσω ούτε μίαν πέτραν της πατρίδος μου δι' αντιπληρωμήν, και όχι πατρίδα, ως φαντάζεσαι· την τιμήν οπού μ' υπόσχεσαι, μ' είναι άχρηστος, πλούτος και τιμή εις εμέ είναι τα άρματά μου, με τα οποία φυλάττω, και τιμώ την πατρίδα μου, αθανατίζω και τ' όνομά μου.

Τζήμας Ζέρβας
Σούλι, 4 Μαΐου 1801»

13.10.11

Η μονιμη ερωτηση: Γιατι;


Γιατί ο κόσμος μας όπως τον γνωρίζαμε, κι όπως είναι στη φύση του κόσμου να πορεύεται σταμάτησε να υπάρχει; Γιατί ζούμε σε ένα όνειρο που δεν είναι παρά ένας εφιάλτης που δεν λέει να τελειώσει; Γιατί να είμαστε εγκλωβισμένοι εντός του; Γιατί;

Το 2004 ενώ "γιορτάζαμε" με τους Ολυμπιακούς αγώνες, κλείσαμε οκτακόσια ολόκληρα χρόνια εφιάλτη. Οκτακόσια χρόνια πριν, ο κόσμος όπως τον ξέραμε, έγινε παρελθόν κι εμείς για να επιβιώσουμε βγάλαμε στην επιφάνεια όλα τα κατώτερα ένστικτα και συναισθήματα, ενώ καταχωνιάζαμε εκείνα, τα περισσότερα, που ήταν ανώτερα του κόσμου στον οποίο πλέον ήμασταν και είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε. Όμως αυτή δεν είναι η φυσική κατάσταση και ροή του κόσμου, όπως και η δική μας φύση δεν είναι κατώτερη. Απόδειξη, το πόσο ανώτεροι υπήρξαμε απέναντι σε χαμερπούς κατακτητές, που είτε ήρθαν από τη Δύση, είτε ήρθαν από την Ανατολή. Είτε πάλι, ήρθαν σαν εισβολείς με μυξοκλάματα, λιμασμένοι από την πείνα για να τους λυπηθούμε και να τους αποδεχθούμε σαν μετανάστες και να τους δώσουμε ένα κομμάτι ψωμί.

Γιατί αυτή είναι φύση μας. Γιατί είμαστε αυτοί που είμαστε. Ακόμη και ραγιάδες, ακόμη και στο νεώτερο περιορισμένο μας κρατίδιο, ήμασταν πάντα ελεύθεροι. Γιατί η καρδιά μας ήταν πάντα ελεύθερη. Μπορεί το μυαλό μας ως πνεύμα να βρισκόταν στο σκοτάδι και από τα βάθη του είναι μας να ξεπήδησαν τα κατώτερα των ενστίκτων, όμως ακόμη κι αυτά τα σκοτάδια και ένστικτα αποδείχθηκαν ότι ήταν πολύ πιο φωτεινά και ανώτερα από αυτά των εισβολέων μας. Γιατί μέσα μας υπάρχει ένα φως που δεν μπόρεσε να σβήσει κανείς. Γιατί αυτό το φως έστω και με μια απειροελάχιστη χαρά ξεχυνόταν γύρω μας σαν ορμητικό ποτάμι και τους τύφλωνε. Γι' αυτό μας μισούσαν ακόμη περισσότερο οι τυχάρπαστοι και στους Αιώνες των Αιώνων βάρβαροι. Γιατί δεν μπορούσαν να το καταλάβουν. Να αντιληφθούν από που πήγαζε. Ακόμη δεν μπορούν, έστω κι αν ζουν σε πολιτείες που μιμούνται στα τυφλά τα δικά μας πρότυπα πολιτείας, μηρυκάζοντας πολιτεύματα και θεωρίες, ή ακόμη και πειράματά μας. Πώς μπορεί ένα υβρίδιο που σύρθηκε με το ζόρι από τα λαγούμια να αντιληφθεί ένα κομμάτι θείου φωτός; Πώς μπορεί ένα ερπετό να κατανοήσει τον αιθέρα; Αιθήρ, Αήρ, Αέρας!

Χρειάστηκαν δεκαετίες δουλειάς και κατασπατάληση εκατομμυρίων για τη δημιουργία ενός παρανοϊκού μηχανήματος στην Ελβετία για να ανακαλύψουν ότι υπάρχουν σωματίδια που κινούνται πιο γρήγορα κι από το φως. Γιατί δεν διάβασαν απλά τους αρχαίους μας παππούδες; Δεν θα χρειάζονταν να ξοδέψουν τόσο χρήμα και "ιδρώτα". Ας ρωτούσαν επίσης τους πιο πρόσφατους παππούδες μας που σκόρπιζαν τον τρόμο στον εχθρό φωνάζοντας "Αέρα!" στα βουνά της βορείου Ηπείρου το 1940. Θα τους απαντούσαν: "μα είναι πλημμυρισμένα τα σωθικά μου από αυτόν τον Αέρα". Γιατί; Επειδή όσο Αιθέρα έχει μέσα του ο κατώτερος, ο πιο αμόρφωτος ή ακόμη και ο κοιμώμενος Έλληνας δεν έχουν χίλια από τα υβρίδια μαζεμένα.

Γιατί; Γιατί να είμαστε εγκλωβισμένοι; Επειδή γνωρίζουν ότι οι Έλληνες δεν είχαν ποτέ αποδεχθεί συγκεκριμένα σύνορα. Γιατί να το κάνουν, αφού ολόκληρη η γη τους ανήκε; Την κούρσεψαν και την έκαναν δική τους. Το κρατίδιο στο οποίο ζούμε σήμερα, κάποιοι από τους Έλληνες, δημιουργήθηκε πριν από κάτι λιγότερο από 200 χρόνια, για να προστατεύσει την έδρα του ελληνισμού από τους βάρβαρους ανατολίτες και μουσουλμάνους μιγάδες, οι οποίοι μέσα στα τελευταία οκτακόσια χρόνια που δεν κυβερνούμε εμείς αυτόν τον αφύσικο κόσμο, έχουν πολλαπλασιαστεί τόσο πολύ που έχουν καταβρομίσει τον πλανήτη. Αφού δεν μπορούν να τον κυβερνήσουν, ας αφήσουν επιτέλους τα μεγαλομανή σχέδιά τους και ας αφήσουν αυτό το έργο σε αυτούς που εφηύραν ακόμη και αυτή τη λέξη "διακυβέρνηση".

Γιατί ο κόσμος μας όπως τον ξέρουμε σήμερα καταστρέφεται; Μα επειδή αυτή η ειρήνη μέσα στην οποία ζούμε είναι τόσο τεχνιτή και διεστραμμένη που μόνο ο πόλεμος μπορεί να μας σώσει. Επειδή είναι ένας κόσμος που λειτουργεί τόσο ενάντια σε όλους τους νόμους της φύσης, που είναι απορίας άξιο πώς δεν τον έχει καταπιεί ήδη η ίδια η φύση. Το γνωρίζουν, γι' αυτό βιάζονται και κινούνται τόσο σπασμωδικά, που οι κινήσεις και τα σχέδιά τους γίνονται αντιληπτά τόσο απροκάλυπτα και διαδραματίζονται τόσο ξεδιάντροπα μπροστά στα έκπληκτα μάτια, ακόμη κι εκείνων που μέχρι πρόσφατα ανυποψίαστοι για τον πόλεμο γύρω τους, ζούσαν στην ψεύτικη θαλπωρή των εύθραυστων κουκουλιών τους. Γιατί είναι πολύ μελετηροί και γνωρίζουν ότι η φύση εκδικείται κι όταν συμβαίνει αυτό, σαρώνονται τα πάντα, όπως το παλιρροϊκό κύμα όταν χτυπά με μανία θαυμαστές πολιτείες σαν να ήταν παιδικά κάστρα φτιαγμένα πρόχειρα στην άμμο.

Γιατί; Είναι μια ερώτηση που την κάνουν όλοι οι φωτισμένοι πολεμιστές. Γιατί όσοι αγωνίζονται και πολεμούν να είναι μόνοι εναντίον όλων; Γιατί εκείνοι, ενώ όλοι οι υπόλοιποι κοιμούνται, χωρίς να αντιλαμβάνονται τον πόλεμο που μαίνεται γύρω τους; Είναι μια επικίνδυνη ερώτηση αυτή, που η πηγή της βρίσκεται στα κατώτερα αυτά αισθήματα και ένστικτα που αναπτύχθηκαν και θέριεψαν από την πρώτη Άλωση και μετά. Είναι ανθρώπινο. Δεν είμαστε μόνο φως. Πρέπει να ψάξουμε να βρούμε αυτό το φως, να το αγκαλιάσουμε, να το αγαπήσουμε χωρίς να το φοβηθούμε και να το ανδρώσουμε μέρα με τη μέρα, σιγά-σιγά, με φροντίδα και πειθαρχία για να γιγαντωθεί. Να αστράψει γύρω μας σαν τους κεραυνούς του Διός από τον Όλυμπο.

Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας. Να καθαρθούμε από όλα τα θολά νερά που μας πνίγουν και δεν μας αφήνουν να αναδυθούμε ολόκληροι και πλήρεις ως Έλληνες, χωρίς καμία αμφιβολία και ενοχή. Είναι μια τιτάνια προσπάθεια αυτή και πολλές φορές θα κουραστούμε. Γιατί δεν είμαστε μόνο αιθέρας, δεν είμαστε μόνο κεραυνός. Είμαστε και άνθρωποι και ως τέτοιοι πρέπει να αναζητήσουμε τα θεία δώρα που έχουμε μέσα μας.

Πρέπει λοιπόν να ξεθολώσουμε το ζαλισμένο πνεύμα μας και το μυαλό μας να μπορέσει να λειτουργήσει ολοκληρωμένα ξανά. Πρέπει να καθαρίσουμε την καρδιά μας για να αποκτήσουμε ελπίδα. Πρέπει επίσης να μάθουμε να διαχωρίζουμε από τα δυο προηγούμενα τη φωνή του ενστίκτου μας. Ο διαχωρισμός είναι αναγκαίος για την επανεκκίνηση της λειτουργίας του κατώτερου ραγιά σε ανώτερο ελεύθερο Έλληνα. Γιατί;

Γιατί όλα τα έχουμε ανακατεμένα μέσα μας και δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε τίποτα ολοκληρωμένο και σαφές. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι σκέφτονται με το μυαλό-πνεύμα και αισθάνονται με την καρδιά-ψυχή. Το ένστικτο, αν νομίζουν ότι το χρησιμοποιούν κάνουν λάθος. Και αν το χρησιμοποιούν τους αποπροσανατολίζει ακόμη περισσότερο γιατί το μπερδεύουν με την καρδιά ή το μυαλό. Η καρδιά θα σου πει αυτό που θέλεις να ακούσεις, αυτό που επιθυμείς. Το ένστικτο θα σου πει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Είναι το κτήνος μέσα σου που θα σου δείξει τον δρόμο, γιατί δεν ωραιοποιεί, δεν θολώνει τη σκέψη σου, αλλά την αφυπνίζει. Γιατί το κτήνος αυτό τρέφεται από το αίμα σου, από τον Αιθέρα που κυλάει στις φλέβες σου και χτυπάει άξαφνα σαν κεραυνός. Κι όταν έρχεται η ώρα, τρέφεται και από το αίμα των εχθρών που ρέει σαν ποτάμι, όταν οι προειδοποιήσεις δεν εισακούονται. Είναι το κτήνος μέσα σου που σπάει τα δεσμά και γίνεται τόσο επικίνδυνο, που μπορεί να μην καταφέρεις ποτέ να το κλείσεις μέσα ξανά.

Το κτήνος μέσα σου λοιπόν σου λέει τι ακριβώς συμβαίνει, σου δείχνει με ακρίβεια ποιος είναι ο εχθρός και ότι πρέπει να τον πολεμήσεις. Εδώ έρχεται το πνεύμα για να σου δώσει τον τρόπο. Είναι το μυαλό-πνεύμα που θα καταστρώσει σχέδια δράσης και θα αποφασίσει αν πρέπει να λύσει ή να κόψει. Οπότε, ο Οδυσσέας μέσα σου είναι έτοιμος. Τι απομένει στην καρδιά; Μα το πιο σημαντικό. Γιατί η καρδιά δεν είναι φτιαγμένη για να μαδά μαργαρίτες στους αγρούς. Η καρδιά είναι εκεί για να δώσει τον παλμό, για να κάνει το αίμα να τρέξει πιο γρήγορα. Να δώσει ώθηση για την πραγμάτωση. Η καρδιά σε απελευθερώνει από το γιατί. Γι' αυτό και πάντα βαθιά μέσα μας ήμασταν ελεύθεροι, αφού όσο χτυπά η καρδιά είσαι ικανός για τα πάντα. Την ακούς να πάλλεται όλο και πιο γρήγορα και δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία. Δεν είσαι πια ένας απλός άνθρωπος, αλλά ένας γίγαντας, ένας τιτάνας. Γιατί η καρδιά βρίσκεται εκεί για άλματα πίστεως πάσης φύσεως.

Νίκη Δαναών

10.10.11

Ας αναλογιστουμε


Η νόηση καθιστά τον άνθρωπο ανώτερο απο όλους τους άλλους ζωντανούς οργανισμούς του πλανήτη.Ο άνθρωπος ως επιστήμονας με τα επιτεύγματα του σε όλους τους τομείς διευκόλυνε και απλούστευσε τη ζωή του έτσι ώστε να έχει περισσότερο χρόνο ελευθερο για τον ίδιο και την οικογένεια του. Χάρη στα επιστημονικά του επιτεύγματα κερδίζει λεφτά με πολύ λιγότερο κόπο απ οτι πριν. Τα ρούχα του δεν τα ράβει ο ίδιος αλλά τα αγοράζει και δεν τα πλένει στο ποτάμι αλλά στο πλυντήριο. Δεν είναι αναγκασμένος πλέον να θερίζει το στάχυ κάτω απο αντίξοες καιρικές συνθήκες για να φτιάξει το ψωμί του ούτε να αρμέγει ο ίδιος την κατσίκα κάθε πρωί για να δώσει γάλα στα παιδιά του. Δεν είναι επίσης αναγκασμένος να διασχίζει φουρτουνιασμένα πέλαγα με σαπιοκάραβα όπως οι παλιοί ναυτικοί για να συντηρήσει την οικογένεια του. Τα παιδιά του δεν πάνε στο σχολείο με τρύπια παπούτσια αλλά με ακριβά αθλητικά και δερμάτινα μποτάκια. Ο ίδιος δεν κυκλοφορά με γάιδαρο όπως πριν αλλά με πανάκριβα αυτοκίνητα. Δεν μένει σε καλύβες ή χαμόσπιτα αλλά σε σπίτια που μοιάζουν με μικρά παλάτια. Το χειμώνα ανάβει το τζάκι του στο ευρύχωρο και πολυτελές σαλόνι του και δεν είναι αναγκασμένος να πάει να κόψει ξύλα στο παγωμένο δάσος εκθέτωντας έτσι τον εαυτό του σε όλους τους κινδύνους. Δεν είναι αναγκασμένος να βράσει νερό για να κάνει μπάνιο αφού υπάρχει πλέον το τεχνολογικό θαύμα του θερμοσίφωνα.

Αυτά όσον αφορά το πως ήταν τα πράγματα πριν και μετά την τεχνολογική εξέλιξη και πρόοδο της κοινωνίας. Πολλά χρόνια και πολλές δεκαετίες έχουν περάσει απο τότε και αυτός ο τρόπος ζωής μοιάζει με μακρινό όνειρο κάποιας άλλης εποχής η οποία δεν έχει τίποτα να μας διδάξει διότι θεωρείται απο την σύγχρονη κοινωνία ως ξεπερασμένη και παρωχημένη. Αλήθεια πόσο ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος είναι ο άνθρωπος που ζει αιχμάλωτος στα γρανάζια της παγκοσμιοποιησης και των αστραπιαίων εξελίξεων της τεχνολογίας και της επιστήμης; 

Δεν υποστηρίζω οτι πρέπει να επανέλθουμε σε εκείνο τον τρόπο ζωής διότι αυτό είναι ανέφικτο πλέον και ουτοπικό. Ομως ας ταξιδεύσουμε νοερά σε εκείνες τις εποχές και ας πάρουμε μαθήματα ήθους και ευτυχίας απο ανθρώπους που στερούνταν ακόμα και τα βασικά. 

Οι άνθρωποι τότε ήταν πιο δεμένοι και αγαπημένοι μεταξύ τους διότι για να επιβιώσουν χρειαζόντουσαν ο ένας τη βοήθεια και υποστήριξη του άλλου. Οι άνθρωποι ήταν δεμένοι με τη γη και τη φύση και τις λάτρευαν και τιμούσαν διότι απο αυτές εξασφάλιζαν ψωμί, κρέας και νερό για τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Οπως περιγράφουν και οι ευρωπαίοι ρομαντικοί στα λογοτεχνικά έργα τους τον 19ο αιώνα η φύση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το Θεό και τη θρησκεία. Το φως και το μυστήριο της θεικής αγάπης και ύπαρξης βρίσκεται διάχυτο στις σπηλιες, στα ποτάμια, στους ανθισμένους κάμπους και πεδιάδες, στα καταπράσινα δάση και όρη, στις γαλάζιες θάλασσες και στις βοτσαλώδεις ακρογιαλιές. Μόνο εκεί ο άνθρωπος μπορεί να έλθει σε επαφή με το Θεό έτσι ώστε να ανακαλύψει την αλήθεια για τον εαυτό του και να νιώσει ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος. Οι στοχασμοί του είναι ήρεμοι και γαλήνιοι μακριά απο τον νοσηρό και εκνευριστικό θόρυβο της μεγαλούπολης ο οποίος σαν ήχος τυμπάνου εξαναγκάζει τον άνθρωπο να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται μηχανικά και απάνθρωπα. Ο άνθρωπος στη φύση χάνει την ανθρώπινη υπόσταση του και ενώνεται με το Θεό ο οποίος του υποδεικνύει την αποστολή και τον προορισμό του. Να αντισταθεί σε κάθε πειρασμό και να διαφυλάξει τις ηθικές αξίες του με όλες τις ψυχικές δυνάμεις του όσες συμφορές και αντιξοότητες και αν του τύχουν στη ζωή του. Να μεταλαμπαδεύσει αυτές τις ηθικές αξίες στα παιδιά του με στόχο οχι μόνο το δικό τους καλό αλλά το καλό της κοινωνίας γενικότερα.

Διότι όταν όλες οι ηθικές αξίες καταρρέουν σε μια κοινωνία τότε αυτό θα έχει ως συνέπεια τη θυματοποίηση όλων μας, μικρών και μεγάλων. Τα μικρά παιδιά είναι εύκολος στόχος των παιδεραστών, οι έφηβες και νεαρές κοπέλλες εύκολος στόχος βιαστών και πονηρών ανδρών που θέλουν μόνο να τις χρησιμοποιήσουν για να ικανοποιήσουν και να εκτονώσουν τις σεξουαλικές ορέξεις τους. Πολλών ατόμων δεν είναι πλέον στόχος να δημιουργήσουν μια υγιή οικογένεια η οποία θα έχει ως θεμέλιο λίθο την αγάπη, τον έρωτα και την αμοιβαιότητα των συναισθημάτων αλλά η καλοπέραση, ο εγωισμός και ο ατομισμός. Πολλά άτομα πάλι δημιουργούν οικογένειες καταδικασμένες να διαλυθούν διότι δεν παντρεύτηκαν με τα πιο πάνω κριτήρια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα δυστυχισμένα παιδιά που πολλές φορές λογω αυτών των τραυματικών εμπειριών παίρνουνε κακούς δρόμους. Αν κάποιος δεν έχει τόσα υλικά αγαθά όσα ο γείτονας τότε πρέπει να νιώθει μειονεκτικά και οτι υστερεί και ο μόνος του αγώνας στη ζωή να είναι η απόκτηση τους. Τα υλικά αγαθά μας είναι απαραίτητα για να επιβιώσουμε αλλά δεν φέρνουν την ευτυχία ούτε και πρέπει να γίνονται αυτοσκοπός. Μαζί με τα πολλά υλικά αγαθά εμφανίζεται και το φαινόμενο της διαφθοράς της κοινωνίας διότι θα κλέψουν, θα φοροδιαφύγουν και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα αθέμιτα μέσα για την απόκτηση τους. Η απληστία και η ματαιοδοξία μας αποξενώσανε απο τους συνανθρώπους μας.

Ντρεπόμαστε γι αυτά που δεν έχουμε αντί να προβάλλουμε αυτά που έχουμε και με αυτά στην παρούσα φάση να είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτό μας επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση. Να είμαστε δέσμιοι των υλικών αγαθών και να χάνουμε την ουσία των αισθημάτων και της ζωής. Ο έρωτας και η αγάπη θεωρούνται πλέον αδυναμία. Αν κάποιος μιλήσει για αγάπη και ήθος τον λένε γραφικό και τον χλευάζουν. 

Αποψη μου είναι οτι ο κάθε ένας μας πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του αν θέλουμε αυτή η κοινωνία να αλλάξει προς το καλύτερο.


Ελενη Αρ.

9.10.11

Και στην Πετρουπολη και ΠΑΝΤΟΥ!


Πάνω από 100 μέλη της Χρυσής Αυγής συγκεντρώθηκαν το Σάββατο το μεσημέρι στην Πετρούπολη και επί δύο ώρες, με γαλανόλευκες στα χέρια, μοίρασαν ενημερωτικό υλικό του Κινήματος, σε μία περιοχή με αριστερές συμπάθειες - μέχρι τωρα. Το Μέτωπο Νεολαίας και το Μέτωπο Γυναικών έδωσαν ένα δυναμικό παρόν σε άλλη μία πολύπαθη περιοχή και αγκαλιάστηκαν απ' τον αγανακτισμένο Έλληνα εργάτη, τον αγρότη της λαϊκής αγοράς, τον υπάλληλο του κάθε καταστήματος, τον συνταξιούχο. Γιατί οι πραγματικοί αγανακτισμένοι είναι αυτοί. Αυτοί που πολεμάνε καθημερινά για το μεροκάματο και όχι αυτοί που δεν έχουν να κάνουν κάτι καλύτερο και απλά πάνε σε μια πλατεία με ένα φραπέ στο χέρι για να περάσει η ώρα, διοργανώνουν happenings και κατά τα λοιπά συνυπάρχουν με αυτούς που και καλά πολεμάνε.

Η Χρυσή Αυγή, είναι δίπλα στους Έλληνες σε κάθε γειτονιά, αποφάσισμενη να πολέμησει όσους την πολεμάνε. Αποφάσισμενη να ενημέρωθει ο κόσμος για το ποιοι είμαστε και να 'στε σίγουροι όλοι ότι το κάνουμε πολύ καλά!! Η συνομωσία της σιωπής έλαβε τέλος, γιατί ύπαρχουν Εθνικιστές που δεν το βάζουν κάτω. Κόντρα σε όλους τους καιρούς, ο αγώνας του Ελληνισμού συνεχίζεται... ΣΥΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!!

Βέτα

4.10.11

Θα τους πολεμησουμε ως μαχητες!


(Με αφορμή το κάτωθι, που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο)
"Συλλαμβάνω τον εαυτό μου να έχει πλημμυρίσει, όχι από αγανάκτηση, αλλά από άσβεστο μίσος… Σήμερα ξεπούλησα όσα λίγα χρυσαφικά είχαν οι γονείς μου, μεταξύ αυτών τις δύο (2) βέρες τους… Ο μισθός μου, με τις μειώσεις, δεν αρκεί να συντηρήσω την οικογένειά μου… Ο μισθός μου αρκεί να περάσω 2 εβδομάδες… Ο φοιτητής γιος μου άφησε τις σπουδές του στα Ιωάννινα, επέστρεψε στην Αθήνα και θα πηγαίνει -όποτε μπορούμε- να δίνει κάποιο μάθημα… Η αγανάκτηση έγινε απόγνωση… Η σκέψη της αυτοκτονίας περνάει στο μυαλό…

Δυστυχώς, τώρα έχω μίσος, άσβεστο μίσος και θέλω να τους δω -όλους όσους ψηφίζουν την εξόντωση της οικογένειάς μου- μέσα σε ένα φέρετρο και να σας φτύνω! Σας μισώ, σας μισώ, σας μισώ και... φοβάμαι όταν σας συναντήσω, γιατί δεν υπάρχει ελπίδα να συγκρατήσω το μίσος μου, θέλω να σας κάνω κακό, θέλω να εκδικηθώ για την ανέχεια, την οριστική καταστροφή της οικογένειάς μου!
Βλέπω την απόγνωση, την κατάθλιψη, την αγανάκτηση και το μίσος να θεριεύουν στους Έλληνες γύρω μου. Διαβάζω για συνεχώς αυξανόμενο αριθμό αυτοκτονιών. Για λόγους οικονομικούς. Και οργίζομαι.

Οργίζομαι με τους πολιτικούς που ξεγέλασαν επαναλαμβανόμενα τον λαό μου και τον οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάσταση. Οργίζομαι διπλά γιατί το έκαναν απολύτως συνειδητά.

Οργίζομαι γιατί πρώτα έκαναν έναν σκληρό, λιτό, υπερήφανο και εφευρετικό λαό να εξαρτάται σε βαθμό κατάθλιψης και αυτοκτονίας από την υπερκατανάλωση, τον έκαναν να θεωρεί τις πολυτέλειες «ανάγκες». Του έκαμψαν το φρόνημα, του σκότωσαν την χαρά της ζωής, τον μαλθάκεψαν, του έδωσαν ως όραμα το υπαλληλίκι αντί την εργασία, τις υπηρεσίες αντί την παραγωγή, τον καναπέ αντί τον καθημερινό αγώνα, το δικαίωμα αντί το καθήκον… Τον έκαναν να απεχθάνεται την σκληροτράχηλη ζωή των παππούδων του. Τον έκαναν "πρεζάκι" του καταναλωτισμού και, τώρα, τον αναγκάζουν ξαφνικά να μειώσει δραματικά την "δόση" του.

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ σε τι ψυχολογική κατάσταση τον φέρνουν. Και αυτό ακριβώς θέλουν. Αυτό είναι το σημείο όπου ήθελαν να τον φτάσουν, όταν του έκαναν πλύση εγκεφάλου για την αστική καταναλωτική ζωή, το καρότο που τον άφησαν να δαγκώσει και τώρα του το τραβάνε απ’ το στόμα. Τώρα τον κάνουν να σκέφτεται ΜΟΝΟ αυτό. Αυτός που θα του ξαναδώσει το καρότο, θα γίνει ο μεγάλος λατρεμένος του – όποιος κι αν είναι, όσες αλυσίδες κι αν του περάσει, όσα κι αν του ‘χει κλέψει στο μεταξύ. Και προορίζουν να το κάνει ο μελλοντικός εκλεκτός της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, ο σιωνιστής ηγέτης της απόλυτα εφαρμοσμένης παγκοσμιοποίησης.

ΕΜΕΙΣ, οι Χρυσαυγίτες, είμαστε η τελευταία ελπίδα αφύπνισης και σωτηρίας του λαού μας. Είμαστε αυτοί στους οποίους στρέφεται πια, όχι μόνο ως ύστατη ελπίδα, αλλά κυρίως ως τιμωρία των υπαιτίων, ως εκδίκηση. Οι ενέργειες των κυβερνήσεων της Πατρίδας μας «δουλεύουν» για την άνοδό μας. Όχι για πολύ όμως. Μέχρι να κρίνουν τ’ αφεντικά τους ότι ήρθε η ώρα να ξαναδώσουν το καρότο. Τώρα πρέπει να πείσουμε όσους περισσότερους γίνεται να τραβήξουν την προσοχή τους απ’ αυτό. Να κοιτάξουν τον ιστό που έχει υφανθεί γύρω τους. Να ενταχθούν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ στις τάξεις μας για να καταφέρουμε να τον σπάσουμε.

Οφείλουμε να είμαστε όλοι μας ψύχραιμοι, ώστε να εμπνεύσουμε ψυχραιμία. Να είμαστε εφευρετικοί, όπως οι πρόγονοί μας στις καθημερινές δυσκολίες, ώστε να εμπνεύσουμε εφευρετικότητα. Να δώσουμε ξανά στους συμπατριώτες μας το όραμα της αυτάρκειας (ατομικής, οικιακής, εθνικής), να τους δείξουμε ότι είναι αρκετά ισχυροί για ν’ ανταπεξέλθουν σε κάθε δυσκολία που τους προκαλούν οι αποφάσεις των εξουσιαστών. Να καταφέρουμε, ο καθένας από εμάς, να ιεραρχήσει τις προτεραιότητες ανάλογα με την σπουδαιότητά τους – και όχι ανάλογα με την εξάρτησή μας απ’ αυτές. Τότε θα δούμε, ως έθνος, το «καρότο» τους όπως ακριβώς είναι: ως το δόλωμα για την πλήρη υποδούλωση των παιδιών μας, για την ολική αρπαγή της περιουσίας τους. Και θα χάσει την δύναμή του, οποιαδήποτε στιγμή και αν μας το ξαναπροσφέρουν. ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΟΠΩΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΗ ΜΑΣ.

Να επιστρέψουμε στην οικιακή οικονομία, στην αυτοπειθαρχία και την λιτότητα. Να φτύσουμε το προβαλλόμενο “life style” τους. Να συμβουλευτούμε τους προγόνους μας. Η δύναμή μας είναι το αίμα της φυλής μας. Είναι η εμπειρία και οι γνώσεις των παππούδων μας. Ρωτήστε τους πώς τα κατάφεραν στις εποχές της φτώχιας και της χαράς. Πώς αξιοποιούσαν στα μέγιστα την τροφή. Πώς ανακύκλωναν το κάθε τι, βρίσκοντας νέες χρήσεις του. Χρησιμοποιείστε τα χέρια σας και το μυαλό σας. Παραδειγματιστείτε, εμπνευστείτε, μιμηθείτε, δημιουργείστε. Και ΕΠΙΒΙΩΣΤΕ. Πιο δυνατοί, πιο υπερήφανοι, πιο ανεξάρτητοι, πιο αυτάρκεις. Ξεφύγετε απ’ τις παγίδες τους και πολεμήστε τους στο πεδίο, που μέχρι τώρα σας είχαν νικήσει.

Δεν θα τους πολεμήσουμε ως ένας λαός εξαθλιωμένων αγανακτισμένων, αλλά ως ένας λαός σκληροτράχηλων μαχητών. ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!

Α.Μ.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP