31.5.10

Ακομα ευκολοτερη η αποκτηση ελληνικης ιθαγενειας

Το ζήτησε η εξ Αφρικής ψηφοφόρος και το έκαναν...


"Βελτίωσαν" το νομοσχέδιο για να μην δυσκολευτεί στο ελάχιστο κανένας αλλογενής να πάρει την ελληνική ιθαγένεια...

Με εγκύκλιο, που απέστειλε το Υπουργείο Εσωτερικών προς όλα τα συναρμόδια υπουργεία και τις Περιφέρειες, επισημαίνει ότι με το ν. 3838/2010 «Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις», επέρχεται σειρά από «αποφασιστικές τομές» στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας. Τομές, όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο, «στη βάση μίας αντίληψης για τον Έλληνα πολίτη και το Ελληνικό έθνος, που στηρίζεται στο δημοκρατικό και φιλελεύθερο χαρακτήρα του πολιτεύματός μας».

Προστίθεται δε ότι «στόχος των εν λόγω καινοτομιών και βελτιώσεων είναι η πλήρης αποκατάσταση της αρχής του κράτους δικαίου στο πεδίο της πολιτογράφησης και ο εκσυγχρονισμός του ελληνικού δικαίου της ιθαγένειας, σύμφωνα με τις ανάγκες της εποχής μας και τις διεθνείς εξελίξεις, αλλά και τα ελληνικά προηγούμενα "ανοικτής" αντίληψης για την ιδιότητα του πολίτη, που βρίσκεται σε ολόκληρη την συνταγματική μας παράδοση».

Οι σημαντικότερες τροποποιήσεις αφορούν «στην καθιέρωση νέων τρόπων κτήσης της Ελληνικής ιθαγένειας λόγω γέννησης, ή φοίτησης σε σχολείο στην Ελλάδα, με την υποβολή σχετικής δήλωσης και αίτησης, στην τροποποίηση των προϋποθέσεων πολιτογράφησης, ιδίως με τη μείωση του απαιτούμενου χρόνου διαμονής από τα 10 χρόνια κατά την τελευταία 12ετία πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης στα 7 χρόνια, με ειδικές ρυθμίσεις για τους πολίτες κρατών μελών της Ε.Ε., τους συζύγους Ελλήνων με τέκνο, τους έχοντες τη γονική μέριμνα τέκνου ελληνικής ιθαγένειας, τους αναγνωρισμένους πολιτικούς πρόσφυγες, τους ανιθαγενείς, τους ομογενείς κλπ».

Επίσης, τροποποιήσεις έγιναν «στα δικαιολογητικά της πολιτογράφησης, στη διαδικασία της πολιτογράφησης, στην καθιέρωση υποχρέωσης αιτιολογίας της απόφασης επί αίτησης πολιτογράφησης, στην ορκωμοσία του πολιτογραφηθέντος αλλοδαπού μετά την ενηλικίωσή του, στη σύσταση Επιτροπής Πολιτογράφησης σε κάθε Περιφέρεια της Χώρας, στη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Ιθαγένειας και στην καθιέρωση προθεσμιών για όλα τα στάδια έως την έκδοση της απόφασης επί της αίτησης πολιτογράφησης».

Πηγή

30.5.10

Λενω Μποτσαρη


Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλι,
όλες την Αρτα πέρασαν, στα Γιάννενα τις πάνε,
σκλαβώθηκανοι ορφανές, σκλαβώθηκαν οι μαύρες.
Κι η Λένω δεν επέρασε, δεν την επήραν σκλάβα,
μόν' πήρε δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια.
Σέρνει τουφέκι σισανέ κι εγγλέζικα κουμπούρια,
έχει και στη μεσούλα της σπαθί μαλαματένιο.
Πέντε Τούρκοι την κυνηγούν, πέντε τζοχανταραίοι.
«Τούρκοι, για μην παιδεύεστε, μην έρχεστε σιμά μου!
Σέρνω τουφέκια στην ποδιά και βόλια στις μπαλάσκες».
«Κόρη για ρίξε τ' άρματα, γλίτωσε τη ζωή σου».
«Τι λέτε, μωρ' παλιότουρκοι και σεις παλιοζαγάρια;
εγώ είμαι η Λένω Μπότσαρη, η αδερφή του Γιάννη,
και ζωντανή δεν πιάνουμαι εις των Τουρκών τα χέρια».

Το ιστορικό αυτό τραγούδι αναφέρεται στη Λένω (Ελένη) κόρη του Κίτσου Μπότσαρη. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1803 υπογράφτηκε συνθήκη ανάμεσα στους Σουλιώτες και στον Αλή Πασά. Με αυτή οι Σουλιώτες μπορούσαν να πάνε όπου ήθελαν. Ο Αλή πασάς όμως χάλασε τη συμφωνία και επιχείρησε να εξοντώσει τους Σουλιώτες. Η μια επιχείρηση ήταν προς το Ζάλογγο, όπου ακολούθησε κι ο περίφημος χορός αυτοκτονίας των Σουλιωτισσών.

Η άλλη ήταν προς το Βουλγαρέλι της Άρτας, όπου ο Κίτσος Μπότσαρης με 1148 Σουλιώτες κατέφυγε στην Μονή Σέλτσου των Αγράφων, όπου έμελλε να γίνουν επικές μάχες. Οι δυνάμεις του Αλή Πασά πολιόρκησαν τους Σουλιώτες τέσσερις μήνες. Τον Απρίλη όμως του 1804 οι Αλβανοί με προδοσία κατέλαβαν το μοναστήρι, αιχμαλώτισαν κάποιους, έσφαξαν πολύ περισσότερους και άλλοι γκρεμίστηκαν στον Αχελώο (για την επική μάχη του Σέλτσου διαβάστε ΕΔΩ). Σώθηκαν μονάχα 80 άνδρες και δύο γυναίκες.


Η Λένω, που ήταν δεκαπέντε (κατ' άλλους δεκαεννέα) χρονών, πολέμησε γενναία στο μοναστήρι στο πλευρό του αδερφού της Γιαννάκη. Όταν όμως σκοτώθηκε ο αδερφός της, πήγε κοντά στο θείο της Νίκζα, που πολέμαγε στις όχθες του Αχελώου ποταμού και σκότωσε πολλούς Τούρκους. Περικυκλώθηκε όμως και, προκειμένου να πιαστεί ζωντανή, έπεσε στο ποτάμι από τον γκρεμό και πνίγηκε. Το σημείο στο οποίο πήδησε η Λένω Μπότσαρη στον Αχελώο, έμεινε γνωστό μέχρι τις μέρες μας ως «το πήδημα της καπετάνισσας».

29.5.10

Για την αλωση της Πολης τοτε, της Πατριδας σημερα


Εκατοντάδες Εθνικιστές και Εθνικίστριες συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τους τελευταίους υπερασπιστές της Πόλης και να ορκιστούν ότι θα επιδείξουν την ίδια ανδρεία υπερασπίζοντας την Ελλάδα σήμερα.


Αναλυτική παρουσίαση της εκδήλωσης και της πορείας, με φωτογραφίες και βίντεο, θα βρείτε σήμερα και αύριο στην ιστοσελίδα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, XAgr.net. Εμείς θα θέλαμε να σταθούμε στην αυξανόμενη συμμετοχή των συναγωνιστριών, όλων των ηλικιών, σε κάθε εκδήλωση του Κινήματος. Ελληνίδες που τιμούν τους προγόνους μας, που αγωνίζονται με κάθε τρόπο, σε κάθε πεδίο, για την Πατρίδα που κινδυνεύει, για τον Λαό μας που χάνεται.


Πάντα διακριτικά παρούσες...


Κάθε ηλικίας...


ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ, ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΡΟΣ!

Θα'ρθεις σαν αστραπη...

28.5.10

Αλλοφυλοι οι δραστες στο 92% των ομαδικων βιασμων


Μια σοκαριστική έκθεση, που συντάχθηκε από την Μητροπολιτική Αστυνομία Αρχή του Λονδίνου (γνωστή ως ‘Met’), αποκάλυψε ότι το 92% των ομαδικών βιασμών στο Λονδίνο, προέρχονται από μη-λευκούς. Πενήντα τοις εκατό του συνόλου των θυμάτων είναι λευκές γυναίκες.

Η έκθεση, που συντάχθηκε από έναν ανώτερο ντετέκτιβ της Σκότλαντ Γιάρντ από την ομάδα της Επιχείρησης ‘Sapphire’, η οποία ερευνά τα σεξουαλικά εγκλήματα, αποκάλυψε ότι 8% του συνόλου των υπόπτων για ομαδικούς βιασμούς, για το 2008 -2009 ήταν λευκοί, το 32% ήταν μαύροι, και το 24% ήταν μέλη διαφόρων εθνοτήτων. Το υπόλοιπο ποσοστό ήταν άγνωστο. Το ποσοστό των λευκών θυμάτων μειώθηκε από 69% το 1998-1999 σε 50% πέρυσι, ενώ ο αριθμός των μαύρων θυμάτων διπλασιάστηκε από 17% σε 34%, αναφέρει η έκθεση. Συνολικά, υπήρχαν 93 ομαδικοί βιασμοί το περασμένο έτος σε σύγκριση με 36 κατά την περίοδο 2003-2004.

Η Αστυνομία ορίζει το συγκεκριμένο έγκλημα ως την σεξουαλική επίθεση από τρία ή περισσότερα άτομα, αν και η έρευνα της Met δείχνει αύξηση του αριθμού των επιθέσεων από ομάδες με τέσσερα ή περισσότερα άτομα.

Άλλα στατιστικά στοιχεία της έκθεσης δείχνουν ότι το 1998-1999, συνολικά το 48% των θυμάτων ήταν ηλικίας 19 ετών ή μικρότερης ηλικίας. Τον περασμένο χρόνο το ποσοστό αυτό έφτασε στο 64%. Τριάντα έξι τοις εκατό των θυμάτων ήταν 15 ετών ή και νεότερα. Οι ηλικίες των δραστών έχουν επίσης μειωθεί. Σύμφωνα με την Met, το 42% ήταν 19 ετών και κάτω, σύμφωνα με το περασμένο έτος, σε σύγκριση με 38% το 2003-2004. Ο αριθμός των υπόπτων ηλικίας 20 ετών μειώθηκε ελαφρά κατά την ίδια περίοδο, από 32% σε 30%.

Η έκθεση, του Αρχιεπιθεωρητή Ντετέκτιβ Mark Yexley, αναφέρει ότι η Met «αναγνωρίζει τα σεξουαλικά εγκλήματα πολλών δραστών που συνδέονται με την νεανική παραβατικότητα, ως μία από τις πιο σοβαρές μορφές εγκληματικότητας". Προσθέτει ότι ο ομαδικός βιασμός είναι λιγότερο πιθανό να καταγγελθεί σε σχέση με άλλα αδικήματα, επειδή υπάρχουν συχνά κοινωνικοί δεσμοί μεταξύ των θυμάτων και των υπόπτων.

Οι Δήμοι με τα υψηλότερα ποσοστά των ομαδικών βιασμών είναι: Lambeth, Croydon, Newham, Southwark, Westminster και Hackney.

Η Met είπε επίσης ότι έχει ζητήσει να γίνει έρευνα για τα ζητήματα των θηλυκών συμμοριών και της βίας από συμμορίες.

Κόκκινος Ουρανός

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΓ: Εδώ, στην "προοδευτική" Ελλάδα, δεν γίνονται τέτοιου είδους έρευνες για να μην ενισχύεται, από τα συμπεράσματά τους, ο ...ρατσισμός των αυτοχθόνων έναντι των "πολυπολιτισμικών" εισβολέων...

27.5.10

ΔΡΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ



26.5.10

Η πτωση της Πολης


H.E.R.R.- The Fall of Constantinople

The city is lost now; there's no time for sleeping
We're dying; we're falling; our women are weeping
The souls of our children, like bricks and like mortar
So helpless and broken, like lambs to the slaughter

Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
At the gates! At the gates!

The wardrums are pounding a rhythm divine
Our soldiers are marching for one final time
The rabble approaches, now sensing our fear
Barbarian conquest, of all we hold dear

Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
At the gates! At the gates!

By Mehmed and Ishak our city is torn
Their ships anchored fast off the coast of the Horn
Our warriors lie helpless, now covered in flies
'Neath ragged aggressors with greed in their eyes

Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
At the gates! At the gates!

We can't match the strength of the Janissaries
Anatolian justice, we're brought to our knees
Byzantine heroes, struck dumb with awe
And labouring under the Saracen claw

Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
At the gates! At the gates!


Album "The Winter Of Constantinople"

25.5.10

Το αιμα μας πισω!


Το θέμα είναι όλοι όσοι σαν μαλάκες πληρώνουν την εφορία, είτε γιατί θέλουν να είναι εντάξει είτε γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Σε ολους αυτούς τους ανθρώπους το κωλοκράτος ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ; Γιατί υποτίθεται ότι ο φόρος δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ανταποδοτικό τέλος για τις υπηρεσίες που παρέχει το κράτος. Έχουμε και λέμε λοιπόν...

Πληρώνω τους φόρους μου... Έχω δημόσια παιδεία;
Φυσικά ΟΧΙ. Πληρώνω φροντιστήρια, βιβλία, ανίκανους δασκάλους, ενώ και πολλά σχολικά κτίρια είναι ερείπια.

Πληρώνω τους φόρους μου... Έχω δημόσια υγεία;
Φυσικά ΟΧΙ. Με τους φόρους, μου παρέχεται ένα... ράντζο στο διάδρομο κάποιου νοσοκομείου, όπου μπορώ να ψοφολογήσω δημοκρατικά και, στην καλύτερη περίπτωση, να με κοιτάξει ένας γιατρός με απλωμένο το χέρι σαν φτυάρι.

Πληρώνω τους φόρους μου... Έχω ασφάλεια;
Φυσικά ΟΧΙ. Αφού πληρώνω για να κάνω το σπίτι μου φυλακή, στην ανάγκη όπως πολλοί Έλληνες θα πληρώσω να αγοράσω ένα όπλο. Και, όταν έρθει η κακιά ώρα, η αστυνομία θα είμαι τυχερός αν εμφανιστεί μετά 2 ώρες.

Πληρώνω φόρους... Έχω δρόμους;
Φυσικά ΟΧΙ. Αφου αναλόγως των χρημάτων που έχουμε πληρώσει όλα αυτά τα 36 χρόνια όχι μια Αττική οδό, αλλά το οδικό δίκτυο της Γερμανίας θα έπρεπε να είχαμε κατασκευάσει.

Και αυτά είναι τα επιφανειακά, αφού υπάρχουν εκατοντάδες "δευτερεύοντες φόροι" τους οποίους πληρώνουμε και πάνε "υπέρ πατρίδος". Π.χμ όσοι έχουν κάποιο ακίνητο γνωρίζουν ότι για το κάθε σπίτι πληρώνουν 24!!!!! διαφορετικούς φόρους...

Άρα μήπως να πάψουμε να ασχολούμαστε με τον κάθε επώνυμο φοροφυγά και να ασχοληθούμε με το πού πάνε οι φόροι που εισπράττονται; Πού πάνε τα λεφτά του Ελληνικού λαού; Γιατί, αν το κάνουμε αυτό, τότε θα βρούμε δις και όχι μερικά εκατομμύρια.

Όσο για την πολιτικό που βγήκε και είπε "έλεος τι θέλετε αίμα στην αρένα;" υπονοώντας τον ελληνικό λαό ως όχλο και την πολιτική και καλλιτεχνική σαβούρα ψωροελίτ ως ...μάρτυρες... Απαντούμε: ΝΑΙ ΡΕ, θέλουμε "ΑΙΜΑ". ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ όμως. Θέλουμε να πάρουμε πισω έστω και ελάχιστο απο το αίμα που ρουφήξατε για δεκατίες από τον ελληνικό λαό για να ζείτε εσείς ως παράσιτα στο ταλαίπωρο σώμα της Ελλάδας.

Ελληνική Άποψη

24.5.10

Φαρμες στις ταρατσες της πολης


Λέγεται rooftop urban farming (αστική γεωργία οροφοσκεπών) και είναι το κίνημα το οποίο εξαπλώνεται -ανθεί, στην κυριολεξία- σε όλο και περισσότερα αμερικανικά κέντρα. Σε αυτό εντάσσονται νεαρής ηλικίας αστοί με οικολογικές και διατροφικές ευαισθησίες που έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν αστικά ορθούς και με lifestyle «κρεμαστούς κήπους και περιβόλια».

Οι προοπτικές αυτού του concept είναι πραγματικά τεράστιες. Η Νέα Υόρκη διαθέτει 5.700 εκτάρια «καλλιεργήσιμων» ταρατσών, η σοδειά από τις οποίες θα μπορούσε να ταΐσει 20 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρονιά! Τα θετικά είναι πολλά: Μια φάρμα σε μεγάλο ύψος επιτρέπει την καλύτερη απορρόφηση του βρόχινου νερού από το χώμα, αλλά και την καλύτερη θωράκιση του κτιρίου από την υπερβολική ζέστη. Αυτός είναι, εξάλλου, και ο λόγος που ο δήμος της Νέας Υόρκης προσφέρει εκπτώσεις φόρων σε όσα κτίρια καλύπτουν τις οροφές τους με πρασινάδα.

Δύο από τους πιο ενεργούς οπαδούς αυτού του κινήματος είναι η 26χρονη Ανι Νόβακ και ο σύντροφός της, ο 28χρονος Μπεν Φλάνερ. Οι κατά τ’ άλλα κοσμοπολίτες Νεοϋορκέζοι δηλώνουν ότι πια το όνειρό τους είναι να γίνουν full time αγρότες, αλλά όχι στην επαρχία. Θέλουν να γίνουν αγρότες στη φάρμα που δημιουργούν βήμα-βήμα στην καρδιά του Big Apple! Τον περασμένο Απρίλιο έλαβαν χρηματοδότηση από την οικολογική οργάνωση Good Green, η οποία τους έδωσε 60.000 δολάρια, κεφάλαιο αναγκαίο για να ξεκινήσουν το project τους, που πρόβλεπε τη μεταφορά 90 τόνων χώματος στη στέγη για να καλυφτεί η επιφάνεια 600 τ.μ. και να φυτευτεί. Τρεις μήνες αργότερα η σοδειά τους ήταν 300 κιλά φρούτα και λαχανικά! Προς το παρόν, οι βασικοί τους πελάτες είναι τέσσερα εστιατόρια, που έχουν δεσμευτεί να αγοράζουν ό,τι παράγει η «ταρατσοφάρμα» τους! Κατά τις 11.00 το πρωί, αφού μαζεύουν τα σαλατικά τους, τα αγγούρια και τις ντομάτες τους, ο Μπεν αρχίζει τα τηλέφωνα για να ενημερώσει τους πελάτες του προτού ξεκινήσει τις παραδόσεις του. «Η ζήτηση για τα ντόπια προϊόντα έχει αυξηθεί σημαντικά. Τα φρούτα και τα λαχανικά που αγοράζουμε στο σούπερ μάρκετ έχουν ταξιδεύσει κατά μέσο όρο 5.000 χλμ. μέχρι να φτάσουν στα ράφια. Αυτό είναι γελοίο, αλλά και επιβλαβές για το περιβάλλον. Τώρα που όλοι έχουν ευαισθητοποιηθεί, αυτό το δεδομένο μετράει στις επιλογές τους» εξηγεί ο Μπεν, που αρνείται ωστόσο να αποκαλύψει το ύψος των εσόδων του από τη φάρμα του. «Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να κάνω υπολογισμούς. Στόχος μου είναι να αναπτύξω το concept» δηλώνει χαρακτηριστικά.

Υπάρχουν όμως και αυτοί που θέλουν να πάνε το υπάρχον concept ένα βήμα παραπέρα. Ο 28χρονος Βίρα, διπλωματούχος περιβαλλοντικών σπουδών, τον περασμένο Ιανουάριο εγκαινίασε στην ταράτσα του κτιρίου όπου ζει στο Μπρούκλιν, το Gotham Greens, μια υδροπονική φάρμα 1.400 τ.μ., στην οποία αντί χώματος χρησιμοποιείται αποκλειστικά νερό. Ο ίδιος αλλά και οι συνέταιροί του έχουν καταφέρει να μαζέψουν το 1,5 εκατ. δολάρια που είναι το απαιτούμενο κεφάλαιο. «Η ιδιαιτερότητά μας είναι ότι η φάρμα μας είναι πολύ hi-tech. Εχουμε πέντε υπαλλήλους που μαζεύουν τη σοδειά μέσα στο θερμοκήπιο, το οποίο θα φιλτράρει τον αέρα, οπότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα μόλυνσης της σοδειάς από το νέφος» εξηγεί ο Βίρα, που προσθέτει με καμάρι ότι η υδροπονική καλλιέργεια απαιτεί δέκα φορές λιγότερο νερό απ’ ό,τι οι κλασικές καλλιέργειες. Στόχος του είναι να παράγει 30 τόνους φρούτα και λαχανικά κάθε χρόνο.


Με τούτα και μ’ εκείνα, όλοι δηλώνουν ενθουσιασμένοι με τις καλλιέργειες μες στην πόλη και υποστηρίζουν ότι το rooftop urban farming ήρθε για να μείνει.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

23.5.10

ΤΟΜΕΑΣ Χ


...Όταν πλησιάσαμε περισσότερο τον τρομοκρατημένο χωρικό, οι ψυχές όλων μαύρισαν. Πάνω στις ράχες τους, τα κουρασμένα ζώα μετέφεραν σωρούς από σέλινο. Στεφάνια από σέλινο, σύμφωνα με την παράδοση, αποτίθενται υποχρεωτικά πάνω στα μνήματα. Πρόκειται για το κατ' εξοχήν φυτό του θανάτου και των νεκρών. Φόρος τιμής στους θανόντες και συντροφιά στο τελευταίο τους ταξίδι. Οι οιωνοί ήταν καθαροί. Οι θεοί είχαν λάβει την απόφασή τους και μας είχαν ξεκάθαρα μιλήσει. Η μοίρα μας ήταν γραμμένη. Οδεύαμε ολοταχώς προς τον θάνατο.

Ψίθυροι απλώθηκαν σε κάθε άκρο της φάλαγγας. Χιλιάδες άνδρες έτοιμοι να ξεσπάσουν σε φωνές και κατάρες και να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Βαδίζαμε πλέον με τα μάτια κλειστά πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί. Ήμασταν όλοι εμείς ένας κλαίων χορός, στο μέσο μίας τραγωδίας, της οποίας το τέλος ήταν ήδη γραμμένο. Και τότε, σαν από μηχανής θεός, εμφανίσθηκε πάλι στο μέσο της σκηνής ο Τιμολέων. Ύψωσε τον τόνο της φωνής του αγγίζοντας τόσο ψηλές συχνότητες, που μίλησε κατευθείαν στα βάθη της ψυχής μας. Ε, λοιπόν όχι. Δεν ήταν οιωνός θανάτου, το μέγα σημείο που είχε μόλις φανεί εμπρός μας. Δεν σήμαινε το τέλος, ούτε και την καταστροφή μας. Το σέλινο, αναφώνησε ο Τιμολέων, είναι το ένδοξο σύμβολο της Νίκης. Με σέλινο στεφανώνουμε οι Κορίνθιοι, εδώ και χρόνους πολλούς, τους μεγάλους νικητές στα Ίσθμια. Ήταν σημάδι από τους θεούς αυτή η παράξενη πομπή, σημάδι της νίκης και της δόξας που πλησιάζει. Με μία γρήγορη κίνηση, ο αρχηγός μας άρπαξε ένα βλαστό και τον τύλιξε επιδέξια γύρω από το κεφάλι του. Αμέσως τον μιμήθηκαν οι αξιωματικοί και η έφιππη φρουρά των Κορινθίων. Οι οπλίτες ξέσπασαν σε ζητωκραυγές και έσπευσαν να πράξουν ακριβώς το ίδιο. Μέσα σε λίγες στιγμές, όλοι οι άνδρες της στρατιάς ήταν στεφανωμένοι και τραγουδούσαν με πάθος τον παιάνα.

Απόσπασμα από το διήγημα "Νεκρικά Ύδατα" για την μάχη στον Κριμισό ποταμό της Σικελίας μεταξύ Κορίνθιων και Καρχηδονίων. Από το νεοεκδοθέν βιβλίο ΤΟΜΕΑΣ Χ, που διαβάσαμε και συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

22.5.10

Φαινομενο "κουλτουριαρηδες"


Στις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες, η λέξη «κουλτούρα» έχει μια σημασία αφού είναι συνυφασμένη με τον πολιτισμό χωρίς να ταυτίζεται μαζί του. Στα ελληνικά δεν σημαίνει τίποτε συγκεκριμένο. Η λέξη «κουλτουριάρης», επειδή παράγεται από μια λέξη που δεν έχει ακριβή σημασία στα ελληνικά, δεν άργησε να ταυτιστεί με κάτι σαν κοινωνικό σαρδαναπαλισμό, τον οποίον προθύμως απέδιδε σε όποια μορφή σκέψης, μια κοινωνία η οποία είχε αποφασίσει πως δεν χρειάζεται ούτε τη σκέψη ούτε την παιδεία για να ζήσει. Στη δεκαετία του ογδόντα η χρήση της διευρύνθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεκαθαρίστηκε και η σημασία της. Απλώς τα πράγματα μπερδεύτηκαν ακόμη πιο πολύ. Ήταν κάτι που βόλευε αυτούς που τη χρησιμοποιούσαν, διότι δεν ήταν υποχρεωμένοι να πουν τι ακριβώς εννοούν. Βόλευε για τους ίδιους ακριβώς λόγους και αυτούς που τη διακονούσαν. Και όπως το «πνεύμα», τα «γράμματα» ή η «καλλιέργεια» ήταν στοιχεία μάλλον άχρηστα σε μια κοινωνία η οποία βάδιζε ακάθεκτη για την πρόοδο και το πρόβλημά της ήταν η απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων, υποκαταστάθηκαν με τη μεγαλύτερη ευκολία από τη λέξη «κουλτούρα». Στην ίδια εποχή παρατηρείται και η φθίνουσα χρήση της λέξης «καλλιεργημένος». Σε παλαιότερους καιρούς η ιδιότητα του «καλλιεργημένου» έδινε το στίγμα κάποιας κοινωνικής αξίας. Δήλωνε πως είχες να κάνεις με έναν άνθρωπο ευυπόληπτο, αξιοπρεπή και κατά τεκμήριο έντιμο -εξ ου και η αντιδιαστολή «αν και καλλιεργημένος άνθρωπος αποδείχτηκε κλέφτης». Στην Ελλάδα του πάθους η καλλιέργεια ήταν μια περιττή τροχοπέδη. Στην καταθλιπτική Ελλάδα του γενικευμένου τσαμπουκά η καλλιέργεια είναι κοινωνική αναπηρία. Κάποτε λοιπόν η λέξη «κουλτουριάρης» κέρδιζε έδαφος και η λέξη «καλλιεργημένος» έχανε μαζί με άλλες συναφείς, όπως η λέξη «διανοούμενος».

Ο κουλτουριάρης αποτελεί νοσηρό τύπο. Είναι ο άνθρωπος που ‘χει προσβληθεί απ’ το γόητρο του μορφωμένου, του καλλιεργημένου, του πολιτισμένου, για τον όποιο έχει φτιάξει ένα περίεργο πορτραίτο και με τον όποιο έχει ταυτισθεί. Πως εννοεί τον πολιτισμένο ο κουλτουριάρης; Εάν αληθεύει ότι «λόγος έργου σκιά», τότε από τα έργα και τον τρόπο ζωής τού κουλτουριάρη θα συγκομίσουμε και την περί του πολιτισμού αντίληψη του. Ο «κουλτουριάρης» είναι ο ανολοκλήρωτος πνευματικός άνθρωπος, ο χωρίς ουσία, βάθος, πρωτοτυπία και περιεχόμενο. Είναι ο κραυγαλέος, ο ρηχός, ο γεμάτος αβεβαιότητες, ο θρασύς ημιμαθής, που επιμένει, ωστόσο, να έχει βαρύνουσα γνώμη για όλα. Είναι ακόμα αυτός που έχει θολές, μπερδεμένες και ακαταστάλαχτες ιδέες και γνώμες, που δύσκολα καταλαβαίνει τους μεγαλοφυείς και ευκολότερα τους διαστρέφει και τους παρεξηγεί. Είναι, μ’ άλλα λόγια, ο χωρίς κατασταλαγμένες πεποιθήσεις, που μένει μόνιμα στο περιθώριο, χωρίς πολλές φορές ο ίδιος να έχει συνειδητοποιήσει ούτε την ημιμάθεια του, ούτε την σύγχυση και τη θολούρα μέσα στην οποία παραπαίει…

Ποια είναι τα θέματα που συζητεί ο κουλτουριάρης; Όλα γενικά… Ο τύπος τα γνωρίζει όλα και σ’ όλα είναι άφθαστος και μοναδικός. Ανάμεσα απ’ τους καπνούς του τσιγάρου του και σείοντας με νόημα την μισάνοικτή του εφημερίδα ασκεί την πιο διαβρωτική κριτική για ιδέες και πράγματα, κράτη και οργανισμούς, πολιτικούς αρχηγούς και στρατηγούς, συγγραφείς και επιστήμονες… Σάπιες οι ιδέες, άχρηστα τα πράγματα, καταπιεστικά το κράτος, διαβρωμένος ο οργανισμός, ανήθικος και νάνος ο πολιτικός ηγέτης, δειλός ο στρατηγός και ντενεκές ο συγγραφέας. Ο κουλτουριάρης επιδιώκει με κάθε τρόπο την «ενημέρωση» γύρω απ’ όλα τα πολιτιστικά θέματα. Η «πληροφόρηση» αποτελεί ιερόν καθήκον! Γνωρίζει επακριβώς τους τίτλους των έργων που ανεβάζουν τα θέατρα κι οι κινηματογράφοι της πρωτεύουσας· τους χώρους και το αντικείμενο των εκθέσεων έργων τέχνης, βιβλίου κ.τ.λ., των πνευματικών εκδηλώσεων εν γένει. Φροντίζει να προμηθεύεται τα ενημερωτικά φυλλάδια που σχετίζονται με τα θέματα αυτά, κι οσάκις το επιτυγχάνει, επισκέπτεται τους χώρους αυτών. Οι καλλιτεχνικές στήλες των εφημερίδων αποτελούν, πάντως, για τον τύπο αυτόν ανεκτίμητο σύμβουλο. Ο κουλτουριάρης ουδέποτε σκέπτεται· οι παντός είδους πληροφορίες που συγκομίζει ολημερίς αποτελούν γι’ αυτόν αυτοσκοπό και ουδέποτε μέσον. Αυτές θ’ αποτελέσουν το αντικείμενο συζήτησης, όταν το μεσημέρι ή το βράδυ θα συναντηθεί με τούς όμοιους του. Τότε ο κριτικός της εφημερίδος του ζωντανεύει κι ο τύπος τον αναπαράγει λεπτομερώς.

Όσο κι αν ο τύπος αυτός είναι χαρακτηριστικό φαινόμενο της εποχής μας, γνήσιο υποπροϊόν της πνευματικής ζωής, μ’ άλλα ονόματα και παραπλήσιες ιδιότητες προϋπήρξε σ’ όλες τις εποχές. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Αρχαία Ελλάδα και είχε το όνομα του ψευδοσοφιστή, που τόσο εύστοχα σατίρισε στις κωμωδίες του ο Αριστοφάνης.Η παρασιτική του ιδιότητα γίνεται ακόμα πιο έκδηλη στους κατοπινούς αιώνες. Στους διάφορους τύπους ρητόρων και «περιτρίπτων φιλοσόφων» της εποχής του, που τόσο πετυχημένα διακωμωδεί και σατιρίζει ο Λουκιανός, ανάγλυφη προβάλλει η κουλτουριάρικη φύση. Την ίδια εποχή φαίνεται πώς η ιδιότητα αυτή επεκτάθηκε και σε πολλούς άλλους Έλληνες, τόσο που για τους Ρωμαίους θεωρήθηκε εθνικό μας χαρακτηριστικό, από τα πιο εμφανή και ξεχωριστά. Για την ακρίβεια ο Κικέρων ταύτισε την προχειρολογία, την άγονη πολυγνωσία και την φλυαρία (καίρια γνωρίσματα τού κουλτουριάρη) με την ελληνική πολυπραγμοσύνη. Έτσι με τον όρο «Graeculus» (Γραικύλος) που χρησιμοποίησε για να υποδηλώσει τον Έλληνα λόγιο τον νωθρό, τον πολύξερο και πολυλογά, μας έδωσε και μια εικόνα του κουλτουριάρη της εποχής του.

Παρ’ όλες όμως τις αναλογίες και τις ομοιότητες, πρέπει να πούμε πως ο σημερινός κουλτουριάρης είναι «κάτι άλλο». Όχι μόνο είναι ίσως πιο εμπλουτισμένος σε σχέση με τον αρχαίο του πρόγονο, αλλά και σαφώς πιο περίπλοκος, με περισσότερες ιδιότητες και περισσότερες παραλλαγές και ιδιομορφίες. Η ποικιλία των εκδηλώσεων του, οι αντιδράσεις του, ο αρνητισμός του, η επιτήδευση, ο μιμητισμός του, συμπλέκονται και συμφύρονται τόσο, που δύσκολα, τις πιο πολλές φορές, μπορείς να τον καταλάβεις. Η επιθυμία του να εντυπωσιάσει, να αναρριχηθεί ψηλά, να επιβληθεί, να κερδίσει συμπάθειες, τον ωθεί συχνά σε άγονες επικρίσεις, σε επιθετικές και οργίλες ενέργειες, σε όλο πάθος αρνήσεις, σε θορυβώδεις προκλήσεις. Ανακρίβειες, διαστρεβλώσεις, αντιφάσεις, παλινωδίες δεσπόζουν στα λόγια του και στα γραπτά του, ενώ σ’ άλλες περιπτώσεις, χρησιμοποιεί επιδέξια την ειρωνεία και τον σαρκασμό. Ο αυθεντικός όμως κουλτουριάρης, πάνω απ’ όλα, είναι φιλόδοξος και οιηματίας. Θέλει να τον υπολογίζουν, να τον συμβουλεύονται και να τον ακούνε.

Ο κουλτουριάρης ανήκει κατά κανόνα στις «δημοκρατικές-προοδευτικές δυνάμεις» του λαού. Αυτό που τον ενδιαφέρει κυρίως, είναι να είναι πάντα στο προσκήνιο και στην «πρωτοπορία», κι αυτό που απεχθάνεται πάνω απ’ όλα είναι να μην τον προσέχουν ή να τον πουν οπισθοδρομικό ή συντηρητικό ή αντιδραστικό ή έξω από τη μόδα. Έτσι προσκολλάται εύκολα σε κάθε τι το νεοφανές. Εντυπωσιάζεται από τους νέους, τις καινούργιες ιδέες, τις επαναστατικές ιδεολογίες, τις ριζοσπαστικές λύσεις, τις ανατρεπτικές φιλοσοφικές και πολιτικές θεωρίες. Παίρνει μέρος σ’ όλα τα συλλαλητήρια και τις πορείες «των εργαζομένων», παρά το γεγονός ότι είναι άσχετος με τα προβλήματά και τις επιδιώξεις τους. Χωμένος ανάμεσα στο πλήθος δημιουργεί όλα τα έκτροπα και το βράδυ δικαιώνει τους, τάχα, αγανακτισμένους δράστες στην ομήγυρη του.

Ο κουλτουριάρης είναι αρνητικός τύπος. Απορρίπτει όλες τις κοινά παραδεκτές αξίες σαν δημιουργήματα «των εκμεταλλευτών των λαών», χωρίς ωστόσο να υψώνει νέες στη θέση τους. Η άρνησή του αυτή τον οδηγεί σταδιακά στην απαισιοδοξία και τον μηδενισμό των πάντων. Εκεί, βέβαια, που προβάλλει σ’ όλη της την μεγαλοπρέπεια η παχυλή του αμάθεια, η ασχετοσύνη και η επιπολαιότητα του είναι, όταν είναι υποχρεωμένος να αναπτύξει ένα ζήτημα, να τεκμηριώσει μια γνώμη του με κάτι το συγκεκριμένο. Τότε, εύκολα καταλαβαίνουμε την πνευματική του γύμνια, την έλλειψη γνωσιολογικού υποστρώματος, την ρηχή και επίπλαστη μόρφωση του. Ίσως το κύριο χαρακτηριστικό του σύγχρονου κουλτουριάρη είναι το θράσος και η τόλμη του. Ο κουλτουριάρης φροντίζει να φαίνεται, άκρως «πολιτισμένος» είναι διαλεκτικός και διαλογικός, κατά που ταιριάζει στους πολιτισμένους. Δεν εκνευρίζεται ούτε φωνασκεί, έστω κι αν λέγονται οι μεγαλύτερες κουταμάρες, τα μεγαλύτερα ψεύδη, τα πιο παράλογα πράγματα. Αυτός παρακολουθεί σιωπηλός· άλλοτε συνοφρυωμένος, άλλοτε χαμογελώντας ειρωνικά, άλλοτε ζωγραφίζοντας στο πρόσωπο την έκπληξή του. Κάποτε έρχεται κι η σειρά του κουλτουριάρη να πάρει τον λόγο. Είναι μια στιγμή πραγματικής ευδαιμονίας άλλα και δοκιμασίας συγχρόνως. Τώρα αυτός θα ομιλεί, ενώ οι άλλοι υποχρεωτικά θ’ ακούνε, κατά πως ορίζει το «πρωτόκολλο». Δεν έχει σημασία τι θα πει, αλλά το πως θα το πει μετράει. Γι’ αυτό παίρνει ύφος και μιλάει αργά, επιβλητικά και προπαντός «με κύρος», κάνοντας όσο το δυνατόν χαριτωμένες χειρονομίες. Είναι σίγουρος για τον εαυτό του, παρά το ότι λέει τις μεγαλύτερες ανοησίες -γιατί είναι βέβαιος ότι αυτοί πού τον ακούνε είναι ανοητότεροί του. Αν παρά ταύτα ατυχήσει, και κάποιος νέος στην συντροφιά αμφισβητήσει τα θέσφατα του, ο τύπος δεν του ανταπαντά, αλλά τον κοιτάζει αφ’ υψηλού και, χτυπώντας τον προστατευτικά στον ώμο, τον συμβουλεύει να μελετήσει καλύτερα το θέμα…

Αυτό όμως δεν είναι πάντοτε ο κανόνας. Ο αυθεντικός κουλτουριάρης είναι πανούργος. Μεταμφιέζεται και προσποιείται με άνεση. Αποφεύγει τις κακοτοπιές, ξεγλυστράει εύκολα. Προκειμένου να τα θαλασσώσει και ν’ αποκαλυφθεί η αγραμματοσύνη του, προτιμά να σιωπά ή να μιλάει με διφορούμενα. Συνηθέστατα πάσχει από κάποια φανερή ή κρυφή ανωμαλία, σωματική ή ψυχική. Συνήθως μιλάει με γενικότητες, και σκοτεινές ρήσεις, πού προκαλούν τον θαυμασμό των ανόητων, ενώ βάζουν σε απορία τους γνωρίζοντες. Φυσικά, ο κουλτουριάρης δεν έχει πολύ καιρό για διάβασμα, δεν είναι συνηθισμένος σε ξενύχτια, σε μελέτες χρόνων, σε συστηματικές και επίπονες σπουδές. Όλα τα θέλει γρήγορα και στο χέρι, χωρίς κόπο ή μεγάλη προσπάθεια. Και τα παίρνει μόνος του (ή νομίζει πως τα παίρνει). Όταν όμως νιώθει το έδαφος να τρίζει κάτω από τα πόδια του, δεν πανικοβάλλεται, δεν τρέπεται σε φυγή. Η έλλειψη καλλιέργειας και σιγουριάς τον κάνει απόλυτο, φανατικό. Μπροστά στον φόβο της αποκάλυψης γίνεται κραυγαλέος. Όλοι όσοι δεν τον καταλαβαίνουν είναι όχι μόνο εχθροί του, αλλά και αμαθείς και ανεπαρκείς, ενώ δεν χωράει άλλη γνώμη έξω από τη δική του.

Είναι κάτι το σχεδόν νοσηρό η τάση του να μειώνει και να υποτιμά συνεχώς γνωστούς και καθιερωμένους δημιουργούς. Αλλά ποιος είναι ο λόγος, που το κάνει αυτό; Πρώτα-πρώτα ο φθόνος. Νάνος ο ίδιος, δεν μπορεί ν’ ανεχθεί την ύπαρξη καλυτέρων γύρω του. Για να νιώσει άνετα, να μην πνιγεί από ασφυξία», θέλει όλους να τούς φέρει στο δικό του επίπεδο. Σ’ άλλες περιπτώσεις, βέβαια, η αμφισβήτησή του έχει άλλα πιο ταπεινά κίνητρα. Θέλει να δείξει πως δεν τον επηρεάζουν οι άλλοι, πως έχει δική του γνώμη… Θέλει, ακόμα, να παραστήσει τον σοφό, τον πρωτότυπο τον δεινό κριτικό. Στην πραγματικότητα είναι κομπλεξικός ή φτηνός, κενός ή άγονος. Φυσικά, ο αυθεντικός κουλτουριάρης είναι εχθρός της αληθινής παιδείας, ανιστόρητος, ενάντιος σε κάθε τι το καθιερωμένο» και το «κατεστημένο». Σπάνια καταδέχεται να παινέσει έναν νέο συγγραφέα και για όλους είναι μίζερος και επιφυλακτικός και έτοιμος να τους βρει ένα πλήθος υπαρκτά κι ανύπαρκτα ψεγάδια.

Στις μέρες μας οι κουλτουριάρηδες είναι μια τροχοπέδη και μια απειλή για την πνευματική μας ζωή και την ελεύθερη πολιτιστική μας εξέλιξη. Με την πειθώ και την σοβαροφάνεια τους, την αυξημένη τους κινητικότητα, τις περίτεχνες, δυσνόητες, αλλά χωρίς ουσία κριτικές τους απειλούν να διαστρέψουν το καλλιτεχνικά αισθητήριο του λαού. Σε ανταπόδοση, ίσως, ο λαός όλους αυτούς, ακριβώς που τόσο τον ταλαιπώρησαν και τον καταπίεσαν, τους βάφτισε κουλτουριάρηδες. Η έλλειψη κατανόησης, η ψευτοαυστηρότητά τους, η δογματική τους στειρότητα και η αποστροφή τους για κάθε τι το απλό και το κατανοητό, τους έχει κάνει κιόλας ιδιαίτερα αντιπαθείς. Κάτω από τις πιο ποικίλες μεταμορφώσεις (άλλοτε του δάσκαλου, του αυστηρού κριτικού, του ανικανοποίητου και δύστροπου λόγιου, του μίζερου και περιαυτολόγου συγγραφέα, του δημοσιογράφου κ.λπ., εδώ και δεκάδες χρόνια διαστρέβλωσαν, μάραναν και καταπολέμησαν κάθε τι το γνήσιο και το αξιόλογο που παρουσιάσθηκε στην τέχνη και τα γράμματα. Ό,τι ρίζωσε, ό,τι επέζησε και επιβλήθηκε, χρειάστηκε πρώτα να γίνουν αγώνες και να δοθούν μάχες με όλους αυτούς τους κοντόφθαλμους, για να μπορέσει να σταθεί και να μην το στραγγαλίσουν…

Πάρε-Δώσε

21.5.10

Ο μεγαλος αδερφος ειναι εδω

Το παρακάτω βίντεο είναι η ‘διαφημιστική’ καμπάνια της εφορίας της Pennsylvania για αυτός που χρωστάνε φόρους. Έχουν διορία μέχρι τις 18 Ιουνίου. Ο χρόνος τρέχει αμείλικτος και για να βιαστούν οι ‘κακοί’ βγήκε ο μπαμπούλας στις οθόνες τους. Μόνο που έχει γλυκιά φωνή…


Μπορεί να έχει γλυκιά φωνή ο Μεγάλος Αδελφός, αλλά δεν μπορεί να κρύψει το κοφτό και άκρως απειλητικό του ύφος:
«Το όνομά σου είναι Τομ»… «Και ξέρουμε που μένεις»… «Ωραίο σπίτι έχεις Τομ…» «και ωραίο αυτοκίνητο Τομ»…«Αυτό που δεν είναι ωραίο είναι ότι χρωστάς στην Εφορία»…«Κοίτα Τομ, μην το δυσκολέψουμε το πράγμα»… «Πλήρωσε μέχρι τις 18 Ιουνίου και θα αποφύγεις την ποινή»… «Γιατί, Τομ ξέρουμε ποιος είσαι…».

Κόκκινος Ουρανός

Το χειρότερο σ' αυτό το διαφημιστικό βιντεάκι είναι πως λέει αλήθειες...

20.5.10

Απαιτουν απ' τον λαο λιτοτητα...


Φόρεμα αξίας όσο η ετήσια σύνταξη ΙΚΑ (μαζί με ΕΚΑΣ και δώρα)...

Οι πολιτικοί της χώρας συνεχίζουν να προκαλούν με τον πολυτελή βίο τους, ανεξάρτητα αν είναι "αριστεροί", "ριζοσπαστικοί αριστεροί" ή "δεξιοί".



Θα'ρθει η ώρα της πληρωμής.

19.5.10

Περι υπουργειου ...πολιτισμου


Κάθονται και απορούν για τη Γκερέκου και το Βοσκόπουλο... Όταν έχεις τη γυναίκα του τραγουδιστή των ΣΚΥΛΑΔΙΚΩΝ στο υπουργείο πολιτισμού τι περιμένεις;

Τη σύζυγο του τραγουδιστή των σκυλότράγουδων και πρών υποτιθέμενη ηθοποιό-τραγουδίστρια-celebrity-μοντέλο-ό,τι να ναι, που κάποτε γέμιζε κάθε λογής κωλοφυλλάδα με αισθησιακές φωτογραφίες και δηλώσεις "επιπέδου", πήγε ο Jeffrey Papandreos και την έβαλε υφυπουργό ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ! Μα πως αλλιώς θα δήλωνε ο νεοέλληνας με μεγαλύτερη σαφήνεια την ταυτότητα του; Ο πολιτισμός της χώρας μας είναι αυτό το πράγμα: να πηγαίνει ο Ελληνάρας στα μπουζούκια να χαζεύει το ξανθό γκομένακι με το μίνι που έχει ανέβει στο απέναντι τραπέζι και χορεύει τσιφτετέλι και αυτός να πετάει άνθη στους καλλίγραμμους της γλουτούς! Μετά τα άνθη και μερικά σφηνάκια, o Έλληνας και η Ελληνίδα μπορεί και να συσφίξουν τις σχέσεις τους, μόλις αφήσουν πίσω τους το "πολιτιστικό κέντρο"... Αυτόν τον πολιτισμό εκπροσωπούσε η Άντζελα Γκερέκου, αυτός είναι ο ποπ πολιτισμός μας, και αυτός προβλήθηκε και μέσα και έξω από τη συγκεκριμένη κυβέρνηση.

Και δήθεν ξαφνικά ανακάλυψαν πως ο Τόλης είναι απατεώνας... Άντε ρε; Τώρα το καταλάβατε; Όταν από μόνη της η ύπαρξη αυτής της κυρίας έκανε τη συγκεκριμένη κυβέρνηση να μοιάζει γραφική και εγώ σας το έλεγα με λέγατε μαλάκα!

Αλλά θα μου πεις μια κυριλέ καστανή βουλευτής τύπου "Τζούλια" πάντα χωρούσε, πάντα χωράει, και πάντοτε θα χωράει ανάμεσα στους 300! Και αν ξέρει και λίγο να μιλάει ακόμη καλύτερα! Και ψήφους φέρνει, και τα βλέμματα τραβάει, και συντηρεί μια δεδομένη-κατεστημένη κατάσταση. Αυτό το είδος βουλευτή τα έχει όλα και συμφέρει, τουλάχιστον μέχρι να γίνει το μεγάλο μπαμ!

Τρυποκάρυδος

19 Μαϊου: Μνημη Γενοκτονιας Ποντιων

Αφιερωμένο στα "αισθήματα φιλίας" προς τους δολοφόνους των αδερφών μας που τρέφουν οι κυβερνώντες την Πατρίδα μας...

18.5.10

Αριστερη λιτοτητα


Στην ακριβότερη σουίτα του ακριβότερου ιδιωτικού μαιευτηρίου ΙΑΣΩ ήρθε στον κόσμο τα ξημερώματα της Δευτέρας, με καισαρική, ο γιός του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα και της συντρόφου του (σκέφτονται να υπογράψουν το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης) Μπέτυ -Περιστέρα- Μπαζιάνα. Ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο ήταν παρών στον τοκετό, αλλά κατέγραψε και με κάμερα τη διαδικασία. Το κόστος χωρίς την αμοιβή του γιατρού είναι, όπως ορίζεται από τον τιμοκατάλογο του μαιευτηρίου, περίπου 14.000 (δεκατέσσερις χιλιάδες) ευρώ!

Είναι προφανώς δικαίωμα του κάθε πολίτη, εφόσον έχει τα χρήματα, να επιλέγει το που θα τα ξοδέψει. Άρα κανείς δεν μπορεί να κατακρίνει γι' αυτό τον αγωνιζόμενο υπέρ των φτωχών cool Αλέξη. Βέβαια, το ποσό ξεπερνά κατά πολύ ακόμα και τις ετήσιες αποδοχές ενός απλού εργαζομένου, σαν αυτούς που δίπλα τους θα διαδηλώσει στην απεργία της Πέμπτης ο επικεφαλής της "ριζοσπαστικής αριστεράς" φωνάζοντας συνθήματα κατά των οικονομικών μέτρων...

17.5.10

et in Arcadia ego


Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας είναι ό,τι έμεινε απ' το χωριό Ανθοχώρι Αρκαδίας. Το υπόλοιπο χωριό ισοπεδώθηκε και το έδαφος σκάφτηκε για να προμηθεύσει λιγνίτη στον τοπικό σταθμό ηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας ένα σουρεαλιστικό απάνθρωπο τοπίο, σαν ζωγραφισμένο απ' τον Νταλί. Πρόκειται για την ίδια περιοχή που, ήδη από τους αρχαίους χρόνους γνωστή για την ειδυλλιακή της φύση, κατά την αναγέννηση ταύτισε το όνομά της (Αρκαδία) με την ονειρική θεώρηση της άγριας φύσης να περιβάλλει τον άνθρωπο που ζει σε απόλυτη αρμονία μαζί της. Πόσο διαφορετική είναι η σημερινή πραγματικότητα, με το τοπίο όπου χωριά έχουν αντικατασταθεί από υπαίθρια ορυχεία...


Η αντίθεση μεταξύ των δύο εικόνων της Αρκαδίας, της πραγματικής και της αναγεννησιακής, είναι μια οδυνηρή υπενθύμιση της αντίθεσης των θετικών οραμάτων της αυγής του δυτικού πολιτισμού και της παρακμιακής εξέλιξης της πραγματικότητάς του στην εποχή μας.

16.5.10

Τι πιο λογικο...


Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για πόσο κόσμο θα απολύσουμε... Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοιείχαν προτείνει περικοπές προσωπικού - 15.000 παγκοσμίως.
Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του. Ο πρόεδρος μας δεν μιλούσε.
Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος. Όταν τελειώσαμε, ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο ποιο σωστά μπορώ διότι η αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα:
«Ο καθαριστής, όταν περνά την πόρτα του εργοστάσιου σχολώντας, είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών που πάει στο σπίτι που χρωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και, αν και λίγα, του είναι αρκετά. Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλειά του, να πάει σπίτι άνεργος, με μια επιταγή δυο μηνών. Τι θα πει στα παιδιά του, τι θα πει στην γυναίκα του; Πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπεια του; Και, εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλειά, θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων.

Αλλά την ίδια στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους, που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες τους, και εάν δεν κάνω κάτι τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις. Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα κατά 135.000.000 δολλάρια. Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο:
Ελάττωση του μισθού μου -75%, ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων -50%, ελάττωση μισθού γενικών διευθυντών -40% και ανάλογα σε όλα τα στελέχη. Καμία απόλυση. Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα».

Σηκώθηκε και, όπως έφευγε, είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο: «Κρίμα που θα παίζετε γκολφ μόνο τρεις φορές αντί για έξι, παιδιά».

Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η αξία της μετοχής ήταν 147 δολλάρια, από 7.5$ το 1980 πριν αρχίσει η κρίση. Α ναι, είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ' αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του.

Το 1992, στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότηση του - και
είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο, αν και κάποιοι δουλεύαμε πια σε άλλες εταιρείες - τον ρωτήσαμε να απαντήσει γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε. Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:
«Μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα. Είμαστε σε 42 χώρες, από τις οποίες οι 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες, διότι όπως ξέρετε τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα όπως μου είχατε προτείνει, είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα
ανθρώπους στην απελπισία. Και κανείς, μα κανείς, δεν ξέρει τί μπορεί να κάνει ένας απελπισμένος άνθρωπος. Η πιθανότητα ακόμη και να έκαιγαν το εργοστάσιο ήταν μεγάλη. Ενώ εσείς, που ήσασταν δίπλα μου, και όλο το μισθό να σας έπαιρνα δεν θα καίγατε τίποτα, γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις.

Να θυμάστε ότι η πραγματική καταστροφή έρχετε όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι ικανός για όλα...»


Πηγή

15.5.10

Για την τουρκικη επισκεψη-αποβαση


Έλληνες και Ελληνίδες διαμαρτύρονται για την επίσκεψη του Ερντογάν
(συν 10 υπουργών και 100 επιχειρηματιών εκ Τουρκίας)


14.5.10

ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΩΝ ΑΓΩΓΗΣ


…Θα συμβούλευα σ’ όσους επιθυμούν να γίνουν πατέρες ένδοξων παιδιών να μη συζούν μ’ όποιες γυναίκες τύχει, με πόρνες λόγου χάρη. Όσοι δεν έχουν γεννηθεί από καλούς γονείς τη ντροπή της κακής καταγωγής θα ‘χουν συντροφιά, την ντροπή αυτή θα εκμεταλλεύεται όποιος θέλει να τους σαρκάσει και να τους εξουσιάσει…

Γνήσιες Ελληνίδες να είναι στο φρόνημα οι μάνες. Όπως το σώμα του παιδιού θέλει διάπλαση για να διαμορφωθεί έτσι και η ψυχή του είναι εύπλαστη και ρευστή και τυπώνονται βαθειά όσα μαθαίνει…

…Κι οι συναναστροφές των παιδιών είναι σημαντικές. Να έχουν καλούς τρόπους, να μιλούν καθαρά ελληνικά και να μην κουβαλούν την προστυχιά του βάρβαρου και κακού χαρακτήρα γιατί δεν το λέει άδικα η παροιμία: «αν κατοικήσεις με κουτσό θα μάθεις να κουτσαίνεις»…

…Να ζητάμε για τα παιδιά μας δασκάλους που στη ζωή τους στέκονται αδιάβλητοι κι είναι άριστοι στο ήθος και την κατάρτισή τους. Πηγή της αρετής είναι το να τύχει κανείς κατάλληλης παιδείας

…Η ευγενική καταγωγή είναι καλή αλλά εξαρτάται από τους προγόνους. Ο πλούτος είναι πολύτιμος αλλά εξαρτάται από την τύχη -από αυτούς που τον κατείχαν έφυγε πολλές φορές και πήγε σε πολλούς που δεν τον περιμένανε. Ύστερα τον μεγάλο πλούτο σημαδεύουν οι κακούργοι κι οι συκοφάντες μιας κι οι χειρότεροι ακόμα μπορούν να γίνουν πλούσιοι. Η δόξα είναι σεβαστή αλλά αβέβαια. Η ομορφιά είναι περιμάχητη αλλά λιγόχρονη. Η υγεία είναι πολύτιμη μα ευμετάβλητη. Η σωματική δύναμη είναι ζηλευτή αλλά ακάλυπτη μπροστά στις αρρώστιες και τα γηρατειά –κι εκείνος που περηφανεύεται για τη σωματική του δύναμη ας στοχαστεί τη δύναμη των ζώων (των ταύρων, των λιονταριών, των ελεφάντων) του τον ξεπερνούν. Μονάχα η παιδεία απ’ τ’ ανθρώπινα είναι θεία και μένει αθάνατη. Δυο είναι τα σπουδαιότερα στην ανθρώπινη φύση: ο νους κι ο λόγος…

Όσοι για τους σοφούς είναι απαράδεκτοι, για τον όχλο είναι ευχάριστοι. Όσοι καταφέρνουν στους όχλους να μιλούν χαριτωμένα κι αρεστά, οι λαοπλάνοι, γίνονται στη ζωή τους άσωτοι και φιλήδονοι…

Με το ν’ αφήνεις τα παιδιά να λένε ό,τι θέλουν τα συνηθίζεις στην ματαιολογία και στην ανοητολογία

…Επαινούν όσα έγιναν με ασφάλεια και μέθοδο, αλλά θαυμάζουν όσα έγιναν με τον κίνδυνο της τόλμης. Την ίδια γνώμη έχω και για την ψυχική διάθεση. Ούτε θρασύς πρέπει να είναι κανείς, ούτε άτολμος και να σαστίζει γιατί το θράσος οδηγεί σε αναισχυντία και η δειλία καταντάει δουλικότητα. Η τέχνη είναι το ν’ ακολουθεί κανείς τον μέσο δρόμο, αυτό είναι το πιο όμορφο…

…Για τη φροντίδα του σώματος οι άνθρωποι βρήκαν τη γυμναστική και την ιατρική απ’ τις οποίες η μια φυλάγει τη δύναμη κι η άλλη την υγεία. Για τις αρρώστιες και τα πάθη της ψυχής είναι η φιλοσοφία. Μ’ αυτήν υπάρχει, μ’ αυτήν μαθαίνει ποιο είναι το ωραίο, ποιο το αισχρό, ποιο το δίκαιο και ποιο το άδικο…

…Το πιο μεγάλο απ’ όλα είναι να μη χαίρεσαι υπερβολικά στην ευτυχία, να μη λυπάσαι υπερβολικά στις συμφορές, ούτε στις ηδονές να καταντάς έκλυτος, ούτε στους θυμούς να γίνεσαι παράφορος και θηριώδης…

…Δεν είναι σωστό τη σωματική αγωγή να παραβλέπουν αλλά να στέλνουν τα παιδιά τους οι γονείς σε γυμναστές ώστε να εξασκηθούν για την ομορφιά των κορμιών τους και για να ‘χουν δύναμη. Το θεμέλιο των καλών γηρατειών είναι η σωματική υγεία στην παιδική ηλικία…

…Τα υπάρχοντα των νικημένων στις μάχες, είναι βραβεία πεσμένα μπροστά στα πόδια των νικητών. Δεν αντέχουνε στον πόλεμο όσοι ανατράφηκαν στον ίσκιο. Ένας εκπαιδευμένος στρατιώτης κάνει πέρα τις εχθρικές φάλαγγες…


Πρέπει να καθοδηγούμε τα παιδιά με συμβουλές και με κατάλληλα λόγια κι όχι, μα το Δία, με κακοποιήσεις και ξυλοδαρμούς γιατί αυτά ταιριάζουν να γίνονται σε δούλους κι όχι σε ελεύθερους ανθρώπους…

Και τα πολλά εγκώμια βλάπτουν, έτσι τα παιδιά περηφανεύονται, ξιπάζονται κι αποβλακώνονται…

…Με το να πιέζουν τα παιδιά τους σε όλα να πρωτεύουν, εκείνα καταλήγουν ν’ απηυδήσουν και χάνουν την όρεξη για μάθηση…

…Να δίνουμε χρόνο στα παιδιά μας ν’ αναπαύονται από την αδιάκοπη μάθηση, να μη ξεχνάμε πως η ζωή μοιράζεται στη δράση και την ανάπαυση…

Κι απ’ τις αισχρολογίες ν’ αποτρέπουμε τους γιους γιατί «ο λόγος είναι σκιά του έργου» κατά το Δημόκριτο. Πρέπει να γίνουν κοινωνικοί κι ομιλητικοί γιατί τίποτε δεν είναι πιο αντιπαθητικό απ’ την απομονωτική συνήθεια. Τα παιδιά δεν θα ‘ναι αντιπαθητικά αν στις συζητήσεις τους δεν είναι απόλυτα και μονοκόμματα γιατί πρέπει κανείς να ξέρει να νικά αλλά και να ηττάται όταν το να νικά είναι βλαβερό…

…Το να συγκρατεί κανείς τη γλώσσα του ας μην το θεωρεί κανείς μικρό και τιποτένιο γιατί είναι σοφό να σωπαίνεις όταν χρειάζεται, όταν η σιωπή είναι καλύτερη από κάθε λόγο… Κανένας δε μετάνιωσε επειδή είχε σωπάσει όταν όλοι μιλούσαν. Ό,τι παρασιωπήθηκε είναι εύκολο να το πεις ό,τι ειπώθηκε όμως δεν μπορεί να παρασιωπηθεί. Χιλιάδες γνώρισα που έπεσαν σε συμφορές απ’ τν ακράτεια της γλώσσας τους…

…Θεωρείται άξιο σεβασμού όταν λένε την αλήθεια τα παιδιά γιατί είναι δουλοπρεπές το ψέμα και πρέπει να το μισούν οι άνθρωποι κι είναι ασυγχώρητο ακόμα κι όταν ψεύδονται δούλοι που έχουν κάποιο ήθος…

…Τα σφάλματα των παιδιών είναι μικρά κι επανορθώνονται εύκολα αλλά τα αδικήματα των εφήβων πολλές φορές καταντούν υπερβολικά κι ολέθρια. Ακράτεια στο φαγητό, κλοπή πατρικών χρημάτων, πιοτά και ζάρια, έρωτες και καταστροφές σπιτιών παντρεμένων γυναικών, αυτές τις ορμές πρέπει με απασχολήσεις να δεσμεύσουμε και ν’ αναχαιτίσουμε

…Οι μυαλωμένοι πατέρες, σ’ αυτή την εποχή της εφηβείας των παιδιών τους, πρέπει πιο πολύ απ’ όλους να προσέχουν και να ‘ναι έτοιμοι να σωφρονίζουν τους νεαρούς, διδάσκοντας, φοβερίζοντας, παρακαλώντας, φέρνοντας για παράδειγμα εκείνους που καταστράφηκαν για τη φιληδονία τους κι εκείνους που για την υπομονή τους κατέκτησαν δόξα κι επαίνους. Δυο είναι τα στοιχεία που διατηρούν την αρετή: η ελπίδα της τιμής κι ο φόβος της τιμωρίας

Οι κόλακες, ράτσα μιαρή, υποκριτές στη φιλία, ξένοι στο θαρραλέο λόγο, γλύφτες των πλουσίων, αλαζόνες προς τους φτωχούς, σαν κάποια τέχνη γοητευτική να τους πηγαίνει προς τους νέους. Όταν γελούν αυτοί που τους ταΐζουν κι οι κόλακες ξελιγώνονται στα γέλια. Ψυχικά κατακάθια και ψεύτικοι σ’ όλη τους τη ζωή, ζουν από το γνέψιμο των ισχυρών, ελεύθεροι από τύχη, σκλάβοι από δική τους εκλογή. Όταν τους περιφρονείς κι ούτε καν τους βρίζεις τότε πιστεύουν πως έχουνε βριστεί. Έτσι επιβιώνουν άσκοπα και παρασιτικά…

…Οι πατεράδες να υπομένουν τα σφάλματα των νέων κι αν θυμώνουν γρήγορα να ξεθυμαίνουν γιατί ταιριάζει οξύθυμος να είναι ο πατέρας κι όχι βαρύθυμος. Είναι καλό κάποια από τα σφάλματα να κάνουν πως δεν τα βλέπουν. Φίλων μας σφάλματα τα συγχωρούμε και των παιδιών μας δεν θα συγχωρήσουμε; Πόσες φορές μεθυσμένους δούλους μας δεν τους ελέγξαμε.
Πότε σφίξε τα λουριά των νέων και πότε άφησέ τα χαλαρά και θύμωσε και συγχώρα.
Κάποτε σε ξεγέλασε; Κράτησε το θυμό σου. Κάποτε άρπαξε το αμάξι από το κτήμα σου κι ήρθε μεθυσμένος; Αγνόησέ τον. Αρώματα μυρίζει; Σώπαινε. Έτσι μονάχα τα νιάτα τα τρελά χειραγωγούνται…

…Και τους επιρρεπείς στις ηδονές και τους ανυπάκουους να τους τυλίξετε με γάμο που είναι της νεότητας ο σίγουρος δεσμός. Κι οι γυναίκες για τους γιούς σας να μην είναι ευγενέστερες και πλουσιότερες, γιατί όσοι πολύ καλύτερές τους παίρνουν δεν είναι άντρες των γυναικών αλλά γίνονται δούλοι τους ασυναίσθητα


…Πάνω απ’ όλα οι πατέρες να προσέχουν ν’ αποφεύγουνε τα σφάλματα και να προσφέρουν στα παιδιά τους ζωντανό παράδειγμα τους εαυτούς τους, ώστε σαν σε καθρέφτη να βλέπουν οι νέοι στη ζωή τους τη ζωή των γονιών τους μακριά από αισχρές πράξεις και λόγια. Κι όποιος τους νέους κατηγορεί που σφάλλουν κι ο ίδιος στα ίδια σφάλματα ξεπέφτει, στ’ όνομα των γιών του γίνεται κατήγορος του εαυτού του. Όσοι ζουν με φαύλο τρόπο ούτε τους δούλους τους δεν έχουν το θάρρος να ελέγξουν όχι μόνο τα παιδιά τους κι όπου οι γέροι είναι ξετσίπωτοι εκεί κι οι νέοι χιλιοξετσίπωτοι θα είναι

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΗΘΙΚΑ

13.5.10

Τρια χρονια on line




Μια αναδρομή στις εικόνες τίτλου που φόρεσε ο ιστοχώρος μας:







ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!

12.5.10

ΦΤΑΝΕΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΝΑ ΣΤΟ ΠΕΙ...


Δεν είναι λίγοι αυτοί που με καλή θέληση μας προτείνουν να αλλάξουμε την γραμμή μας, υπό την έννοια να λέμε τα πράματα κάπως «διαφορετικά». Πιο συγκεκριμένα, μας λένε να "μη περιφρονούμε τον λαό". Βεβαίως και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν περιφρονεί τον λαό, αυτό δε που αυτοί αποκαλούν "περιφρόνηση" δεν είναι τίποτε άλλο από το θάρρος και την τόλμη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ να παρουσιάζει την σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης Ελλάδας χωρίς να καλλιεργεί ψεύτικες αυταπάτες και όνειρα απατηλά.

Δεν είμαστε ούτε αισιόδοξοι ούτε απαισιόδοξοι. Το καθήκον μας δεν είναι να γινόμαστε αρεστοί στους πολλούς για να μαζεύουμε ψήφους, όπως οι πολιτικάντηδες, αλλά να λέμε την αλήθεια μπας και ξυπνήσουν κάποιοι, έστω και λίγοι Έλληνες. Η εξαπάτηση του λαού είναι έργο των επιτηδείων, που θέλουν να λεηλατούν τον πλούτο του και να ξεπουλούν την ιστορία του. Είναι ακόμη έργο των εμπόρων των ιδεών, που κάθε λίγο και λιγάκι υπόσχονται μια νέα Ελλάδα, που δήθεν θα είναι μεγάλη, ισχυρή και ευτυχισμένη. Από την μεγάλη απάτη της ΟΝΕ μέχρι τα ΟΥΦΟ των εξωγήινων Ελλήνων, που θα έρθουν να μας σώσουν έχουν ακουστεί πολλά. Πολλά που σε τίποτα ΔΕΝ έχουν ωφελήσει το έθνος μας.
Δεν είμαστε λοιπόν εμείς αυτοί που θα σας πουν όλα καλά και όλα ωραία στον τόπο αυτό και τι σπουδαίοι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Όχι δεν είμαστε… ήμασταν. Η επίγνωση δε της πραγματικότητας και της σημερινής μας κατάντιας είναι το πρώτο βήμα για να ξαναγίνουμε σπουδαίοι. Πολύ χαρακτηριστικά έγραφε ένας μεγάλος Έλληνας στοχαστής του 20 αιώνος:
Δια να σωθείτε πρέπει να ταπεινωθείτε μόνοι σας, να απογυμνωθείτε μόνοι σας απο όλες τις ψυχές και τα φούμαρα και να ειδίτε αληθινά και κατάβαθα τα ΤΡΙΣΕΕΛΕΕΙΝΑ χάλια σας και την κατάντια της φυλής.
(Περικλή Γιαννόπουλου-Έκκλησις προς το πανελλήνιο κοινό)
Η μοίρα του έθνους μας, ευτυχώς ή δυστυχώς, ευτυχώς για εμάς δεν είναι μοίρα μιας ταπεινής επιβιώσεως σε μία γωνιά της Γης. Ο Ιωάννης Μεταξάς στον καιρό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου έγραφε ότι πρέπει να γίνουμε ναυτική δύναμη, για να έχουμε λόγο υπάρξεως γεωπολιτικής στην περιοχή μας. Αργότερα, 20 χρόνια μετά, άλλαξε ιδέες, δυστυχώς για το Έθνος μας. Ίσως και να μην άλλαξε και οι ισχυροί του τότε κράτους αλλά και οι διεθνείς συγκυρίες, που κατ' ουσίαν του επιβλήθησαν χωρίς την θέληση του, να τον έκαναν να αλλάξει γνώμη. Η μοίρα του Έθνους μας δεν είναι μοίρα μιας ταπεινής επιβιώσεως κάπου σε μία γωνία της γης. Για αυτό πολύ σωστά ο Περικλής Γιαννόπουλος έγραφε:
Ελληναράδες, μπακαλευόμενοι παντού της γης, αν δεν ξανά βρεθείτε στα γρήγορα σε ανάλογο υψηλή με την Βυζαντινή θέση: ΕΙΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ. Δεν είναι στο χέρι σας να εκλέξετε τίποτα ή θα είστε στην πρώτη γραμμή του πολιτισμού, μεταξύ των πρώτων πρωταγωνιστών ή στον ΠΑΤΟ της οικουμένης.
Όλα δείχνουν ότι η Ελλάς βρίσκεται σήμερα στο μεταίχμιο, σε μία ιστορική περίσταση ανάλογη ίσως των αρχών του 20ου αιώνος. Τότε καταφέραμε να διπλασιάσουμε την Ελλάδα και να πάρουμε πίσω ένα μεγάλο κομμάτι τη σκλαβωμένης ελληνικής πατρίδας. Σήμερα τα πράματα δείχνουν αντίθετα… Και το καθήκον σε όσους είναι συνειδητοποιημένοι Εθνικιστές είναι πολύ σκληρό. Κανένας σχεδόν σ' αυτήν την χώρα δεν είναι πρόθυμος να μας ακούσει. Τα δυσάρεστα δεν τα ακούν πολλοί, τα αποφεύγουν. Όπως αποφεύγουν επίσης και τα δύσκολα, γιατί δύσκολο είναι να αγωνίζεται κανείς για πατρίδα και για εθνικά ιδανικά στις μέρες μας. Τον αγώνα αυτόν η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ τον έχει ξεκινήσει εδώ πολλά χρόνια και μέσα από πολλές δυσκολίες και εμπόδια, που για κάπους θα φάνταζαν ανυπέρβλητα. Απαντώντας σε κάποιους, που χαιρέκακα μας ρωτούσαν και μας ρωτούν ακόμη πού είναι κάποιοι από τους παλιούς συντρόφους μας, είχα πει:
Σκληρό και ανελέητο να μάχεσαι για ιδέες κόντρα στο κατεστημένο. Πόσο μάλλον όταν οι ιδέες αυτές αποτελούν την ενσάρκωση του… κακού και της κατάρας στον σύγχρονο κόσμο. Θέλει αντοχή και νεύρο το "περιθώριο", το να στέκεσαι ορθός μην υποχωρώντας και συνεπής πάντοτε σε έναν κώδικα τιμής, που αποτελεί μια ύψιστη ηθική κυρίων. Στον αγώνα αυτό είναι περισσότεροι οι λιποτάχτες παρά οι παρόντες. Ο χρόνος, σκληρός και αδυσώπητος, λεηλατεί συνειδήσεις, γονατίζει ανθρώπους, ξεριζώνει καρδιές κι αφήνι πίσω του δίχως άλλο μια πίκρα των προσώπων που έφυγαν, των εφηβικών βλεμμάτων που ήταν γεμάτα τόλμη και αποφασιστικότητα και σήμερα βρίσκονται κάπου αλλού...
Δεν μπορούν να ευθύνονται λοιπόν όσοι παρέμειναν πιστοί στην αποστολή τους για όσους είτε εγκατέλειψαν είτε πρόδωσαν είτε εξαγοράστηκαν. Δεν μπορούν να φταίνε οι πιστοί για τους απίστους, οι συνεπείς για τους ασυνεπείς, οι φιλότιμοι για τους άτιμους. Είναι τουλάχιστο άδικο να κατηγορείς κάποιον που παρέμεινε πιστός στις Ιδέες του για αυτούς που δεν άντεξαν και λύγισαν στον χρόνο.

Παρ' όλα αυτά, παρ’ όλες τις προδοσίες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα, παρ’ όλη την πολεμική του συστήματος και τις διώξεις, ΕΜΕΙΣ είμαστε εδώ και σίγουρα δεν είμαστε εμείς οι φταίχτες για όσους γονάτισαν, λιποτάχτησαν δολοφονήσαν τις ψυχές τους. Από τους χθεσινούς μας συντρόφους, άλλοι σήμερα γλείφουν την εξουσία σε όλες τις μορφές της, είτε οικονομική είτε πολιτική, άλλοι κοιτάνε τις δουλίτσες τους "γιατί δεν βγάζουν πουθενά τα πράματα", άλλοι βρίσκονται στριμωγμένοι σε ένα σκονισμένο γραφείο και κλαίνε την μοίρα τους, άλλοι γίνανε πτώματα ζωντανά μέσα σε κόμματα αστικά και άλλοι συνεπείς χαρτογιακάδες των διαπλεκομένων. Μα εμείς είμαστε εδώ. Λίγοι διαλεχτοί και γύρω μας εκατοντάδες νέα πρόσωπα γεμάτα πίστη, που ελπίζω δεν έχουν πάνω τους το στίγμα του νικημένου, του λιποτάχτη, του προδότη.

Κάποτε θα έρθει μια γενιά που θα είναι η γενιά της Νίκης. Αυτή η γενιά θα είναι ανελέητη και σκληρή, αδίστακτη και ερασιθάνατη, αυτή η γενιά, νέα γενιά των ηρώων, θα είναι εκείνη που σηκώσει τον Ήλιο και τα τιμημένα λάβαρα του επάνω από την Ελλάδα, επάνω από την Ευρώπη, επάνω από ολόκληρο τον Κόσμο.

Ν.Γ. Μ.

11.5.10

SKULD



Κλικ στην εικόνα για να δείτε σε pdf την έκδοση
των αμερικανίδων Women for Aryan Unity

Ερευνα περι μεταναστευσης

Σε μία πρόσφατη έρευνα που έγινε στην Αθήνα, το ερώτημα που τέθηκε για να συμπληρώσουν γραπτώς οι ερωτηθέντες ήταν:

ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΜEΓΑΛΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

- 21% AΠΑΝΤΗΣΕ : NAI

- 17% ΑΠΑΝΤΗΣΕ : OXI

- 62% ΑΠΑΝΤΗΣΕ : لم أفهم السؤال

10.5.10

Τιμη στην Ουκρανικη Μεραρχια


Την Τετάρτη, 28 Απριλίου, εκατοντάδες Ουκρανοί Εθνικιστές συγκεντρώθηκαν στην πόλη Lviv, σε μια πορεία Τιμής και Μνήμης στους στρατιώτες της Μεραρχίας "Γαλικία". Πριν από 67 χρόνια, στις 28/4/1943, περισσότεροι από 80 χιλιάδες εθελοντές Ουκρανοί κατατάχθηκαν στον πόλεμο εναντίον του διεθνιστικού μπολσεβικισμού, που καταδυνάστευε μέχρι τότε την πατρίδα τους. Σήμερα την καταδυναστεύει η άλλη όψη του ίδιου σιωνιστικού νομίσματος, ο οικουμενιστικός καπιταλισμός. Οι Ουκρανοί Συναγωνιστές διαδήλωσαν υπέρ των μαχητών της μόνης Ιδεολογίας που τους πολέμησε και τους αντιστέκεται ακόμη - μέχρι τη Νίκη!


Φορώντας παραδοσιακά ουκρανικά πουκάμισα και κρατώντας πλακάτ με το λιοντάρι-μεραρχιόσημο της "Γαλικίας", λάβαρα με σύμβολα της Ιδέας και Ουκρανικές Σημαίες, δήλωσαν ότι δεν ξεχνούν αυτούς που πολέμησαν στον τελευταίο πόλεμο Ιδεών της ιστορίας. "Οι ήρωές μας αποκαλούνται διεθνώς Ναζί και συνεργάτες του Κακού, αλλά αυτή είναι η δική μας γη και μόνο εμείς μπορούμε να αποφασίζουμε ποιοι είναι άξιοι Τιμής και ποιοι αιώνιας ντροπής", έγραφε ένα πανό. Σχετικές προκηρύξεις μοιράστηκαν από τις κοπέλες σε κάθε δρόμο απ' όπου πέρασε η πορεία, ενώ περισσότερα από χίλια στόματα φώναζαν συνθήματα όπως: "Δόξα στην Ουκρανία", "Γαλικία - Τομέας Ηρώων", "Ζήτω το Έθνος", "Τί είμαστε; ΟΥΚΡΑΝΟΙ - Τί θέλουμε; ΕΞΟΥΣΙΑ", "Οι Ήρωες δεν πεθαίνουν, πεθαίνουν τους εχθρούς μας", "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!", "Ουκρανία πάνω απ' όλα".


ΟΡΑΜΑ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΤΗΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP