28.12.10

Οταν προσπαθεις να γινεις κατι που δεν εισαι...

Με αφορμή μια Ιρλανδέζα που μαθαίνει παραδοσιακούς ιρλανδικούς χορούς σε μαυράκια στο Μπρονξ


αποκόβοντάς τα από την παραδοσιακή τους μουσική και χορευτική κουλτούρα


βρήκαμε και αντίστοιχη περίπτωση λευκών που μαθαίνουν αφρικάνικους χορούς, παρουσιάζοντας ένα εξίσου γελοίο και αλλόκοτο θέαμα


χάνοντας την επαφή τους με την πολιτισμική παράδοση του αίματός τους.


"Πολυπολιτισμός" σημαίνει νόθευση και αλλοτρίωση των φυλετικών παραδόσεων. Αγνοήστε την προβαλλόμενη μόδα του εξωτικού "ΕΘΝΙΚ" και στραφείτε στην δική σας παράδοση, στον ΕΘΝΙΚ-ΙΣΜΟ που σας ταιριάζει!

27.12.10

Σακατεψαν τη μανα σας για να της κλεψουν την αλυσιδα;


Τα κλεμμένα χρυσαφικά από λαιμούς... χέρια... σπίτια... λόγω εορτών ήρθαν πίσω από την Ομόνοια. Αλλοδαποί τα πουλάνε σε εξεφτελιστικές τιμές. Δεν έχει ξαναγίνει στην Αθήνα τέτοιου είδους υπαίθριο παζάρι.

Χρυσοί σταυροί... μενταγιόν... πάμφθηνα. Χωρίς αμπαλάζ και συνήθως με κομμένη αλυσίδα.
Έπεσε πολύ ...εμπόρευμα στην αγορά και έπεσαν οι τιμές.

Πίσω στα παλιά

25.12.10

Παραδοσιακα χριστουγεννιατικα καλαντα


ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ, ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!
Καλά Χριστούγεννα, οικογενειακά και παραδοσιακά!

24.12.10

Μια χριστουγεννιατικη σκεψη

Στείλτε μια κάρτα στους διωκόμενους από τους σιωνιστές, στους φυλακισμένους ως "αρνητές του ολοκαυτώματος":

Monsieur Vincent Reynouard
N° 33 034
Maison d'arrêt de Valenciennes
BP 80 455
F-59322 Valenciennes Cedex
FRANCE


Herr Fröhlich Wolfgang
Justizanstalt Hirtenberg
Leobersdorferstraße 16
A-2552 Hirtenberg
AUSTRIA


Herr Gerd Honsik
JA Wien-Simmering
Brühlgasse 2
A-1110 Vienne
AUSTRIA


Herr Horst Mahler
Anton-Saefkow-Allee 22,
D-14772 Brandenburg / Havel
GERMANY


Frau Sylvia Stolz
JVA
Münchener Str 33,
D-86551 Aichach
GERMANY


Señor Pedro VARELA
Centro penitenciario Brians 1, Apartado de Correos 1000,
Martorell
08760 Barcelona,
SPAIN






ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

23.12.10

Χριστουγεννα, Ηλιουγεννα, πρωτη γιορτη του χρονου...


Τα Χριστούγεννα η εορτή της ανάμνησης της γεννήσεως του Ιησού Χριστού δηλαδή, αποτελούν την μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού, αποτελώντας ημέρες χαράς για όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Λόγω βέβαια της «οικονομικής εκμετάλλευσης» και του τεράστιου «οικονομικού τζίρου της εορτής» τα Χριστούγεννα εορτάζονται πλέον σχεδόν σε όλο τον κόσμο - αν και τελευταία, στα πλαίσια του "πολυπολιτισμού", γίνονται συντονισμένες προσπάθειες να υποβαθμιστούν σε σκέτες καταναλωτικές "γιορτές", αφαιρώντας τους κάθε αρχέγονη μεταφυσική σημασία.

Διαβάστε, στην ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ μας, γιατί όλοι οι ένθεοι Έλληνες (χριστιανοί και εθνικοί) επιβάλλεται να διατηρούν τα έθιμα και το πνεύμα των Χριστουγέννων, όπως διασώζεται στην λαϊκή μας παράδοση.

22.12.10

ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!


Η όλη κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς! Δεν φτάσαμε εδώ που φτάσαμε μέσα σε μία νύκτα! Καλά να πάθουμε! Ας προσέχαμε... Εμείς τώρα τι φταίμε; Οι Χρυσαυγίτες, που χρόνια τώρα γκαρίζουμε μπας και ξυπνήσουμε τους βολεμένους αστούληδες για τους λαθρομετανάστες, που ξαφνικά ήρθαν αντιμέτωποι με το πρόβλημα ένα βήμα έξω από την πόρτα τους και γίναν "επαναστάτες", διαδηλώσεις εναντίον της GATT, του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ, του Ευρώ... Όσο σκέπτομαι τον εαυτό μου τα τελευταία 25 χρόνια, τον βλέπω να τρέχει στους δρόμους διαδηλώνοντας και φωνάζοντας προς πάσα κατεύθυνση. ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ! Μάταιο όμως! Μάταιο;

Από άρθρα; Ανατρέξτε στα παλιά μας έντυπα, εφημερίδα, περιοδικό και θα διαβάσετε τα ίδια που γράφουμε και σήμερα με την διαφορά όμως ότι τότε ήμασταν Κασσάνδρες και κανείς δεν είχε την όρεξη να μας ακούσει, να μας πιστέψει ή έστω να μπει στον κόπο να προβληματιστεί! Τώρα επιβεβαιωθήκαμε με τον χειρότερο τρόπο. Δυστυχώς δεν έχω στην διάθεσή μου πολύ παλιά άρθρα σε ηλεκτρονική μορφή, έχω πιο πρόσφατα, που και αυτά αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι αν εμείς διαμαρτυρόμασταν και διαδηλώναμε στους δρόμους, αν εμείς τα γράφαμε στα έντυπά μας... Το ζητούμενο είναι που πήγε η κριτική σκέψη των Ελλήνων, ο κοινούς νους; Γιατί οι Έλληνες σε θέσεις κλειδιά άφησαν τους Ανθέλληνες να πάρουν το πάνω χέρι; Γιατί δεν βρέθηκαν, αυτοί που ισχυρίζονται ότι αγαπούν αυτόν τον τόπο να τον διαφυλάξουν, να τον υπερασπιστούν, όταν πληρωμένοι ξενόδουλοι πράκτορες (πάντα βέβαια με την ψήφο "μας"... δημοκρατικά εκλεγμένοι) βγάζαν στο σφυρί την Πατρίδα μας, κάναν άνομες συμφωνίες εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων; ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ που ήσασταν τότε;

Που είναι οι Άντρες των σωμάτων ασφαλείας να τους δέσουν τους πολιτικάντηδες όταν δίνουν παράνομες εντολές; Όταν συντελείται ΠΡΟΔΟΣΙΑ;! Που είναι οι αστυνομικές δυνάμεις να υπερασπιστούν τους Έλληνες και τα δίκαιά των; Στο κάτω-κάτω της γραφής ποιος τους πληρώνει; Αυτοί που τους μειώνουν τους μισθούς τους, ή εμείς μέσω των φόρων που πληρώνουμε; Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητή με αυτή την μικρή σημείωση τι θέλω να πω και που θέλω να καταλήξω.

Αν οι Έλληνες είχαν λίγο μυαλό και το χρησιμοποιούσαν όταν τους δίναν το τυράκι ότι θα τους δίναν λεφτά για να ξεπατώσουν τα χωράφια τους, για να γίνει η χώρα μας τόπος παροχής υπηρεσιών και δεν τσιμπούσαν ώστε να κλείσουν βιομηχανίες, βιοτεχνίες, μαγαζιά κλπ. και αντιστεκόντουσαν ο κάθε ένας από την πλευρά του, τότε δεν θα είχαμε φθάσει σε αυτό το σημείο. Τώρα καλά ξεμπερδέματα...

M.A.


Υ.Γ.: Τα παρακάτω άρθρα είναι λίγα από τα πρόσφατα που μου έχουν κάνει εντύπωση και πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί δεν βρέθηκε ΚΑΝΕΙΣ να τους σταματήσει πριν φθάσουν τα πράγματα ως εδώ!

21.12.10

Χειμερινο Ηλιοστασιο, Πανσεληνος ΚΑΙ ολικη εκλειψη Σεληνης!


Συνέβη το 1638 και θα ξανασυμβεί το 2094. Ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο θα παρατηρηθεί σήμερα, Τρίτη 21/12/2010, καθώς θα σημειωθεί ολική έκλειψη σελήνης αλλά ταυτόχρονα θα έχει Πανσέληνο, ενώ διανύουμε και το χειμερινό ηλιοστάσιο!

Το φαινόμενο θα είναι πλήρως ορατό μόνο στη βόρεια και νότια Αμερική, τη βορειοδυτική Ευρώπη (Σκανδιναβικές χώρες και Ισλανδία) και στη νοτιοανατολική Ασία. Η έκλειψη δυστυχώς, δεν θα είναι ορατή από τη χώρα μας, καθώς θα συμβεί στη δύση του φεγγαριού, στις 08:33 ώρα Ελλάδος, και θα διαρκέσει περίπου τρεισήμισι ώρες. Αφού υποδεχθείτε την Ανατολή του Sol Invictus, στις 07:36, μπορείτε να παρακολουθήσετε ζωντανά το εντυπωσιακό φαινόμενο ΕΔΩ.


Κατά τη διάρκεια του εν λόγω φυσικού φαινομένου, η Σελήνη σταματάει να δέχεται το φως του Ήλιου καθώς ανάμεσα στα δύο αυτά ουράνια σώματα παρεμβάλλεται η Γη. Καθώς η Σελήνη μετακινείται σταδιακά στη ζώνη της σκιάς, την οποία ρίχνει πάνω της η Γη, ο δορυφόρος αλλάζει βαθμιαία χρώματα, από το γκρι προς το πορτοκαλί ή το βαθύ κόκκινο. Η αλλαγή χρώματος συμβαίνει, επειδή, έμμεσα, το ηλιακό φως μπορεί ακόμα να φτάσει στο φεγγάρι, περνώντας μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης και δημιουργώντας έτσι χρωματικές ανταύγειες πάνω στη Σελήνη.

Σε αναμονή της Χρυσής Αυγής για την Ελλάδα... Καλό Χειμερινό Ηλιοστάσιο!

20.12.10

Συγχρονο βλεμμα στην μουσικη παραδοση

Η αρχέγονη μουσική αρμονία του πολυφωνικού ηπειρώτικου τραγουδιού, σε μια εκπληκτική σύγχρονη διασκευή 

19.12.10

Συγκινηθηκαμε απ' το δραμα του Λακη

"Ειλικρινά, όταν επιτέλους θα γράψω το βιβλίο που έχω στο μυαλό μου, θα καταλάβει κάποιος ότι αν είχα αυτές τις τάσεις θα είχα κυλήσει πριν από χρόνια. Είμαι πολύ ήσυχος μέσα μου. Πληρώνομαι από το σύστημα, αλλά για να λέω αυτό που θέλω εγώ. Για όσο αντέχω. Διότι κανείς δεν ξέρει τι περνάω, ούτε πώς τα καταφέρνω. Αυτό το ζόρι, είναι όλο δικό μου να το περάσω".
Λάκης Λαζόπουλος για τη μεγάλη επιτυχία του
σε συνέντευξη στο περιοδικό L'Officiel

Είναι μεγάλη τραγωδία να λες αυτά που θέλεις και να πληρώνεσαι αδρά από πάνω, επειδή λες ό,τι θέλει το σύστημα να πεις (όταν φαντασιώνεσαι ότι είσαι αντιεξουσιαστής και διώκεσαι απ' το σύστημα)...

18.12.10

Ενα χελιδονι εφερε την ανοιξη


Η ηρωίδα της ταινίας είναι η 30χρονη Σαντρίν που ζει στο Παρίσι, εργάζεται σε εταιρεία υπολογιστών κι έχει ένα σταθερό δεσμό. Ωστόσο, καθώς βρίσκεται σε προσωπικό αδιέξοδο, αποφασίζει να παρακολουθήσει μαθήματα αγροτικής καλλιέργειας και να γίνει αγρότισσα. Μια απόφαση που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το κυρίαρχο αστυφιλικό πνεύμα της εποχής. Αγοράζει μια απομονωμένη φάρμα στα βουνά του Βερκόρ, η οποία ανήκει στον Αντριέν, ένα μοναχικό χήρο αγρότη, ο οποίος βλέπει με ειρωνεία τα πανεπιστημιακά διπλώματα.

Η Σαντρίν θα φέρει ένα καινούριο πνεύμα στο αγρόκτημα, όμως γρήγορα θα αντιμετωπίσει τις πρώτες δυσκολίες. Είναι υποχρεωμένη να συμβιώσει για ένα διάστημα με αυτόν τον δύστροπο γέρο, ο οποίος αρνείται επιδεικτικά να τη βοηθήσει. Όμως ο βαρύς χειμώνας θα αλλάξει τις μεταξύ τους σχέσεις καθώς αυτά τα δύο πρόσωπα θα αρχίσουν να προσεγγίζουν ο ένας τον άλλο.

Γιος αγρότη, ο σκηνοθέτης Christian Carion με αυτή, την πρώτη του, ταινία μεγάλου μήκους γνώρισε απρόσμενη επιτυχία και δημιούργησε ένα φαινόμενο: 2.500.000 θεατές στη Γαλλία, συνιστούν την πιο μεγάλη έκπληξη στο γαλλικό box office, δεδομένου και του μάλλον αντι-εμπορικού χαρακτήρα της ταινίας.

Όμως οι λόγοι για την επιτυχία της ταινίας θα πρέπει να αναζητηθούν στον πυρήνα της δραματικής πλοκής. Η σκηνοθεσία εμμένει στις σχέσεις των δύο πρωταγωνιστών: σχέσεις που οδηγούνται απο την αρχική εχθρότητα, στις συγκρούσεις και τελικά στην βαθιά κατανόηση. Η προσέγγιση στα δύο πρόσωπα είναι γεμάτη λεπτότητα, ευαισθησία και χιούμορ. Ουσιαστικά είναι μια ταινία για το χάσμα των γενεών και πως αυτό μπορεί να γεφυρωθεί: εξάλλου είναι χαρακτηριστικό το μότο της αφίσας: "Γι' αυτήν όλα, επιτέλους, ξεκινούσαν. Γι' αυτόν όλα, ίσως, ξεκινούσαν ξανά". Ένας κρυφός πρωταγωνιστής της ταινίας είναι το ίδιο το τοπίο και ο χώρος. άλλοτε εχθρικός (όπως τον χειμώνα) και άλλοτε μαγευτικός (όπως την άνοιξη και το καλοκαίρι) μοιάζει να υπογραμμίζει τις διακυμάνσεις στις σχέσεις ανάμεσα στα δύο κεντρικά πρόσωπα.


17.12.10

Μαιανδρος: ΕΛΛΑΣ ετος 2030


Διαβολική κραυγή 2000 και 30
Αλλάξανε πολλά αφού έχω πιάσει τα 40
Θυμάμαι γύρω στο '11 συνέβαιναν διάφορα
Μα κάναμε το λάθος και περάσαν αδιάφορα
Η χώρα είχε εισέλθει σε κατάσταση ανάγκης
και πώς να το φανταστείς και πώς να το καταλάβεις...
Πώς να είμαι ειλικρινής και πώς να σου πω το ανείπωτο.
Ήταν 10 οι Έλληνες και οι ξένοι ήταν 2
και σήμερα το αντίθετο.

Θυμάμαι ήμουν μικρός και σχεδόν πήγαινα λύκειο
μετά τις Κυριακές με συμμαθητές στο γήπεδο
μου λείπουνε πολύ όλοι εκείνοι οι καιροί.
Τώρα δεν υπάρχουνε σχολεία ούτε μικροί.
Ξέχασα να σου πω δεν λεγόμαστε Ελλάδα
αλλάξανε το όνομα το κάνανε K-ada.
Τώρα αυτό εδώ τί σημαίνει πώς να ορίσω
Ελληνικά θυμάμαι μα αρχαία δεν γνωρίζω
Και τώρα αν με πιάσουν να μιλάω Ελληνικά
πίστεψε θα με σκοτώσουν σου το λέω ειλικρινά.

Υπήρχε μια σελίδα αν θυμάμαι ήταν το facebook
- E man, I think they're coming. Quick! Take a look!
...
Από τη σελίδα αυτή όλοι οι φίλοι μου μιλούσαν
δήλωναν Εθνικιστές και γι' αυτό μετά τους σκοτώσαν.
Εμείς όλα τα λέγαμε, οι αστοί δεν μας ακούγαν.
Μετά ήταν αργά, το κεφάλι τους χτυπούσαν.
Μας λέγανε ακραίους, αν η μνήμη δε μ' απατά.
Γενοκτονία δε θα'χε γίνει, αν μας παίρναν σοβαρά.
Μακάρι, ρε γαμώ το, να γυρνούσα πίσω εκεί
να τους προειδοποιούσα έστω για μία στιγμή.

Σήμερα Δευτέρα και θα πάω στη δουλειά
στον αφέντη τον Igor που ευτυχώς τα πάω καλά
Είναι βλέπεις Αλβανός κι ευτυχώς αυτοί είν' καλοί
ο στρατός Πακιστανών μας κυνηγάει πιο πολύ.
Στην αρχή ήτανε λίγοι και μετά ήτανε χιλιάδες
Αν το είχαμε προλάβει δεν θα ήταν βασιλιάδες.
Και μας φέρονται απαίσια αφού δεν υπάρχουν ντόπιοι.
Αν νικούσαν οι ναζί τώρα θα 'μασταν Ευρώπη.
Και οι αντιρατσιστές τί χαρά οι κερατάδες.
Έτσι μείναν Έλληνες λίγες μόνο εκατοντάδες...

15.12.10

Να κτιζεις με συνεση

Ένας ηλικιωμένος ξυλουργός κόντευε να βγει στη σύνταξη, και είπε στο αφεντικό του τα σχέδια του για να φύγει και να ζήσει πιο ξεκούραστα μαζί με τη γυναίκα του. Βέβαια δεν θα συνέχιζε να βγάζει τόσα λεφτά, όμως έπρεπε να βγει στη σύνταξη. Ο εργολάβος του στεναχωρήθηκε που θα έφευγε ένας τόσο καλός μάστορας, και ζήτησε από τον ξυλουργό αν θα μπορούσε να του χτίσει άλλο ένα σπίτι σαν προσωπική του χάρη.
Ο ξυλουργός είπε ναι, όμως όσο περνούσε ο καιρός δεν ήταν δύσκολο να παρατηρήσει κάποιος πως δεν δούλευε με όλη του τη καρδιά. Χρησιμοποιούσε υλικά κατώτερης ποιότητας και έκανε επιπόλαιη δουλειά.
Όταν ο ξυλουργός τελείωσε το έργο, ήρθε ο εργολάβος να δει το σπίτι. Έδωσε το κλειδί της εισόδου στον ξυλουργό και του είπε: «Αυτό το σπίτι είναι δικό σου, ένα δώρο από μένα για σένα».
Ο ξυλουργός έμεινε άναυδος! Τι κρίμα! Αν μόνο ήξερε πως έχτιζε το δικό του σπίτι, θα το είχε κάνει εντελώς διαφορετικά.

Το ίδιο συμβαίνει και με μας.

Χτίζουμε τη ζωή μας, μέρα με την μέρα, πολύ συχνά μη κάνοντας το καλύτερο μας σε αυτό που κτίζουμε. Και μετά μένουμε εμβρόντητοι, όταν αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να κατοικήσουμε στο σπίτι που κτίσαμε. Αν μπορούσαμε να το κάνουμε ξανά, θα το χτίζαμε εντελώς διαφορετικά. Να όμως που δεν μπορούμε να επιστρέψουμε.

Εσύ είσαι ο ξυλουργός στη ζωή σου. Κάθε μέρα βάζεις μια πρόκα, τοποθετείς άλλη μια τάβλα, ή ορθώνεις ένα τοίχο. Οι προθέσεις και οι επιλογές που κάνεις σήμερα χτίζουν το αυριανό σου «σπίτι». Γι’ αυτό να χτίζεις με σύνεση και σοφία!

14.12.10

Γαλλια, Λυων: Lugdunum Suum


Κάθε χρόνο στις 8 ή τις 13 Δεκεμβρίου, από το 1852, στη Λυών της Γαλλίας τιμούν την προστάτιδα της πόλης, Παναγία. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο παραδοσιακός εορτασμός είχε αντικατασταθεί με την ηλεκτρική φωταγωγία της πόλης και των σπιτιών και με δημοτικά σόου με λέιζερ.

Από το 2007, νεαροί Γάλλοι πατριώτες και εθνικιστές της πόλης ίδρυσαν την Culture Lyon και κήρυξαν επιστροφή στην παράδοση, διοργανώνοντας μια μακρά πορεία στην πόλη και άνοδο στον λόφο της, με κεριά, δάδες και λάβαρα. Την πρώτη χρονιά συμμετείχαν 120 άτομα. Φέτος πολλές εκατοντάδες.

Με τους μουσουλμάνους να εισβάλλουν μαζικά στην Ευρώπη και να κυριεύουν τους δρόμους με τις γιορτές και τις προσευχές τους, οι νέοι της Ευρώπης αντιδρούν και συσπειρώνονται αναβιώνοντας τις παραδόσεις τους.

13.12.10

Ιερωνυμε, Παπουλια, Νταλαρα και λοιποι πολυπολιτισμικοι

Μπορείτε αύριο να πάρετε τα ΜΑΤ σας και να πάτε να κάνετε "επίθεση κουλτούρας" και στον Πειραιά, όπου οι μουσουλμάνοι μελλοντικοί "έλληνες" σας, επιδεικνύουν τις πολιτιστικές τους ιδιαιτερότητες κατά το Μοχαράμ τους (γιορτή της "Ασούρα"):


Επίσης, όλες οι προοδευτικές κυρίες, που διαμαρτύρονται για το άβατο του Αγίου Όρους στη χερσόνησο του Άθω, (προ)καλούνται να αποπειραθούν να πάνε εντός του πολεοδομικού σχεδίου του Πειραιά (Δήμητρος 5, Καμίνια) να παρακολουθήσουν τους εορτασμούς των "προσφύγων", τους οποίους υποστηρίζουν μετά πάθους.

10.12.10

Daniel, θυμα "πολυπολιτισμου"


Ο νεαρός Σουηδός σφαγιάστηκε άγρια από μια πολυφυλετική συμμορία. Κάθε χρόνο, στην επέτειο της δολοφονίας του, οι Σουηδοί συναγωνιστές τιμούν την μνήμη του και διαμαρτύρονται για την εγκληματικότητα των μεταναστών, με μια μακρά σιωπηλή πορεία.

7.12.10

Ουρες Ελληνων για μια μεριδα φαγητο...

Μια απίστευτη εικόνα βλέπουν όλοι όσοι βρίσκονται στα συσσίτια που διοργανώνονται στις διάφορες περιοχές της χώρας. Σε αυτά καταφεύγει ολοένα και περισσότερος κόσμος, σε βαθμό που κάποιες έρευνες να υποστηρίζουν ότι ένας στους έντεκα Έλληνες πηγαίνει σε αυτά για να εξασφαλίσει πλέον ένα πιάτο φαγητό. Κυρίως όμως, το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο αριθμός αυτός αυξάνεται όχι μόνο γιατί αυξάνονται οι άστεγοι αλλά γιατί δραματικά αυξάνονται και οι άνεργοι, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να στέκονται στην ουρά των συσσιτίων πτυχιούχοι, πίσω από αστέγους και λαθρομετανάστες, εκλιπαρώντας για ένα πιάτο φαγητό.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Θεσσαλονίκης, όπου έρευνα της «Ελευθεροτυπίας» αποκαλύπτει ότι μόνο από πέρυσι μέχρι φέτος έχει αυξηθεί μέχρι και 30% ο αριθμός των ανθρώπων που απευθύνονται στους δήμους και τις μητροπόλεις για βοήθεια σε τρόφιμα, ρούχα, αλλά και χρήματα προκειμένου να μπορέσουν να πληρώσουν κάποιο λογαριασμό. Με άλλα λόγια, ούτε ένα πιάτο φαγητό δεν δείχνει να είναι σίγουρο στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Βλέπετε, εκείνοι που σπεύδουν στα συσσίτια δεν είναι μόνο άστεγοι, ηλικιωμένοι και λαθρομετανάστες, όπως συνέβαινε πριν από μερικά χρόνια, αλλά πλέον άνθρωποι όλων των ηλικιών, νέοι, πτυχιούχοι, 40άρηδες και 50άρηδες που έμειναν άνεργοι καθώς και ανύπαντρες μητέρες.

Μόνο στον Δήμο Θεσσαλονίκης ανέρχονται στους 700 πλέον οι δικαιούχοι, μεταξύ των οποίων και πολύτεκνες οικογένειες, που έχουν εγγραφεί στις λίστες κοινωνικής βοήθειας. Σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής Αστέριο Δεληγιάννη, έχουν αυξηθεί κατά 20% οι μερίδες συσσιτίου που παρέχει ο δήμος, ενώ και οι αιτήσεις για οικονομική υποστήριξη αυξήθηκαν κατά 30% σε σχέση με πέρσι. Ο μέσος όρος ηλικίας των ανθρώπων αυτών είναι τα 50 έτη, ενώ το 80% είναι άνεργοι και κυρίως ανύπαντρες μητέρες γύρω στα 50 έτη, με 2 παιδιά. Μάλιστα, από την καταγραφή που έχει κάνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, διαπιστώθηκε ότι το 85% των ανθρώπων αυτών πάσχει από κατάθλιψη.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται πλέον μόνο στις λεγόμενες φτωχές περιοχές της συμπρωτεύουσας, όπως η δυτική Θεσσαλονίκη. Εμφανίζεται και σε περιοχές με υψηλότερο βιοτικό επίπεδο, όπως η Θέρμη, στην οποία ο τοπικός δήμος ξεκίνησε πριν από δύο μήνες τη λειτουργία κοινωνικού παντοπωλείου – κάτι που υπάρχει και στην Καλαμαριά. Στο Ωραιόκαστρο, επίσης, ο τοπικός δήμος δημιούργησε Τράπεζα Ρουχισμού, ενώ στην Νεάπολη Τράπεζα Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Και όλα αυτά, στην Ελλάδα του 2010 (αλλά και του ΔΝΤ...).


Στην Αθήνα του 2010: Συνωστισμό στο κατώφλι των συσσιτίων, δήμων, Αρχιεπισκοπής και ανθρωπιστικών οργανώσεων, δημιουργεί ο συνδυασμός οικονομικής κρίσης και συσσώρευσης οικονομικών μεταναστών και προσφύγων λαθρομεταναστών στις ελληνικές μεγαλουπόλεις. Οι ουρές απόρων έξω από τους ορισμένους χώρους εστίασης διογκώνονται. Παράλληλα αλλάζει και η σύνθεση των ανθρώπων, που τις σχηματίζουν, για την ικανοποίηση της βασικής ανάγκης. Της καθημερινής τους σίτισης.

Το «φρέσκο αίμα» στα συσσίτια είναι νεόπτωχοι Έλληνες. Χαμηλοσυνταξιούχοι, άνεργοι, μόνοι, χωρίς στήριγμα από παιδιά και οικογένεια. Τους τελευταίους επτά μήνες ο Θανάσης, ναυτικός, είναι άνεργος. Η 58χρονη Παναγιώτα, γαζώτρια, μετράει ήδη τέσσερα χρόνια ανεργίας. Ο Γιώργος, οικοδόμος, είναι σε αναζήτηση δουλειάς τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, η οικοδομή όμως έχει «πέσει» και τα μεροκάματα είναι δυσεύρετα. Άνεργος και ο Ανδρέας, πρώην προϊστάμενος σε λογιστήριο εταιρίας, που απομακρύνθηκε ως υψηλόμισθος. Στον «αέρα» βρίσκεται και ο Αλέξανδρος, που είχε ξενοδοχείο και αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο. Ο Χρυσάφης είναι συνταξιούχος των 500 ευρώ και από αυτά 300 πάνε για το νοίκι. Ο Νίκος, 58 ετών, έχει σοβαρό πρόβλημα καρδιάς, δεν παίρνει σύνταξη και δεν διαθέτει χρήματα για να βάλει βηματοδότη. Ο 66χρονος Παναγιώτης, συνταξιούχος των 470 ευρώ από τα οποία τα 400 φεύγουν στο νοίκι και η γυναίκα του η Χρυσάνθη, 57 ετών άνεργη. Παλιά καθάριζε σπίτια. Η Μαρία πάλι, συμβασιούχος του Υπουργείου Πολιτισμού, πριν επτά χρόνια. Η σύμβασή της δεν ανανεώθηκε. Καθημερινά, αυτοί οι άνθρωποι περιμένουν υπομονετικά στα συσσίτια του Δήμου Αθηναίων. Το μεσημέρι στις 12:00 συνωστίζονται εκεί μαζί με εκατοντάδες άλλους συμπολίτες μας, πολλοί από τους οποίους είναι άστεγοι, χρήστες ουσιών, ή αλκοολικοί, πρώην φυλακισμένοι, ή άτομα με ψυχικά προβλήματα.

Για τον Νικήτα Κανάκη από τους «Γιατρούς του Κόσμου», που μιλά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Αθήνα είναι «πόλη σε μεγάλη ανθρωπιστική κρίση». Εκτιμά ότι το επόμενο διάστημα θα αυξηθεί η παρουσία οργανώσεων από το εξωτερικό, που θα έρθουν στην Ελλάδα για να βοηθήσουν τις αρχές στο δύσκολο έργο της ανακούφισης των αναγκών χιλιάδων ανθρώπων, που πλήττονται από την οικονομική κρίση ή έχουν έρθει στην Ελλάδα, θεωρώντας ότι θα βρουν τον παράδεισο και εγκλωβίστηκαν στο κατώφλι του. Οι Γιατροί του Κόσμου ξεκίνησαν, εδώ και έναν μήνα, πιλοτικά, ένα πρόγραμμα διανομής τροφίμων στο σπίτι για 30 ελληνικές οικογένειες στον Δήμο Πετρούπολης και περιστασιακά σε 100 ελληνικές οικογένειες στο Πέραμα, καθώς εκτιμούν ότι «είναι πολλοί οι Έλληνες, που ενώ δεν έχουν τα απαραίτητα για να τραφούν, ντρέπονται να μπουν στην ουρά των συσσιτίων, θεωρώντας ότι αυτό θίγει την αξιοπρέπειά τους». Όπως εκτιμά ο κ. Κανάκης, είναι πολλά και τα παιδιά που υποσιτίζονται στις υποβαθμισμένες συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά και γι' αυτό πρέπει να ληφθούν μέτρα από την Πολιτεία.

Ο Λευτερης Σκιαδάς, πρόεδρος του Ιδρύματος, πρώην αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων με την παράταξη Κακλαμάνη, που στις 31 Δεκεμβρίου θα παραδώσει την «σκυτάλη», στον συνεργάτη του νέου δημάρχου, Γιώργου Καμίνη, λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι καθημερινά, στις 12:00, ο δήμος χορηγεί 800-1.200 μερίδες φαγητό σε Έλληνες και στις 18:00 το απόγευμα 100-1.500 σε Έλληνες και αλλοδαπούς. Από αυτές, 500 εξασφαλίζονται από το Βρεφοκομείο και οι υπόλοιπες είναι προσφορές εταιρειών. Παράλληλα, στο χώρο του Ιδρύματος Αστέγων λειτουργεί το Κοινωνικό Παντοπωλείο, που χορηγεί δωρεάν τρόφιμα δύο φορές την εβδομάδα σε 200 κυρίως ελληνικές οικογένειες, που επιλέγονται βάσει κοινωνικών κριτηρίων για έξι μήνες, με δυνατότητα ανανέωσης. Όλα τα τρόφιμα είναι προσφορά μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ.

Σύμφωνα με τον κ. Σκιαδά, «η Αθήνα έχει βουλιάξει από την αθρόα είσοδο χιλιάδων αλλοδαπών και είναι άμεση ανάγκη να δημιουργηθούν δομές, όχι όμως στο κέντρο της πόλης, αλλά έξω από αυτό. Η κατάσταση επιβάλλει τη λήψη έκτακτων μέτρων και την εξεύρεση ειδικών κονδυλίων για τη δημιουργία χώρων υποδοχής παντού, για σίτιση, ένδυση και πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη αυτών των ανθρώπων» των ΕΛΛΗΝΩΝ! (λέμε εμείς). Προσθέτει δε ότι αν και υπάρχει σχέδιο για την αποκέντρωση των συσσιτίων, ώστε να αποσυμφορηθεί το κέντρο, αυτό δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να εφαρμόζεται. 

Από την πλευρά της, η Αρχιεπισκοπή φροντίζει συστηματικά για την κάλυψη των αναγκών σίτισης χιλιάδων ανθρώπων, όπως προκύπτει από τα συσσίτια που οργανώνει σε Αθήνα και περιφέρεια. Σε καθημερινή βάση παρέχονται 17.000 γεύματα από τις ενορίες σε 75 σημεία της πρωτεύουσας και 85.000 πανελλαδικά με στόχο να φτάσουν τα 100.000. «Αυξήθηκαν, ήδη, οι μερίδες φαγητού στην Αθήνα από τον περασμένο μήνα και μέσα σε 30 ημέρες είχαμε 50 - 60 επιπλέον αιτήσεις. Δουλεύουμε όλοι εθελοντικά, σαν μία γροθιά. Δεν ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους από το χρώμα ή τη θρησκεία», δηλώνει η δημοσιογράφος, Μαίρη Πίνη, υπεύθυνη της Αρχιεπισκοπής για τα συσσίτια, που προσφέρονται καθημερινά, στις 15:00, στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος Αστέγων σε 1.400 άτομα, κυρίως αλλοδαπούς, σε συνεργασία με την Αγγλικανική Εκκλησία και την Αφρικανική Πεντηκοστιανή. Η κ. Πίνη, επισημαίνει ότι προς το τέλος του μήνα στα συσσίτια αυτά έρχονται και Έλληνες συνταξιούχοι, που δεν τους φθάνει η σύνταξη. Από τους αλλοδαπούς το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μεγάλη αύξηση σε γυναίκες και παιδιά από το Αφγανιστάν, καθώς και σε γυναίκες κυρίως από τη Βουλγαρία, που δούλευαν σαν καθαρίστριες, ή αποκλειστικές σε ηλικιωμένους και τώρα, λόγω οικονομικής κρίσης, βρέθηκαν χωρίς δουλειά. Στις ενορίες έρχονται κυρίως Έλληνες, άνθρωποι που βρίσκονται σε διαδικασία έξωσης, επειδή δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι τους, άτομα, που τους έχει κόψει η Δ.Ε.Η. το ρεύμα, καρκινοπαθείς, τους οποίους οι κατά τόπους ενορίες προσπαθούν να βοηθήσουν, ποικιλοτρόπως. 

Από την πλευρά του, ο πατέρας Malkom Bracshw της Αγγλικανικής Εκκλησίας, πληροφορεί ότι αυτά τα συσσίτια ξεκίνησαν πριν δύο χρόνια, με πρωτοβουλία του αρχιεπισκόπου Αθηνών, Ιερωνύμου, και με αφορμή το γεγονός ότι πολλά τρόφιμα, που προορίζονταν για την Γάζα, δεν έγινε δυνατό να αποσταλούν, λόγω του αποκλεισμού των ισραηλινών. Παρέμεναν, λοιπόν, αδιάθετα σε αποθήκες. Τότε, τέθηκαν οι βάσεις της συνεργασίας με την Αγγλικανική Εκκλησία, που είχε την εμπειρία από διοργάνωση ανάλογων συσσιτίων σε άπορους στην Αγγλία. Η Αγγλικανική Εκκλησία, από την πλευρά της, πρότεινε συνεργασία με την Αφρικανική Πεντηκοστιανή, που λειτουργεί στην Αθήνα 20-22 χώρους λατρείας και με τον τρόπο αυτόν τέθηκαν, το 2008, τα θεμέλια για να ξεκινήσουν τα συσσίτια αυτά, που στηρίζονται «στη φιλοσοφία της οικοδόμησης σχέσεων εμπιστοσύνης με τον κόσμο και της ανθρώπινης μεταχείρισης». Χαρακτηριστικό, εξάλλου, είναι και το γεγονός ότι στα συσσίτια μπορεί να προσέλθει όποιος έχει ανάγκη, χωρίς προηγούμενη αίτηση και έγκριση από κάποιο όργανο. 

Πρόγραμμα σίτισης εξελίσσεται από τη Δευτέρα έως και την Παρασκευή, από τις 11:00 έως τις 13:00 το μεσημέρι, σε 260 ενήλικες και 60 παιδιά, κυρίως πρόσφυγες λαθρομετανάστες από το Αφγανιστάν, από την «Κάριτας Αθήνας» στο κτήριο της Οργάνωσης, επί της οδού Καποδιστρίου 52 της Πλατείας Βάθη. Από την ίδια οργάνωση παρέχονται, άπαξ μηνιαίως, δωρεάν τρόφιμα σε 70-80 νεοαφιχθείσες οικογένειες προσφύγων λαθρομεταναστών. Όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Οργάνωσης, Νίκος Βουτσίνος, πολλές καθολικές ενορίες στην Αθήνα βοηθούν μετανάστες και πρόσφυγες λαθρομετανάστες, καθώς και η Οργάνωση «Μητέρα Τερέζα» στην Κολοκυνθού, που διανέμει συσσίτια σε περίπου 200 άτομα, κυρίως πρόσφυγες λαθρομετανάστες από την Ασία και την Αφρική. Μία ακόμη φιλανθρωπική ογάνωση είναι η «Helping Hands», η οποία ανήκει στην ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία και λειτουργεί με εθελοντές από το εξωτερικό, κυρίως από τις Η.Π.Α.. Παρέχει, δύο φορές την εβδομάδα, συσσίτια σε 150 άτομα, αραβόφωνους, κυρίως Ιρανούς και Αφγανούς. Βοήθεια, τέλος, προσφέρουν και οι οργανώσεις της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης, «Ο Καλός Σαμαρείτης» και η «Όασις» (αμερικανική ιεραποστολική οργάνωση, που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, την τελευταία πενταετία).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι επεμβάσεις-επισημάνσεις δικές μας.

Δείτε τα συσσίτια ανά την Ελλάδα. Και τους ανευθυνο-υπεύθυνους για την κατάντια:

5.12.10

Αγαπη! Νεολαια! Επανασταση!


Ουκρανικό Εθνικιστικό
περιοδικό για την απασχόληση

4.12.10

Εναντια στον συγχρονο κοσμο

Μαορί σε κηδεία
Η είδηση:
Το Εθνικό Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία «απαγορεύει» στις γυναίκες που εγκυμονούν ή βρίσκονται στις «δύσκολες ημέρες» να επισκεφτούν έκθεση με αντικείμενα των Μαορί για δικό τους καλό... 
Η Τζέιν Κρεγκ, η εκπρόσωπος του Μουσείου Τε Πάπα στο Ουέλινγκτον, διευκρίνισε πως δεν πρόκειται για επίσημη απαγόρευση, αλλά για σύσταση με στόχο την προστασία των γυναικών αυτών των ομάδων από κάθε αρνητική ενέργεια. «Οι έγκυες είναι ιερά πλάσματα για τους Μαορί και εμείς θέλουμε να τις προστατεύσουμε», πρόσθεσε. Από την πλευρά της η Μισέλ Ιπολίτ, σύμβουλος σε θέματα των Μαορί, εξήγησε πως πολλά από τα εκθέματα έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολέμους και δολοφονίες και μπορεί να περιέχουν κακά πνεύματα τα οποία είναι ικανά να βλάψουν τις γυναίκες αυτές.
Αυτοί που ακόμη υπολογίζουν το μεταφυσικό, που τιμούν την παράδοσή τους, διατηρώντας τις πολιτισμικές και φυλετικές τους ιδιαιτερότητες,  είναι αυτοί που αντιμετωπίζονται ως "γραφικοί" και "παρωχημένοι" από τον αλλοτριωμένο σύγχρονο δυτικό κόσμο... Αλλά είναι οι πιο ισχυροί.

Μαορί σε διαδήλωση 
Και Εμείς είμαστε από αυτούς, τους ανθρώπους της Παράδοσης, περήφανοι ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ

2.12.10

Τοιχογραφιες του μεγαρου της Βουλης

Η λεηλασία της Πελοποννήσου από τον Ιμπραήμ πασά
Το 1836 ανατέθηκε στον Λούντβιχ Σβαντχάλερ, γνωστό γλύπτη της περιόδου, η εικονογράφηση των αιθουσών του Ανακτόρου του Όθωνα στην Αθήνα με θέματα από την πρόσφατη τότε ελληνική ιστορία. Τα θέματα του Σβαντχάλερ σχεδιάστηκαν για την μεγάλη τοιχογραφία-ζωφόρο στην Αίθουσα των Τροπαίων του Ανακτόρου, σημερινή Αίθουσα Ελευθερίου Βενιζέλου στο Μέγαρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Τα σχέδια του Βαντχάλερ, ο οποίος δεν ταξίδεψε ποτέ στην Ελλάδα, υλοποιήθηκαν από ομάδα Γερμανών ζωγράφων που έφτασαν από το Μόναχο στην Αθήνα γι' αυτό το σκοπό.

Δείτε αναλυτικά στις Τέχνης Επιλογές μας.

1.12.10

Μια νεραϊδα παντρευτηκε στη Μανη


Ο Γιώργης ο Μαυρομιχάλης μπαίνοντας από το τυροκομείο στο σπίτι, άρπαξε ένα σκαμνί κι έκατσε κοντά στο σοφρά που τούχε στρωμένον η μάνα του.
-"Ν' ανάψω το φως;" τον ρώτησε κείνη. "Σκοτίδιασε"!
Δεν της αποκρίθη. Αλλά η μάνα ήξερε τα χούγια του γιού της. 'Αμα δεν της αποκρινόταν της έδινε συγκατάθεση. Έτσι κι ο πατέρας του, έτσι κι ο πάππος του, δεν τόχαν εύκολο το "ναι" σα να ντρεπόντανε, από περηφάνεια. 'Αγγιξε με την άκρη του μαύρου τσεμπεριού το βλέφαρό της, όπως έκανε πάντα, σα να δάκρυζε, κάθε φορά που θυμότανε τους πεθαμένους, τους αραχνιασμένους ανθρώπους. Έπειτα πέρασε στη φωτογωνιά, άναψε το λυχνάρι, το γέμισε λάδι με το ρογί και του τόφερε. Η μικρή χρυσή φλόγα του φώτισε την πεντάλφα του λυχνοστάτη, το αμπάρι που ήταν γεμάτο λούπινα και καρπό, την κόρδα με τα κρεμμύδια και το πρόσωπο του Μαυρομιχάλη με τις άγριες μουστάκες, που τις έδενε πίσω από το ριζάφτι, σαν το Σκυλογιάννη. Η μάνα έβαλε το ψωμί, το φαΐ, το σκαμνί το δικό της κι αρχίσανε να τρώνε. 'Αξαφνα ο Μαυρομιχάλης χτύπησε τη γροθιά του πάνω στο σοφρά:
-"Δε μπορώ να καταλάβω", είπε με θυμό, "ποιος βρήκε το κουράγιο να μπει στο τυροκομείο το δικό μου! για να κλέψει τυρί. Και δεν είναι για το τυρί. Τυρί έχομε, απ' όλα έχομε, μπερκέτι. Δεν το σηκώνω όμως να με κλέβουν, να πατάνε το σπίτι μου". Γύρισε προς τη μάνα του και τη ρώτησε: "Ποιός νάναι";
-"Τήγαρι ξέρω κι εγώ"!
-"Από πότε κλέβουνε";
-"Πάνε δυο μέρες και καρτέραγα να γυρίσεις από το βουνό με το κοπάδι για να στο πω". Ο άντρας έβγαλε το συμπέρασμα:
-"Εδώ μέσα μπαίνει άνθρωπος ξένος", φώναξε απότομα, φοβεριστά, "αλλά που θα μου πάει! Θα τον πιάσω κι ας είναι και βρυκόλακας..."
Οι δαχτυλάρες του Γιώργη του Μαυρομιχάλη παίξανε σα νάδραξαν, σα νάσφιξαν ανθρώπινο σβέρκο, ανθρώπινο καρίτζαφλα. Έπειτα ησύχασε λίγο. Μάνα και γιος ξανάρχισαν να τρώνε, να μιλάνε τρώγοντας...

-"Ας είναι καλά η Μάνη!" είπε ο γιος χτυπώντας το σοφρά με τη χερούκλα του. "Ας είναι καλά οι πέτρες, τα κοτρώνια της Μάνης και τα στριγγλολάγκαδα. Ακούς γρηά; Αυτά νάναι καλά και να βρίσκουμε μπαρουτόβολο για τις μπάλλες. Και λίγη ξεροκαυκάλα για φαΐ. Τίποτ' άλλο δε θέλομε. Κι από τον Πενταδαχτυλιά κι εδώθε ο Τούρκος δε θα ρίξει ρίζα ποτέ, όπως δεν έρριξε ως τώρα. Σου το δίνω γραφτό". Η μάνα μαζεύτηκε, μίκρηνε, ακούγοντάς τον. Ο Μαυρομιχάλης ανασηκώθηκε μονομιάς και καθώς ήτανε ψηλός η κούτρα του σα ν' ακούμπησε τη κορφή της κάμαρας, σα ν' άγγιξε το μεσοδόκι. "Αύριο" είπε βγαίνοντας από την πόρτα, "θα μείνω εγώ στο σπίτι και θα πας εσύ με το κοπαδι στο βουνό. Τον κλέφτη που μου παίρνει το τυρί, πρέπει να τον πιάσω".
-"Όπως θέλεις γιε μου", ψιθύρισε η μάνα του. "Εσύ είσ' ο κάπος"...

Ο Γιώργης ο Μαυρομιχάλης, δεν πήγε με το κοπάδι το άλλο πρωΐ, έστειλε στο βουνό τη μάνα του κι εκείνος έμεινε να φυλά καραούλι να πιάσει τον κλέφτη του μαντριού. Τίποτα δε φαινότανε και καθώς η ώρα προχωρούσε, γλαρώθηκε στη θέσι του. 'Αξαφνα άκουσε ανάμεσα στα βράχια τσάχαλα, πατημασιές. Με το δεξί του χέρι έπιασε την πιστόλα, το γαργάλι της πιστόλας και περίμενε. Αλλά το χέρι του πάγωσε μονομιάς, γιατί εκείνο που πρόβαλε σε λίγο δεν ήταν άνθρωπος. Ήτανε Νεράιδα. Ταμπουρώθηκε κάπου και με το μάτι περίμενε να την ξεχωρίσει πιο καλά. Η Νεράιδα πέρασε από μπροστά του κι αντίς να του πάρει τη μιλιά του χαμογέλασε κι ο άντρας με το αίμα του, με τα ψαχνά του, με τα κόκκαλά του, κατάλαβε πως ήταν γυναίκα, γλυκειά γυναίκα. Τη σήκωσε με τα χοντρά του χέρια, την πήρε και την έφερε ζαλισμένος στο σπίτι του, όπου την απόθεσε απάνου στη μεγάλη κασέλλα με την αντρομίδα και τα φαντά. Δεν ήξερε να του μιλάει, να του αποκρένεται. Ήξερε μόνο να του χαμογελά κι ο Μαυρομιχάλης δεν ήθελε τίποτ' άλλο για να την κάμει δικιά του, για να σκύψει απάνου της και να τη ρουφήξει, όπως ρουφάνε οι διψασμένοι στον αυλό της βρύσης το νερό.
Αυτή η νια πόμοιαζε με μαλαματόβεργα, ανέβαινε από τα βράχια στο τυροκομείο κι έπαιρνε το τυρί. Δεν είχε τίποτ' άλλο για να ζήσει. Τη πήρε γυναίκα του, έκανε μαζί της πολλά παιδιά κι η Νεράιδα του Γιώργη του Μαυρομιχάλη, όπως τη λέγανε σ' όλα τα χωριά, ρίζωσε και γίνηκε Μανιάτισσα.

Λένε, πως ήτανε κάποια βασιλοπούλα, κάποια πριγκηπέσσα από την Ιταλία, από τη Φραγκιά, που επειδή έπεσε σε μεγάλο κρίμα, έδωσε διάτα ο πατέρας της να τη σκοτώσουνε. Αλλά η μάνα της, που πονούσε το σπλάχνο της, δεν άφισε να γίνει κρίμα. Την έβαλε σ' ένα καράβι κι είπε στον καπετάνιο να την αφήσει στο πιο ξερό, στο πιο γυμνό, στο πιο έρημο μέρος που υπάρχει στη Μεσόγειο κι ο καπετάνιος την άφησε στα βράχια της Μάνης.
Ύστερα από χρόνια, ο πατέρας της, πεθαίνοντας, ένιωσε βάρος στη συνείδησή του γιατί εσκότωσε την κόρη του. Αλλά η μητέρα τον ξαλάφρωσε αποκαλύπτοντας το μυστικό της, τούπε πως την έστειλε με καράβι μακρυά, από κείνα τα χρόνια. Την αναζητήσανε, στείλανε νέο καράβι στη Μάνη κι όταν τη βρήκανε, της είπαν να ξαναγυρίσει στον πατέρα της, που την είχε συχωρέσει, που πρόσμενε τη συχώρεσή της κι αυτός.
Τη συχώρεση του την έστειλε, αλλά δε γύρισε, δε θέλησε να γυρίσει στον τόπο της γιατί είχε πια δεθεί με τον τόπο του αντρός της.

Σ' αυτή τη γυναίκα, στο αίμα αυτής της γυναίκας, λένε πως χρωστούν οι Μαυρομιχαλαίοι την ομορφιά της ράτσας τους.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP