31.8.10

Εδω ο κοσμος καιγεται και οι φιλανθρωποι...


Διαβάζω ότι ο Λουκιανός Κηλαηδόνης επρόκειτο να δώσει χθες (30/08/10) συναυλία για τα παιδιά της Αφρικής, στο φράγμα της Θέρμης. Σκοπός της συναυλίας είναι να ενισχυθεί η Μ.Κ.Ο. «Ελληνική Δράση Αφρικής». «Ιδρύτριά της» σύμφωνα με την ιστοσελίδα «είναι η Μέρω Κεσσεσίογλου, πρόξενος στην Ελλάδα της Ακτής του Ελεφαντοστού και υπεύθυνη για θέματα αντιμετώπισης του AIDS και της πείνας σ’ όλη την ήπειρο.» Η κυρία Κεσσεσίογλου «ίδρυσε 9 νοσοκομεία, ένα ορφανοτροφείο, ένα σχολείο, εξόπλισε 30 Κέντρα Υγείας και υλοποίησε 70 αναπτυξιακά προγράμματα, μέσω των οποίων ιδρύθηκαν 70 συνεταιρισμοί με 3.000 γυναίκες, οι οποίες πέτυχαν να αυξήσουν το μηνιαίο τους εισόδημα.»

Καλά τη γαζώνουν λοιπόν οι παροικούντες την Αφρική, αλλά εδώ; Δεν έχει πάει η κυρία Κεσσεσίογλου καμιά βόλτα κατά το Πέραμα που ζουν ακόμα συμπατριώτες μας σε τσίγκινα παραπήγματα; Δεν περνάει από το κέντρο της Αθήνας που πεθαίνουν οι συμπολίτες μας στα πεζοδρόμια σαν τις μύγες από τα ναρκωτικά που τους προμηθεύουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι μαύροι που εκείνη φροντίζει –καλοπροαίρετα, είμαι σίγουρη- να μην πεθάνουν από την πείνα και από το AIDS; Και ποιος φρόντισε ποτέ στην Ελλάδα τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τις μονογονεϊκές οικογένειες, τους πολύτεκνους, τα χιλιάδες θύματα των λαθρομεταναστών, τους συνταξιούχους, τους νέους, τα παιδιά μας και τόσους άλλους;

Θα πρέπει σίγουρα λοιπόν να ξαναμάθουμε ελληνικά, σωστά ελληνικά και να επανεντάξουμε στο λεξιλόγιό μας τη λέξη «αξιοπρέπεια». Κοινώς «τσίπα». Να μην είμαστε προστάτες του κάθε άγνωστου νέγρου, παρά του ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΑΣ. Και για όσους επικαλούνται, όντας άθεοι οι ίδιοι βέβαια, τον Χριστιανισμό, να μάθουμε να τους λέμε να μην διαβάζουν ανάποδα τις Γραφές. Ο Χριστός μίλησε για τον πλησίον και όσοι γνωρίζουν Ελληνικά, γνωρίζουν και τι σημαίνει αυτό.

Μάρω Δαγρέ



ΣΗΜ. ΜΓ: Στις φωτογραφίες:
- Από τηλεοπτικό αφιέρωμα στο πρόσωπό της, η πάμπλουτη ...φύλαρχος της αφρικάνικης φυλής Ανί Μπαλί, πρόξενος της Ακτής του Ελεφαντοστού στην Ελλάδα, κόρη μεγάλου ευεργέτη της Πόλης και της ...Ιερουσαλήμ, η πολυβραβευμένη από το κρατικό και διεθνές σύστημα φιλάνθρωπος.
- Στην Αφρική, μπροστά σε κτίριο που έχτισε η ΜΚΟ της, με γυναίκες και άντρες που βοηθά και παιδιά που "υιοθετεί", δίνοντάς τους αρχαιοελληνικά(!) ονόματα και μαθαίνοντάς τους ελληνικά.

Η κυρία Μέρω Κεσσεσίογλου, που φροντίζει - με την βοήθεια διαφόρων χορηγών - να εξοικειωθούν με την Ελλάδα οι υποσαχάριοι πληθυσμοί, ώστε αν αποφασίσουν να μεταναστεύσουν, να την προτιμήσουν.

30.8.10

Η καταστροφη της Σμυρνης



ΘΑ ΜΕ ΔΙΚΑΣΕΙ

Θα με δικάσει ο κούκος και τ' αηδόνι
μα στην Αγιάσο σταυρουδάκι μου χρυσό
τις νύχτες που θα πέφτει άσπρο χιόνι
οι Τσέτες θα κρεμάνε το Χριστό.

Στον ουρανό που κάναμε ταβάνι
δε βλέπουμε τις νύχτες ξαστεριά
κουρσάροι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι
μας πούλησαν για γρόσια και φλουριά.

Στην Τροία μεγαλώνουνε τα στάχυα
και στην Αγιάσο σε μιαν έρημη εκκλησιά
ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα
το χάρο να φοράει θαλασσιά.

Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου


Για τους συναγωνιστές. Για τις συναγωνίστριες. Για τα νέα παιδιά του Κινήματος. Για την Ελλάδα που χάνεται και για την Ελλάδα που πρέπει να ξαναβρούμε. Για να ντραπούμε που δεν κάνουμε αρκετά.

Και για τους προδότες τους πολιτικούς, που δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσουν την αηδία και την οργή μας για τις πράξεις τους ενάντια στον Λαό μας.

ΤΟΥΡΚΟΙ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. ΘΑ ΕΚΔΙΚΗΘΩ!

29.8.10

Πεταλουδες με ...αποψη


Diaethria clymena, μια ιδιαίτερη πεταλούδα, γνωστή και ως

28.8.10

Η γυναικα στον Εθνικοσοσιαλισμο

Το σημερινό ερώτημα είναι το εξής: Ποια ήταν η θέση της γυναίκας στις Εθνικοσοσιαλιστικές κοινωνίες ανά τους αιώνες, σε σύγκριση πάντα με τις αντίστοιχες κοινωνίες που αναπτύχθηκαν στον ίδιο χρόνο;

Ο Εθνικοσοσιαλισμός ήταν και είναι μία ιδεολογία επαναστατική και αυτό την κάνει πάντα επίκαιρη όταν εμφανίζεται. Η ίδια της αυτή η φύση είναι μια σαφής απάντηση προς όλους τους πουριτανούς. Η ίδια η ιστορία της είναι μια σαφής απάντηση στους φιλελεύθερους και τους δημοκράτες, μια ανωτερότητα που μόνο να την κρύψουν μπορούν. Θα μπορούσα να περιοριστώ σε μια στείρα ιστορική ανάλυση του θέματος, όμως προφανώς και δεν θα το κάνω.

Το κυρίαρχο ερώτημα που υποβόσκει κάτω από κεντρικό ερώτημα που έθεσα είναι το εξής: Ποια ΘΑ είναι η θέση της γυναίκας σε ένα μελλοντικό Εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς; Αυτό είναι και το βασικό ερώτημα κάθε παραγράφου της Ιστορίας, δηλαδή τι θα γίνει άμα βρεθεί ο Κόσμος σε ανάλογες καταστάσεις όπως στο παρελθόν. Τα ερωτήματα σχετικά με τον Εθνικοσοσιαλισμό, ειδικά ,είναι επείγοντα μιας και όλοι μπορούμε να δούμε ότι οι καταστάσεις έχουν αρχίσει και θυμίζουν 1932. Η οικονομική κρίση καλά κρατεί και τα Εθνικιστικά κινήματα έχουν αρχίσει και ορθώνονται σε όλη την Ευρώπη. Το καπιταλιστικό τέρας ευτυχώς για άλλη μία φορά νιώθει φοβερά σίγουρο για τον εαυτό του.

Επιστρέφοντας στο θέμα μας να πω ότι θα ειπωθούν πράγματα που θα κάνουν τις φεμινίστριες να θυμώσουν, όχι γιατί ό,τι γραφεί θα είναι εναντίον των γυναικών με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά γιατί θα είναι υπέρ των γυναικών σε μορφή που οι φεμινίστριες δεν θα μπορούσαν ποτέ ούτε να ψελλίσουν. Ιστορικά πρώτα και ιδεολογικά μετά θα προσπαθήσουμε μαζί να αφουγκραστούμε τον παλμό του παρελθόντος και τον απόηχο του στο μέλλον. Οι ιστορικές στάσεις που θα κάνουμε θα είναι δύο χάριν συντομίας και για να μην σας κουράζω άσκοπα. Η μία θα γίνει στην Σπάρτη του Λυκούργου και η άλλη θα γίνει στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σε δύο Πολιτείες που έχουν τόσα κοινά μεταξύ τους, όπως την συκοφαντία που έχουν δεχθεί και την σιωπή σχετικά με την πολιτική τους.

Η συνέχεια στην Ιδεολογική Βιβλιοθήκη μας.

27.8.10

Φανουροπιτα


Όταν αναζητούμε κάτι που χάσαμε ή κάτι που δεν έχουμε ακόμα, οι Έλληνες συνηθίζουμε να τάζουμε μια πίτα στον Άγιο Φανούριο για να μας βοηθήσει να το βρούμε. Η γιορτή του είναι στις 27 Αυγούστου, όμως φανουρόπιτα μπορούμε να φτιάχνουμε όποτε νοιώθουμε την ανάγκη να ζητήσουμε βοήθεια, οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου.

Η Φανουρόπιτα δεν είναι απλά ένα οποιοδήποτε γλύκισμα. Φτιάχνεται με προσευχές και ευγενική διάθεση από τους πιστούς και προσφέρεται με πολλή αγάπη και πίστη προς τον Άγιο Φανούριο. Επειδή, λοιπόν, είναι γλύκισμα και βγαίνει μέσα από μια διαδικασία προσευχής, το οποίο συνήθως οι πιστοί το πηγαίνουν και στην εκκλησία για να ευλογηθεί, φροντίζουν να το φτιάχνουν νηστήσιμο. Δεν βάζουν δηλαδή γάλα, ή άλλα αρτύσιμα υλικά, στη Φανουρόπιτα. Τα υλικά, λέγεται πως, πρέπει να είναι 7, ή 9, ή 11, πάντα όμως μονός αριθμός. Οι λόγοι είναι μάλλον αδιευκρίνιστοι. Tα κορίτσια περίμεναν πώς και πώς το μοίρασμα της Φανουρόπιτας στις 27 Αυγούστου για να βάλουν λίγα ψίχουλα κάτω από το μαξιλάρι τους, ελπίζοντας ότι ο Άγιος Φανούριος θα τις επισκευτεί στον ύπνο τους και θα τους φανερώσει ένα καλό ταίρι. Λέγεται ότι ο Άγιος Φανούριος είναι από τους πιο θαυματουργούς αγίους της ορθοδοξίας, ενώ πολύ λίγα στοιχεία έχουμε για την ζωή του. Μόνο μερικές απεικονήσεις του μας βοηθούν να συμπεράνουμε ότι πρέπει να έζησε το 1200 με 1300 μ.Χ., ήταν μορφωμένος και πρέπει να μαρτύρησε και να έφυγε από την ζωή σε νεαρή ηλικία.

Για τη συνταγή, επισκεφτείτε το Μαγειρείο μας.

25.8.10

Homefront: Για το φυλετικα συνειδητοποιημενο σπιτι


Από τις αμερικανίδες συναγωνίστριες ένας ωραίος ιστοχώρος για το σπίτι και την οικογένεια.
Οι αγγλομαθείς μπορείτε να διαβάσετε άρθρα για την φυλετική παράδοση, την οικογενειακή ζωή, την φροντίδα του σπιτιού, την αγωγή των παιδιών, την υγεία και την άσκηση, την επαγγελματική καριέρα, τα κατοικίδια ζώα, το περιβάλλον, αλλά και συνταγές. Μην παραλείψετε να κατεβάσετε το περιοδικό τους. Στο τεύχος Νο8 υπάρχει και αφιέρωμα στην Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα!

23.8.10

R.I.P. Bruce Carroll Pierce

"Πρέπει να αγαπάμε και να τιμάμε τις γυναίκες μας και να ενθαρρύνουμε και να επαινούμε τις άξιες προσπάθειές τους. Οποιοσδήποτε ανόητος μπορεί να εξευτελίζει και να επικρίνει, και οι περισσότεροι ανόητοι το κάνουν. Αλλά οι μεγάλοι άνδρες δείχνουν το μεγαλείο τους, αναγνωρίζοντας και ενθαρρύνοντας τις προσπάθειες των άλλων."
Bruce Carroll Pierce

Ένα ακόμη ιδρυτικό μέλος του "The Order" πέθανε στην φυλακή υψηλής ασφαλείας όπου ήταν έγκλειστος τα τελευταία 23 χρόνια, με ποινή 252 ετών. Ο Bruce Pierce πέθανε τη Δευτέρα 16/8, "από φυσικά αίτια" μόλις στα 56 του, αμετανόητος και πάντα πιστός στις φυλετικές και επαναστατικές του Ιδέες.

Καλό ταξίδι στη Βαλχάλλα.

22.8.10

Σας παιδευουν τα Ελληνικα;


Μήπως σας παιδεύουν τα Ελληνικά; Μήπως υπάρχουν στιγμές που δεν είστε σίγουροι για το αν αυτό που θέλετε να γράψετε - ή να πείτε - είναι όντως το σωστό; Μήπως υπάρχουν στιγμές που δεν είστε σίγουροι για την σημασία μιας λέξης; Μήπως υπάρχουν στιγμές που δεν είστε σίγουροι για το ποιος είναι ο τύπος ενός ρήματος στον Αόριστο; Μήπως υπάρχουν στιγμές που δεν μπορείτε να ανακαλύψετε από πού προέρχεται μια λέξη; Μήπως μετεωρείστε μεταξύ του “αδιάκριτα” και του “αδιακρίτως” ή μεταξύ του “αιτίου” και της “αιτίας”; Μήπως θλίβεστε που το υπουργείο α-παιδείας της Ελλάδος ανακοινώνει όλα αυτά τα “έκτακτα” αλλά “εκτάκτως” αντιληφθήκατε ότι οι δάσκαλοι εκτός από τεμπέληδες είναι και αστοιχείωτοι; Μήπως πρέπει να συμφωνήσουμε επιτέλους… πώς στο διάολο πρέπει να λέγεται το ρημάδι το υπουργείο στο οποίο πηγαινοέρχονται οι βόμβες σαν τις καραμέλες; “Δημοσίας Τάξεως”, “Δημόσιας Τάξης”, “Δημόσιας Τάξεως” ή “Δημοσίας Τάξης”; (Το Υπουργείο ΠΡΟΠΟ το αφήνουμε στους δύστυχους βάρβαρους)

Μήπως πρέπει να εξηγήσετε σε κάποιους γιατί δεν πρέπει να μιλάνε για “δυσμενείς συνέπειες”; Μήπως πρέπει να πάρετε με τις πέτρες κάποιους που μιλάνε για τα “κόστη”, κάποιους που “διαρρέουν τις πληροφορίες”, κάποιους που δεν “επιδέχονται βελτίωσης”, κάποιους που καθημερινά “εισαγάγουν” ένα σωρό ασυναρτησίες στην προφορική και γραπτή επικοινωνία μας; Μήπως κάποιοι στη Βουλή - “από ανέκαθεν” καθάρματα - δεν αντιλαμβάνονται ότι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε έναν σωρό με τις σορούς τους και να τις φουντάρουμε στον Καιάδα;

Μήπως υπάρχουν στιγμές που σας εξοργίζει η αμάθεια των – κατά τα άλλα φιλότιμων – Ελλήνων bloggers; Μήπως υπάρχουν στιγμές που θέλετε να ακονίσετε το μαυλό σας αλλά βαρεθήκατε τα σταυρόλεξα; Μήπως ήρθε ο καιρός να ασχοληθούμε με την ευγενέστερη πνευματική άσκηση – την ετυμολογία των λέξεων της Ελληνικής Γλώσσας; Μήπως αυτό πρέπει να γίνει “άμεσα” αλλά επιπλέον πρέπει να γίνει και “αμέσως”; Μήπως ήρθε ο καιρός να στείλετε στο διάολο όλους τους μαλάκες;
μαλακίζομαι=εκθηλύνομαι, γίνομαι μαλθακός, αδυνατίζω. - ΠΡΤ εμαλακιζόμην, μεσ. ΑΟΡ εμαλακισάμην, παθ ΑΟΡ εμαλακίσθην.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΑ: το ρήμα σχηματίζεται από το μαλακός (+εκείνος που μαλάσσεται, μαλθακός, νωθρός), εξ ου και μαλακία (=μαλθακότης, νωθρότης). Το αυτό θέμα εις το μαλ-θ-ακός και μ(α)λάκ-ς=μλαξ=βλαξ (βλ. ρήμα βλακεύω). Από το μαλακ-ός τα ρήματα μαλακ-ίζω (μτγν.) και μαλακίζομαι, μαλακύνω.
Το να μιλάς και να γράφεις σωστά την Ελληνική Γλώσσα δεν είναι προνόμιο, δεν είναι πολυτέλεια και αγαθό μίας πνευματικής ελίτ όπως εσφαλμένα το αντιλαμβάνονται κάποιοι - ενώ κάποιοι άλλοι το επιδιώκουν. Είναι υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας να μορφώσει σε εκείνο τον βαθμό τους πολίτες της, ώστε να κατανοούν σε όλη της την έκταση την Γλώσσα μας, να μπορούν να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά αυτό το αξεπέραστο εργαλείο, όχι μόνο για λόγους καλαισθησίας, αλλά γιατί η Ελληνική Γλώσσα πραγματικά οξύνει και παιδεύει τον ανθρώπινο νου. Τον οξύνει, εφόσον τον αναγκάζει να πειθαρχήσει σε κανόνες δόμησης όπου η κάθε λέξη συνδέεται με την άλλη, και όλες μαζί συνθέτουν έναν εκπληκτικό καμβά και μια πανέμορφη αλυσίδα που πλαταίνει και λαμπρύνει το μυαλό και την ψυχή του ανθρώπου.

Καλά είναι τα πανεπιστήμια, καλές είναι οι σχολές, καλοί είναι οι δάσκαλοι - αν και τα τελευταία χρόνια όλοι αυτοί μας διαψεύδουν καθημερινά - αλλά δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ευκαιρία να σπουδάσουν και να διδαχθούν. Τι έχουμε να αντιτάξουμε εμείς; Την προσωπική μελέτη και την περισσή αγάπη για την γλώσσα μας. Μπορούμε να μορφωθούμε και μόνοι μας. Μπορούμε και μόνοι μας να μελετήσουμε. Ας σκύψουμε πάνω από την Γλώσσα μας που έρχεται κατευθείαν από τον Όμηρο. Ας αγαπήσουμε αυτό το κομμάτι του εαυτού μας, ας κάνουμε τα παιδιά μας να αγαπήσουν την Ελληνική Γλώσσα και δεν θα βγούμε χαμένοι. Ούτε εμείς, ούτε τα παιδιά μας.

Μπορείτε να κατεβάσετε μερικά βοηθήματα από την πηγή του κειμένου.

20.8.10

Εθνικιστες στα βουνα της Ιταλιας


Συναγωνιστές και συναγωνίστριες από την Casa Pound και την ορειβατική La Muvra, σε μία από τις ορειβατικές εξορμήσεις τους στα βουνά της πατρίδας τους.

Ανάλογες εκδρομές στα βουνά της Ελλάδας διοργανώνει η Πράσινη Πτέρυγα του Μετώπου Νεολαίας της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

18.8.10

Πολυτεκνη μητερα σημερα

Μία αγκαλιά γεμάτη παιδιά είναι το όνειρο κάθε μητέρας. Όμως, τα τελευταία χρόνια, με τίς αρνητικές επιρροές που δεχτήκαμε από τα προβαλλόμενα κοινωνικά πρότυπα, ο αριθμός των πολύτεκνων οικογενειών μειώθηκε δραματικά. Έτσι, το δημογραφικό προβάλλει πια ως το μεγαλύτερο εθνικό μας πρόβλημα.

Εν τούτοις, παρότι ζούμε σε εποχή που βασιλεύει ο καταναλωτισμός, η φιλαυτία, η "ευζωΐα" και ο υπερτονισμός των «ατομικών δικαιωμάτων», υπάρχουν οικογένειες που τολμούν να αγγίξουν το όνειρο καί την ευτυχία της πολυτεκνίας. Αναμφισβήτητα κυρίαρχη μορφή, η ψυχή που καθοδηγεί και σημείο αναφοράς, είναι η μάνα.

Η ελληνίδα μάνα, που οπλισμένη με θάρρος μπαίνει στον αγώνα και αποφασίζει να υπηρετήσει την επιστήμη της αλλά, κυρίως, να φέρει στον κόσμο, να μεγαλώσει και να αναθρέψει όχι μόνο ένα ή δύο, αλλά τρία, τέσσερα, έξι καί πολλές φορές οκτώ, δέκα καί περισσότερα ακόμα παιδιά.

Η μάνα δεν φέρνει μόνο στα σπλάχνα της τη νέα ζωή, αλλά επιβαρύνεται με το μεγαλύτερο χρέος της διάπλασης μιας υγιούς προσωπικότητας καί της διαπαιδαγώγησης με αρχές και ιδανικά.

Στο πρόσωπό της συγκεντρώνονται οι ιδιότητες εκείνες που την εξυψώνουν σε σύμβολο ζωής και ελπίδας. Αυτή ενσταλάζει στις ψυχές των παιδιών της τις αρχέγονες αξίες της φιλοπατρίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, μέσα από την αγάπη για τον άνθρωπο, τη ζωή, τη δημιουργία, το ωραίο. Διπλός ο ρόλος της εργαζόμενης πολύτεκνης μητέρας, διπλές οι δυσκολίες, διπλές όμως και οι χαρές.

Σε μία εποχή που σωστά τη χαρακτηρίζουν ''εποχή χρηματιστηρίου'', με νέους και μεγάλους να προσδοκούν εύκολα, πολλά και σύντομα κέρδη, οι έννοιες της θυσίας, της προσφοράς και της υπομονετικής αναμονής της καρποφορίας μοιάζουν ντεμοντέ και ξεπερασμένες. Η επένδυση σε πολλά χαρούμενα παιδικά κεφαλάκια θεωρείται μη αποδοτική και η κοινωνία πολλές φορές αποθαρρύνει και ειρωνεύεται την πολύτεκνη, γιατί έχει πια σαν σύνθημα: "η γυναίκα στην παραγωγή και όχι στην αναπαραγωγή".

Ακόμα, η πλειοψηφία των προτύπων των σημερινών πετυχημένων γυναικών της τέχνης, της διανόησης και της πολιτικής, παρασύρουν τις νέες ελληνίδες ή να τελειώνουν νωρίς, με ένα το πολύ δύο παιδιά, να επαναφέρουν την προσεγμένη τους εμφάνιση και να βγουν στο κυνήγι της καριέρας ή -ακόμα χειρότερα- να καθυστερούν την τεκνοποιία μέχρι να αποκατασταθούν οικονομικά και επαγγελματικά. Έτσι, τα παιδικά χαμόγελα γύρω μας λιγοστεύουν, τα σχολεία μας αδειάζουν από ελληνόπουλα κι οι γειτονιές χάνουν την ομορφιά και ζωτικότητα των παιδικών παιχνιδιών στους δρόμους τους.

Σε πείσμα όμως αυτής της νοοτροπίας υπάρχουν οικογένειες με μητέρες που γίνονται οδοδείκτες και φωτεινά παραδείγματα για τις νέες κοπέλες, υποδείγματα ανιδιοτελούς προσφοράς, ηρωισμού και αποφασιστικότητας. Αυτές καταφέρνουν να συνδυάσουν το παιδικό νανούρισμα με το ωράριο της τράπεζας, τις ωτίτιδες, τις ιώσεις καί τους κωλικούς με την έρευνα και τις εφημερίες στα νοσοκομεία, το ατελείωτο πλύσιμο καί σίδερο με τη ζωντανή διδασκαλία, το διάβασμα των παιδιών με τις υποθέσεις του δικαστηρίου και ακόμα την αφοσίωση και συμπαράσταση στο σύζυγο τους με την ευχάριστη συναναστροφή στο χώρο της εργασίας τους. Έτσι κερδίζουν σε ωριμότητα και ικανότητα αξιολόγησης των καταστάσεων και προτεραιότητας των προβλημάτων. Όπως και να το δούμε, πρόκειται για... μεταπτυχιακές σπουδές υψηλού επιπέδου.

Μην περιμένετε να τίς δείτε σε κάποιο κανάλι, ούτε στα παράθυρα των ειδήσεων. Σήμερα η θυσία, η προσφορά καί η αυταπάρνηση δεν πουλάνε - δεν είναι βλέπετε ούτε τηλεοπτικό παιχνίδι, ούτε σήριαλ. Μην περιμένετε να τίς δείτε σε επίσημες δεξιώσεις της Προεδρίας της Δημοκρατίας, της Κυβέρνησης ή άλλων επίσημων φορέων, που φροντίζουν να προβάλλουν διαφορετικά "πρότυπα". Κινούνται αθόρυβα ανάμεσά μας καί ανάμεσά σας χωρίς να ζητούν την προβολή τους.
Αν όμως θέλουμε η κοινωνία μας να έχει ποιότητα ζωής και να υπάρξει ελπίδα για συνέχεια της φυλής μας, πρέπει να τιμώνται, να βραβεύονται, να αναδεικνύονται, αλλά καί να στηρίζονται ηθικά και υλικά από την Πολιτεία.

Έτσι κι αλλιώς, εμείς οι πολύτεκνες μητέρες αντιπροσωπεύουμε το πιο αισιόδοξο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού. Μαζί με τους συζύγους μας τολμάμε να φέρουμε τα παιδιά που ο Θεός μας χαρίζει. Δεν φοβόμαστε τις στατιστικές, δεν κοντοστεκόμαστε μπροστά στα αποθαρρυντικά γκάλοπ και ανησυχούμε για το αύριο και το μεθαύριο, χωρίς να χάνουμε το κουράγιο μας. Δεν μας απογοητεύει η αδιαφορία της Πολιτείας και η απουσία της από τα προβλήματα μας. Αντιμετωπίζουμε τη ζωή και το μέλλον με πίστη και χαμόγελο. Αυτό προσπαθούμε να το μεταδώσουμε και στα παιδιά μας. Αυτά τα μικρά φυτώρια, που πρέπει και θεωρούν τον εαυτό τους προνομιούχο που ανήκει σε μία μεγάλη οικογένεια.

Ξεχνάμε την κούραση στο πρώτο τους χαμόγελο. Προοσπερνάμε τις ρυτίδες με ψυχραιμία. Αδιαφορούμε που ο μισθός εξαφανίζεται πριν καλά-καλά τον δούμε. Έχουμε συνηθήσει τα γέλια, τα κλάματα, τις πολλές φωνές και την ισοπέδωση κινητής και ...ακίνητης μας περιουσίας.

Αγαπάμε την πατρίδα μας, χαιρόμαστε που μπορούμε να τη στηρίζουμε. Με καμάρι γράφουμε κάθε νέο μας παιδί στο δημοτολόγιο της πόλης μας.

Και επειδή η αγάπη για τη ζωή και τη δημιουργία διδάσκεται αλλά και εμπνέεται, ελπίδα μας και ευχή μας είναι να εμπνεύσουμε κι άλλες μητέρες να μας ακολουθήσουν, κάνοντας πραγματικότητα την ευχή της Εκκλησίας μας στο μυστήριο του Γάμου, να είναι τα παιδιά «ώς νεόφυτα ελαίων κύκλω της τραπέζης» των γονέων τους.

Όλγα Σκαρλάτου-χημικός

17.8.10

In Memoriam

16.8.10

Πως να γινεις αληθινα ομορφη


Όσο μεγαλώνεις, ανακαλύπτεις ότι έχεις δυο χέρια, ένα για να βοηθάς τον εαυτό σου και ένα για να βοηθάς τους άλλους.

-Για γοητευτικά χείλη, προφέρετε λέξεις καλοσύνης.
-Για όμορφα μάτια, κοιτάξτε να δείτε το καλό στους ανθρώπους.
-Για λεπτή σιλουέτα, μοιράστε την τροφή σας με τους πεινασμένους.
-Για ωραία μαλλιά, αφήστε ένα παιδί να τα χαϊδέψει μια φορά τη μέρα.
-Για ελκυστικό βάδισμα, περπατήστε με τη γνώση ότι δεν πορεύεστε μόνοι σας.

Η ομορφιά μιας γυναίκας δεν βρίσκεται στα ρούχα που φορά, το σώμα που περιφέρει ή τον τρόπο που χτενίζεται. Η ομορφιά μιας γυναίκας πρέπει να είναι ορατή μέσα από τα μάτια της, γιατί αυτά είναι η είσοδος της καρδιάς της, το μέρος που κατοικεί η Αγάπη. Η ομορφιά μιας γυναίκας δεν είναι στα χαρακτηριστικά του προσώπου της, αλλά αυτή που αντανακλάται από την ψυχή της. Είναι η φροντίδα που προσφέρει με αγάπη. Το πάθος που επιδεικνύει.
Η αληθινή ομορφιά μιας τέτοιας γυναίκας μεγαλώνει με το χρόνο...

Audrey Hepburn

15.8.10

Δεκαπενταυγουστος στις Παναγιες της Ελλαδος


Εκατονταπυλιανή, Φανερωμένη, Κοσμοσωτήρα, Χοζοβιώτισσα, Εικοσιφοίνισσα, Σουμελά... Είναι μερικά μόνο από τα ονόματα που η πλούσια θρησκευτική μας παράδοση έχει προσδώσει στις παναγίες της, τις παναγίες τις Ελλάδας. Και κάθε χρόνο, η μέρα που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι μέρα πένθους για μια αγαπημένη γυναίκα που «έφυγε» αλλά γιορτή χαράς και αγαλλίασης για την ξαναγκάλιασμα της μητέρας με τον αγαπημένο της γιο, την άνθηση της φύσης, την πλημμύρα των συναισθημάτων, το πανηγύρι της ανθρώπινης επαφής στην επιστροφή των ανθρώπων της πόλης στη γενέθλια γη.

Δείτε ΕΔΩ και ΕΔΩ τα έθιμα της ημέρας σε μερικές από τις πιο ξακουστές και πιο περίεργες Παναγίες της Ελλάδος.

Η πλούσια ελληνική γλώσσα και η μοναδική θρησκευτική μας παράδοση συνεργάστηκαν στο πέρασμα των χρόνων, με αίσθημα κατάνυξης και ιδιαίτερη έμπνευση, δίνοντας στις παναγίες της Ελλάδας εκπληκτικά ονόματα. Η ιστορία των ναών και των θαυματουργών εικόνων τους, οι τοπικές παραδόσεις και τα έθιμα, αλλά και η επιθυμία του κάθε τόπου να κερδίσει η δική του Παναγιά την δική της ξεχωριστή οντότητα έδωσαν δεκάδες υπέροχα ονόματα στις Παναγίες της χώρας μας:
‘Αξιον Εστι - Ρόδον το Αμάραντον - Αμόλυντη - Ανθοφορούσα - Ασπροφορούσα - Γοργοεπήκοο - Βλέπουσα - Δεομένη - Δακρυρροούσα - Εγγυήτρια - Διακονούσα - Θαλασσομάχισσα - Ελεούσα - Κοσμοσωτήρα - Ζωοδότρα - Μαυρομαντηλούσα - Ελευθερώτρια - Hλιόκαλη - Χρυσοπηγή - Ψυχοσώστρα - Παναχραντο - Παντάνασσα -Χρυσομαλλούσα - Χρυσαυγή - Κυρά των Αγγέλων - Καθαρωτάτη Καρδία - Κιβωτό-Κεχαριτωμένη - Γρηγορούσα - Αθηνιώτισσα - Μεγαλόχαρη - Ξενιά - Ξεσκλαβώτρα - Παρηγορήτισσα - Περίβλεπτο-Φανερωμένη - Φωτολάμπουσα - Πλατυτέρα - Εσφιγμένη - Τριχερούσα - Γερόντισσα - Παμμακάριστο - Ζωοδόχο Πηγή - Μεγαλομάτα - Μαυρομάτα - Βρεφοκρατουσα - Μυροβλήτισσα - Σπηλιανή - Καναλα - Εκατονταπυλιανή - Παραπορτιανή - Tουρλιανή - Εικοσιφοίνισσα - Αγιογαλούσαινα - τών Χαλκέων - Αγρελοπουσαινα - Προυσιώτισσα - Χοζοβιώτισσα - Σουμελά - Αγιασσιλιώτισσα - Αρχοντοπαναγιά των πλουσίων και Παναγία η Ελεημονήτρια - των Tσοπάνων - Τουρλομάτα - Κεριώτισσα - Χρυσισκαλίτισσα - Σαραντασκαλιώτισσα - Λαοτσάνισσα - Θαλασσίτρα - Ψιλή - Γαλατιανή - Απειρθίτισσα - Φιλότισσα - Κερά.

10.8.10

10/8/1906: Σκοτωνεται ο Μακεδονομαχος Κωστας Γαρεφης

Αφήγηση μιας Σαρακατσάνας


Ο Γαρέφης στου πεθερού μου το καλύβι σκοτώθηκε, νιόπαντρος ήταν ο πεθερός μου. Όταν τον τραυμάτισαν, είπε φέρτε μου ένα ζωνάρι και έβγαλε ο πεθερός μου το ζωνάρι και το΄δωσε και το αίμα μπουρμπούλιαξε και πάει πέθανε.

Ο Γαρέφης ήρθε απ΄ το Πήλιο και ήταν άξιο παληκάρι. Κρατούσε δυό ζ΄γούρια έτσι και τα΄γδερναν οι άλλοι. Πήγαν εκεί στο Μπόρτσκο απάνω στο βουνό που ήταν οι δικοί μας οι Σαρακατσιάνοι οι Καραφυλλαίοι, ένα μπατζιό είχαν και ήρθε εκεί και τους έπιασε, πού θα βρούμε τους κλέφτες λέει, ήθελε να κυνηγήσει το Λούκα και τον Καρατάσο. Ο αδερφός του πεθερού μου, ο μεγάλος αδελφος ο Γιώργος ο Καραφυλλιάς, αυτός ήταν Κεχαγιάς, πολύ άξιος άνθρωπος, λέει εγώ είμαστε μπράτ΄μοι με τον Τσότσο που ήταν με τους κομιτατζήδες μαζί. Έρχονται σε μας λέει και τρων και πίνουν και παίρνουν ό,τι θέλουν.

Λέει ο Γαρέφης, θα νηστέψω και θα με βοηθήσεις να σκοτώσω τον Τσαμαλούκα και τον Καρατάσο. Τον έστελναν πιπεριές ψημένες οι γ’ναικες κι έβαζε λαδάκι και ξύδι κι έτρωγε, νήστευε.

Ήρθαν οι Βούλγαροι με τριάντα άτομα, θα μας ψήσεις τόσα αρνιά απόψε και θα κάνετε τόσες πίττες. Έρχονται εκεί στα καλύβια, οι άλλοι πήγαν στα άλλα τα καλύβια και ο Τσότσος με αυτούς ήρθαν στου πεθερού μ΄ το καλύβι. Ο Τσότσος ηταν με τ΄ς Βουλγάροι αλλά ύστερα ήρθε και προσκύνησε, γύρισε με το ανταρτικό το Ελληνικό. Είχαν τουλούμια τυρί εκεί μέσα, τώρα αυτοί ήξεραν οι δικοί μας ότι θα έρθει ο Γαρέφης και λέει ο πεθερός μου, αυτά τα τυριά θα τα βγάλω έξω, γιατί άναψατε φωτιά μέσα και θα ζεσταθούν. Βγάλτα λένε οι Βουλγάροι, δεν κατάλαβαν. Ήρθαν αυτοί, έφαγαν, ήπιαν, μέθυσαν κιόλα, λέει ο Γαρέφης εγώ θα μπω μέσα, θα κάνω χρήση, θα βγω με τα πίσω. Δεν θα ρίξετε, όποιος βγει έτσι σκοτώστε τον.

Οι γ’ναίκες κι αυτοί είχαν φύγει όλοι απ΄ τα καλύβια γιατί θα γένονταν μάχη. Οι άλλοι ώσπου να μπεί ο Γαρέφης μέσα στο καλύβι, οι άλλοι οι Σαρακατσιάνοι, έπιασαν όλους τους σκοπούς τους Βούλγαρους και τους σκότωσαν.

Μόνος του μπήκε και ο Τσότσος και βγήκε. Ο Γαρέφης μπαίνει, τους σκοτώνει όλους και βγαίνει έτσι. Δεν πάλεψε, ο πεθερός μ΄ εκεί ήταν. Έξι άτομα σκότωσε, δεν ήταν ένας, έξι. Σηκώθηκε ο ένας απ΄ αυτούς, έβαλε την λόγχη εκεί που ήταν και σηκώθηκε να τον καρφώσει. Τον έπιασε απ΄ τα γέννια και θυμόνταν πόσες σφαίρες είχε. Οι άλλοι έφαγαν από μία, εσύ να φας τρείς του΄πε. Τον σκότωσε κι αυτόν κι έπεσε με το κεφάλι στη φωτιά απάν και κάηκε, κλαηκαν όλα τα γέννια τ΄ . Η ρόκα, τα μαλλιά όλα κάηκαν μέσα έλεγε η πεθερά μ . Και βγαίνει όξω ο Γαρέφης και τον σκότωσαν κατά λάθος. Τον σκότωσαν την ημέρα του Σωτήρος. Βογγούσε αυτός. Μη βογγάς του’λεγαν Καπετάνιε. Έχω πόνο λέει γι΄ αυτό βογγάω. Μη φοβάστε λέει. Φέρτε τ΄αλογο μου να το δω. Άχ γιόκα μ’, ποιός θα σε καβαλλικεύει τώρα. Διάλεξε ποιό παιδί να βάλει αρχηγό, εσύ πάρε τη σφραγίδα μου, πάρε το άλογο μου. Ξεψύχησε και μάζεψαν άγρια λούλουδα οι γυναίκες, τον άλλαξαν, τον έβαλαν λουλούδια, τον έκλαψαν, τον μοιρολόγησαν οι γ’ναικες όλες και τον πήραν από κει και τον πήγαν στ΄ς Γιαννακ΄λαίοι. και μετά τον έθαψαν.

Οι Σαρακατσιάνοι οι δικοί μας μετά τα ’καψαν τα καλύβια. Το πρωί ήρθαν οι Τούρκοι, πήραν τον αδελφό του πεθερού μου και τον έκλεισαν φυλακή. Όμως τον αξιωματικό που έκανε ανακρίσεις τον έδωσαν διακόσιες λίρες οι δικοί μας και άλλαξε τις καταθέσεις και τον έβγαλαν ύστερα. Και τον έδωσαν αυτόν το θείο λίγα στρέμματα χωράφια στην Αγχίαλο, ως μακεδονομάχο.

Η πεθερά μ’ λέει, τα στρώματα που είχα στρωμένα νύφη, ήταν όλο αίμα, τα πέταξα όλα, δεν έμεινε τίποτα, δεν είχα βελέντζα να σκεπάσω τα παιδιά μ’. Και την έστειλε βελέντζες η μάνα της Αρετης του Κολοβού. Και σε λίγες μέρες οι Βούλγαροι πιάνουν του πεθερού μου τον θείο, τον μπάρμπα Νάσιο και τον βγάζουν την ψυχή με τη λόγχη. Και είχε επτά κορίτσια αυτός, αγόρι δεν είχε. Έψαξαν να τον βρούν και πάει και τον βρίσκει ένα σκυλί κι έκατσε και ουρλιόνταν. Τον βρήκαν μετά από δέκα πέντε μέρες. Οι δικοί μας από κει έφυγαν και πήγαν στης Αλβανίας τα βουνά. Οι Καραφυλλαίοι παλιά λέγονταν Γιαννακαίοι αλλά αναγκάστηκαν και άλλαξαν το όνομα. Έφυγαν από δω γιατί τους ζητούσαν οι Βούλγαροι.

Μαρία Καραφυλλιά, το γένος Ντέντα


Οικογένειες Καραφυλλιά (Κουτρουζούλα) και Γκόγκου – περ. 1900.
Κάτω ο Δημήτρης Καραφυλλιάς, πατέρας του πεθερού της αφηγήτριας.
Στο καλύβι του σκοτώθηκε ο Κώστας Γαρέφης

8.8.10

Επιστροφη στη Φυση


για λίγες μέρες

7.8.10

Για τα παιδια με νοιαζει


Που γεννιούνται μαθαίνοντας πως ο ήλιος είναι θανατηφόρος
Που γεύονται σάρκες μεταλλαγμένες
Που βουτάνε τη μπουκιά τους σε παλιόλαδα
Που μασάνε τους καρπούς της γης ποτισμένους με δηλητήρια
Που πίνουν βρώμικα νερά
Που κολυμπάνε σε μολυσμένες θάλασσες
Που ανασαίνουν αέρα δηλητήριο
Που ζουν μέσα στο τσιμέντο και δεν ένοιωσαν ποτέ τη μυρουδιά της φύσης
Που δεν κοιμήθηκαν κάτω από δέντρο με τη δροσιά από τα φύλλα να στάζει στο πρωινό ξύπνημα
Που δεν σκαρφάλωσαν ποτέ να ξετρυπώσουν μια φωλιά
Που δεν είδαν ποτέ ένα αγρίμι...

Για τα παιδιά με νοιάζει

Γιατί ακόμα και μέχρι εμένα, μέχρι τη δική μου γενιά υπάρχουν μνήμες, γεύσεις, μυρουδιές, αγγίγματα, αισθήσεις κοιμισμένες που κάποτε υπήρξαν.
Ήπια αγνό γάλα, έφαγα βερίκοκα που μοσχοβόλαγαν, μύρισα ψωμί ζυμωτό που μοσχοβόλαγε στο ξεφούρνισμα, ζαλίστηκα με τη μυρουδιά απ΄τις πορτοκαλιές, μάζεψα θυμάρι και χόρτα, είδα τη ρίγανη να ξεραίνεται στον ήλιο και τη φρέσκια ντομάτα να γεμίζει μοσχοβολιές το κυριακάτικο τραπέζι.
Έτρεχα στο κυρ-Λεωνίδα να μου δώσει το φρέσκο αυγό κάθε πρωί και με χαιρέταγε φωνάζοντας «γειά σου μόρτισσα!»
Ακολουθούσα σαν υπνωτισμένη τη μυρουδιά δυόσμου απ΄τα κεφτεδάκια της γειτόνισσας , κι εκείνη με περίμενε πάντα μ΄ενα πιατάκι γεμάτο και δυο φέτες ψωμί ψημένες στη σχάρα.
Έμαθα συνταγές απ΄τη γιαγιά, προσπάθησα να πλέξω, να κεντήσω. Μου διάβασαν παραραμύθια.
Μάτωσα τα γόνατα στις αυλές απ΄τα χαλίκια. Τσακώθηκα για τους βόλους. Κράτησα την ισορροπία μου στα στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα κι αγέλαστα.
Με είδα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες ντυμένη σουλιώτισσα.
Κοιμήθηκα στην αγκαλιά της μάνας μου στο συνοικιακό ταβερνάκι χαζεύοντας το βαρέλι με το κοκκινέλι και τη θαυματουργή βρυσούλα του
Με είδα να κοκκινίζω στο πρώτο φλερτ, στο πρώτο πάρτυ.
Χόρεψα μπλουζ που διαρκούσαν δέκα λεπτά κι όλο κάποιος έβαζε το βυνίλιο ξανά από την αρχή μέχρι να καταφέρει να πάρει την υπόσχεση από τη Σούλα.
Κάπνισα κρυφά το πρώτο τσιγάρο, άφιλτρο, κι ένοιωθα ότι ήμουν όλη μια αμαρτία.
Τσουρούφλισα την άκρη των μαλλιών σε κάποια ανάσταση.
Φύλαγα σ΄ενα μικρό ημερολόγιο ένα κλαράκι βάγια...

Για τα παιδιά με νοιάζει.

Με είδα στην ανθρώπινη διάστασή μου ανακατεμένη με γέλιο και δάκρυ.
Αποκοιμήθηκα στη καρέκλα ενός νοσοκομείου προσμένοντας με λαχτάρα τα καλά νέα, ξενύχτησα σε σπίτι που πενθούσε πίνοντας καφέ ελληνικό κι έβγαλα από μέσα μου 2 παιδιά. Ένα πιθανό στρατιώτη και μια πιθανή μάνα.
Χωρίς να ξέρω αν θα πολεμήσουν, αν θα γεννήσουν.
Φοβάμαι μήπως μαζί με το άρωμα του αγνού λαδιού, τη γεύση του αγνού μελιού, και το άρωμα από θυμάρι, μήπως χάθηκαν οι πόλεμοι τους κι οι γέννες τους.
Μήπως ζήσουν σ΄ενα κόσμο που η γέννα κι ο θάνατος θα έχουν μετατραπεί σε μια ακόμα μεταλλαγμένη εμπειρία.

Για τα παιδιά με νοιάζει.

Να πολεμήσουν και να γεννήσουν ένα νέο κόσμο.
Που να μιλάει με όλες τις αισθήσεις.
Που να έχει βρει ξανά από την αρχή τα πολύτιμα...

vasiliskos

6.8.10

Θεογεφυρο Ιωαννινων


Μια γυναίκα λεχώνα από το Λίθινο μια μέρα πήγε στο Μοναστήρι για ν΄ ανάψει τα καντήλια του, αφήνοντας πίσω το παιδί της να κοιμάται. Το πέρασμα του ποταμού πρώτα γινόταν με μια λιάσα, μια πρόχειρη ξύλινη γέφυρα. Καθώς έφθασε στο μοναστήρι άρχισε να πέφτει δυνατή βροχή. Το ποτάμι θέριεψε. Τα νερά του ανέβηκαν πολύ και παρέσυραν την ξύλινη γέφυρα.

Στο γύρισμά της η λεχώνα γυναίκα βλέπει την γέφυρα να λείπει και γεμάτη αγωνία για το πως θα περάσει απέναντι σκύβει, γονατίζει και προσεύχεται:
"Θεέ μου τι θα κάνω τώρα που είμαι λεχώνα και θα πρέπει να βυζάξω το παιδί μου. Θα ξυπνήσει και θα κλαίει..." είπε στην προσευχή της. Τότε με μιας τα νερά του ποταμού υποχώρησαν και στο σημείο που ήταν η ξύλινη γέφυρα, χάθηκαν. Είχαν χωνέψει κάτω από μια μεγάλη πέτρα για να βγουν και πάλι στην επιφάνεια λίγα μέτρα πιο κάτω. Η λεχώνα μόλις διαπίστωσε ότι μπορεί να περάσει απέναντι έτρεξε στο σπίτι της και τάϊσε το παιδί της, που στο μεταξύ μόλις είχε ξυπνήσει.

Αφού το τάισε τότε συνειδητοποίησε τι ακριβώς έγινε στο ποτάμι. Τρέχει χτυπάει την καμπάνα του χωριού φωνάζοντας "Ελάτε χωριανοί έγινε θαύμα! Ελάτε χωριανοί έγινε θαύμα! Ο Θεός χάλασε την ξύλινη γέφυρα και έφτιαξε μια δική του!"
Μαζεύτηκαν οι χωριανοί και πήγαν στο σημείο της διάβασης, όπου διαπίστωσαν πραγματικά το ποτάμι να περνάει κάτω από έναν βράχο ο οποίος σχημάτιζε ένα φυσικό γεφύρι.


Έτσι λοιπόν η παράδοση λέει ότι σχηματίστηκε το γεφύρι. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της γυναίκας και δημιούργησε ένα γεφύρι για να περάσει αυτή απέναντι να ταίσει το μικρό της αγγελούδι. Για τον λόγο αυτό οι κάτοικοι του χωριού έβγαλαν το γεφύρι Θεογέφυρο, ονομασία με την οποία είναι γνωστό ως τα σήμερα.



Φωτογραφίες:
>> Το Θεογέφυρο, με τον ορμητικό ποταμό Καλαμά - Θύαμη (θυμωμένο), κατά τους αρχαίους - κάτω του και την οργιαστική βλάστηση πάνω του.
>> Οι άνθρωποι στη βάση του δίνουν εικόνα του μεγέθους του.
>> Πλάτανος πάνω στο Θεογέφυρο.

5.8.10

Η Ελλαδα απο τον Fred Boissonnas

Ανδρίτσαινα 1903
«Αυτός ο λαός, τόσο στις ακτές όσο και στο εσωτερικό της χώρας, ο ψαράς της Αίγινας, ο γεωργός της Αργολίδας, ο βοσκός του Χελμού ή του Παρνασσού, όλος αυτός ο λαός έχει τόσο σπινθηροβόλο πνεύμα, τόση καλοσύνη, τόσο πάθος για την ελευθερία, μια τέτοια λατρεία για το παρελθόν του, μια τέτοια προσήλωση στις αρχαίες συνήθειες...»
Φρεντ Μπουασονά,Γενεύη 1910

Ο Φιλέλληνας Ελβετός Fred Boissonnas είναι ο πρώτος ξένος φωτογράφος που περιηγήθηκε τόσο πολύ στον ελληνικό χώρο, από το 1903 και για περίπου τρεις δεκαετίες αργότερα. Ταξίδεψε από την Πελοπόννησο ως την Κρήτη και τον Όλυμπο και από την Ιθάκη ως το Άγιο Όρος. Περιηγήθηκε, φωτογράφισε, έγραψε. Το έργο του, πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα. Μέσα από τις φωτογραφίες και τα λευκώματά του παρουσιάζει ένα πανόραμα της Ελλάδας του μεσοπολέμου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα την ίδια περίοδο.

Γαστούρι Κέρκυρας 1903

Το έργο του Φρεντ Μπουασονά, αν και γνωστό στην Ευρώπη των αρχών του 20ου αιώνα, αξίζει σήμερα μια δεύτερη ανάγνωση. Η πρόοδος σε τεχνικά θέματα, η ανακάλυψη του χρώματος, η ευχρηστία των μηχανών και οι ανέσεις του ταξιδιού, μπορεί σήμερα να καθιστούν το έργο του απαρχαιωμένο, αλλά η ιστορική ματιά αποκαλύπτει τον μοντερνισμό του σε σύγκριση με άλλους φωτογράφους που περιπλανήθηκαν στην Ελλάδα. Ο καλλιτέχνης, πέρα από το καταγραφικό ενδιαφέρον του για όλα όσα εξαφανίζονται, μας δίνει μια εικόνα της Ελλάδας που εκτείνεται πέρα από την εθνογραφική μαρτυρία. Η μεγάλη πίστη και ο θαυμασμός του για τη χώρα αυτή μεταδίδονται μέσα από το έργο του με μια τρυφερότητα και μια αγάπη που η δύναμη τους ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δίνει ψυχή σ’ αυτά τα κομμάτια χαρτιού, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει απλές φωτογραφίες.

Ήπειρος 1913

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Ναυπλίου 2010, στις οποίες τιμώμενη χώρα είναι η Ελβετία, παρουσιάζεται από 15 Ιουνίου έως και 31 Οκτωβρίου 2010, η έκθεση «Fred Boissonnas, Εικόνες της Ελλάδας».

Ακράτα 1903

Ζεμενό Κορινθίας 1903

Παραμυθιά 1913

Κρήτη 1919

Κρήτη 1911

Κέρκυρα 1903

Αμοργός 1911

Ζαγόρι 1913

Περισσότερες φωτογραφίες

4.8.10

Μια επετειος που αξιζει να τιμαται


ΜΕΡΙΚΑ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ

23–10–1936: Γεωτρήσεις σε Μακεδονία και Θράκη, για την ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου!
26–10-1936: Αποφυλακίζονται οι κρατούμενοι για χρέη μέχρι 1000 δραχμές!
30–10–1936: Το Πυροσβεστικό Σώμα επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος!
25–12–1936: Ιδρύεται οικονομική αστυνομία για την δίωξη του λαθρεμπορίου και την πάταξη της φοροδιαφυγής!
09–01-1937: Αρχίζουν τα μαθήματα της Ελεύθερης Σχολής Κοινωνικής Πρόνοιας!
17–01-1937: Με αναγκαστικό νόμο καθορίζεται ο τρόπος απονομής σεβασμού, προς την σημαία και τα Εθνικά σύμβολα!
06–02–1937: Το κράτος αναλαμβάνει την εκμετάλλευση διαφόρων υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών και τ΄αυτοκίνητα των γραμμών αυτών υπάγονται στον ΟΣΕ!
04–03–1937: Αρχίζει η εφαρμογή του θεσμού των κοινωνικών ασφαλίσεων στην Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και τον Πειραιά!
24–03–1937: Με τα διαθέσιμα των νομικών προσώπων η κυβέρνηση αποφάσισε την εκτέλεση διαφόρων παραγωγικών έργων!
27–12–1937: Μέτρα της κυβέρνησης υπέρ των σταφιδοπαραγωγών. Ενισχύεται ο ΑΣΟ κι απαγορεύεται η επέκταση των φυτειών!
02–04-1937: Καθιερώνεται η πρώτη Μαϊου ως εορτή της εργασίας!


20–04–1937: Θα κατασκευαστεί πλωτή δεξαμενή στην Σύρο για την εξυπηρέτηση της Εμπορικής Ναυτιλίας!
02–05–1937: Συνίσταται Ταμείο Ασφάλισης Εμπόρων κι ορίζεται το πρώτο διοικητικό του συμβούλιο!
14–05–1937: Ηλεκτροκινείται ο σιδηρόδρομος Κηφισιάς με απλή στρωτή γραμμή. Στις διαβάσεις θα κατασκευασθούν γέφυρες!
13–06–1937: Γίνονται τα εγκαίνια της γεωργικής εκθέσεως Ζαππείου, με αφάνταστη ποικιλία εκθεμάτων απ’ όλη την Ελλάδα!
30–06–1937: Χορηγείται δάνειο ύψους 55.000.000 δραχμών στον Δήμο Αθηναίων, για την ανέγερση της νέας λαχαναγοράς στο Ρούφ!
09–07–1937: Το υπουργείο Γεωργίας απαγόρευσε την χορήγηση αδειών στους δασικούς υπαλλήλους, κατά το θέρος, εξ’ αιτίας του κινδύνου πυρκαγιών!
25–08–1937: Με απόφαση του υπουργού Εργασίας συστάθηκαν γραφεία ευρέσεως εργασίας σε μεγάλες πόλεις της χώρας!
27–09–1937: Από την 15η Νοεμβρίου αρχίζει η τακτική λειτουργία του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων (γνωστό ως ΙΚΑ)!
10-10–1937: Αναδιοργανώνεται επί νέων βάσεων η Πάντειος Σχολή κι εξομοιώνεται με τα Πανεπιστήμια!
23–10–1937: Ιδρύεται η Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη στην Ήπειρο!
19–11–1937: Αναδιοργανώνονται οι Παιδαγωγικές Ακαδημίες κι ιδρύονται νέα τμήματα στην Τρίπολη και στα Γιάννενα!
23–12–1937: Καταρτίζονται νομοσχέδια σχετικά με την οργάνωση της νεολαίας επί Εθνικών βάσεων (ΕΟΝ)!


14–01–1938: Αρχίζει η λειτουργία των μαθητικών συσσιτίων σε όλα τα Δημοτικά σχολεία της χώρας!
01–02–1938: Άρχισε η ασύρματη επικοινωνία με την Κρήτη!
09–03–1938: Ιδρύονται δημόσια Νοσηλευτικά Ιδρύματα στην Νάουσσα, στην Ξάνθη, στο Βαθύ Σάμου και στην Λαμία!
22–03–1938: Ανακαλύφθηκαν ραδιενεργές πηγές στα Καμμένα Βούρλα με ραδιενέργεια μεγαλύτερη από 230 μονάδες mache, γεγονός που τις κατατάσσει στις καλύτερες της Ευρώπης!
20–04–1938: Καθιερώνεται ο θεσμός της Αγροτικής Ασφάλειας σε όλη την χώρα, για την πρόληψη και καταστολή αγροτικών αδικημάτων!
21–05–1938: Αρχίζει επίσημα η λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών!
20–08–1938: Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στην αφοπλισμένη ζώνη της Δυτικής Θράκης κι η Αλεξανδρούπολις ορίσθηκε ως έδρα Σώματος Στρατού!
25–08–1938: Δύο μεγάλες οτομοτρίς εξυπηρετούν την σιδηροδρομική συγκοινωνία μεταξύ Βόλου και Λάρισας!
18–09–1938: Επεκτείνεται η μηχανική καλλιέργεια κατά τις αροτριώσεις σε πολλές περιφέρειες της χώρας!
30–09–1938: Ιδρύεται Ελληνικό Τουριστικό Γραφείο στο Λονδίνο, για την ανάπτυξη του Ελληνικού Τουρισμού!


01–10–1938: Έγιναν τα εγκαίνια της Σχολής Αξιωματικών της Αστυνομίας Πόλεων!
04–10–1938: Οργανώνεται πλήρως η τροχαία κίνησης στην πρωτεύουσα!
07–11–1938: Έγιναν τα εγκαίνια της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης στα Γιάννενα!
30–11–1938: Αρχίζει η πλήρης ιατρική περίθαλψη των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ και προσλαμβάνονται οι απαραίτητοι γιατροί!
07–12–1938: Γίνονται 12 οι Νομαρχίες του Κράτους!
09–03–1939: Έγιναν τα εγκαίνια του Ινστιτούτου Χημείας και Γεωργίας!
08–06–1939: Καταργούνται τα οκτατάξια Γυμνάσια κι απ’ το προσεχές έτος ιδρύονται εξατάξια!
18–06–1939: Σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις ειδικών η υπάρχουσα ποσότητα χρυσού στον Γαλλικό ποταμό, είναι εκμεταλλεύσιμη! Συνεχίζονται οι έρευνες για την ανακάλυψη πετρελαίου στην Ήπειρο!
12–10–1939: Περατώθηκαν οι εργασίες αναστηλώσεως του ναού της Απτέρου Νίκης!


13–10–1939: Το Αεροπορικό Σώμα αποκτά δικό του Μετοχικό Ταμείο στην Αθήνα!
16–11–1939: Ιδρύεται στην Αθήνα η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής!
23–01–1940: Αρχίζει η κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού της Αθήνας!
28–02–1940: Έγιναν τα εγκαίνια δύο σταθμών ασυρμάτου στο Χαρβάτι και στην Λούτσα!
16–03–1940: Η Ελλάδα αποκτά Αστικό Κώδικα!
28–03–1940: Θεμελιώθηκαν οι μόνιμες εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης!
13–04–1940: Αρχίζει έντονος ανθελονοσιακός αγώνας!
08–05–1940: Εγκαινιάζεται η γέφυρα στον Νέστο ποταμό κι η σιδηροδρομική γραμμή Μύρρινας–Τσάγεζι!
26–05–1940: Θεμελιώνεται το Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο!


Διαβάστε στην Ιδεολογική μας Βιβλιοθήκη:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ: Λόγος επί τη ορκωμοσία των φοιτητών

3.8.10

Blood brothers

Μια διαφορετική προσέγγιση για την αιμοδοσία:


Πάντα με ξένιζε το γεγονός ότι στην Ελλάδα πρέπει να δώσουν οι συγγενείς και φίλοι σου αίμα, πριν εγχειριστείς. Ήξερα ότι στην Ευρώπη υπάρχουν τράπεζες αίματος, που καλύπτουν τις ανάγκες των εγχειρήσεων. Το κόστος καλύπτεται από το εκάστοτε σύστημα υγείας.
Κρίνοντας από την σκοπιά της γενικής κοινωνικής οργάνωσης, θεωρώ το ελληνικό σύστημα χρεωκοπημένο. Σαν κοινωνία, είμαστε τόσο παρτάκηδες και συμφεροντολόγοι, που δεν προσφέρουμε στο γενικό καλό. Μόνο αν βρεθεί σε ανάγκη δικός μας άνθρωπος, θα τρέξουμε να δώσουμε αίμα.

Από την άλλη μεριά, κρίνοντας μεμονωμένες ιστορίες, θεωρώ το ελληνικό σύστημα καλύτερο. Εξ' αιτίας του συμβολισμού που περιέχει. Δίνω αίμα = δίνω ότι πιό πολύτιμο διαθέτω σαν οργανισμός. Με τα ελληνικά δεδομένα, το δίνω σε συγκεκριμένο άνθρωπο, που θέλω να βοηθήσω.
ΟΚ, το ξερω οτι δεν πηγαίνει σε συγκεκριμένο άνθρωπο. Πηγαίνει στην τράπεζα αίματος, που μετά επιλέγει το καταλληλότερο (ανώνυμο) αίμα για τον ασθενή. Ωστόσο, ο συμβολισμός παραμένει. Λέμε "έδωσα αίμα γιά τον φίλο μου", ακόμα κι αν ο φίλος σου δεν πήρε ακριβώς το δικό σου.

Αυτός ο συμβολισμός μου θυμίζει το έθιμο των αδερφοποιτών στην Κρήτη. Και τους ινδιάνους.
Αδερφοποιτός ήταν μεγάλη κουβέντα. Σημαίνει ότι από την στιγμή που ενώθηκε το αίμα σου με κάποιον, ενώθηκαν και οι ζωές σας.

Ο Καζαντζάκης στον Καπετάν Μιχάλη περιγράφει όλο το τελετουργικό του αδερφοποιτού. Όταν ο Καπετάν Μιχάλης αργότερα βρίσκεται στο δίλημμα να σώσει την τιμή της οικογένειας του απέναντι στην ζωή του αδερφοποιτού του, επιλέγει το δεύτερο. Γιά τους ινδιάνους ο αδερφοποιτός ήταν ιερότερος από την υπόλοιπη φυλή.

Το ξέρω φυσικά, ότι στους σημερινούς καιρούς η αιμοδοσία απέχει πάρα πολύ από αυτά τα παλιά έθιμα. Με βάση ορθολογικούς κανόνες, θα ήθελα "ευρωπαικές" συνθήκες στο ελληνικό σύστημα. Να μην τρέχουν οι συγγενείς και φίλοι τελευταία στιγμή, αλλά να προσφέρουν όλοι οικειοθελώς.
Μένω όμως κολλημένος στον συμβολισμό και στα παλιά έθιμα.

Jolly Roger

2.8.10

Προσοχη στις διαφυλετικες σχεσεις


Ο τίτλος της είδησης ανά τα ΜΜΕ είναι "Προσοχή στις γνωριμίες του διαδικτύου". Και αυτό είναι το όνομα της καμπάνιας που ξεκίνησε η Katie Piper. Η είδηση:
Η ζωή της Katie Piper, πρώην μοντέλου, άλλαξε δραματικά εξαιτίας του Facebook! Ετσι γνώρισε κάποιον, με τον οποίο έκαναν τελικά δεσμό. Ομως η σχέση τους μόνο ρόδινη δεν ήταν: ο φίλος της την ξυλοκοπούσε άγρια και όταν πέρσι αποφάσισε να τον χωρίσει, τότε αυτός την εκδικήθηκε, ρίχνοντας της οξύ στο πρόσωπο!!!
Τώρα η 26χρονη κοπέλα κάνει αγώνα ενημέρωσης του κόσμου για την περιπέτειά της αλλά και για τους κινδύνους που κρύβουν οι γνωριμίες από το διαδίκτιο...
Και αναζητήσαμε λεπτομέρειες. Αυτό που συνήθως (και αναμενόμενα) δεν αναφερόταν ήταν η φυλή του δράστη. Το οξύ είναι συνηθισμένο μέσο εκδίκησης προς γυναίκες στους μουσουλμάνους - και κυρίως στους άραβες και νέγρους.

Η κοπέλα γνώρισε μέσω του διαδικτύου τον Daniel Lynch, που της άρεσε εμφανισιακά και έκαναν σχέση. Στις δύο πρώτες εβδομάδες όμως, την χτύπησε σε μια διαφωνία τους, του δήλωσε ότι χωρίζουν, την βίασε, την κράτησε αιχμάλωτη στο σπίτι του και, όταν τελικά την άφησε, πλήρωσε έναν φίλο του να της ρίξει οξύ στο πρόσωπο. Η επίθεση έκαψε όλες τις στιβάδες του δέρματός της στο πρόσωπο και το λαιμό, κατέστρεψε την όραση στο ένα μάτι της και χρειάστηκαν περισσότερες από 30 εγχειρήσεις αποκατάστασης για να φτάσει στην κατάσταση που βλέπετε αριστερά, με την προστατευτική μάσκα στο μισό της πρόσωπο. Η Katie Piper ξεκίνησε καμπάνια εναντίον των διαδικτυακών γνωριμιών, αντί εναντίον των διαφυλετικών σχέσεων.


Το ότι βρήκε ελκυστικό τον θύτη της ήταν αποτέλεσμα της εντατικής πλύσης εγκεφάλου υπέρ της "γοητείας" των διαφυλετικών σχέσεων, που γίνεται μαζικά από τα μέσα του δυτικού κόσμου, κάνοντας τις νέες λευκές γυναίκες να επιδιώκουν μαύρους εραστές, των οποίων τα "προσόντα" διαφημίζονται σε δημοφιλείς εκπομπές και περιοδικά τύπου Cosmopolitan. Ταυτόχρονα, υποβιβάζουν σε βαθμό μη αναφοράς τις πολιτισμικές διαφορές σε όλους τους τομείς. Έτσι, η νεαρή λευκή μπορεί να συμπεριφερθεί με έναν τρόπο που, ενώ στους ομόφυλούς της είναι αποδεκτός, ενδέχεται να εξοργίσει τον αλλόφυλο κάνοντάς τον να ενεργήσει με τρόπο αδιανόητο για εκείνη, όταν μια γυναίκα της φυλής του είναι ενήμερη για την πιθανότητα.

Η Katie, θύμα της σκόπιμης απόκρυψης (ελέω αντιρατσισμού) αυτών των ...συνηθειών, θεώρησε υπεύθυνο το διαδίκτυο για το πάθημά της, ανίκανη να λάβει το μάθημα.

1.8.10

Καθε καλοκαιρι οι ιδιες εικονες

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP