30.9.10

Μεγας Αλεξανδρος



It was as if the dawn broke forth in song

as Alexander lay concealed in Olympias' womb.

The forests of Macedonia rustled in accord,

surrounding Pella's grove at Phillip's castle.

*

The young prince saddled his horse and rode

toward the East,

transforming the world.

Bucephalus strained,

Bucephalus stamped,

Bucephalus struggled

against the youth's strength.

*

The Iliad ran through his dreams,

engrossed ... soon he stood upon the hill of Troy ...

Achilles was near.

We remember Issus Battle, Darius' death,

the battlefield at Gaugamela,

Persepolis reduced to ruins...

Still Susa's fountains add their melodious melody

to the joyous sound of strings and wedding dance,

as Orient's splendor with the legion was entwined.

*

The young man's path led on to the heights of Hindu Kush

where battle he did win, but lost Bucephalus.

*

Babylon, Babylon, Babylon cries silently

for a young son of Greece,

the friend of his youth, Hephaestion,

Iskander even...

*

A king's golden throne is shattered,

scattering stardust through the night for light.

*

For centuries the desert sands remain aglow,

borne within a mind as old as time.

Twilight falls, spreading its glow over the Euphrates,

from whose depths Hellas' legacy emerges,

harbored in the dawn as it breaks forth in song...

***

Ποίημα της Christa Wehner Radeburg
Μεταφρασμένο από τα γερμανικά από την Lynne Kvinnesland
Copyright 1999 Museum of European Art

Εικόνα: Alexander από τον Arno Breker

29.9.10

Αν μας δικαζαν τα παιδια μας...


Έβλεπα, με ανείπωτη ομολογώ θλίψη, ένα βράδυ στην τηλεόραση, παιδάκια ηλικίας οκτώ έως δεκαπέντε ετών, να ακκίζονται τραγουδώντας, μιμούμενα σε κινήσεις και καμώματα κάποια εκμαυλιστικά είδωλα του σύγχρονου – ελληνικού και ξένου – καλλιτεχνικού στερεώματος, συμμετέχοντας σ’ έναν διαγωνισμό της Γιουροβίζιον για ανηλίκους.

Και αναρωτήθηκα, με οργή αλλά και με τρόμο, ως πού μπορεί πια να φτάσει η ζημιά που εμείς οι μεγάλοι προξενούμε στα παιδιά μας;
Πότε, επιτέλους, θα δώσουμε λόγο για τον ασύστολο βιασμό της παιδικής τους ψυχής;
Για την παιδική ηλικία που με εγκληματική ασυνειδησία τους κλέψαμε;
Για την αθωότητά τους που κατακρεουργήσαμε;
Για τα πρότυπα με τα οποία τροφοδοτούμε συνεχώς τα όνειρα και τη δυστυχία τους;
Έβλεπα το πως προσπαθούσαν αυτά τα οκτάχρονα «μη παιδιά» – μεταμφιεσμένα σε μακιγιαρισμένα μικρομέγαλα καλοκουρδισμένα ανθρωπάκια- να παραστήσουν αυτά που έχουν δει να κάνουν κάποιοι μεγάλοι, σε αντίστοιχες συνθήκες, αυτά που κάποιοι ανεγκέφαλοι μεγάλοι τα ώθησαν και τα δίδαξαν να κάνουν, και τα λυπήθηκα.

Αλλά συγχρόνως τρόμαξα. Σκέφτηκα τις άπειρες και απροσδιόριστες, σε αρνητικές επιπτώσεις, προεκτάσεις που μπορεί να έχει για το μέλλον τους η εκμετάλλευση που υφίστανται αυτά τα παιδιά, αφού για στυγνή εκμετάλλευση πρόκειται.

Εκμετάλλευση, με πολλούς και διάφορους τρόπους, από τους εκάστοτε διοργανωτές τέτοιων διαγωνισμών, αλλά και εκμετάλλευση από τους ίδιους τους γονείς που, αναγνωρίζοντας ενδεχομένως κάποιο ταλέντο στο παιδί τους, για ικανοποίηση – τις πιο πολλές φορές – του δικού τους εγωισμού ή κάποιου δικού τους απωθημένου, δεν διστάζουν να εκθέσουν τα παιδιά τους σε τόσο επισφαλείς για το μέλλον τους διαδικασίες και εμπειρίες.

Διότι οι πάντες γνωρίζουν ότι οι συνθήκες, η προβολή, η λάμψη αλλά και οι κίνδυνοι που ενυπάρχουν, όπως και οι συμπεριφορές που διέπουν τον κόσμο του θεάματος, εκτός από το ότι είναι εξουθενωτικά για την παιδική ψυχική και σωματική αντοχή, δημιουργούν ψευδαισθήσεις, σαθρά πρότυπα και αρρωστημένες φιλοδοξίες. Συγχρόνως, προκαλούν ζήλιες, κακίες, ανταγωνιστικές πονηρίες και αβάσταχτες πικρίες και απογοητεύσεις.

Αν σκεφτούμε το πόσο συχνά, εμείς οι μεγάλοι, αδυνατούμε να αξιολογήσουμε σωστά τις ικανότητές μας και να αντιμετωπίσουμε ψύχραιμα και λογικά μια αποτυχία, μπορούμε να φανταστούμε το τι μπορεί να συμβαίνει αντίστοιχα στην ψυχή ενός μικρού παιδιού, που δεν διαθέτει κρίση και ωριμότητα.

Είναι, επομένως, εύκολο να αναλογιστούμε το μέγεθος της τραυματικής εμπειρίας που μπορεί να προκύψει, για όσα από τα παιδιά αυτά δεν θα προκριθούν. Αλλά και όσα θα προκριθούν, πώς θα αντέξουν τα φώτα της δημοσιότητας, τις κολακείες, τις ξαφνικές υλικές απολαβές, τους άγριους ανταγωνισμούς και τις εξουθενωτικές απαιτήσεις για τη συνέχεια; Και ποιός άραγε μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι η συνέχεια; Δεν βλέπουμε πως τα νυμφίδια, τα «ψώνια» και οι νάρκισσοι πολλαπλασιάζονται συνεχώς γύρω μας; Κι ακόμη, πώς μπορούμε να αδιαφορούμε για το ποιό μήνυμα εκπέμπει και ποιά επίδραση θα έχει στη ζωή τους, αλλά και στη ζωή των συνομηλίκων τους, το γεγονός ότι, από τόσο νωρίς, τα παιδιά μας εμποτίζονται με την ιδέα και τη λαχτάρα του να διακριθούν στον χώρο του θεάματος και συγκεκριμένα του τραγουδιού, αφού αυτό αποτελεί πια ύψιστο στόχο και ιδανικό τους;

Το θλιβερό της όλης υποθέσεως δεν είναι ότι υπάρχουν διοργανωτές και γονείς που – με επίγνωση ή και χωρίς αυτήν – εκμεταλλεύονται, είτε το θέλουν είτε όχι, αυτά τα ανυπεράσπιστα παιδιά. Είναι αναμφισβήτητο πια το γεγονός ότι, δυστυχώς, στην εποχή μας, τα ανυπεράσπιστα παιδιά γίνονται, με πολλούς τρόπους, αντικείμενο εκμεταλλεύσεως. Διότι, όπως είναι γνωστό, τα δημοκρατικά δικαιώματα των μεγάλων δεν προϋποθέτουν την ύπαρξη ήθους και δυστυχώς, τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα και δεν ξέρουν πως να διεκδικήσουν και να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.

Το τραγικότερο, επομένως, είναι το ότι, μέσα στη ραθυμία της σύγχρονης ανεκτικότητας που ζούμε, δεν έχει ξεσηκωθεί, όπως θα όφειλε, σύσσωμη η κοινωνία μας εναντίον αυτών των φαινομένων. Πότε και τί δηλαδή πρέπει ακόμα να συμβεί για να φωνάξουμε σταματήστε; Για να συνειδητοποιήσουμε ότι η ανοχή μας αποτελεί συνενοχή; Πότε και σε ποιόν, επιτέλους, θα δώσουμε λόγο εμείς οι μεγάλοι για όλες αυτές τις εγκληματικές ενέργειες και αδιαφορίες εις βάρος των παιδιών μας;

Σκέπτομαι πως, αν μπορούσαν τα παιδιά να στήσουν ένα δικαστήριο όπου θα δίκαζαν εμάς τους μεγάλους για όσα κλέψαμε από τη ζωή τους, με τον τρόπο ζωής που εμείς οργανώσαμε, αλλά και για όσα τα διδάξαμε να κάνουν με σκοπό να καταστρέψουν την παιδική τους ξεγνοιασιά και αθωότητα, θα έπρεπε να μας καταδικάσουν στα πιο φρικτά ισόβια βασανιστήρια. Μήπως όμως αυτό έχει ήδη συμβεί;

Μήπως, δηλαδή, χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει, τα βασανιστήρια αυτά μας τα επιβάλλουν ήδη τα ίδια τα παιδιά μας, με το να μας αναγκάζουν να τα βλέπουμε γύρω μας να αυτοκαταστρέφονται από πρόωρη βουλιμία για τις απολαύσεις των μεγάλων; Με το να νιώθουμε ότι μας λένε, με το παραπονεμένο και, συχνά, άδειο και χαμένο σε τεχνητούς παραδείσους βλέμμα τους, ότι εμείς είμαστε οι ένοχοι; Ότι, εξ αιτίας μας, δεν έχουν βιώσει τις χαρές της ηλικίας τους και ότι εμείς τα σπρώξαμε να μεγαλώσουν αφύσικα, χωρίς να έχουν προλάβει να ωριμάσουν, σε μια απάνθρωπη κοινωνία, χωρίς αξίες και άλλα ιδανικά εκτός από το χρήμα, χωρίς αγάπη και χωρίς Θεό, δηλαδή με απελπισία;

Μερόπη Ν. Σπυροπούλου
Ομοτ. Καθηγήτρια ορθοδοντικής Πανεπιστ. Αθηνών

27.9.10

On line περιοδικο

-κλικ-

26.9.10

Μαθημα Τιμης και Περηφανιας


Νικηταρά –Νικηταρά
Πού ᾽χεις στα πόδια σου φτερά
και στην καρδιά ατσάλι.

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, πιο γνωστός ως Νικηταράς ο Τουρκοφάγος, ήρωας από τους λίγους της Επαναστάσεως του 1821, πέθανε στην (ψάθα) ζητιανεύοντας στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε τις θέσεις στους επαίτες, είχε ορίσει για τον ήρωα- επαίτη μια θέση κοντά στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Ήταν τόση η φτώχεια του σχεδόν τυφλού πλέον στρατηγού- η πολιτεία δεν του είχε δώσει σύνταξη- ώστε δεν είχε χρήματα ούτε για να αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του - εκείνος μπορούσε να αντέξει την πείνα περισσότερο.

Η περιπέτεια του ήρωα έφθασε στα αυτιά πρέσβη Μεγάλης Δύναμης, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του. Έτσι κάποια στιγμή απεσταλμένος της πρεσβείας βρέθηκε στη θέση που ζητιάνευε ο στρατηγός. Μόλις ο Νικηταράς τον αντιλήφθηκε μάζεψε αμέσως το απλωμένο του χέρι! Τι κάνετε στρατηγέ μου; Ρώτησε ο απεσταλμένος. Απολαμβάνω την ελεύθερη πατρίδα! Απάντησε περήφανα ο ήρωας. Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στο δρόμο; Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά αλλά εγώ έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πώς περνάει ο κόσμος. αντέτεινε ο περήφανος Νικηταράς. Είδε και απόειδε ο ξένος και γύρισε να φύγει χαιρετώντας ευγενικά. Φεύγοντας όμως, άφησε να του πέσει ένα πουγγί με χρυσές λίρες ώστε να μην προσβάλει τον πάμφτωχο στρατηγό. Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγγί το ψηλάφισε και φώναξε στον ξένο: Σου έπεσε το πουγγί σου. Πάρτο για να μην το βρει κανείς και το χάσεις!

Περιοδικό Ζωή



Οι πολιτικοί μας έκτοτε είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως στο αντικείμενο.

25.9.10

Αλβανιδα επιτεθηκε σε Eλληνιδα συμμαθητρια της με μαχαιρι


Σε κρίσιμη κατάσταση μεταφέρθηκε αργά το απόγευμα της Παρασκευής στο νοσοκομείο μια 17χρονη μαθήτρια, η οποία τραυματίστηκε σοβαρά από μαχαίρι στην προσπάθειά της να χωρίσει δύο συμμαθήτριές της που καβγάδιζαν έντονα έξω από το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας στο Γαλάτσι.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, το περιστατικό ξεκίνησε, όταν οι δύο φίλες της άτυχης 17χρονης, αλβανικής και ελληνικής καταγωγής αντίστοιχα, άρχισαν να λογομαχούν, εξαιτίας μιας υβριστικής ανάρτησης που έγινε στο Facebook. Ο καβγάς ξεκίνησε έξω από την Γκράβα και κατέληξε έξω από το σπίτι της 17χρονης κοπέλας από την Αλβανία. Κι ενώ όλα έδειχναν ότι η υπόθεση είχε λήξει, η αλβανίδα μαθήτρια ανέβηκε στο σπίτι της, άρπαξε ένα μαχαίρι και στη συνέχεια επιχείρησε να επιτεθεί εναντίον της ελληνίδας, με την οποία τσακωνόταν. Εκείνη την ώρα, μπήκε στη μέση η άτυχη συμμαθήτριά τους, η οποία και δέχθηκε μια μαχαιριά στον πνεύμονα.

Η 17χρονη δράστις συνελήφθη από αστυνομικούς και μεταφέρθηκε στο Τμήμα Ανηλίκων της Ασφάλειας Αττικής, όπου και κρατείται.

24.9.10

Saga: In memory of Ian Stewart

23.9.10

Διαχρονικα διδακτικος Αισωπος


Κάποτε μια αλεπού καυχιόταν για την πονηριά της. Έλεγε στις άλλες αλεπούδες ότι κατέβαινε στο χωριό και ρήμαζε τα κοτέτσια των χωρικών. - Δεν ξέρετε με τι ευκολία κλέβω τα κοτόπουλα από τα κοτέτσια! Τους έλεγε. Κανείς δε με παίρνει είδηση. Έτσι, κάθε βράδυ έχω τον εκλεκτό μεζέ μου! Είσαστε κουτές που δεν ερχόσαστε κι εσείς μαζί μου να χορτάσετε κοτόπουλα. - Πρόσεχε, γιατί καμιά φορά θα σου βγουν ξινά τα κοτόπουλα που τρως! τη συμβούλευαν οι άλλες. - Μη σας νοιάζει, δε φοβάμαι τίποτε εγώ! τους απαντούσε εκείνη. Είμαι πολύ πονηρή και ξεγελώ και τους χωρικούς και τους σκύλους τους.- Πολλές από μας, της είπε μια γριά αλεπού, νομίζουν ότι μπορούν με την πονηριά τους να ξεγελούν τους ανθρώπους. Μα έρχεται η στιγμή που την παθαίνουμε, γιατί οι άνθρωποι είναι πιο έξυπνοι και πιο πονηροί από τα ζώα. - Α, είσαστε πολύ φοβητσιάρες είπε η αλεπού. Εγώ δε φοβάμαι τίποτε Έχω συνηθίσει να τρώγω νόστιμα κοτοπουλάκια και θα συνεχίσω να πηγαίνω στο χωριό. 

Όμως, μια μέρα καθώς πήγαινε στο χωριό να κλέψει κανένα κοτόπουλο πάτησε μια παγίδα, και, χραπ, η παγίδα της υλάκισε την ουρά και της την έκοψε! Η αλεπού το ‘βαλε στα πόδια ουρλιάζοντας από τους πόνους. Έτρεχε, έτρεχε, ώσπου βρήκε ένα ποτάμι. Έχωσε στο νερό την κολοβή ουρά της και ησύχασε από τους πόνους. Όμως… τι θα έλεγε στις άλλες αλεπούδες, όταν θα τη ρωτούσαν τι απόγινε η ουρά της; «Κάτι πρέπει να σκεφτώ», είπε με το νου της. Έφθασε στο δάσος κι όταν την είδαν χωρίς ουρά οι αλεπούδες, άρχισαν να την περιγελούν και να την κοροϊδεύουν. - Τι έγινε η ουρά σου; της είπαν. Τι την έκανες; Γιατί γύρισες κολοβή; Και τότε, εκείνη για να δικαιολογηθεί, τους απάντησε: -Δεν ξέρετε; Η καινούργια μόδα λέει πως πρέπει να είναι κοντές οι ουρές μας! Έτσι γινόμαστε πιο όμορφες! Με βλέπετε εμένα πόσο όμορφη και κομψή έγινα; Τι καθόσαστε, λοιπόν; Κόψτε κι εσείς τις ουρές σας!

Αλλά… ποιος την πίστευε; Ήξεραν όλες πως την ουρά της την είχε κόψει η παγίδα.

Θα μου πείτε τη σχέση έχουν όλα αυτά με τη κυβέρνηση. Σας ενημερώνω πως έχουν και μεγάλη μάλιστα. Βλέπετε η ελληνική κυβέρνηση έπαθε ότι και η αλεπού. Από τη μια με σιγουριά και μεγαλοστομία έλεγε ότι λεφτά υπάρχουν κι από την άλλη βρέθηκε στο ΔΝΤ για να μπορέσει να σώσει ό,τι είχε απομείνει- αν είχε απομείνει κάτι.

Το ΔΝΤ της έκοψε την ουρά ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια που θα της πρόσφερε. Η κουτοπόνηρη αλεπού -κυβέρνηση μην έχοντας το σθένος να ομολογήσει την ήττα της και την αποτυχία-αδυναμία να ανταποκριθεί στις εξελίξεις και να ξελασπώσει η ίδια την ελληνική οικονομία, αποφάσισε να υιοθετήσει τη συμπεριφορά της αλεπούς του Αισώπου. Τί έκανε δηλαδή; Μα προσπαθεί να μας πείσει πως είναι αυτονόητο να σου κόβουν την ουρά και να σε οδηγούν στο καθεστώς τρόικας και μνημονίου γιατί είναι η νέα μόδα...

Γιώτα the gossip girl

22.9.10

Στηριζουμε τους φορτηγατζηδες!


Αυτή τη φορά όλα είναι διαφορετικά!

Αυτή τη φορά στον δρόμο δεν βρίσκονται επαγγελματίες εργατοπατέρες, αλλά η Ελληνική οικογένεια, που βλέπει να της κλέβουν το ψωμί και το μέλλον.

Αυτή τη φορά δεν βλέπεις κουκούλες και κόκκινα ρετάλια με σφυροδρέπανα, αλλά τίμια πρόσωπα εργαζομένων και εκατοντάδες γαλανόλευκες να κυματίζουν.

Αυτή τη φορά, αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

Αυτή τη φορά πρέπει να αντέξουμε!

Αλληλεγγύη στον αγώνα των φορτηγατζήδων!


Γιατί όταν τα παντοπωλεία έκλειναν και οι Έλληνες πήγαιναν υπάλληλοι στις αλυσίδες των πολυεθνικών, που σταδιακά έφερναν “λευκό τυρί Δανίας” και σκόρδα Κίνας, διαλύοντας τον Έλληνα παραγωγό, στέλνοντας τα υπερκέρδη πίσω στα “headquarters”, μείναμε “χαρούμενοι και σιωπηλοί”.

Γιατί τώρα, που τα εισερχόμενα containers από την Κίνα για όλη την Ευρώπη θα πολλαπλασιαστούν στο λιμάνι του Πειραιά, λόγω της συμφωνίας με την Cosco, κάποιοι θέλουν να ρημάξουν τους Έλληνες φορτηγατζήδες για να πάρουν τις χρυσοφόρες μετακινήσεις. Όπως άλλωστε στοχεύουν με τον ΟΣΕ.

Έχεις εσύ Έλληνα κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να πάρεις φορτηγό, όταν "απελευθερωθεί" το επάγγελμα; Ή μήπως θα εμφανιστούν κάποια κονσόρτσιουμ με εκατοντάδες φορτηγά, για να χτυπήσουν τις δουλειές, διαλύοντας τους ιδιώτες;

Και όλοι αυτοί οι μαϊντανοί των καναλιών που βαφτίζουν “μαφία” όσους έχουν 5 άδειες στο όνομα τους μετά από 30 χρόνια δουλειάς, τί θα πουν όταν εμφανιστούν εταιρείες με 500 άδειες; Με έδρες στο εξωτερικό, όπου θα μεταφέρουν και τα υπερκέρδη τους;

Η εξέγερση στην Αργεντινή ξεκίνησε από τους φορτηγατζήδες...


Ε.Ν.ΕΡΓΑ.

21.9.10

20/9/10, Αγιος Παντελεημονας - φωτορεπορταζ

Σήμερα ήταν η μέρα που έσπασε ο φόβος και η -μέχρι τώρα σιωπηλή- πλειοψηφία εμφανίστηκε.

Ετοιμασίες
Διανομή ενημερωτικού υλικού
Το Υπουργείο Προ.Λαθρ. έστειλε άνδρες να επιβλέπουν :Ρ
Η (μοναδική) κάμερα ΜΜΕ ήταν από ...Γαλλικό κανάλι!
Δημιουργείται μόδα... :)
Όχι στον διωγμό των Ελλήνων από τις γειτονιές της Αθήνας!
Υπάρχει ελπίδα σ' αυτήν την γειτονιά
Μετά από δύο χρόνια αγώνων, η εκκλησία επιτέλους παρούσα.
Ομάδα περιφρούρησης
Προσεκτική παρακολούθηση των ομιλιών
Ασφυκτικά γεμάτη η πλατεία

Αναμενόμενα πια, δεν φάνηκαν :Ρ
Η αστυνομία δοκιμάζει να κλείσει το δρόμο στην πορεία
Ο συναγωνιστής σε δράση

Αυτοί οι δρόμοι, αυτές οι γειτονιές...
...ανήκουν μόνο σε Έλληνες!
Στην Αχαρνών γίνεται αντιληπτός ο αριθμός
Τα ΜΑΤ σε ρόλο οδοφράγματος
όσο το μέτωπο είναι προς ...βίλα Αμαλίας
...Όχι αυτή τη φορά.
Η γυναικεία παρουσία εντονότερη από ποτέ
Σύντομα και στην δική σας γειτονιά. ;)

20.9.10

Αθηνα διαμαντοπετρα στης γης το δακτυλιδι...


Όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν στην αντιπολίτευση, έρευνες και ρεπορτάζ για την κατάσταση της Αθήνας παρουσιαζόταν από το Mega. Σήμερα η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη και διαρκώς επιδεινώνεται, αλλά αποκρύπτεται όσο περισσότερο γίνεται. Μερικές "σκούπες" άρχισαν να γίνονται εν όψει δημοτικών εκλογών, αλλά το έργο το έχουμε ξαναδεί. Η παρακμιακή πραγματικότητα της Αθήνας του εγκλήματος, της λαθρομετανάστευσης, της εκπόρνευσης, της εξάρτησης, της νοσηρότητας επανέρχεται συνεχώς δριμύτερη μετεκλογικά. Προσέξτε την σημερινή υπουργό (ανθελληνικής) παιδείας, με τί πολιτικαντισμό μιλά για το πρόβλημα, που ως κυβέρνηση διατηρεί και εξαπλώνει:


Για αυτήν την ακραία κατάσταση, μόνο ακραίες λύσεις υπάρχουν. Και η μοναδική δημοτική υποψηφιότητα που έχει την θέληση και την ικανότητα να τις εφαρμόσει είναι η

19.9.10

ΣΗΜΕΡΑ στις 8μμ

Η πρώτη εκπομπή του νέου προγράμματος του ΡΑΔΙΟ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!


18.9.10

Δυο πολιτικα συστηματα απεναντι στα ζωα

Οι "καλοί δημοκράτες"


Σύμφωνα με οδηγία της Ε.Ε προβλέπονται τα ακόλουθα:

1. Επιτρέπεται η χρήση ζώων σε πειράματα ακόμη και αν αυτό δεν κρίνεται απαραίτητο. Αρκεί η δικαιολογία πως τα πειράματα γίνονται για φαρμακευτικά σκευάσματα
2. Επιτρέπει τη χρήση αδεσπότων σε πειράματα. Τα αδέσποτα θα καταλήγουν στο εξής στα εργαστήρια.
3. Θα είναι δυνατή η επαναχρησιμοποίηση ζώων που έχουν χρησιμοποιηθεί ήδη σε πειράματα και έχουν υποστεί "μόνο μέτριου μεγέθους πόνο και στρες". Πρακτικά αυτό σημαίνει πως ένα ζώο μονάχα νεκρό θα σταματήσει να υφίσταται τα πειράματα!
4. Τα πειράματα μπορούν να γίνονται χωρίς αναισθησία
5. Νομιμοποιούνται τα ηλεκτροσόκ, με στόχο να είναι τα ζώα αβοήθητα και να μην "αντιστέκονται" στα πειράματα...
6. Τα ζώα θα μπορούν να απομονώνονται από τα υπόλοιπα και να έρχονται σε επαφή μονάχα με ανθρώπους.
7. Χωρίς αναισθησία θα γίνονται και οι τομές στον θώρακα για "ερευνητικούς σκοπούς".

Πρόκειται για ανανέωση του περιεχομένου μιας οδηγίας του 1986 (Directive 86/609/EEC), που έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου από τους "ηθικούς" Ευρωπαίους νομοθέτες...
Το γεγονός αποσιωπήθηκε σκοπίμως από τα ΜΜΕ, μια και τέτοια γεγονότα δεν θεωρούνται αρκετά σημαντικά ώστε να τα γνωρίζουμε...

Από την Τρυποκάρυδο

Δείτε και την ελληνική δημοκρατική πραγματικότητα σήμερα: ΕΔΩ.



Οι "κακοί ναζί"


Η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία του Hess και της Πράσινης Πτέρυγας είναι το πολυνομοσχέδιο Reichsnaturschutzgesetz (Νόμος Προστασίας της Φύσης), που ψηφίζεται την 1η Ιουλίου του 1935 και παραμένει σε ισχύ ως το 1976, οπότε και αντικαθίσταται από ΕΛΑΣΤΙΚΟΤΕΡΟ από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας...

Μια από τις εντυπωσιακότερες ενέργειες αυτού του δυναμικού οικολογικού ρεύματος εστιάζεται στα αλλεπάλληλα μέτρα για την προστασία των ζώων. Το 1932 ήδη, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος προτείνει στο Reichstag νομοσχέδιο για την απαγόρευση της ζωοτομίας, δηλαδή των τομών σε ζώντα ζώα για τελετουργικούς ή πειραματικούς σκοπούς, ενώ στις 21 Απριλίου του 1933 σχεδόν αμέσως μετά την άνοδο του κόμματος στην εξουσία, ψηφίζεται το πρώτο σχετικό νομοσχέδιο, που αφορά τη λειτουργία των σφαγείων, απαγορεύοντας τη σφαγή ζώων σε αδιευκρίνιστες ή αμφιλεγόμενες συνθήκες που δεν ελέγχονται από τις αρμόδιες αρχές.

Τη σκυτάλη παραλαμβάνει το υπουργείο Εσωτερικών του ομόσπονδου κρατιδίου της Πρωσίας, που τρεις ημέρες αργότερα, στις 24 Απριλίου, ενεργοποιεί διάταγμα απαγόρευσης της σφαγής ποικιλοθέρμων (κυρίως ερπετών), που ακολουθείται από το διάταγμα απαγόρευσης της ζωοτομίας στις 16 Αυγούστου. Σε ραδιοφωνική εκπομπή στις 28 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός της Πρωσίας, Herman Göring, απειλεί όσους θεωρούν τα ζώα άψυχες ιδιοκτησίες και παραβαίνουν τα διατάγματα, με εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα διατάγματα προστασίας ζώων στην Πρωσία εκδίδονται με σαρωτικό ρυθμό, περιορίζοντας τη δράση των κυνηγών, απαγορεύοντας την παγίδευση ζώων για εμπορικούς σκοπούς, τον βρασμό ζωντανών οστρακόδερμων (όπως αστακών) ή και οριοθετώντας με συγκεκριμένο τρόπο τη χρήση πετάλων, ώστε να αποφεύγεται ο πόνος και ο τραυματισμός του ζώου! Σε μια εξωφρενική κίνηση παραδειγματισμού, συλλαμβάνεται και καταλήγει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για αναμόρφωση, ο αρχιμάγειρος εστιατορίου πολυτελείας στο Βερολίνο, που καταγγέλλεται ότι αποκόπτει σκέλη από ζωντανούς βατράχους!

Στις 24 Νοεμβρίου του 1933 ψηφίζεται, σε ομοσπονδιακό πλέον επίπεδο, το νομοσχέδιο Reichstierschutzgesetz (Νόμος Προστασίας των Ζώων) που, μεταξύ άλλων, απαγορεύει την κακομεταχείριση των ζώων, τη χρήση τους σε κινηματογραφικές παραγωγές ή άλλα δημόσια θεάματα που ενδεχομένως προκαλούν πόνο και προβλήματα στην υγεία τους και καταργεί τη διάκριση μεταξύ οικόσιτων και αγρίων ζώων. Οι δύο υπεύθυνοι της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του υπουργείου Εσωτερικών, Clemens Giese και Waldemar Kahler, που σχεδιάζουν και καταθέτουν το νομοσχέδιο, εξηγούν το νομικό σκέλος του σκεπτικού τους, τονίζοντας ότι στόχος του νομοσχεδίου είναι να προστατευθεί το ζώο για χάρη του εαυτού του (και όχι για χάρη του ανθρώπινου συμφέροντος απ' αυτό), μετατρεπόμενο σε υποκείμενο προστασίας πέραν όλων των ορίων των υπαρχουσών διατάξεων. Διευκρινίζεται πως νομικά υποκείμενα, σύμφωνα με τις νέες διατάξεις του νομοσχεδίου, είναι όλα τα έμβια όντα με τη γενική έννοια του όρου και όσα βιολογικά χαρακτηρίζονται ζώα, χωρίς διάκριση οικόσιτου, κατοικίδιου ή αγρίου, χωρίς οριοθέτηση ανώτερου και κατώτερου, χρησίμου ή επικινδύνου για τον άνθρωπο.

Στις 23 Φεβρουαρίου του 1934, το υπουργείο Εμπορίου και Απασχόλησης της Πρωσίας εισάγει με διάταγμα την υποχρεωτική αγωγή των νόμων περί προστασίας των ζώων και του περιβάλλοντος στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ακολουθεί, στις 3 Ιουλίου, το διάταγμα περιορισμού της δράσης των κυνηγών, ενώ μετά τη διεθνή διάσκεψη για την προστασία των ζώων στο Βερολίνο το 1934, εισάγονται σε ομοσπονδιακό επίπεδο, τα διατάγματα απαγόρευσης σφαγής ποικιλοθέρμων και υποχρεωτικής αγωγής των νόμων για την προστασία των ζώων, με την εισαγωγή και της οριοθέτησης προστατευόμενων περιοχών για την προστασία των υπό εξαφάνιση ειδών.

17.9.10

Δωρεαν ελληνικα βιβλια απο το


Το Project Gutenberg, που ιδρύθηκε το 1971, είναι μια εθελοντική προσπάθεια για την ψηφιοποίηση των βιβλίων (αλλά και γενικότερα πολιστικών έργων) που δεν έχουν πια πνευματικά δικαιώματα (public domain) και την ευρύτερη δυνατή διάθεσή τους ως e-books σε μια σειρά από ανοιχά πρότυπα αρχείων. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το Δεκέμβριο του 2009 το Project Gutenberg είχε 32,000 αντικείμενα στη συλλογή του.

Μέσα σε αυτά, υπάρχουν 99 βιβλία στα ελληνικά, τα οποία είναι διαθέσιμα για δωρεάν κατέβασμα σε μια σειρά από διαφορετικά είδη αρχείων, με συνηθέστερα τα TXT, HTML, ePUB και Mobipocket. Πολλά βιβλία είναι παλιότερες μεταφράσεις Αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, ενδιαφέρουσες και διαθέσιμες σήμερα μόνο σε πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες. Υπάρχουν επίσης μια σειρά απο κλασικούς Νεοέλληνες λογοτέχνες. Για παράδειγμα, μπορείτε να βρείτε την πάντα επίκαιρη και απολαυστική Πάπισσα Ιωάννα του Εμμανουήλ Ροΐδη, Το Ταξείδι μου του Γιάννη Ψυχάρη ή την "κωμωδία εις πέντε πράξεις" Βαβυλωνία "ή κατά τόπους διαφθορά της ελληνικής γλώσσης" του Δημητρίου Βυζάντιου.

Το κατέβασμα είναι βέβαια δωρεάν, αλλά, ειδικά αν κατεβάσετε αρκετά βιβλία, θα σας συνιστούσα να κάνετε μια δωρεά στο Project Gutenberg μέσω PayPal για να στηρίξετε αυτήν την εθελοντική προσπάθεια (οδηγίες στη σελίδα του Project). Όπως λέγεται και για το ελεύθερο λογισμικό, free as in "freedom" not free as in "free beer".

Ηλεκτρονικός Αναγνώστης

16.9.10

Internet is for porn?


Τα αγόρια που εκτίθενται σε πορνογραφικό υλικό είναι πιθανότερο να εμπλακούν σε ευκαιριακό σεξ και λιγότερο πιθανό να δημιουργήσουν επιτυχημένες σχέσεις όταν μεγαλώσουν, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη σε 12 χώρες. Στην έρευνα, επίσης, βρέθηκε πως τα νεαρά αγόρια που βλέπουν πορνό έχουν την τάση περισσότερο να πιστεύουν πως δεν είναι κακό να «βάζουν κάτω» με το ζόρι μια κοπέλα ή να την παρενοχλούν σεξουαλικά...

Υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία από όλο τον κόσμο που λένε πως η πορνογραφία έχει αρνητικές συνέπειες στα άτομα και τις κοινωνίες, αφού γνωρίζουμε πως διαμορφώνει τη σεξουαλική γνώση. Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν πως αυτό είναι καλό. Όμως, η πορνογραφία είναι πολύ κακός σεξουαλικός παιδαγωγός, γιατί δείχνει το σεξ με μη ρεαλιστικό τρόπο και δεν προβάλλει την οικειότητα, την αγάπη, την επαφή και τον ρομαντισμό, ενώ συχνά είναι πολύ πωρωμένη και επιθετική στις απεικονίσεις των γυναικών. Δεν σημαίνει, βέβαια, πως κάθε νέος άνθρωπος θα πάει να βιάσει κάποιον άλλον/άλλη, αλλά αυξάνει τις πιθανότητες αυτό να συμβεί.

Αντίστοιχη έρευνα στη Βρετανία αναφέρει πως το 60% των αγοριών κάτω των 16 ετών έχει εκτεθεί σε πορνογραφία, ακουσίως ή εκουσίως. Η μέση ηλικία στην οποία πρωτοείδαν πορνογραφία έχει «πέσει» στα 11 από τα 15 σε λιγότερο από μία δεκαετία, ενώ η μέση χρονική διάρκεια που παρακολουθούν πορνογραφία στο Internet είναι 90 λεπτά την εβδομάδα. Για την εν λόγω έρευνα, οι ερευνητές ανέφεραν πως είχαν μια περίπτωση στο Δυτικό Λονδίνο ενός αγοριού το οποίο στην πρώτη δημοτικού έφερνε φωτογραφίες στο σχολείο και τις αναπαριστούσε στο διάλειμμα… Όταν επισκέφθηκαν το σπίτι του, ο πατέρας «κατέβαζε» το υλικό και υπήρχε παντού σε όλο το σπίτι.

Είναι τέτοια η διεθνής διασπορά της πορνογραφίας στο Διαδίκτυο που οι νέοι στην Ασία και τις αφρικανικές χώρες βλέπουν τις λευκές ξανθές γυναίκες στην οθόνη κι έπειτα κοιτούν τις τουρίστριες σαν αντικείμενα του σεξ.

Εισερχόμαστε σε μία περίοδο ηθικού πανικού κι αυτό είναι ένα μέρος του. Τα παιδιά δεν διαπαιδαγωγούνται σεξουαλικά στο σπίτι και το σεξουαλικό υλικό στο Internet μπορεί ακόμα και να τα βοηθήσει στη διαπαιδαγώγησή τους, διαστρεβλώνοντας κάθε φυσικότητα στο σεξ. Το Internet είναι ένας τρόπος να είναι κανείς εξαρτημένος από το σεξ, αλλά δεν είναι αυτό που προκαλεί την εξάρτηση. Τα παιδιά δεν βλέπουν πορνογραφία για ικανοποίηση, αλλά το κάνουν γιατί βαριούνται και γιατί δεν έχουν επιτήρηση. Συχνά, όταν τα παιδιά βλέπουν πιο ακραίο πορνογραφικό υλικό, το κάνουν για «μαγκιά», για να γελάσουν και να πουν πόσο αηδιαστικό ήταν, χωρίς βέβαια να γνωρίζουν πως αυτό ασυνείδητα καταγράφεται και μπορεί να έχει επιπτώσεις στη μετέπειτα ψυχοσεξουαλική τους ανάπτυξη. Αυτό, βέβαια, δεν οφείλουν να το γνωρίζουν τα παιδιά και να είναι μέλημά τους, αλλά οι γονείς τους.


Πενταπόσταγμα

15.9.10

Diamada Galas: Orders from the dead

Αφιερωμένο στους νεκρούς της Καταστροφής της Σμύρνης


Ως Kαταστροφή της Σμύρνης αναφέρονται τα γεγονότα της σφαγής του ελληνικού και αρμενικού πληθυσμού της Σμύρνης από τους Τούρκους, καθώς και της πυρπόλησης της πόλης, που συνέβησαν το Σεπτέμβρη του 1922. Η καταστροφή άρχισε 7 ημέρες μετά την αποχώρηση και του τελευταίου ελληνικού στρατιωτικού τμήματος από την Μικρά Ασία, με την είσοδο των ατάκτων του Κεμάλ Ατατούρκ στην πόλη.

Η φωτιά κατέκαψε όλη την πόλη, εκτός από την μουσουλμανική και την εβραϊκή συνοικία, και διήρκεσε από τις 13 έως τις 17 Σεπτεμβρίου του 1922.

Πρωτότυπη εκτέλεση και φωνητικά από την Diamanda Galas.Cover version από τους Rotting Christ από το δίσκο "Aealo" (2010).

14.9.10

Για μια καθαρη Αθηνα


13.9.10

Γαλλια: Κατασκηνωση Εθνικης Ταυτοτητας 2010

12.9.10

Οι κοινωνικες επιπτωσεις των αμβλωσεων


Οι κοινωνικές επιπτώσεις των αμβλώσεων σχετίζονται με τη σημασία τους ως κοινωνικού φαινομένου και ως βιώματος, τόσο σε επίπεδο μικρο-κλίμακας (όπως π.χ. πρόσωπα, οικογένεια, γειτονιά), όσο και σε επίπεδο μακρο-κλίμακας (όπως π.χ. ευρύτερη κοινωνία, νομός, περιφέρεια, κράτος, έθνος).

Μια περιεκτική αναφορά των επιπτώσεων στον κοινωνικό ιστό μιας χώρας σε μικρο-κλίμακα περιλαμβάνει, χωρίς να εξαντλείται, τα εξής:

* Ύπαρξη ανθρώπων με κάποια συμπλέγματα (γυναικών που υφίστανται την άμβλωση, ανδρών που συμπαρασύρουν, εξωθούν, και συμμετέχουν σε αυτήν, και ιατρών που την πραγματοποιούν), γεγονός που τους περιορίζει ή διαταράσσει τις σχέσεις με τον εαυτό τους - τη συνείδηση -. με τους συνανθρώπους και ευρύτερα με την κοινωνία (θεσμός γάμου, εκκλησίας - κράτους),
* Επιβάρυνση -διά βίου- των υπολοίπων παιδιών της οικογένειας (που τους επέτρεψαν οι γονείς τους να γεννηθούν) με ένα αδιαφοροποίητο αίσθημα ενοχής (γιατί αυτά γεννήθηκαν), χωρίς να μπορούν να το εξηγήσουν, που ωστόσο είναι υπαρκτό και δεσμεύει μέρος του δυναμικού τους από την καθημερινή ζωή, στο σχολείο, στη δουλειά,
* Περιορισμένη δυνατότητα των γυναικών που έχουν υποστεί άμβλωση αλλά και των υπολοίπων φορέων και ατόμων που συμβάλλουν με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτήν, για πλήρη, ουσιαστική και ενεργό συμμετοχή στην κοινωνική ζωή, χωρίς "κρατούμενα", (πικρίες, πιθσνό φθόνο, αίσθημα αναξιότητας ή ανεπάρκειας, μαρασμό, κλπ.),
* Άμβλυνση της λειτουργίας της συνειδήσεως ως παράγοντος ηθικής απαρτίωσης του προσώπου και πιθανή αναστολή των μηχανισμών αυτο-ελέγχου και κατεύθυνσης στη ζωή.

Σε επίπεδο μακρο-κλίμακας, κοινωνίες, όπως η ελληνική, που έχουν ήδη υψηλά ποσοστά αμβλώσεων που επιχορηγούνται μάλιστα από το κράτος, υφίστανται κολοσσιαίες επιπτώσεις από την διαδεδομένη αυτή πρακτική. Μερικές επιπτώσεις είναι ενδεικτικά:

* Η στέρηση του έθνους από νέους πολίτες του με αποτέλεσμα τη μείωση του πληθυσμού και τη γήρανσή του, με συνέπειες τόσο στη μείωση της συμβολής στον ασφαλιστικό τομέα όσο και στον τομέα της άμυνας της χώρας,
* Η καλλιέργεια κλίματος "κοινωνικής πώρωσης" και γενικευμένης αδιαφορίας για τη στάση μιας ολόκληρης κοινωνίας απέναντι στο αγαθό της ζωής (που μπορεί να οδηγήσει και σε μια γενικευμένη παραβατικότητα ως κανόνα ζωής),
* Η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τη ζωή του πιο αδύναμου ανθρώπου: του εμβρύου,
* Η προώθηση ενός "κοινωνικού δαρβινισμού" που επιτρέπει σε κάποιους να αποφασίζουν ποιοι να γεννιούνται και ποιοι όχι, εξέλιξη που γυρίζει χιλιάδες χρόνια πίσω τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και προβάλλει απειλητικά ως ζοφερή πραγματικότητα στο σήμερα των Ελλήνων,
* Η αλλοίωση των παραδοσιακών ελληνικών αξιών της γεναιότητας και του ηρωισμού στην αντιμετώπιση των δυσκολιών του, του κοινοτισμού (όλοι ενδιαφέρονται για όλους) και στροφή σε μια εγωκεντρική θεώρηση και βίωση της ζωής ("εγώ είμαι το κέντρο του κόσμου, κάνω ό,τι θέλω και αυτό δεν σας αφορά"),
* Η καλλιέργεια της συλλογικής μαλθακότητας αντί της ανταγωνιστικότητας,
* Η στέρηση του πληθυσμού από πολύτιμους οικονομικούς πόρους που αντί να διατίθενται για εκτρώσεις, θα μπορούσαν να προσφερθούν για την στήριξη της οικογένειας γενικά και της μητρότητας ειδικά.

M.S.W. Ομότιμος Καθηγήτρια Τ.Ε.Ι.

11.9.10

Η πολιτικη προπαγανδα σαν ηθικο καθηκον


Πολλοί απο εμάς πρέπει να μάθουν την φύση και την σημασία της πολιτικής προπαγάνδας. Συχνά ακούγεται η άποψη οτι δεν πρέπει και δεν μπορείς να "βομβαρδίζεις" τον κόσμο με πολιτική προπαγάνδα.

Διαβάστε ένα διαχρονικό κείμενο, για την αναγκαιότητα της πολιτικής προπαγάνδας των Ιδεών μας παντού και πάντα, στην Ιδεολογική μας Βιβλιοθήκη.

10.9.10

Τα μωρα ενος ειδους που χανεται

9.9.10

Μπλουζακια για εμας

Στη ΝΕΑ ΣΠΑΡΤΗ επιτέλους
και γυναικεία σχέδια/κοψίματα στα νέα μπλουζάκια!

Η ρούνα της Ζωής
Οι 4 Αρετές κατά τον Νίτσε
Gott Mit Uns

8.9.10

Η ισλαμοποιηση της Γαλλιας


Παρασκευή στο Παρίσι. Μια κρυφή κάμερα δείχνει δρόμους που έχουν κλείσει τεράστια πλήθη μουσουλμάνων που προστατεύονται από ιδιωτική εταιρία σεκιούριτι. Όλα αυτά είναι παράνομα στη Γαλλία: η δημόσια λατρεία, το να μπλοκάρεις δρόμους, και η ιδιωτική ασφάλεια. Αλλά στους Γάλλους αστυνομικούς έχουν δοθεί εντολές «να μην παρέμβουν». Αυτό δείχνει ότι ακόμη και αν κάποιοι στην γαλλική κυβέρνηση θέλουν να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στους Μουσουλμάνους και να απαγορεύσουν την μπούρκα, άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες συνεχίζουν να παρέχουν στο Ισλάμ ένα προνομιακό καθεστώς.

Ένας συνηθισμένος Γάλλος πολίτης, βλέποντας την συνεχιζόμενη ισλαμοποίηση του Παρισιού, αποφάσισε ότι ο κόσμος πρέπει να δει τι συμβαίνει στην πόλη του. Χρησιμοποίησε μια κρυφή κάμερα για να ανεβάσει μετά τα βίντεο στο YouTube. Έχει δεχθεί απειλές κατά της ζωής του και έτσι χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Maxime Lepante".


Η κάμερά του δείχνει ότι οι μουσουλμάνοι «μπλοκάρουν τους δρόμους τοποθετώντας διάφορα εμπόδια. Μετά προσεύχονται στο έδαφος. Και οι κάτοικοι εκείνης της περιοχής δεν μπορούν να βγουν από τα σπίτια τους, ούτε να μπούνε στα σπίτια τους κατά τη διάρκεια αυτών των προσευχών." «Οι μουσουλμάνοι που καταλαμβάνουν αυτούς τους δρόμους δεν έχουν καμία εξουσιοδότηση. Δεν πηγαίνουν πρώτα στην αστυνομία, κι έτσι αυτό που κάνουν είναι εντελώς παράνομο», λέει. Έτσι στους μουσουλμάνους που καταλαμβάνουν τον δρόμο, έχουν χορηγηθεί, ‘ανεπίσημα’, δικαιώματα που δεν έχουν δοθεί σε καμία χριστιανική ομάδα, σύμφωνα με την Γαλλική ‘Laicite’ (‘λαϊκότητα’), ή το κοσμικό κράτος δικαίου της Γαλλίας. "Υποστηρίζεται ότι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να μοιραστούν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, όποιες και αν είναι αυτές," εξηγεί ο Lepante. «Ωστόσο, θα πρέπει την ελευθερία αυτή να την ασκούν στα σπίτια ή στα τζαμιά, στις συναγωγές, στις εκκλησίες και ούτω καθεξής."

Μερικοί λένε ότι οι μουσουλμάνοι πρέπει να προσεύχονται στο δρόμο, επειδή είναι πολλοί και χρειάζονται ένα μεγαλύτερο τζαμί. Αλλά ο Lepante έχει παρατηρήσει αυτοκίνητα που προέρχονται από άλλες περιοχές του Παρισιού, και πιστεύει ότι πρόκειται για μια εβδομαδιαία επίδειξη της αυξανόμενης δύναμης των μουσουλμάνων. "Πηγαίνουν εκεί για να αποδείξουν ότι μπορούν να καταλάβουν ορισμένους γαλλικούς δρόμους, για να αποδείξουν ότι μπορούν να κατακτήσουν ένα μέρος της γαλλικής επικράτειας», είπε.

Αν η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ισλαμική μέλλον, ένας Ρώσος συγγραφέας έχει γράψει ήδη γι 'αυτό. Το μυθιστόρημα ονομάζεται «Το Τζαμί της Παναγίας των Παρισίων 2048» ("The Mosque of Notre Dame, 2048"), που είναι μπεστ σέλερ στη Ρωσία, αλλά όχι και στη Γαλλία. Ο Γάλλος εκδότης Jean Robin, λέει ότι τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης αγνόησαν επίτηδες το βιβλίο, επειδή το θεώρησαν «μη πολιτικά ορθό». «Το Ισλάμ θεωρείται ότι είναι η θρησκεία των φτωχών ανθρώπων, έτσι δεν μπορείτε να πείτε τίποτε για τους φτωχούς ανθρώπους. Είσαι λάθος, αλλιώς, είσαι φασίστας»,εξηγεί ο Robin. Το βιβλίο περιγράφει ένα σκοτεινό μέλλον, όταν η Γαλλία έχει γίνει ένα μουσουλμανικό έθνος, και ο περίφημος καθεδρικός ναός έχει μετατραπεί σε τζαμί. Το αν αυτό το σενάριο είναι ακραίο εξαρτάται από ποιον ρωτάτε. Οι μουσουλμάνοι λέγεται ότι δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 10 τοις εκατό του πληθυσμού της Γαλλίας, αν και κανείς δεν ξέρει στα σίγουρα πόσοι είναι, διότι το γαλλικό δίκαιο απαγορεύει τις μετρήσεις του πληθυσμού με βάση τη θρησκεία. Αλλά το ποσοστό των γεννήσεων των μουσουλμάνων είναι σημαντικά υψηλότερο από ό, τι στους γηγενείς Γάλλους. Ορισμένοι μουσουλμάνοι άνδρες εφαρμόζουν την πολυγαμία, κι έτσι αποκτούν παιδιά από κάθε επιπλέον γυναίκα, ενώ λαμβάνουν και τα επιδόματα της πρόνοιας.


"Το πρόβλημα με το Ισλάμ είναι κάτι περισσότερο από ένα πρόβλημα αριθμών", δήλωσε ο Γάλλος φιλόσοφος Radu Stoenescu, εμπειρογνώμονας του Ισλάμ που παρευρίσκεται σε συζητήσεις με μουσουλμάνους ηγέτες στη γαλλική τηλεόραση. "Το πρόβλημα είναι πρόβλημα αρχών. Υπάρχει ένα ερώτημα που αιωρείται. Είναι το Ισλάμ μια ιδεολογία ή απλά μια θρησκεία;" «Δεν έχει σημασία πόσοι είναι», πρόσθεσε. "Το πρόβλημα είναι οι άνθρωποι που ακολουθούν το Ισλάμ. Βρίσκονται κατά κάποιο τρόπο σε ένα πολιτικό κόμμα, το οποίο έχει μια πολιτική ατζέντα, η οποία σημαίνει ουσιαστικά την εφαρμογή της Σαρία και τη δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους."

Από τη δεκαετία του 1980 μέχρι πρόσφατα, το να κριτικάρεις το Ισλάμ ή να είσαι αντίθετος με το Ισλάμ, θεωρήθηκε ένα κοινωνικό ταμπού, και έτσι η κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης συνέβαλαν αποτελεσματικά στην εξάπλωση του Ισλάμ σε όλη τη Γαλλία. «Περιμέναμε να προσαρμοστεί το Ισλάμ στη Γαλλία, αλλά είναι η Γαλλία που προσαρμόζεται στο Ισλάμ», δήλωσε ο Ρόμπιν.
"Αυτός που αντιτίθεται στη μαντήλα, αντιτίθεται στο Ισλάμ"

Σχετικά με την αντιπαράθεση για την μπούρκα, μία μουσουλμάνα της Γαλλίας είπε σε έναν ρεπόρτερ ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να σέβονται την μουσουλμανική ενδυμασία. Μία γυναίκα στο Παρίσι που φορά μαντίλα είπε ότι «το πέπλο είναι μέσα στο Κοράνι» και «εμείς υποτασσόμαστε μόνο στον Θεό και σε κανένα άλλο». Το γαλλικό κοινοβούλιο αναμένεται να συζητήσει το νόμο για την μπούρκα, το Σεπτέμβριο. Ο Jean-Francois Cope, πρόεδρος του κόμματος «Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα», προειδοποιεί τη Δύση και την Αμερική. "Βλέπετε, δεν μπορούμε να αποδεχτούμε να εξαπλώνεται μία τέτοια πρακτική, επειδή δεν είναι συμβατή με τη ζωή μίας σύγχρονης κοινωνίας," είπε. "Και αυτό το ερώτημα δεν είναι μόνο ένα γαλλικό ερώτημα. Θα πρέπει όλοι να αντιμετωπίσετε αυτή την πρόκληση."


Αλλά ακόμα και αν πολλοί κυβερνητικοί ελίτ στη Γαλλία δεν δείχνουν να είναι αρνητικοί με το Ισλάμ, οι άνθρωποι όμως στους δρόμους όλο και περισσότερο είναι. Μερικοί έχουν βαρεθεί βλέποντας την αυξανόμενη ισλαμοποίηση της Γαλλίας. Έχουν ξεκινήσει δημόσιες εκδηλώσεις με χοιρινό και κρασί, ή κοκτέιλ πάρτι στο δρόμο. Είναι πατριωτικές διαδηλώσεις που έχουν ως στόχο να αντεπιτεθούν στο Ισλάμ.

Κόκκινος Ουρανός

6.9.10

Θαλεια Φλωρα-Καραβια, η ζωγραφος των πολεμων μας

Στο μέτωπο Εμίν Αγά, κατά τις μάχες απελευθέρωσης των Ιωαννίνων, το 1912
Η Θάλεια Φλωρά ήταν μία από τις πρωτοπόρους ελληνίδες ζωγράφους. Γεννήθηκε στη Σιάτιστα το 1871 και το 1874 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Κωνσταντινούπολη, όπου σπούδασε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο. Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε για ένα χρόνο σαν δασκάλα, η κλίση της όμως στην ζωγραφική την έκανε να προσπαθήσει να σπουδάσει ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), αλλά το ίδρυμα αρνήθηκε να την δεχθεί επειδή επρόκειτο για γυναίκα. Έτσι, πήγε το 1895 στο Μόναχο, όπου σπούδασε σε ιδιωτικές σχολές και μαθήτευσε κοντά στον Νικόλαο Βώκο, τον Γεώργιο Ιακωβίδη, τον Νικόλαο Γύζη, τον Anton Azbe, τον Walter Thor και άλλους της μεγάλης "σχολής του Μονάχου". Το 1898 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, γύρισε όμως και πάλι στο Μόναχο, όπου παρέμεινε ως το 1900. 
Η κιθαρωδός
Μετά την επιστροφή της εξακολούθησε να ταξιδεύει σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και το 1907, σε ένα ταξίδι της στην Αίγυπτο, γνώρισε και παντρεύτηκε το δημοσιογράφο και εκδότη της ελληνικής εφημερίδας Εφημερίς, Νικόλαο Καραβία. Παραμένοντας στην Αλεξάνδρεια επί τριάντα συνολικά χρόνια, ανέπτυξε πλούσια καλλιτεχνική δραστηριότητα και ίδρυσε Καλλιτεχνική Σχολή που διηύθυνε η ίδια, με σημαντική απήχηση στην τότε ελληνική παροικία της πόλης..
Μπιζάνι
Κατά την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων, ακολούθησε τον Ελληνικό Στρατό στις εκστρατείες του, ως ανταποκρίτρια της εφημερίδας που εξέδιδε ο σύζυγός της, και απεικόνισε πάμπολλα πολεμικά στιγμιότυπα σε σχέδια με κάρβουνο, κιμωλία και παστέλ. Τις εμπειρίες της από τα γεγονότα της εποχής εκείνης τις περιέγραψε αργότερα στο βιβλίο της "Εντυπώσεις από τον πόλεμο του 1912-1913: Μακεδονία-Ήπειρος" (τυπ. Μωυσιάδου-Μάρδα, Αθήνα 1936). Ακολούθησε επίσης τον Ελληνικό Στρατό στην Μικρά Ασία (1918–1922), αλλά και στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940–1941.

Πέρα από τις πολεμικές απεικονίσεις, η Φλωρά-Καραβία έγινε εξίσου γνωστή και για τα πορτρέτα της. Ανάμεσα στις διασημότητες που σχεδίασε συμπεριλαμβάνονται ο ποιητής Κ. Π. Καβάφης, η συγγραφέας Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ο Ιωάννης Μεταξάς, κ.ά.. Γενικώς, το έργο της Φλωρά-Καραβία εντάσσεται στην λεγόμενη «ακαδημαϊκή Σχολή του Μονάχου», αλλά οι πίνακές της έχουν πολύ από το φως και το χρώμα που χαρακτηρίζει τους ιμπρεσιονιστές. Στα τελευταία της έργα μετά τον πόλεμο, δείχνει ότι προσπέρασε και τον ιμπρεσιονισμό, για να στραφεί προς τον εξπρεσιονισμό. Ασχολήθηκε επίσης με την εικονογράφηση λογοτεχνικών κειμένων και φιλοτέχνησε τα λαχεία του Εθνικού Στόλου.
Εύζωνος επίστρατος
Για το έργο και τη δράση της τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών το 1945 και με το Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας το 1954. Πέθανε πλήρης ημερών στην Αθήνα το 1960.

Έργα της εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, στην Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων, στην Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ (Μέτσοβο), και αλλού.


Βιβλιογραφία

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP