28.2.10

Η ΠΙΣΤH ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ


«Κάθε φορά που ένα νέο παιδί πυκνώνει τις φάλαγγες της Χρυσής Αυγής εμείς γνωρίζουμε πως τίποτα δεν τελείωσε»

Κουραστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια να ακούμε συμβουλές από “σώφρονες” και “συνετούς” ότι ο δρόμος μας δεν οδηγεί πουθενά. Ότι πρέπει να αλλάξουμε πρόσωπο. Να αλλάξουμε ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία. Κουραστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια να ακούμε συμβουλές από “αγωνιστές” των τεσσάρων τοίχων ότι είμαστε καμένα χαρτιά. Ακόμη ότι δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτα και ότι όλη μας η προσπάθεια είναι μια βέβαιη ήττα, ένα αδιέξοδο. Αντίθετα βλέπουμε καθημερινά πολλούς από αυτούς τους κυρίους, που δίνουν με τόση ευκολία συμβουλές να συμβιβάζονται όλο και περισσότερο με το σύστημα, να βολεύονται, να εξομοιώνονται, να ισοπεδώνονται.

Ίσως τους ενοχλεί γιατί δεν είμαστε σαν και αυτούς. Ίσως τους ενοχλεί γιατί είμαστε ακριβώς αυτό που γνωρίζουν ότι θα έπρεπε και αυτοί να είναι, αλλά δεν είναι. Είμαστε αυτή η ίδια η ένοχη συνείδησή τους, η καταδίκη τους στην αυτοκριτική τους, που μοιραία στο υποσυνείδητό τους κάνουν. Κατά βάθος όλοι αυτοί οι “συνετοί” και “σώφρονες” δεν θέλουν καν να υπάρχουμε γιατί η ύπαρξή μας είναι η ίδια η ολοζώντανη διάψευση των θεωριών τους. Το ότι συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε και κάθε ημέρα που περνάει γινόμαστε και πιο δυνατοί ισοδυναμεί γι’ αυτούς με μια πύρινη ρομφαία, που κατακαίει την ματαιοδοξία τους, την κακομοιριά τους, τον στείρο διανοουμενισμό τους.

Η λογική λέει πως ένα κίνημα με την δική μας ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία δεν έχει θέση στην εποχή μας. Όμως η Ιστορία ποτέ δεν γράφτηκε με την λογική, αλλά με ΑΙΜΑ και ΠΙΣΤH! Δεν έχουμε χρήματα, δεν έχουμε προστάτες, δεν έχουμε κάποια ξένη πρεσβεία να μας προστατεύει. Όλα αυτά για τους “σώφρονες” είναι μειονεκτήματα και εμπόδια ανυπέρβλητα στην πορεία μας. Έχουμε όμως ΘΕΛΗΣΗ και ΚΑΡΔΙΑ και κάθε φορά που ένα νέο παιδί πυκνώνει τις φάλαγγες της Χρυσής Αυγής και κρατά με υπερηφάνεια στο στιβαρό του χέρι το τιμημένο λάβαρο του Kινήματός μας, εμείς γνωρίζουμε πως τίποτα δεν τελείωσε, πως ακόμα δεν έχουμε πει την τελευταία λέξη, πως η ΠΙΣΤH είναι δυνατότερη από την φωτιά!

XAgr.net

27.2.10

Πισω απο ενα εξωφυλλο...

Ο εκδότης με τα προπαγανδιστικά ενδιαφέροντα


(στην φωτογραφία μετά της Γερμανίδος συζύγου του)

Η χυδαία επίθεση του περιοδικού Focus κατά της Ελλάδος δεν θα ενοχλούσε ίσως τόσο, αν δεν συνοδευόταν από το κατάπτυστο και προσβλητικό εξώφυλλο. Μα τι έπαθαν ξαφνικά οι Γερμανοί και μας επιτίθενται, αναρωτιέται κανείς. Τα καλά εξασκημένα αντιναζιστικά αντανακλαστικά έπιασαν αμέσως δουλειά. Νάτοι πάλι μπροστά τους οι κακοί Ναζί! Αυτοί φταίνε για το δημοσίευμα του Focus. Κάποιοι θυμήθηκαν και δικαίως τις Γερμανικές αποζημιώσεις που κακώς δεν έχει καταβάλει η Γερμανία στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που υποκύπτοντας στους εκβιασμούς του διεθνούς κυκλώματος παραγωγής και εκμετάλλευσης του «ολοκαυτώματος» πληρώνει αδρά τους επιζήσαντες που τελειωμό δεν έχουν, τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους.

Το κείμενο του περιοδικού Focus είναι άκρως προβοκατόρικο και προορίζεται να προκαλέσει μάλλον την οργή παρά να την εκφράσει. Τι ελπίζει η σύνταξη του περιοδικού; Να κάνει οικονομία στο Γερμανικό Δημόσιο ή μήπως να πλήξει το παραδοσιακά φιλελληνικό πνεύμα που διέπει τους Γερμανούς απέναντι σε κάθε τι Ελληνικό; Ό,τι και να γράφει το άρθρο, το εξώφυλλο του περιοδικού είναι αυτό που εκφράζει τα πιστεύω και την αισθητική, όχι του Γερμανού πολίτη, αλλά του ίδιου του περιοδικού. Είναι άραγε το αποκύημα ατόμων με στερητικά σύνδρομα που ως πνευματικά, ψυχικά και οργανικά διαταραγμένα, μπόρεσαν να σκεφτούν και να υλοποιήσουν την ασέλγεια, για λόγους που μόνο η ψυχιατρική μπορεί να γνωματεύσει; Ή μήπως είναι ένα χαιρέκακο μήνυμα στους Έλληνες; Κι αν ναι, ποιοι είναι αυτοί που το στέλνουν;
Αντιγράφουμε από την wikipedia:
Ο Hubert Burda γεννήθηκε το 1940 στη Χαϊδελβέργη. Είναι Ιστορικός Τέχνης και ιδιοκτήτης της Hubert Burda Media που εκδίδει 250 (!)περιοδικά εντός και εκτός Γερμανίας, μεταξύ των οποίων το Focus. Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Εκδοτών γερμανικών περιοδικών (VDZ) και συνιδρυτής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εκδοτών (EPC), καθώς και μέλος του Συμβουλίου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF).

Ιδρυσε το Κέντρο Hubert Burda για Καινοτόμες Επικοινωνίες στο Πανεπιστήμιο Ben-Gurion University -Beer Sheva, στο Ισραήλ.

Η Ακαδημία για την Τρίτη Χιλιετία, η οποία δημιουργήθηκε από τον Δρ Burda, στηρίζει την ανταλλαγή γνώσεων σχετικά με φουτουριστικές τάσεις. Η Ακαδημία ξεκίνησε τη σειρά διαλέξεων «Εικονική Στροφή», αφιερωμένη στην εξέταση του τρόπου με τον οποίο οι εικόνες, η φωτογραφία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η τεχνολογία των υπολογιστών επιδρούν στον πολιτισμό, την κοινωνία και την επιστήμη.

Μέσω της ενεργού συμμετοχής του στο Εταίροι στην Ανοχή, ο Hubert Burda υποστηρίζει το ίδρυμα Shoah του Steven Spielberg. Τον Οκτώβριο του 1999 έλαβε το Χρυσό Διαθρησκειακό Μετάλιο από το Διεθνές Συμβούλιο των Χριστιανών και των Εβραίων για τις υπηρεσίες του στη γερμανικό-εβραϊκή συμφιλίωση. Το 2005, μαζί με γερμανικούς εκδοτικούς οίκους, ξεκίνησε τη χορηγία του έργου “Για την Ανοχή”, για την υποστήριξη του Εβραϊκού Κέντρου Jakobsplatz στο Μόναχο.

Ναι, ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που θέλουν την «ανοχή». Οι ίδιοι που επιδιώκουν τη λήθη. Δηλαδή οι ένοχοι.

Ένας προπαγανδιστής ειδικευμένος στην μελέτη των επιπτώσεων των εικόνων στην κοινωνία... Όπως των επιπτώσεων του εξωφύλλου ενός περιοδικού του στην κοινωνία της Ελλάδος, ας πούμε. Όπου καταφέρνει να θεωρηθούν υπεύθυνοι οι Γερμανοί ως λαός και να τους κατηγορούν οι Έλληνες (με προεξέχοντες κατήγορους τους πολιτικούς μας "ογκόλιθους" τύπου Πάγκαλου και Κακλαμάνη) μέχρι και για το "ολοκαύτωμα" των εβραίων... (Πολλαπλό κέρδος για τους εμπνευστές του εξωφύλλου...)

Όμως, η Γερμανία δεν είναι πια χώρα «ναζιστική», είναι χώρα δημοκρατική, καπιταλιστική και μάλιστα με σκληρούς αντιφασιστικούς και αντιρατσιστικούς νόμους. Κάποιοι νομίζουν ότι παρακολουθούν σήριαλ του Νίκου Φώσκολου και έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα! Ουσιαστικά δεν έχουν χάσει καμμία επαφή, απλά παραπληροφορούν, γιατί έτσι τους βολεύει. Τι θέλουν; Να δημιουργήσουν κλίμα πολώσεως με την Ευρωπαϊκή Ένωση και πιο συγκεκριμένα με την Γερμανία (που είναι η μόνη που μπορεί να μας δανείσει) και έτσι να οδηγήσουν την χώρα μας με τρόπο μάλιστα «πατριωτικό» στα νύχια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου… Αυτό διεκήρυξε άλλωστε, πρωτοπορώντας μάλιστα, ο Γ. Καρατζαφέρης, αυτό σιγά-σιγά προσπαθεί να μας πει, αλλά να μας το φέρει μαλακά ο πρωθυπουργός. Αυτό λέει εμμέσως πλην σαφώς και ο Τζωρτζ Σόρος. Είναι όμως μόνο το γερμανικό περιοδικό που έγραψε κατά της Ελλάδος; Διαβάζουμε στα ΝΕΑ από το άρθρου του κ. Πρετεντέρη:
«…ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ που αν κάποιος πάρει να ασχολείται προσωπικά με τι γράφουν οι ξένες εφημερίδες, κινδυνεύει να ανοίξει μεγάλο νταραβέρι. Τι θα κάνει αύριο ο πρόεδρος της Βουλής; Θα φωνάξει και τον Αμερικανό πρέσβη να διαμαρτυρηθεί για όσα δημοσιεύουν σχεδόν καθημερινά η «Wall Street Journal» και οι «Νew Υork Τimes»; Τον διαβεβαιώ δεν είναι καθόλου κολακευτικότερα από τα δημοσιεύματα των Γερμανών. ΘΑ ΒΑΛΕΙ τις φωνές στον Γάλλο πρέσβη για τη «Liberation» και τη «Figaro»; Ή μήπως θα τα πει ένα χεράκι και στον Άγγλο πρέσβη για τους «Financial Τimes» που μας έχουν πάρει σχεδόν εργολαβία;»

Ακούσατε καμμία διαμαρτυρία κατά των ΗΠΑ, της Αγγλίας ή της Γαλλίας για τα όσα ανθελληνικά γράφουν τα έντυπά τους; Όχι βέβαια… Στο επίκεντρο βρίσκεται το δημοσίευμα μόνο του γερμανικού περιοδικού και, πίσω από αυτήν την υπερπροβολή, η σκοπιμότητα που αναφέραμε προηγουμένως: Να σύρουν την Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στην απόλυτη οικονομική και εθνική σκλαβιά.

Και οι αγαθοί και αγνοί πατριώτες Έλληνες βλέπουν το τυρί που τους δείχνουν όλοι και δεν αντιλαμβάνονται την φάκα... Μια φάκα που είχε προφητικά εκφραστεί με μια αφίσα κάποτε:

26.2.10

Διδασκαλια μεταναστων στη μητρικη τους γλωσσα


Προγράμματα διδασκαλίας μητρικής γλώσσας θα αρχίσουν από την επόμενη χρονιά στα σχολεία με αλλοδαπούς μαθητές
Στη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας αλλοδαπών μαθητών σε σχολεία με μεγάλο ποσοστό παιδιών μεταναστών και στη δημιουργία ζωνών εκπαιδευτικής προτεραιότητας σε σχολεία με μεγάλη ετερογένεια (αλλοδαποί, Ρομά, μειονοτικές ομάδες) προχωρά από την επόμενη σχολική χρονιά το υπουργείο Παιδείας. Τα προγράμματα διδασκαλίας μητρικής γλώσσας θα είναι αρχικά πιλοτικά, ενώ ήδη έχουν αρχίσει τις εργασίες τους οι ομάδες που θα συντάξουν τα σχετικά εγχειρίδια.
Η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου μίλησε χθες στο διεθνές συνέδριο για τη Μετανάστευση, της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδας, για την αδήριτη ανάγκη να προσαρμοσθεί η Ελλάδα στο σύγχρονο εκπαιδευτικό και κοινωνικό αίτημα της πολυ-πολιτισμικότητας. Ετσι τα αναλυτικά προγράμματα αλλάζουν άρδην από την 1η Δημοτικού έως και την 3η Λυκείου, ώστε η συνείδηση της εθνικής ταυτότητας να αναπτύσσεται παράλληλα με τη συνείδηση της διαπολιτισμικότητας.
Σε ό,τι αφορά τους ενηλίκους αλλοδαπούς, τα υπ. Παιδείας και Εσωτερικών θα προχωρήσουν, μετά την ψήφιση του νόμου για την ιθαγένεια, στην αλλαγή του τρόπου πιστοποίησης της ελληνομάθειας. Πλέον θα παρέχεται απ’ όποιο πανεπιστημιακό ή άλλο ίδρυμα παρέχει εχέγγυα για αδιάβλητες διαδικασίες. Ετσι θα ξεπερασθούν τεχνικά εμπόδια που έχουν στερήσει πολλούς αλλοδαπούς από την πιστοποίηση ελληνομάθειας
Διαβάστε περισσότερα...

Όπως αντιλαμβανόμαστε, το ελληνικό(;) κράτος - σε πάγκόσμια πρωτοτυπία - θα προσλάβει, με δικά μας έξοδα, αλλοδαπούς για να διδάσκουν στα σχολεία στις γλώσσες που καταλαβαίνουν τα μελλοντικά "ελληνόπουλα", όπως σουαχίλι, αραβικά, αλβανικά. Την ίδια στιγμή κλείνουν ελληνικά σχολεία της ομογένειας γιατί το κράτος μας, για λόγους "οικονομίας", κόβει τα κονδύλια πληρωμής των Ελλήνων δασκάλων και καθηγητών, τα οποία ασφαλώς και δεν αναλαμβάνουν τα κράτη όπου βρίσκονται. Παράλληλα θα διευκολύνει και τις εξετάσεις ελληνομάθειας και θα βοηθά ν' αναπτύσσεται η εθνική συνείδηση των αλλοεθνών "ελλήνων".

Οι κυβερνώντες προχωρούν πολύ βιαστικά στον αφελληνισμό της Ελλάδος σε κάθε τομέα. Σπέρνουν ανέμους...

25.2.10

Η "δημοκρατικη" χουντα ξεσκεπαζεται


Ένα νομοσχέδιο που θέλουν πάση θυσία να περάσουν. Η γνώση της καθολικής αντίθεσης των Ελλήνων. Η αδιαφορία τους για την γνώμη του Λαού που τους εξέλεξε για να υπηρετούν προς όφελός του. Η αγωνία τους να καμφθούν οι λίγοι "τρελλοί" και οι πολύ απεγνωσμένοι που φωνάζουν την αντίθεσή τους. Το ρίξιμο της δημοκρατικής μάσκας ακόμη μια φορά.

Όταν οι κάτοικοι της πλατείας Αμερικής, έχοντας φθάσει στα όριά τους από την γκετοποίηση της γειτονιάς τους ελέω τριτοκοσμικών, ανακοίνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας, το κράτος και το παρακράτος κινητοποιήθηκαν για να την αποτρέψουν. Κομματόσκυλα όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων ενεργοποιήθηκαν, κατά τις εντολές των λίγων εις βάρος των πολλών. Οι (αντι)εξουσιαστές αναρχικοί ανακοίνωσαν "ξύλο" και "κρεμάλες". Οι απροκάλυπτα αντιεθνικιστές της αριστεράς και της "πολυπολιτισμικής" ...προόδου ανακοίνωσαν αντισυγκεντρώσεις. Οι προσκυνημένοι του δεξιοαριστερού κέντρου προέβαλαν "ανθρωπιστικούς" λόγους αποχής. Οι "εθνοπατριώτες" της συντηρητικής "δεξιάς" προέβαλαν τον φόβο μην χαρακτηριστούν "φασίστες" και "ρατσιστές". Οι ξεπουλημένοι δημοσιογράφοι διαλαλούσαν επεισόδια. Οι εξουσιαστές συνάντησαν αντιεπιτροπές "κατοίκων" (του ευρύτερου λεκανοπεδίου), προσήγαγαν για "εξακρίβωση" Εθνικιστές και έκαναν εκφοβιστική έρευνα στα γραφεία του πολιτικού κόμματος που αρνείται να παίξει το παιχνίδι τους. Οι γνωστοί λίγοι "τρελλοί" Έλληνες αμετανόητοι δήλωσαν στους απεγνωσμένους συμπατριώτες τους ότι θα συμπαρασταθούν στα δίκαιά τους.

Την ημέρα της συγκέντρωσης η βουτηγμένη στο έγκλημα περιοχή αστυνομοκρατούνταν. Αλλά όχι για την ασφάλεια των ιθαγενών κατοίκων της. Μα για την αποτροπή της αντίδρασής τους. Το κράτος, βλέποντας ότι κάποιοι ήταν αποφασισμένοι, κατέφυγε στο τελευταίο του μέσο. Έστειλε εισαγγελέα με ανακοίνωση απαγόρευσης(!) της συνάθροισης... Κάποιοι δεν πρόλαβαν να ενημερωθούν για την "δημοκρατική" εξέλιξη και εντοπίστηκαν απ' τα "λαγωνικά" της αστυνομίας στην με αγώνες απελευθερωμένη πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Οι δυνάμεις καταστολής τους περικύκλωσαν στο προαύλιο της εκκλησίας. Ο ιερέας κλείδωσε(!) της πόρτες της εκκλησίας, για να μην καταφύγουν σ' αυτήν. Συνελλήφθησαν εικοσιεννέα Έλληνες και Ελληνίδες, από ανήλικοι μέχρι ηλικιωμένοι, χωρίς να έχουν κάνει το παραμικρό παράπτωμα. Για "προληπτικούς" (aka αποτρεπτικούς) λόγους. Ο χώρος της συγκέντρωσης αποκλείστηκε από πάνοπλες διμοιρίες ΜΑΤ, που απέκλεισαν την πρόσβαση και προσήγαγαν για "εξακρίβωση στοιχείων" τους πιο επίμονους. Ογδόντα κάτοικοι και συμπαραστάτες τους βρέθηκαν αποκλεισμένοι σε ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό, απτόητοι, να φωνάζουν στους δειλούς περαστικούς την αγωνία τους για την γειτονιά τους, για την πατρίδα τους, για τον λαό τους που χάνεται. Την ίδια ώρα αναρχικοί και αντιφά επέδραμαν στους γύρω δρόμους της περιοχής καταστρέφοντας και τραμπουκίζοντας ανενόχλητοι.

Το κράτος με την "δημοκρατική" ταμπέλα αναγκάστηκε από μια χούφτα Ελλήνων να δείξει το αληθινό του χουντικό και ανθελληνικό πρόσωπο και ν' αποκαλύψει ποιοι είναι οι εχθροί και ποιοι οι φίλοι του.

ΜΠΕΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ! Έλα στο πλευρό των αγωνιζομένων Ελλήνων! ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΤΟΥΣ!

24.2.10

Γυναικες στην αμερικανικη ζωγραφικη

23.2.10

Status Symbol ο βιασμος ανηλικων στο Πακισταν


Κοινή πρακτική στο Πακιστάν αλλά και στο Αφγανιστάν χαρακτήρισε τον βιασμό και την σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, Οργάνωση που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των παιδιών.

Σε μελέτη της με τίτλο: ‘A Situational Analysis of Commercial Sexual Exploitation of Children in Transport Industry of Pakistan’ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πάνω από το 95% των Πακιστανών οδηγών μεγάλων οχημάτων έχει ως κύρια "διασκέδαση" αυτή την απεχθή σεξουαλική δραστηριότητα. Σε αυτή την βιομηχανία του αίσχους έχουν εμπλακεί και "ειδικά" ξενοδοχεία, διαμορφωμένοι χώροι στάθμευσης κλπ. Επίσης καταγράφονται μαζικές δολοφονίες ανηλίκων από "βιτσιόζους" εύπορους. Μία τέτοια περίπτωση είδαμε με το κοριτσάκι που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από τον Πακιστανό μεγαλοδικηγόρο με τις ισχυρές σχέσεις στην κυβέρνηση. Πρόκειται δηλαδή για μία έκνομη, αηδιαστική δραστηριότητα με κρατική προστασία, αφού μέχρι και ενώσεις δικηγόρων απειλούσαν ότι θα κάψουν ζωντανό όποιον καταθέσει ενάντια στον σημαντικό αυτόν παράγοντα. Είναι όμως μέρος του "πολιτισμού" τους και των ιδιαιτεροτήτων τους...

Πώς γίνεται να πιστεύει το αντιρατσιστικό μας κράτος πως αυτοί οι υπάνθρωποι θα ξεχάσουν τα βίτσια και τις "πολιτισμικές" καταβολές τους με το που θα πατήσουν το πόδι τους στην Ευρώπη; Τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα βιασμών και σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων από λαθρομετανάστες πακιστανικής και αφγανικής προέλευσης είναι μέρος της συνεισφοράς τους στον επιδιωκόμενο "πολυπολιτισμό" της πατρίδας μας.

ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ! Απ' όπου κι αν προέρχονται.

22.2.10

Στο "δημοκρατικο" μας κρατος...


Εδώ που ληστείες, τραυματισμοί, βιασμοί και δολοφονίες πιάνουν πλέον μονόστηλα στις εφημερίδες... Εδώ που οι δημιουργοί του "πολυπολιτισμού" ξεκινούν το έργο τους με παράνομη είσοδο στην χώρα, το συνεχίζουν με παράνομα έσοδα διαβίωσης και το ολοκληρώνουν με εγκλήματα έναντι των ιθαγενών... Εδώ που η αστυνομία δηλώνει και είναι ανίκανη να προστατεύσει τους πολίτες... Εδώ που απαγορεύεται στον νομοταγή πολίτη να οπλοφορεί για την προστασία του από τον εγκληματία που οπλοφορεί ούτως ή άλλως... Εδώ που οι άνθρωποι δεν είναι ασφαλείς ούτε όταν κλειδώνονται μέσα στα σπίτια τους... Εδώ που η μόνη αναγνωρισμένη επίσημα τρομοκρατία, με θύματα "φρουρούς της τάξης" (και όχι μόνο), προέρχεται από τους ίδιους που καταστρέφουν ατιμώρητα δημόσια κτίρια και ιδιωτική περιουσία κάθε όποτε θέλουν να "διαμαρτυρηθούν"... Εδώ που οι νέοι είναι έρμαια ναρκωτικών, τα παιδιά θύματα ανωμάλων και ο λαός βουλιάζει στην ανεργία, την φτώχεια και τον φόβο... Εδώ που οι γείτονες αρπάζουν κομμάτια γης και ιστορίας...

Εδώ, σ' αυτόν τον "παράδεισο", ο μόνος κίνδυνος που βλέπει το διεφθαρμένο κράτος μας είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα. Το μοναδικό πολιτικό κόμμα που ασυμβίβαστα φωνάζει όσα ο λαός μας ψιθυρίζει. Και το κράτος έχει δίκιο. Γιατί δεν νοιάζεται για την ασφάλεια και την ευημερία του Έθνους, αλλά για την ασφάλεια και την ευημερία του καθεστώτος του που καταστρέφει το Έθνος. Και ο μόνος κίνδυνος για ένα διεφθαρμένο σύστημα είναι να ακολουθήσει ο Λαός την φωνή που τον εκφράζει. Αυτή η φωνή πρέπει να συκοφαντηθεί, να τρομοκρατηθεί και να φιμωθεί.

Ο μόνος πολιτικός σχηματισμός που ουσιαστικά αντιδρά στο εθνοκτόνο νομοσχέδιο περί ιθαγένειας είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Ο μόνος πολιτικός σχηματισμός που στέκεται έμπρακτα στο πλευρό των Ελλήνων, που διαμαρτύρονται απεγνωσμένοι από την γκετοποίηση των γειτονιών τους, είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Ο μόνος πολιτικός σχηματισμός που διατηρεί την Εθνική Μνήμη, τιμώντας πεσόντες και υπενθυμίζοντας ότι δεν ξεχνά τις προδοσίες, είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Ε, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ πρέπει να καμφθεί. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ πρέπει να πάρει το μήνυμα ότι θα κυνηγηθεί με κάθε νόμιμο (ή όχι και τόσο νόμιμο) τρόπο. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ πρέπει να σωπάσει επιτέλους.

Αυτό που οι κυβερνώντες φαίνεται ν' αγνοούν όμως, καθώς γνωρίζουν μόνο την μορφή των υπολοίπων κομμάτων που υπηρετούν τους ίδιους μ' αυτούς σκοπούς, είναι ότι σ' αυτήν την περίπτωση δεν υπηρετούν τα μέλη την θέληση του κόμματος, αλλά η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ υπηρετεί την θέληση των μελών της. Η θέληση ύπαρξης και αγώνα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ προέρχεται από τους Χρυσαυγίτες και τις Χρυσαυγίτισσες. Και αυτοί είναι πολλές χιλιάδες, οι πιο αποφασισμένοι αγωνιστές των δικαίων του Ελληνικού Λαού. Οι πιο εξοργισμένοι. Όσο πιέζουν τον Λαό μας, τόσο θ' αυξάνονται οι αγωνιστές για χάρη του. Τόσο θ' αυξάνονται οι Χρυσαυγίτες. Και αυτοί δεν κάμπτονται, δεν τρομοκρατούνται και δεν φιμώνονται.


Mε αφορμή την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ του ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

21.2.10

Το Εθνος στην αρχαια Ελλαδα


Επειδή έχουμε φτάσει στο σημείο, όπου θα πρέπει να δίνονται απαντήσεις και για τα πλέον αυτονόητα, κι επειδή η προπαγάνδα όταν μένει αναπάντητη, ισχυροποιείται στον μέσο νου ως η απόλυτη αλήθεια, καλό θα είναι να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτόν τον στείρο «αντιαρχαιοελληνισμό» (το άλλο άκρο της προγονολατρείας) που έρπει καιρό τώρα στα διάφορα μονοπάτια του διαδικτύου και όχι μόνο.

Πολλοί είναι λοιπόν αυτοί -κι ανάμεσά τους και αρκετοί «μορφωμένοι»- που υποστηρίζουν πως δεν υπήρχε το έθνος ως έννοια στους αρχαίους Έλληνες. Ένα ακλόνητο «επιχείρημα» είναι πως ο χώρος της Ελλάδος ήταν χωρισμένος σε πόλεις-κράτη που ενίοτε πολεμούσαν το ένα το άλλο. Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς, τους διαψεύδει η ίδια η ιστορία…

Παρ’ ότι η έννοια «έθνος» άρχισε να σχηματοποιείται, έτσι όπως την γνωρίζουμε σήμερα, κυρίως από τον 18ο αιώνα, εντούτοις ο όρος «έθνος» (αλλά και «γένος»), δεν ήταν άγνωστος στον αρχαίο κόσμο. Ο Ηρόδοτος συχνά χρησιμοποιεί τον όρο «έθνεο» για να περιγράψει τις διάφορες φυλές, ελληνικές και μη που είχαν κοινή καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία κ.τ.λ. (π.χ. «…Ἄβαντες μὲν ἐξ Εὐβοίες εἰσὶ οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα, τοῖσι Ἰωνίης μέτα οὐδὲ τοῦ οὐνόματος οὐδέν, Μινύαι δὲ Ὀρχομένιοί σφι ἀναμεμίχαται καὶ Καδμεῖοι καὶ Δρύοπες καὶ Φωκέες ἀποδάσμιοι καὶ Μολοσσοὶ καὶ Ἀρκάδες Πελασγοὶ καὶ Δωριέες Ἐπιδαύριοι, ἄλλα τε ἔθνεα πολλὰ ἀναμεμίχαται…» [βιβλίο «Κλειώ»], «ἔθνεα Βοιωτῶν καὶ Χαλκιδέων» [βιβλίο «Τερψιχόρη»], «Μακεδόνων ἔθνεα» [βιβλίο «Ερατώ»] κ.ά.)

Το ότι απουσιάσει ο όρος «έθνος» με την πανελλήνια σημασία του, δεν σημαίνει ότι απουσιάζει και η έννοια της πανελλήνιας εθνικής συνείδησης, έστω και σε πρώιμο στάδιο, η γνώση ότι υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία που ενώνουν τις διάφορες ελληνικές φυλές και πόλεις-κράτη, κάτω από τον όρο «Έλληνες» («οἱ δὲ Ἕλληνες κατὰ τάξις τε καὶ κατὰ ἔθνεα κεκοσμημένοι ἦσαν» [«Ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «Πολύμνια»]) και η κατανόηση της ελληνικότητας («τὸ Ἑλληνικὸν ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα» [«Ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «Ουρανία»]). Τα ιστορικά τεκμήρια είναι αρκετά. Ενδεικτικά:

1. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, συμμετείχαν μόνο όσοι ήταν Έλληνες και την ευθύνη της εξακρίβωσης της καταγωγής των αθλητών, επιφορτίζονταν οι γνωστοί Ελλανοδίκες, ή Ελληνοδίκες (Έλλην+δίκη). Ο Ηρόδοτος αναφέρει μάλιστα, ότι απ’ αυτόν τον έλεγχο πέρασε και ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αλέξανδρος ο Α’ κι αφού απέδειξε την ελληνικότητά του, τού επετράπη να συμμετάσχει στου αγώνες («πρὸς δὲ καὶ οἱ τὸν ἐν Ὀλυμπίῃ διέποντες ἀγῶνα Ἑλληνοδίκαι οὕτω ἔγνωσαν εἶναι. Ἀλεξάνδρου γὰρ ἀεθλεύειν ἑλομένου καὶ καταβάντος ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο, οἱ ἀντιθευσόμενοι Ἑλλήνων ἐξεῖργόν μιν, φάμενοι οὐ βαρβάρων ἀγωνιστέων εἶναι τὸν ἀγῶνα ἀλλὰ Ἑλλήνων· Ἀλέξανδρος δὲ ἐπειδὴ ἀπέδεξε ὡς εἴη Ἀργεῖος, ἐκρίθη τε εἶναι Ἕλλην καὶ ἀγωνιζόμενος στάδιον συνεξέπιπτε τῷ πρώτῳ» [«Ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «Τερψιχόρη»]).

2. Στην μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), ο Σιμωνίδης ο Κείος αφιέρωσε το εξής επίγραμμα: «Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι, χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν» (Μετάφραση: «Αμυνόμενοι υπέρ των Ελλήνων οι Αθηναίοι στον Μαραθώνα, κατέστρεψαν τη δύναμη των χρυσοφορεμένων Περσών»). Να θυμίσουμε, ότι στην νικηφόρα μάχη του Μαραθώνα, απέναντι από τους 55.000 Πέρσες, μαζί με τους 10.000 Αθηναίους, συντάχθηκαν και 1.000 Πλαταιείς, ενώ υπήρχε και στρατιωτική βοήθεια 1.000 οπλιτών από την Σπάρτη, που όμως έφτασε καθυστερημένα στο πεδίο της μάχης. Στην ναυμαχία της Σαλαμίνας που ακολούθησε το ίδιο έτος, ο Αισχύλος (ο οποίος συμμετείχε ενεργά στην μάχη του Μαραθώνα και στις ναυμαχίες του Αρτεμισίου και της Σαλαμίνας) μάς αφηγείται μέσα από την τραγωδία του «Πέρσες», τον παιάνα των Ελλήνων: «Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη, θήκας τε προγόνων: νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών». (Μετάφραση: «Εμπρός, τέκνα των Ελλήνων, ελευθερώστε την πατρίδα, ελευθερώστε τα παιδιά σας, τις γυναίκες σας, τα ιερά των πατρογονικών θεών σας, τους τάφους των προγόνων σας· τώρα ο αγώνας είναι για τα πάντα»).

3. Έλληνες δεν λογίζονταν μόνο όσοι κατοικούσαν στον κυρίως ελλαδικό χώρο, αλλά και έξω απ’ αυτόν. Το 481 π.Χ., έναν χρόνο πριν την επική μάχη των Θερμοπυλών (480 π.Χ.), συγκλήθηκε πανελλήνιο συνέδριο στην Κόρινθο, για να αποφασιστεί η στάση που θα έπρεπε να κρατήσουν οι Έλληνες απέναντι στους Πέρσες. Προσκλήθηκαν επίσης οι Έλληνες της Μασσαλίας και της Κριμαίας, που δεν μπόρεσαν να προσέλθουν λόγω απόστασης, ενώ το παρόν έδωσαν οι Έλληνες της Κάτω Ιταλίας, οι Κρήτες, οι Κερκυραίοι κ.ά. Σ’ αυτό το συνέδριο δεν προσκλήθηκαν μόνο οι Έλληνες που είχαν υποταχθεί στους Πέρσες, δηλαδή οι Έλληνες της Κύπρου, της Αιγύπτου, της Ιωνίας, της Μακεδονίας κ.ά. Έχουν ιδιαίτερη σημασία δε, οι δύο εκ των αποφάσεων που τελικά ελήφθησαν και που όριζαν πως:
α) Οι Έλληνες να πολεμήσουν μέχρι θανάτου τους Πέρσες.
β) Να τιμωρηθούν όσοι Έλληνες πολεμήσουν με το μέρος των Περσών.

4. Τις παραμονές της ιστορικής μάχης των Πλαταιών (479 π.Χ.), όπου σύμφωνα και με το επίγραμμα του περιηγητή Παυσανία «Σε αυτόν το πόλεμο πολέμησαν: Λακεδαιμόνιοι, Αθηναίοι, Κορίνθιοι, Τεγεάτες, Σικυώνιοι, Αιγινήτες, Μεγαρείς, Επιδαύριοι, Ορχομένιοι, Φλειάσιοι, Τροιζήνιοι, Ερμιονείς, Τιρύνθιοι, Πλαταιείς, Θεσπιείς, Μυκηναίοι, Κείοι, Μήλιοι, Τήνιοι, Νάξιοι, Ερετριείς, Χαλκιδείς, Στυρείς, Ηλείοι, Ποτειδαιάτες, Λευκάδιοι, Ανακτορείς, Κύθνιοι, Σίφνιοι, Αμβρακιώτες και Λεπρεάτες», ο βασιλιάς των Μακεδόνων, Αλέξανδρος ο Α’, που είχε υποταχθεί στους Πέρσες, πάει κρυφά στο στρατόπεδο των Ελλήνων και τους μεταφέρει το στρατιωτικό σχέδιο του Μαρδόνιου και αιτιολόγησε την πράξη του, ότι ως Έλληνας δεν θα ήθελε να δει την Ελλάδα σκλαβωμένη: «αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον καὶ ἀντ᾽ ἐλευθέρης δεδουλωμένην οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ὁρᾶν τὴν Ἑλλάδα» («Ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «Καλλιόπη»).

5. Όπως εξιστορεί ο Αρριανός, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος νίκησε τους Πέρσες στην μάχη του Γρανικού ποταμού (334 π.Χ), αιχμαλώτισε όσους Έλληνες είχαν πολεμήσει ως μισθοφόροι στο πλευρό των Περσών και είχαν παραβιάσει την κοινή απόφαση, να μην πολεμήσουν Έλληνες εναντίον Ελλήνων, και τους έστειλε στη Μακεδονία για να εργαστούν σε καταναγκαστικά έργα. Παράλληλα έστειλε 300 περσικές πανοπλίες στην Αθήνα, ως ανάθημα στη θεά Αθηνά, με τη εντολή να συνοδεύεται από το επίγραμμα «Ἀλέξανδρος Φιλίππου καὶ οἱ Ἕλληνες πλὴν Λακεδαιμονίων ἀπὸ τῶν βαρβάρων τῶν τὴν Ἀσίαν κατοικούντων»: «ἔθαψε δὲ καὶ τοὺς μισθοφόρους Ἕλληνας, οἳ ξὺν τοῖς πολεμίοις στρατεύοντες ἀπέθανον. ὅσους δὲ αὐτῶν αἰχμαλώτους ἔλαβε, τούτους δὲ δήσας ἐν πέδαις εἰς Μακεδονίαν ἀπέπεμψεν ἐργάζεσθαι, ὅτι παρὰ τὰ κοινῇ δόξαντα τοῖς Ἕλλησιν Ἕλληνες ὄντες ἐναντία τῇ Ἑλλάδι ὑπὲρ τῶν βαρβάρων ἐμάχοντο. ἀποπέμπει δὲ καὶ εἰς Ἀθήνας τριακοσίας πανοπλίας Περσικὰς ἀνάθημα εἶναι τῇ Ἀθηνᾷ ἐν πόλει. καὶ ἐπίγραμμα ἐπιγραφῆναι ἐκέλευσε τόδε. Ἀλέξανδρος Φιλίππου καὶ οἱ Ἕλληνες πλὴν Λακεδαιμονίων ἀπὸ τῶν βαρβάρων τῶν τὴν Ἀσίαν κατοικούντων» («Αλεξάνδρου Ανάβασις», Βιβλίο Α).

6. Αιώνες αργότερα, τον 15ο αιώνα, όταν η λαίλαπα του θεοκρατικού Βυζαντίου είχε αποδώσει στον όρο «Έλληνας» μια εντελώς αρνητική σημασία, ο Έλληνας φιλόσοφος Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός, «υπενθυμίζει» στον αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Εμμανουήλ Παλαιολόγο, πως «Ἑλληνες ἐσμέν ὧν ἡγεῖσθε καί βασιλεύετε, δέσποτα, ὡς ἡ φωνή ἡμῶν καί ἡ πάτριος παιδεία μαρτυρεῖ» (Μετάφραση: «Έλληνες είμαστε, αυτοί των οποίων είστε βασιλιάς, όπως η γλώσσα μας και η παιδεία μας μαρτυρούν»).

Πηγή

20.2.10

Την παταμε σαν τα βατραχια


Η ιστορία που ακολουθεί είναι μια αλληγορία, η οποία δημοσιεύτηκε σε βιβλίο του Ελβετού Ολιβιέ Κλερκ, συγγραφέα και φιλοσόφου, που προσπαθεί με φαινομενικά απλές ιστορίες να αφυπνίσει τους πολίτες για τις δυσμενείς αλλαγές που αγόγγυστα δέχονται στη ζωή τους…

Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα ένα βατραχάκι. Κάτω από την κατσαρόλα ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά. Το νερό, γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντάς το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο.

Η θερμοκρασία του νερού συνεχίζει να ανεβαίνει. Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, απ’ ό,τι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο, αισθάνεται λίγο κουρασμένο, παραταύτα δεν αισθάνεται φόβο.

Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Γι’ αυτόν τον λόγο υπομένει και δεν αντιδρά.

Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει και τελικά το βατραχάκι βράζει και πεθαίνει.

Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό με υψηλή θερμοκρασία, με μια εκτίναξη των ποδιών του θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα. Και θα είχε σωθεί.

Πράγμα που αποδεικνύει, ότι όταν μια αλλαγή γίνει με τρόπο σχετικά αργό, διαφεύγει της συνείδησης και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση.

Εάν παρατηρούσαμε αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας εδώ και λίγες δεκαετίες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ότι υφιστάμεθα μια αργή, αλλά σταδιακή εξαφάνιση των πανανθρώπινων αξιών μας και των ιδανικών μας. Δεν το καταλαβαίνουμε, όμως, γιατί γίνεται αργά και σιγά, για να το συνηθίζουμε.

Ένα μεγάλο μέρος καταστάσεων που πριν από 20, 30 ή 40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, και να βγούμε στους δρόμους, σιγά σιγά έγιναν κοινοί τόποι και σήμερα περνάνε απαρατήρητοι ή αφήνουν τελείως αδιάφορη την πλειονότητα του κόσμου.

Στο όνομα της προόδου, της επιστήμης και του κέρδους, γίνονται διαρκώς αυθαιρεσίες κατά της προσωπικής ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της ακεραιότητας της φύσεως, της ομορφιάς και της χαράς της ζωής, με αργό ρυθμό, αλλά ασταμάτητα, με τη συνεχή συνενοχή των αδαών θυμάτων, που ίσως και στο μεταξύ να έχουν χάσει την ικανότητα και τη θέλησή τους να αμυνθούν.

Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο, ώστε να υφίσταται και να αποδέχεται τις εξαθλιωτικές και δραματικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλλονται. Το συνεχές σφυροκόπημα από τα ΜΜΕ με την υπερπληροφόρηση, τις κακόγουστες εκπομπές και τα reality shows, που ισοπεδώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μεταλλάσσουν τον ανήσυχο ανθρώπινο νου σε παθητικό δέκτη, που απλά εκτελεί εντολές χωρίς κρίση και ικανότητα να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του.

Συνειδητοποίηση ή βράσιμο… Πρέπει να διαλέξετε!


Πηγή

19.2.10

Η βια και η τρυφεροτητα της Φυσης

Οι μπαμπουίνοι είναι, εξαιρουμένων των ανθρώπων, οι μεγάλοι εχθροί της λεοπάρδαλης. Η πρωταγωνίστρια του περιστατικού που βιντεοσκοπήθηκε, μια άγρια λεοπάρδαλη που οι παρατηρητές της ονόμασαν Λακαντίμα, καταφέρνει να σκοτώσει έναν ενήλικο θηλυκό μπαμπουίνο.

Η συνέχεια ήταν πραγματικά απρόβλεπτη...

Πωλειται ντομπερμαν


Πωλείται ντόμπερμαν από μητέρα και πατέρα κανίς. Είναι γεννημένο σε εκτροφείο ντόμπερμαν, μένει μαζί με άλλα ντόμπερμαν και είναι μεγαλωμένο από αυτά, οπότε είναι 100% ντόμπερμαν. Σε λίγες μέρες θα πάρει και το πιστοποιητικό γνησιότητας από το ΠΑΣΟΚ.


ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ-Σάτυρα

18.2.10

Ο εξισλαμισμος της Αιγυπτου σε εικονες

Μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Δείτε την σταδιακή ισλαμοποίηση της Αιγύπτου και την ‘Αραβοποίηση’ των νεαρών γυναικών, μέσα από τις παρακάτω φωτογραφίες Αιγυπτίων απόφοιτων του Πανεπιστημίου του Καΐρου.

Στην δεκαετία του ’50 καμία από τις φοιτήτριες δεν φοράει την ισλαμική μαντήλα. Όμως πενήντα χρόνια μετά, στον 21ο αιώνα, η μαντήλα αποτελεί τον κανόνα στις Αιγύπτιες φοιτήτριες και μόνο ελάχιστες είναι πλέον, ντυμένες ‘κοσμικά’.

Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός δεν συγχωρεί εξαιρέσεις και, ήδη, όποια κοπέλα δεν συμμορφώνεται στους κανόνες της αυστηρής ισλαμικής ενδυμασίας, ακούει στον δρόμο, να της απευθύνουν ειρωνικά σχόλια και να την ονομάζουν με υποτιμητικά και υβριστικά ονόματα, όχι μόνο οι άντρες, αλλά και οι γυναίκες.

Τάξη του 1959


Τάξη του 1978


Τάξη του 1995


Τάξη του 2004



Κόκκινος Ουρανός

Απλά επισημαίνουμε ότι ανάλογες εικόνες πλέον παρατηρούνται και στην Ευρώπη.

17.2.10

Απλη εφαρμογη Ηθικης


Η «τριπλή διύλιση» του Σωκράτη

Μια μέρα, εκεί που ο Σωκράτης έκανε βόλτα στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον που του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για έναν απ’ τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης τον παρακάλεσε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνει το τεστ της «τριπλής διύλισης».
- Τι πράγμα είναι τούτο; τον ρώτησε εκείνος.
- Να, πριν μου πεις τι άκουσες για τον μαθητή μου, θα ήθελα να κάτσουμε λίγο να το φιλτράρουμε. Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι, λοιπόν, εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
- Ε… όχι εντελώς, απλώς το άκουσα όμως και…
- Μάλιστα… Άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα. Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης! Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
- Καλό; Όχι… Το αντίθετο μάλλον…
- Άρα, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος αν είναι αλήθεια. Αλλά μην απογοητεύεσαι… Μπορεί να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και τρίτο φίλτρο. Αυτό της χρησιμότητας. Είναι, αυτό που θες να μου πεις, κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο;
- Όχι… Δεν νομίζω…
- Άρα, αυτό που θα μου πεις δεν είσαι σίγουρος αν είναι αλήθεια και είσαι βέβαιος πως δεν είναι ούτε καλό ούτε χρήσιμο. Γιατί, λοιπόν, θα πρέπει να το ακούσω;

Πηγή

Η Ηθικη μας


Από το φιλικό ιστολόγιο ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗ

Αποψινό θέμα η Hθική υπό το πρίσμα του Εθνικοσοσιαλισμού. Θεωρώ πως τα θέματα ηθικής είναι πρωτεύοντα σε μία κοινωνία, καθώς από αυτήν εξαρτάται η νομιμότητα και η υγιής πνευματικότητα της λαϊκής κοινότητας. Αφορμή για αυτό το άρθρο είναι κάποιες συμπεριφορές που βλέπω από μερικούς· συμπεριφορές που όχι μόνο με κάνουν να αισθάνομαι απογοήτευση, αλλά και στιγματίζουν ένα ολόκληρο κίνημα που προφανώς δεν φταίει σε τίποτα. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να αναδείξω την προσωπική μου άποψη περί ηθικής στηριζόμενος στους πατέρες του Εθνικοσοσιαλισμού και στην βαθύτερη έννοια αυτού. Σκοπός μου είναι να άρω από το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα την απόπειρα να στιγματιστεί μέσω της συλλογικής ευθύνης για πράξεις ανθρώπων που δεν ανήκουν καν σε αυτό, αλλά λένε ψευδώς ότι ανήκουν. Το πρώτο και κύριο επιχείρημα, το οποίο και θα αναφέρω μόνο εδώ στον πρόλογο, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει συλλογική ευθύνη σε ένα Κίνημα, Κόμμα ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε. Άμα ίσχυε η συλλογική ευθύνη τότε θα έπρεπε να έχει τεθεί το Πα.Σο.Κ εκτός νόμου για τα γεγονότα της Καλαμάτας στην δεκαετία του '80. Επιπλέον να πω ότι θα αναφερθώ, αποκλειστικά και μόνο, σε ζητήματα ηθικής και όχι σε θρησκευτικά ζητήματα, τα οποία αν και έχουν απόλυτη σχέση τα έχω αναλύσει σχετικά σε προηγούμενο άρθρο μου. Για άλλη μία φορά να πω, επίσης, ότι δεν διεκδικώ δάφνες αυθεντίας ή κανενός είδους αλάθητο. Εκφράζω προσωπικές απόψεις και την δική μου οπτική γωνία στο θέμα.

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ


Η έννοια της Τιμής για εμένα απορρέει από τα ιδανικά της Ανδρείας, του Ηρωισμού, της Ευγένειας και φυσικά της Αφοσίωσης στους αδερφούς μου Συναγωνιστές και στον Σκοπό. Σίγουρα έχουμε εχθρούς που μας λασπολογούν σε όλα τα επίπεδα, πολιτικά και προσωπικά. Δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάτι καλύτερο από αυτούς. Όμως πως αντιμετώπισαν οι Πατέρες του Εθνικοσοσιαλισμού την λάσπη; Η απάντηση βρίσκεται στα ίδια τα ημερολόγια τους. Η απάντηση στην προσωπική και πολιτική λάσπη ήταν τα επιχειρήματα. Φυσικά και είχαν προσωπικά στοιχεία, αληθινά και όχι συκοφαντίες, ντροπιαστικά, για όλους αυτούς τους λασπολόγους, αλλά αυτά ουδέποτε δημοσιοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν σε πολιτική διαμάχη. Η μόνη χρήση που γνώρισαν αυτά τα στοιχεία ήταν με την μορφή απειλής για να παύσει η λάσπη. Η μόνιμη έκκληση του τελευταίου Αρχηγού της ιδεολογίας μας ήταν η διεξαγωγή ενός Ιπποτικού πολιτικού αγώνα και δεν θα πρέπει, αυτό, να το αλλάξουμε ποτέ. Ακόμα και όταν το φάσμα της Απόλυτης Ήττας τον σκέπαζε δεν διέταξε την διενέργεια άτιμου χημικού πολέμου ή τουλάχιστον δεν ήθελε να είναι αυτός που θα τον αρχίσει. Ο Θάνατος και η ήττα μπορεί να έρθουν, αλλά η Ατίμωση ποτέ! Άλλωστε δεν μας χρειάζονται, εμάς, οι ύπουλες τακτικές τους. Δεν χρειαζόμαστε λάσπη και ατιμία για να δείξουμε την αλήθεια των λόγων μας και την απάτη τη δικιά τους. Το μόνο που χρειάζεται είναι αγώνας και μέσα για να λάμψει η αλήθεια. Στα πλαίσια του απολίτιστου πολιτικού αγώνα ο εχθρός θα κοιτάξει να καλύψει την ιδεολογική του φτώχεια πετώντας λάσπη προσωπική απέναντι μας. Εμείς θα πρέπει φροντίσουμε να είναι ψέμματα ότι και να προσπαθήσει να μας προσάψει, άλλωστε ιδεολογικά δεν μπορεί να μας κερδίσει. Θα πρέπει να μην τον αφήσουμε να μπορέσει να βρει οτιδήποτε το αληθινό να πει εναντίον μας. Αυτό, βεβαίως, θα έπρεπε να είναι πολύ εύκολο και θα είναι εύκολο όταν αντιληφθούμε το εξής απλό και αληθινό: Ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν είναι μία πολιτική οικονομική θεωρία, αλλά μία κοσμοθεωρία, μία στάση ζωής. Τι θέλω να πω με αυτό; Μα η ίδια η ιδεολογία μας μας προστατεύει από την λάσπη, σε προσωπικό επίπεδο, που εκτοξεύουν οι εχθροί μας γιατί πρώτα είμαστε Εθνικοσοσιαλιστές στην ίδια μας την προσωπική ζωή και μετά σε όλα τα άλλα.

ΤΙΜΗ ΜΑΣ Η ΠΙΣΤΙΣ


Η Αφοσίωση προς τους Συναγωνιστές μας είναι αδιαπραγμάτευτη και δεν μπαίνει μέσα σε κανένα πλαίσιο νομιμοφροσύνης και λογικής. Όμως ποιοι είναι οι Συναγωνιστές αυτοί, για τους οποίους θα δίναμε και την ζωή μας; Θεωρούνται Συναγωνιστές αυτοί που σπιλώνουν με τα λόγια και τις πράξεις τους και το Κίνημα και την Ιδεολογία; Για μένα η απάντηση είναι "Σαφώς και Όχι!" Μέσα στο ίδιο το Κίνημα δεν έχω γνωρίσει τέτοια άτομα και είμαι σίγουρος ότι το ίδιο το Κίνημα τελικά τους απομακρύνει, οπότε το ζήτημα δεν είναι εσωτερικό. Όμως τα μάτια μας πρέπει να είναι μονίμως ανοιχτά και να μένουμε αταλάντευτοι απέναντι στην Ιδεολογία μας. Γίνεται σιγά σιγά μόδα το να είσαι Χρυσαυγίτης και αυτό είναι επικίνδυνο. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες υποψήφιων Χρυσαυγιτών. Στην μία ανήκω εγώ και θα την αναφέρω πρώτη για λόγους δικαιοσύνης. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν άτομα που έχουν ένα μεγάλο σεβασμό στην Ιδεολογία, στο Κίνημα, στον Αγώνα και στους Συναγωνιστές τους και προσπαθούν να αποκτήσουν γνώση και συναίσθηση της ιδεολογίας. Όλα αυτά, εμένα προσωπικά, με οδήγησαν στις πόρτες του Λαϊκού Συνδέσμου, όπου έθεσα τον εαυτό μου στην διάθεση του Αρχηγού και των Συναγωνιστών μου και ευελπιστώ ότι αυτό συμβαίνει στο σύνολο αυτής της κατηγορίας. Θέλω να πιστεύω ότι δεν τους απογοητεύω με τις πράξεις μου και τα λόγια μου, και για αυτό προσπαθώ να γίνομαι συνεχώς καλύτερος. Η δεύτερη κατηγορία αποτελείται από άτομα που έχουν παρεξηγήσει τον ρόλο του Κινήματος. Σε αυτή την κατηγορία θα έβαζα άτομα που νομίζουν ότι είμαστε σύνδεσμος οργανωμένων χουλιγκάνων του γηπέδου ή άτομα που αποσκοπούν σε βουλευτικές έδρες και αξιώματα με οποιονδήποτε τρόπο. Γενικά πολλές υποκατηγορίες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και φαντάζομαι ότι όλοι μπορείτε να σκεφτείτε και από μία. Δεν θα καθίσω να τις αναφέρω όλες γιατί αφενός θα ξημερωθείτε να διαβάζετε και αφετέρου καλό είναι να δίνω τροφή στην φαντασία σας, άλλωστε είναι σίγουρο ότι άμα προσπαθήσω να τις απαριθμήσω θα ξεχάσω κάποια. Πάντως για αυτούς τους ανθρώπους υπάρχουν τρεις πιθανότητες. Πρώτον να έρθουν στα γραφεία του Συνδέσμου και να απογοητευτούν με το ότι δεν θα δουν αυτό που περιμένουν και τελικώς να φύγουν για να πάνε εκεί που έπρεπε να είναι από την αρχή. Δεύτερον να αντιληφθούν ότι δεν μπορεί, και ούτε πρόκειται, να αλλάξει το Κίνημα και να αλλάξουν αυτοί και να γίνουν αληθινοί Συναγωνιστές. Τρίτον να μην έρθουν ποτέ από τα γραφεία του Συνδέσμου. Σε καθεμία από τις τρεις περιπτώσεις υπάρχει ο κίνδυνος να λένε ότι είναι κάτι που δεν είναι και παράλληλα να σπιλώνουν το Κίνημα με τις πράξεις τους. Αυτό είναι, κατά την γνώμη μου, κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ξεκάθαρες θέσεις απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν οι δειλοί που κρυφά θα λένε ότι είναι μαζί μας, γοητευμένοι ίσως από αυτό που θα θελαν να είναι αλλά δεν θα γίνουν ποτέ, όμως ποτέ δεν θα έρθουν να μας συναντήσουν. Επίσης επικίνδυνη αυτή η κατηγορία αφού για την ηθική ενός δειλού ή θρασύδειλου πάντα θα έχω την χειρότερη των απόψεων.

ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ;


Δεν θα το έλεγα. Άλλωστε ο ηθικός και καλός, ενάρετος με την πραγματική έννοια, άνθρωπος δεν νοιάζεται για ανταμοιβές, αλλά είναι ηθικός, καλός και εν γένει ενάρετος από μόνος του. Δεν μας νοιάζει να δείξουμε ένα καλοκάγαθο πρόσωπο απέναντι στους αστούς και γενικά στους εχθρούς μας. Δεν μας νοιάζουν τα καλά τους λόγια, αλλά δεν πιστεύω ότι πρέπει να αφήσουμε άτομα που δεν έχουν σχέση με εμάς να σπιλώνουν την Τιμή μας. Όπως αν μας κατηγορούσαν, σε προσωπικό επίπεδο, ότι είμαστε απατεώνες θα βγαίναμε να δείξουμε την αθωότητα μας, έτσι και τώρα πρέπει να δράσουμε για να δείξουμε του λόγου το αληθές. Η ιδεολογία μας επέζησε από τις φλόγες του Πολέμου, προστατευμένη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι θα γίνει και τώρα αρκεί να πολεμήσουμε, όπως κάναν οι προπάτορες μας πριν από μας, την λάσπη που μας πετάνε με όπλο μας την Αλήθεια. Την έχθρα τους και τις βρισιές τους όχι μόνο δεν πρόκειται να τα σταματήσουμε, αλλά και άμα σταματήσουν θα πρέπει να ανησυχούμε. Όμως καλό είναι να μην την τροφοδοτούμε με την αδράνεια μας στην αντιμετώπιση αυτών των καθαρά προβοκατόρικων συμπεριφορών. Πρέπει να τραβήξουμε μια κόκκινη γραμμή ανάμεσα σε εμάς και σε αυτούς που σπιλώνουν την Ιδεολογία μας. Αυτούς που δεν την σπιλώνουν θα πρέπει να τους φέρουμε κοντά μας και να τους αγκαλιάσουμε· να τους την διδάξουμε μέχρι να γίνουν άξιοι εκπρόσωποι της. Δεν δικαιολογούμαστε για αυτό που είμαστε, γιατί είναι πολύ καλύτερο από ότι θα μπορούσαν να είναι όλοι οι υπόλοιποι. Είμαστε οι τελευταίοι, εν Ελλάδι, θιασώτες της κοσμοθεωρίας του μεγαλύτερου των Φιλοσόφων, του Πλάτωνα, και αυτό από μόνο του μας δίνει το πλεονέκτημα. Δεν λογοκρινόμαστε, γιατί η Αλήθεια δεν πρέπει ποτέ να λογοκρίνεται. Δεν δικαιολογούμαστε για τίποτα αφού οι πράξεις μας είναι πάντα πλήρως δικαιολογημένες και στα πλαίσια της Στρατηγικής του Κινήματος και φυσικά σε αρμονία με τις επιταγές της ιδεολογίας μας, η αλήθεια αυτού εξασφαλίζεται από την Πειθαρχία που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Εθνικοσοσιαλισμού. Αντιμετωπίζουμε το ψεύδος και την λάσπη από όπου και αν προέρχεται με την ίδια ασπίδα, την Αλήθεια. Γιατί δεν χρωστάμε τίποτα σε κανέναν και δεν φοβόμαστε κανέναν.

Η ΑΝΔΡΕΙΑ


Η Ανδρεία είναι ένα από τα υψηλότερα ιδανικά του Εθνικοσοσιαλιστή. Είναι η εντιμότητα, η γενναιότητα, η αυταπάρνηση, η πιστότητα, η προσφορά στην Λαϊκή Κοινότητα και στους αδύναμους της, η υπεράσπιση των Ιδανικών της Πατρίδας, ο σεβασμός στην γυναίκα. Είναι η ψυχή του Ιπποτισμού, όπως αυτός ορίζεται και κανένα από τα χαρακτηριστικά της δεν είναι περιττό ή θέμα επιλογής. Δεν νοείται Εθνικοσοσιαλιστής που να μην έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Δεν νοείται ψεύτης ή δειλός ή άπιστος ή άτιμος ή εγωιστής ή ασεβής προς τις γυναίκες Εθνικοσοσιαλιστής. Το τελευταίο, δε, είναι ένα σημείο που είμαι σίγουρος ότι θα προκαλέσει τριβές ανάμεσα σε πολλούς επίδοξους Εθνικοσοσιαλιστές. Επειδή όμως η εντιμότητα και η γενναιότητα είναι στα χαρακτηριστικά του Εθνικοσοσιαλιστή, δεν θα δειλιάσω καθόλου να εκστομίσω-γράψω αυτή τη μεγάλη Αλήθεια που θα κάνει πολλούς να αισθανθούν άσχημα. Ο άνδρας οφείλει σεβασμό στην γυναίκα γιατί αποτελεί το φυσικό και μόνο συμπλήρωμα του. Είναι αυτή που θα τον κάνει Πατέρα και συνεχιστή της Φυλής. Είναι αυτή που θα διδάξει στα παιδιά του τα υψηλότερα των Ιδανικών. Είναι αυτή που θα ακούσει τις ανησυχίες του και θα τον συμβουλεύσει με το πρακτικό της μυαλό. Είναι αυτή που θα τον φροντίσει όταν θα πρέπει. Είναι η πηγή της δύναμης του. Είναι η μάνα, η σύντροφος, η αδελφή, η Συναγωνίστρια. Είναι ένα πρόσωπο που όχι μόνο αξίζει τον σεβασμό και την ευγένεια μας αλλά και πρέπει να τα λαμβάνει αυτά χωρίς κανένα ενδοιασμό ή σκέψη. Αναγνωρίζω ότι υπάρχουν προβλήματα στην σχέση των δύο φύλων, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για ασέβεια και μηδενισμό της γυναικείας προσφοράς στην Λαϊκή Κοινότητα και την Ιδεολογία. Άλλωστε οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι αυτά τα προβλήματα ξεκινάνε από την Παιδεία, είτε αυτή είναι ενδοοικογενειακή, ενδοσχολική ή γενικά κοινωνική, και καταλήγουν σε ένα φαύλο κύκλο ενδυνάμωσης τους που τροφοδοτείται από φταίξιμο αντρικό και γυναικείο. Σε πλήρη αντιστοιχία η γυναίκα πρέπει να έχει σεβασμό προς τον άνδρα, χωρίς να επιζητά την σύγχυση των ρόλων των δύο φύλων. Πρέπει να δει την φενάκη του φεμινισμού και των προτύπων που προβάλλουν τα Μ.Μ.Ε. και να αναλάβει ενεργά τον ρόλο της στην Λαϊκή Κοινότητα. Για μένα δεν τίθεται θέμα ισότητας αλλά διαφορετικότητας των δύο φύλων και δεν μπορεί να υπάρξει εξίσωση διαφορετικών πραγμάτων. Άλλωστε ο αμοιβαίος σεβασμός και αγάπη που ο ίδιος ο Εθνικοσοσιαλισμός απαιτεί δεν αφήνει κανένα πεδίο ύπαρξης και κινήσεως κανενός κινήματος ψευδής ισότητας, που στην ουσία δρα διαλυτικά για την οικογένεια και την κοινωνία.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ


Ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι μία κοσμοθεωρία ριζοσπαστική που έχει ως κέντρο της κυρίως τους νέους και τις νέες. Μια πραγματικά προοδευτική κοσμοθεωρία που αποδέχεται τα πάντα αρκεί αυτά να μην συντελούν στην αποδόμηση του σώματος, του πνεύματος, της Οικογένειας και γενικά της Υγείας και της Ευτυχίας. Κάθε νεωτερισμός ο οποίος προάγει την ανθρώπινη φύση και την ευτυχία εναγκαλίζεται από τον Εθνικοσοσιαλισμό σαν να είχε βγει από τα σπλάχνα του. Κάθε τι νέο ή παλαιό που είναι αντίθετο στον Άνθρωπο απορρίπτεται άνευ σκέψης. Σε αντίθεση με τους Συντηρητικούς δεν βλέπουμε τον Αντίχριστο να ξεπροβάλλει μέσα από κάθε τι νέο. Δεν είμαστε γραφικοί και ούτε πρόκειται να γίνουμε ποτέ. Ζούμε στο σήμερα πολεμώντας για το αύριο και το παρελθόν το έχουμε μόνο ως πυξίδα για να μην χαθούμε. Σε πολιτικό επίπεδο δεν θέλουμε την διατήρηση του συστήματος ή οποιασδήποτε έκφρασής του. Επιθυμούμε την διάλυση αυτού του συστήματος και την ανατολή ενός νέου κόσμου όμορφου όπως τον φανταζόμαστε. Βλέπουμε την ασχήμια γύρω μας και δεν μας φοβίζει η αβεβαιότητα του αύριο. Το σύστημα δεν το βλέπουμε ως εγγυητή ότι τα πράματα δεν θα πάνε χειρότερα. Το βλέπουμε ως Κέρβερο που μας κρατά από το αναδυθούμε στο Φως. Και θα το σκοτώσουμε όσο και να ουρλιάζουν οι συντηρητικοί και οι φοβικοί. Είμαστε ο πραγματικός προοδευτισμός ενάντια στον συντηρητισμό και ενάντια, προφανώς, στον ψευτοπροοδευτισμό που θέλει να ισοπεδώσει τον άνθρωπο μέσα στην ανοχή, την λαγνεία, την υποκρισία, τον καταναλωτισμό και την εξάρτηση.

16.2.10

Μεταναστες ξυλοκοπουν υπερασπιστρια τους


Μια χαριτωμένη είδηση πέρασε στα ψιλά αυτές τις μέρες. Η επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας των Οικολόγων-Πράσινων στις εθνικές εκλογές, πρώην υποψήφια ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ιδρύτρια του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων εν Ελλάδι (και μόνιμη κατήγορος των σωμάτων ασφαλείας για ...βασανιστήρια λαθρομεταναστών), τακτική εισηγήτρια της "ένωσης πολιτών κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας", ιδρυτικό μέλος κάμποσων ΜΚΟ και χαίρουσα διαφόρων άλλων ιδιοτήτων και τίτλων κρατικής αναγνώρισης, Μαρία Πίνιου-Καλλή, έπεσε θύμα ξυλοδαρμού και ληστείας από μετανάστες.

Μεταφέρουμε από την Καθημερινή, μερικά άξια σχολιασμού αποσπάσματα:
Ηταν το βράδυ της Κυριακής 31ης Ιανουαρίου –ξημερώματα προς Δευτέρα– όταν η κ. Πίνιου - Καλλή, γιατρός και ιδρύτρια το 1989 του περίφημου Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, παρέα με μία φίλη της έβγαιναν από το γνωστό καλλιτεχνικό στέκι «Αλεκτον» στον Κεραμεικό. «Ηταν γύρω στις 2 το βράδυ και θυμάμαι ότι η βραδιά ήταν πολύ ευχάριστη, φύσαγε ένα ελαφρύ αεράκι, δεν έκανε κρύο», λέει στην «Κ». Ούτε 50 μέτρα δεν έκαναν και εμφανίστηκε ένα ταξί, θα το μοιράζονταν.
Πρώτη μπαίνει η φίλη της, ενώ η Μαρία κάνει τον γύρο του αυτοκινήτου για να μπει από την άλλη πλευρά. Είχε μπει σχεδόν η μισή μέσα όταν είδε μια ομάδα πέντε ατόμων να πετάγονται από μία γωνία και να έρχονται προς το μέρος της. «Ηθελαν να μου πάρουν την τσάντα. Ηταν κρεμασμένη, όμως, στον ώμο μου, οπότε με τράβηξαν κι εμένα κάτω και άρχισαν να με σέρνουν στο οδόστρωμα». Μεγάλη ήταν η ατυχία της που, την ώρα της επίθεσης, ούτε ο οδηγός του ταξί ούτε η φίλη της αντιλήφθηκαν το παραμικρό, συνομιλώντας έντονα μεταξύ τους. Αντίθετα, από τις φωνές βγήκαν έξω οι θαμώνες παρακείμενου μπαρ. «Το θέαμα που αντίκρισαν πρέπει να ήταν τρομακτικό, μια κι επειδή εγώ πέφτοντας από το ταξί πλάκωσα την τσάντα μου, η ομάδα των νεαρών με χτυπούσε ανελέητα στο πρόσωπο, στα πλευρά, σε όλο το σώμα», διηγείται η κ. Πίνιου - Καλλή.

«Τους κυνήγησαν, αλλά μου είχαν ήδη αποσπάσει την τσάντα κι έτρεχαν. Δεν τους έπιασαν». Από τις πρώτες στιγμές είχε αντιληφθεί ότι οι δράστες δεν ήταν Ελληνες και καθώς παρέμενε αιμόφυρτη στο οδόστρωμα, συνειδητοποιούσε ότι το ψυχολογικό σοκ ήταν μεγαλύτερο και από τον σωματικό πόνο. «Πρέπει να καταλάβετε ότι για μένα ήταν διπλό το χτύπημα. Είκοσι πέντε χρόνια ασχολούμαι με μετανάστες και ξαφνικά βρέθηκα κάτω από τις μπότες τους, να με κλωτσούν. Ενιωσα την τρομακτική βία, αυτή που έχω εκπαιδευθεί να αναγνωρίζω στους άλλους και να προσπαθώ να την θεραπεύσω».

Το πρώτο που μας κάνει εντύπωση είναι η περιγραφή της για το συμβάν. Φανταστείτε την σκηνή: Έχει ανοίξει την πόρτα του ταξί, έχει μπει σχεδόν η μισή μέσα, όπου ήδη βρίσκεται η φίλη της, βλέπει 5 άντρες να πετάγονται από μια γωνία και να την πλησιάζουν, τραβάνε την τσάντα της, σέρνοντας και την ίδια έξω, την χτυπούν ανελέητα, αυτή φωνάζει, οι θαμώνες παρακείμενου μπαρ ακούν τις φωνές, βγαίνουν έξω και κυνηγούν τους αλλοδαπούς, ενώ η φίλη της και ο ταξιτζής δεν έχουν πάρει χαμπάρι τίποτα, γιατί ...συνομιλούσαν έντονα μεταξύ τους. Δεν θα κάνουμε υποθέσεις για το τι λόγους έχει για να αποφεύγει την κλήση σε κατάθεση της φίλης της και του οδηγού. Είναι όμως φανερό ότι τα πράγματα δεν μπορεί να έγιναν όπως ακριβώς τα περιγράφει. Μας επιτρέπεται λοιπόν να αμφιβάλλουμε για την ειλικρίνειά της ως άτομο. Καθόλου παράξενο, αν αναλογιστούμε τις κατηγορίες που εξαπολύει κατά καιρούς έναντι λιμενικών, ειδικών φρουρών, αστυνομικών, στρατιωτών, κλπ, στα πλαίσια της προσπάθειας "δικαίωσης" των λαθρομεταναστών.

Όμως, το καλύτερο και πιο μελό μέρος της περιγραφής της περιπέτειας της κυρίας "θέλω-να-γίνω-τουλάχιστον-βουλευτής" ακολουθεί:
Την επόμενη κιόλας μέρα, η αστυνομία ειδοποίησε την κ. Πίνιου - Καλλή ότι κάποια από τα πράγματά της είχαν βρεθεί – τα είχε πάνω του νεαρός Βούλγαρος που είχε συλληφθεί. Δεκαεννιά χρόνων παιδί. «Ελάτε στο τμήμα να καταθέσετε μήνυση», της είπαν. «Θυμάμαι, καθόμουν στο κρεβάτι, ακόμα σε μαύρα χάλια και σκεφτόμουν αυτό το παιδί. Σκεφτόμουν και όλους τους άλλους, τους υπεύθυνους για πολύ πιο σοβαρά αδικήματα που βρίσκονται όμως έξω, ανενόχλητοι συνεχίζουν τη ζωή τους. Μήπως για ένα 19χρονο παιδί δεν είναι αρκετή τιμωρία αυτό που περνάει ήδη; Να βρίσκεται στα κρατητήρια της Ομόνοιας;» Δεν δέχθηκε να την επισκεφθεί ιατροδικαστής, παρά ξεκίνησε για το αστυνομικό τμήμα. Ο νεαρός της φώναζε από μακριά: «Κυρία, είδες εμένα; Εμένα είδες να σου παίρνω την τσάντα;» «Το μόνο που του είπα εγώ ήταν “θα το έκανες αυτό στη μητέρα σου;”»
«Τι θα γίνει, λοιπόν; Θα κάνετε μήνυση;» Ο αστυνόμος ήταν ανυπόμονος. «Φυσικά», πήρε την απάντηση από την κ. Καλλή, που συνέχισε: «Θα τον γράψετε, όμως, σε κάποιο κολέγιο να μάθει γράμματα που δεν ξέρει; Θα του φέρετε ψυχολόγο να καταπραΰνει τις πληγές του; Θα του κόψετε κι έναν κοινωνικό μισθό να μην αναγκάζεται να κλέβει για να ζει;» «Ε, όχι». «Τότε, λυπάμαι, δεν κάνω καμία μήνυση.»

Αφού προσπεράσουμε το άμεσο του εντοπισμού ενός της σπείρας, που δείχνει πολλά, θα σχολιάσουμε τα υπόλοιπα συγκινητικά. Η γυναίκα είναι ο ορισμός του "σφάξε με, πασά μου, ν' αγιάσω" θα πείτε. Μια αλτρουίστρια που την ληστεύουν και την δέρνουν και αυτή ανησυχεί για τις ...ψυχολογικές πληγές των θυτών της. Μια φιλάνθρωπη που πιστεύει ότι πρέπει να επιβραβεύεται ο κακοποιός με σπουδές και κοινωνικό μισθό, εις βάρος αυτού που δεν σκέφτηκε να κλέβει τσάντες, ξυλοκοπώντας ηλικιωμένες γυναίκες, αλλά επιβιώνει με το ζόρι εργαζόμενος σε άθλιες συνθήκες. Ή απλώς μια ηλίθια. Είναι όμως έτσι; Η απάντηση έρχεται ακριβώς παρακάτω:
«Βάλτε κι εσείς λίγο... trafficking!» Αυτήν την απάντηση έλαβαν, ανεπισήμως φυσικά, τα μέλη του ελληνικού Ιατρικού Κέντρου για την Αποκατάσταση Θυμάτων Βασανιστηρίων (ΙΚΑΘΒ) από αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όταν πριν από λίγους μήνες τούς ανακοινώθηκε ότι διακόπτεται οριστικά η χρηματοδότηση του Κέντρου. Το trafficking σήμερα «πουλάει», τα βασανιστήρια όχι και τόσο... Το ΙΚΑΘΒ ιδρύθηκε το 1989 από έναν πυρήνα μελών του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, ως αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με στόχο την ιατρική, ψυχολογική, κοινωνική και νομική βοήθεια στα θύματα βασανιστηρίων...
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας 1990, το Κέντρο στηριζόταν στις εθελοντικές προσφορές. Τότε, όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να χορηγεί 11 εκατ. ευρώ ετησίως για αποκατάσταση θυμάτων βασανιστηρίων, ενώ τα τελευταία τρία χρόνια η χρηματοδότησή του προερχόταν κατά 50% από την Επιτροπή. Για τη συντήρηση, άλλωστε, του Κέντρου απαιτούνταν περισσότερα από 250.000 ευρώ τον χρόνο. Δεν επρόκειτο για μια απλή ΜΚΟ, αλλά για ένα πρότυπο κέντρο υγείας. Κάθε χρόνο, το Κέντρο δεχόταν 100 - 150 άτομα, ενώ υπολογίζεται ότι πάνω από το 20% των αιτούντων άσυλο στη χώρα μας είναι θύματα βασανιστηρίων (περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι) – ελάχιστοι όμως κατόρθωναν να φθάσουν στις υπηρεσίες του. Εδώ κι ένα χρόνο περίπου, το Κέντρο παραμένει κλειστό λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. «Δεν πρόκειται να μεταλλάξω τους στόχους του κέντρου για να πάρω χρηματοδότηση», λέει η κ. Καλλή στην «Κ». «Είμαι ειδική στα θύματα βασανιστηρίων – και όποιος νομίζει ότι το φαινόμενο του βασανισμού έχει εκλείψει, απατάται»

Προσέξτε τους ισχυρισμούς αυτής της παραγράφου (όταν συνέλθετε από τα ποσά που εισέπραττε η φιλάνθρωπος κυρία): 1) Οι λαθρομετανάστες που αιτούνται άσυλο στην Ελλάδα, είναι δηλαδή πρόσφυγες και όχι λαθρομετανάστες, ξεπερνούν τις 25.000 το χρόνο. 2) Κάθε χρόνο τα ελληνικά σώματα ασφαλείας βασανίζουν περισσότερους από 5.000 πρόσφυγες. 3) Από αυτούς μόλις 100-150 κατάφερναν να φτάσουν στις υπηρεσίες της ΜΚΟ, προφανώς είτε γιατί η ΜΚΟ δεν είχε αρκετά χρήματα για να τους εντοπίσει είτε γιατί τους εμπόδιζε το ελληνικό κράτος. 4) Οι υπηρεσίες που προσέφερε το πρότυπο κέντρο υγείας της ΜΚΟ στα θύματα ήταν πανάκριβες ιατρικές, ψυχολογικές, κοινωνικές και νομικές. 5) Η Ε.Ε., που επιχορηγούσε κατά 50% την ΜΚΟ, έκρινε ότι το κοινό συγκινείται περισσότερο από το εμπόριο ανθρώπων παρά απ' τα θύματα βασανιστηρίων. Ή έκρινε ότι δεν υπάρχουν πια βασανιστήρια, ενώ υπάρχει εμπόριο λευκής σαρκός. 6) Η κυρία φιλάνθρωπος όμως μένει αταλάντευτη στην αποστολή της και προτιμά να μην ξανανοίξει το κέντρο, απ' το να εντάξει στις υπηρεσίες του και άλλους εκτός αυτούς που βασανίζει το ελληνικό κράτος.

Για την ειλικρίνειά της τα είδαμε νωρίτερα. Αλλά ας τα ξαναδούμε και για τους ισχυρισμούς της, γιατί μας περνάνε για εντελώς ηλίθιους: Προφανώς οι αριθμοί που δίνει για τα "θύματα βασανιστηρίων" είναι ψευδείς. Όλα τα στοιχεία "βασανισμών", που έχει προσκομίσει στην δημοσιότητα στα χρόνια λειτουργίας της η ΜΚΟ, είναι ανώνυμες - "γιατί φοβούνται" - μαρτυρίες βασανιστηρίων που δεν αφήνουν σημάδια ή, στην καλύτερη περίπτωση,- φωτογραφίες από κάτι μελανιές και γρατσουνιές ανώνυμων -"γιατί φοβούνται" - προσώπων. Οι "ιατρικές υπηρεσίες" του κέντρου είναι η προώθηση των "θυμάτων" σε κρατικά (και δωρεάν) νοσοκομεία για εξετάσεις και νοσηλεία. Στα προγράμματα του κέντρου βλέπουμε ότι εφάρμοζε "ολιστική προσέγγιση", δηλαδή που "περιλαμβάνει, πέρα από την φυσική, ψυχολογική και κοινωνική αποκατάσταση, και την εργασιακή... παρέχονται υπηρεσίες πληροφόρησης, υποστήριξης σε έκδοση εγγράφων (άδεια εργασίας, ΑΦΜ κλπ), συνοδείες και διαμεσολάβηση σε υπηρεσίες, παραπομπής σε προγράμματα κατάρτισης, εργασιακής συμβουλευτικής, προσέγγισης εργοδοτών και προώθησης στην αγορά εργασίας.". Αυτά, συν κάτι έντυπα, κάτι ημερίδες και συμμετοχές σε συνέδρια, προσπαθούν να πείσουν ότι κόστιζαν 250.000 ευρώ. Δηλαδή η κυρία φιλάνθρωπος, η δικηγόρος κα Κούρτοβικ και μερικοί αφελείς, κυρίως εθελοντές, που συνόδευαν στις δημόσιες υπηρεσίες τους λαθρομετανάστες. Παράλληλα, διαπιστώνουμε πως το υπόλοιπο 50% των υπέρογκων εξόδων της ΜΚΟ, εκτός τις επιδοτήσεις του ελληνικού κράτους για τα διάφορα προγράμματα, προσφερόταν από διάφορους μεγάλους χορηγούς. Γιατί, με το που κόπηκαν τα χοντρά λεφτά απ' την Ευρωπαϊκή Ένωση, προτιμήθηκε να κλείσει το κέντρο, αντί να λειτουργήσει όπως πριν τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις; Προσέξτε, το κέντρο έκλεισε, η ΜΚΟ δεν τερμάτισε τη λειτουργία της. Μήπως γιατί η Ε.Ε. τους στρίμωξε με κάναν έλεγχο των δαπανών; Βέβαια, όταν κάποιος έχει ειδικευτεί στην ανέξοδη ουσιαστικά κατασκευή θυμάτων βασανιστηρίων, πώς να μπλέξει με το πραγματικά μεγάλο και υπαρκτών απαιτήσεων πρόβλημα του εμπορίου ανθρώπων; Εκεί δεν καταφέρεται εναντίον του ελληνικού κράτους και των σωμάτων ασφαλείας, που μαζοχιστικά επιβραβεύουν αυτή τη εκβιαστική συμπεριφορά, προσφέροντας τίτλους και θέσεις.

Μιλάμε για ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ, με μηδαμινά έξοδα και μεγάλη πολιτική και κοινωνική προβολή στις τάξεις των "προοδευτικών". Μέχρι για πρόεδρος της δημοκρατίας είχε προταθεί η κυρία φιλάνθρωπος από διακομματική επιτροπή της Βουλής. Με τέτοια ανταλλάγματα, μπορεί να ξυλοκοπείται απ' τους "προστατευόμενούς" της και να εξακολουθεί να τους προστατεύει (ή να τους εκμεταλλεύεται, θα έλεγε κάποιος πιο κακός από εμάς).

Εδώ, μαζί με τους (τωρινούς) πολιτικούς συντρόφους της:
Γιάννη Παρασκευόπουλο, Νίκο Χρυσόγελο και Μιχάλη Τρεμόπουλο.
Ελπίζουμε να κυκλοφορήσουν και αυτοί λίγο περισσότερο σαν απλοί πολίτες,
για να γευτούν τις ομορφιές της "πολυπολιτισμικής" Ελλάδος ανάλογα.

Η Κυρα Σαρακοστη


Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα διαφορετικό ημερολόγιο, ένα "μετρητάρι", που χρησιμοποιούνταν σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο από πολύ παλιά για την μέτρηση των εβδομάδων της Μεγάλης Σαρακοστής, της νηστείας δηλαδή που προηγείται του Πάσχα. Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα έθιμο που ακόμη διατηρείται στην επαρχία και ακόμη χρησιμοποιείται από μερικούς δασκάλους ως αγαπημένο θέμα χειροτεχνίας των παιδιών του δημοτικού σχολείου (προβλέπουμε απαγόρευσή του, ως μη "πολιτικά ορθό" για τους αλλόθρησκους μαθητές).

Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά. Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, λόγω προσευχής, χωρίς στόμα, λόγω νηστείας και με εφτά πόδια που αναπαριστούσαν τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες εβδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι την Ανάσταση. Το Μεγάλο Σάββατο έκοβαν και το τελευταίο πόδι. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο. Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα και θεωρούταν ότι έφερνε γούρι σε όποιον το έβρισκε. Σε κάποιες περιοχές το έβδομο πόδι τοποθετούταν στο ψωμί της Ανάστασης και πάλι έφερνε γούρι σε όποιου την φέτα βρισκόταν.

Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό και η διαδικασία του εθίμου ήταν η ίδια ακριβώς όπως και με την χάρτινη.

Μια τρίτη παραλλαγή είχε την Κυρά Σαρακοστή φτιαγμένη από πανί και γεμισμένη με πούπουλα.

Στον Πόντο το ημερολόγιο της Σαρακοστής ονομαζόταν Κουκουρά και ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι, που κρέμαγαν από το ταβάνι και κάρφωναν πάνω του επτά φτερά κότας από τα οποία αφαιρούσαν ένα κάθε Σάββατο.

ΣΤΟΛΙΣΤΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ

Αν δεν θέλετε να την ζωγραφίσετε μόνες σας, μπορείτε να εκτυπώστε μια τυπική Κυρά Σαρακοστή από εδώ. Στη συνέχεια την κολλάτε σε ένα χαρτόνι, την χρωματίζετε, κόβετε το περίγραμμα και την κρεμάτε στον τοίχο, αφαιρώντας ένα πόδι κάθε Σάββατο.


Αν προτιμάτε να την κάνετε από ζύμη, η συνταγή:
500 γρ. αλεύρι
1 κούπα νερό
2 κουταλιές της σούπας αλάτι
Έναν πλάστη, ένα μεγάλο ταψί, λίγο λάδι να αλείψουμε το ταψί

Ø Παίρνουμε μία λεκάνη και βάζουμε μέσα το αλεύρι και το αλάτι.
Ø Ανοίγουμε μια μικρή λακκουβίτσα στο κέντρο και ρίχνουμε σιγά σιγά το νερό, ζυμώνοντας ταυτόχρονα, μέχρι να γίνει μια μαλακή και εύπλαστη ζύμη.
Ø Απλώνουμε το ζυμάρι με τη βοήθεια του πλάστη και σχηματίζουμε την Κυρα Σαρακοστή.
Ø Μ' ένα μαχαίρι χαράζουμε τα μάτια και τη μύτη. Στο κεφάλι κάνουμε μια τρύπα για να την κρεμάσουμε, αφού ψηθεί. Τέλος φτιάχνουμε επτά ποδαράκια.
Ø Τοποθετούμε την Κυρά Σαρακοστή μέσα σ’ ένα ταψί αφού προηγουμένως το έχουμε αλείψει με λίγο λάδι.
Ø Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς και ξεροψήνουμε την Κυρά Σαρακοστή για 40-60 λεπτά.

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!
Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για λιγότερο κόκκινο κρέας και περισσότερη μεσογειακή διατροφή...

15.2.10

Καθαρη Δευτερα και Κουλουμα


Το όνομα «Καθαρή Δευτέρα» δόθηκε, διότι οι χριστιανοί καθαρίζονται σωματικά και πνευματικά, με την έναρξη νηστείας (απαραίτητης και στο τελετουργικό της Κάθαρσης των αρχαίων) διάρκειας 40 ημερών - όσες δηλαδή και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, η ημέρα αυτή πέρασε στη συνείδηση του λαού ως μέρα καθαρμού. Οι βυζαντινοί την ονόμαζαν Απόθεση ή Απόδοση και τελούσαν δρώμενα, τραγουδώντας και χορεύοντας επίσης. Μικρά αποσπάσματα των ασμάτων έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας: "Ίδε το έαρ τον καλόν πάλιν επανατέλλει, φέρον υγείαν και χαράν και την ευημερίαν".

Tα «Κούλουμα» είναι παγανιστικής προέλευσης έθιμο που εορτάζεται στην ύπαιθρο την Καθαρή Δευτέρα, καταναλώνοντας νηστίσιμα τρόφιμα, τραγουδώντας χορεύοντας, και πετώντας τον χαρταετό. Για την ευμολογία της λέξης «κούλουμα», δύο είναι οι επικρατέστερες εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, η λέξη προέρχεται από την λατινική «Cumulus» (κόλουμους) που σημαίνει σωρός, αφθονία και τέλος, που σημαίνει το τέλος της αποκριάς, οι οποίες διαρκούν τρεις εβδομάδες, γι’ αυτό και η περίοδος αυτή ονομάζεται «Τριώδιο». Σύμφωνα με την δεύτερη εκδοχή, η λέξη «κούλουμα», προέρχεται επίσης από την λατινική λέξη «columna», που σημαίνει κίονας, κολώνα, διότι οι Αθηναίοι συνήθιζαν να γιορτάζουν την Καθαρή Δευτέρα στους στύλους του Ολυμπίου Διός - αργότερα και μέχρι σήμερα στο λόφο του Φιλοπάππου.

Η ετυμολογία της λέξης «Καρναβάλι», προέρχεται από τις λατινικές carne (κρέας) και vale (γεια σου), που σημαίνει τον αποχαιρετισμό της κρεοφαγίας ή από τις λατινικές λέξεις carne (κρέας) και levare (αίρω, σηκώνω), που σημαίνει την παύση της κρεοφαγίας από την τελευταία εβδομάδα του τριωδίου.


Όλες οι ανοιξιάτικες γιορτές έχουν τις ρίζες τους σε Διονυσιακές αρχαιοελληνικές εορτές, κατά την οποία οι συμμετέχοντες τραγουδούσαν τον «Διθύραμβο», φορούσαν δέρματα ζώων, άλειφαν το πρόσωπό τους με την τρυγία (κατακάθι του κρασιού) και στεφανώνονταν με κισσό, το αειθαλές ιερό φυτό του Διόνυσου. Οι εορτές είχαν ως χαρακτηριστικό γνώρισμα τον άκρατο ενθουσιασμό, τις μεταμφιέσεις, την οινοποσία, τον χορό υπό των ήχο των κυμβάλων και τυμπάνων, θιάσους, πομπές, διθυράμβους και φαλλοφορίες, προς τιμήν της αναγέννησης της Φύσης και της γονιμότητάς της.

14.2.10

Γιορταζοντας τον Ερωτα


Στις 14 Φεβρουαρίου γιορτάζεται ο έρωτας, ο μυθολογικός Θεός Έρως, γιος του Άρη και της Αφροδίτης. Ο εορτασμός σήμερα του παγκοσμίως διαδεδομένου (ελέω Χόλλυγουντ) καθολικού αγίου Βαλεντίνου - ή των ορθόδοξων αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλα - είναι απομεινάρι από την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν τέτοια εποχή πραγματοποιούσαν εκδηλώσεις προς τιμή της Θεάς Juno (αντίστοιχη της Ηρας, προστάτιδας της οικογένειας, της συζυγικής αγάπης και των γυναικών) και η Lupercalia, παγανιστική γιορτή λατρείας της γονιμότητας και του έρωτα. Διάφορα έθιμα, όπως η ανταλλαγή δώρων μεταξύ των ερωτευμένων και η προσφορά λουλουδιών σε ένδειξη θαυμασμού και φλερτ, έρχονται από τότε.

Διατηρείστε τις αρχέγονες παραδόσεις της Φυλής μας, αποφεύγοντας - ή έστω συμπληρώνοντας - την εύκολη λύση του καταναλωτισμού. Προσφέρετε στους αγαπημένους σας δώρα καρδιάς, φτιαγμένα με αγάπη.


Χειροποίητη κάρτα-παζλ του 1790.
Μερικά ακόμη δείγματα της Βικτωριανής εποχής εδώ και εδώ.
Μερικές ιδέες κατασκευής εδώ και εδώ.

13.2.10

Mariinsky, Ρωσια... 1909!




Ανεπεξέργαστες έγχρωμες φωτογραφίες του ...1909!
Από το μοναδικό αρχείο S. M. Prokudin-Gorsky

12.2.10

Δρεσδη, 13 Φεβρουαριου 2010


Η μεγάλη πορεία πένθους των Γερμανών συναγωνιστών, εις μνήμην του ολοκαυτώματος της ιστορικής πόλης, μηδαμινής γεωστρατηγικής σημασίας, με θύματα δεκάδες χιλιάδες αμάχους (25 χιλιάδες λέει η επίσημη ιστορία των νικητών, αλλά υπολογίζονται σε υπερπολλαπλάσιοι), από τους μαζικούς βομβαρδισμούς των συμμάχων το 1945.

Οι μαζικοί βομβαρδισμοί ισοπέδωσης γερμανικών πόλεων υποδοχής αμάχων προσφύγων έγιναν για λόγους ψυχολογικής τρομοκρατίας και μόνο. Ένα απ' τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου της ιστορίας, για το οποίο κανένας δεν λογοδότησε ποτέ.

Οι γνωστοί αντιφά με τις ισραηλινές σημαίες, οι "αντιεξουσιαστές" και οι εξουσιαστές διοργανώνουν πάλι αντισυγκεντρώσεις και ξαναεπιχειρούν δικαστικά την απαγόρευση της πορείας, την απαγόρευση της Εθνικής Μνήμης των Γερμανών. Πέρυσι απέτυχαν, όπως και τις προηγούμενες χρονιές, αλλά επιστρέφουν συνεχώς, όλο και πιο λυσσασμένοι, ενθαρρυμένοι από την επίτευξη απαγορεύσεων άλλων ανάλογων εκδηλώσεων Ιστορικής Μνήμης.

Ευχόμαστε στους συναγωνιστές καλή επιτυχία. Ο αγώνας μας για μια Ευρώπη των Εθνών της είναι κοινός.


11.2.10

Saga: Tomorrow belongs to me

Και οι εννια ηταν... λευκες


Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η απόφαση του αμερικανικού περιοδικού «Vanity Fair» να φιλοξενήσει μόνο λευκές ηθοποιούς στο εξώφυλλο του τεύχους του Μαρτίου, που είναι αφιερωμένο στο Χόλιγουντ. Κάθε χρονιά, λίγο πριν από την απονομή των Όσκαρ, εδώ και 16 χρόνια, το περιοδικό κάνει ένα αφιέρωμα στα ανερχόμενα αστέρια της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Φέτος επέλεξε εννέα νεαρές ηθοποιούς για να κοσμήσει το εξώφυλλό του και, επειδή σε αυτές δεν περιέλαβε ούτε μια μαύρη, χάλασε ο κόσμος!

Η εφημερίδα «Guardian» υπενθυμίζει ότι συνήθως σε τέτοιου είδους φωτογραφήσεις εργάζονται πολλοί συντάκτες και επιμελητές. "Άρα τρία μπορεί να είναι τα πιθανά σενάρια: Είτε κανείς δεν παρατήρησε ότι στο εξώφυλλο με «τις σταρ της επόμενης δεκαετίας» δεν υπάρχει ούτε μια μαύρη ηθοποιός η οποία να ικανοποιεί τα αισθητικά κριτήρια του περιοδικού, είτε δεν το πρόσεξαν, είτε απλά δεν τους ένοιαξε". "Το «Vanity Fair» θεωρεί ότι δεν υπάρχει ούτε μια νεαρή μαύρη ηθοποιός που πρόκειται να ξεχωρίσει τα επόμενα χρόνια;" αναρωτιούνται δημοσίως πολλοί διαμορφωτές γνώμης. "Το μέλλον είναι εντελώς λευκό;", ρωτά η Μενελίκ Σαμπάζ, ιδρύτρια του - πολύ ρατσιστικού - Φεστιβάλ Μαύρων Ταινιών. Και πάει λέγοντας...

Εμείς απορούμε για το ποιος τελικά κάνει διακρίσεις βάσει χρώματος, το περιοδικό που διάλεξε αυτές που ταίριαζαν στο αισθητικό αποτέλεσμα που ήθελε ή όλοι οι άλλοι που εξοργίστηκαν επειδή δεν διάλεξε και μαύρες;

10.2.10

"Ψωροκωσταινα", η αδικημενη Ελληνιδα


«Ψωροκώσταινα» λέμε σήμερα, όταν θέλουμε να περιγράψουμε την ανέχεια και τη φτώχεια και ειδικότερα όταν θέλουμε να καταδείξουμε κάποιον ή κάτι ως τον «φτωχό συγγενή» ενός συνόλου, ή με άλλα λόγια τον «τελευταίο τροχό της αμάξης». Στις μέρες μας, συνήθως χρησιμοποιούμε απαξιωτικά αυτή τη λέξη όταν θέλουμε να περιγράψουμε μια κακόμοιρη, υποχωρητική, ανοργάνωτη, αδύναμη και φτωχή Ελλάδα της νεότερης ιστορίας.

Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι η Ψωροκώσταινα, ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο της νεοελληνικής ιστορίας και μάλιστα μια ηρωική και αξιέπαινη γυναίκα στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 κι ότι αυτός ο χαρακτηρισμός την αδικεί, καθώς αφιέρωσε τη ζωή της στην υπηρεσία της πατρίδος;

Όταν το 1821 καταστράφηκε η πόλη των Κυδωνιών, μετά από την αποτυχημένη επαναστατική κίνηση που επιχειρήθηκε, ο πληθυσμός της σφάχτηκε και το σύνολό του εγκατέλειψε την όμορφη πόλη με ντόπια ή ψαριανά καράβια. Στην χαλασιά αυτή κατάφερε να σωθεί η Πανωραία Χατζηκώστα, μια όμορφη αρχόντισσα με πολύ περιουσία. Κατά καλή της τύχη ένας ναύτης τη βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασαν σ’ ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά. Τον άντρα της, τον Κώστα Αϊβαλιώτη, που ήταν πάμπλουτος έμπορος, και τα παιδιά της, τους έσφαξαν μπρος τα μάτια της οι Τούρκοι. Στα Ψαρά λοιπόν, πάνφτωχη και ολομόναχη, οι συντοπίτες της και κυρίως ο Βενιαμίν ο Λέσβιος (δάσκαλος της Ακαδημίας των Κυδωνιών) την βοήθησαν και την προστάτεψαν.

Η Πανωραία σύντομα άφησε τα Ψαρά και πήγε στην πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, το Ναύπλιο. Εκεί την ακολούθησε κι εγκαταστάθηκε και ο Λέσβιος. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, αφού ζούσε από τις υπηρεσίες τις οποίες προσφέρει στον δάσκαλο και φιλόσοφο Βενιαμίν Λέσβιο, ο οποίος παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει. Τον Αύγουστο του 1824 όμως, ο Λέσβιος πέθανε από τύφο. Από τότε για την Πανώρια άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Μόνη και άγνωστη, βγάζει το ψωμί της πότε κάνοντας τον αχθοφόρο, πότε την πλύστρα και πότε χάρη στην ελεημοσύνη όσων την συμπονούσαν.

Την περίοδο εκείνη η Επανάσταση δοκιμαζόταν από την επέλαση του Ιμπραήμ, ο οποίος εκτός από τις άλλες καταστροφές άφηνε στο πέρασμά του και εκατοντάδες αρφανά που συγκεντρώνονταν στο Ναύπλιο. Παρά τα προβλήματά της, η Πανώρια ζήτησε και πήρε υπό την προστασία της παιδιά ορφανά. Για να τα θρέψει περνούσε από σπίτι σε σπίτι και ζητιάνευε. Είχε παραμελήσει σε τέτοιο βαθμό τον εαυτό της, που τα αλητάκια της παραλίας την πείραζαν και την φώναζαν Ψωροκώσταινα.

Το 1826 έγινε έρανος στο Ναύπλιο για να βοηθήσουν το μαχόμενο Μεσολόγγι. Έτσι μια Κυριακή, στήθηκε στη κεντρική πλατεία ένα τραπέζι και οι υπεύθυνοι του εράνου ζητούσαν από τους καταστραμμένους, πεινασμένους και χαροκαμένους Έλληνες να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν τους μαχητές και τους αποκλεισμένους του Μεσολογγίου. Αλλά ποιος είχε και ποιος θα έδινε από αυτό το φτωχομάνι; Κανείς δεν πλησίαζε το τραπέζι, όλων τα σπίτια δύσκολα τα έφερναν πέρα. Τότε η φτωχότερη όλων, η χήρα Χατζηκώσταινα, η Πανωραία, έβγαλε το ασημένιο δαχτυλίδι από το δάχτυλό της και ένα γρόσι που είχε στην τσέπη της και τα ακούμπησε στο τραπέζι της ερανικής επιτροπής, λέγοντας «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι». Ύστερα απ’ αυτή την απρόσμενη χειρονομία, κάποιος από το πλήθος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της» κι αμέσως το φιλότιμο πήρε και έδωσε. Βροχή πέφταν πάνω στο τραπέζι λίρες, γρόσια και ασημικά. Αυτή ήταν η συνέχεια της φτωχής προσφοράς της πλύστρας Χατζηκώσταινας, που από εκείνη τη στιγμή απαθανατίστηκε «επίσημα» πλέον, με το παρατσούκλι «Ψωροκώσταινα».

Η πλύστρα Πανωραία όμως, δεν έδινε μόνο μαθήματα πατριωτισμού, αλλά και ανθρωπιάς, καθώς το ελάχιστο εισόδημά της το μοιραζόταν με ορφανά παιδιά αγωνιστών και όταν ο Καποδίστριας ίδρυσε ορφανοτροφείο προσφέρθηκε γριά πια και με σαλεμένο τον νου από τον πόνο και τις στερήσεις, να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά αμοιβή. Και εκεί που άρχισε να χαίρεται για τα «παιδιά της» που είχαν βρει ρούχα και φαγητό, λίγους μήνες μετά τη λειτουργία του ιδρύματος η Πανώρια πέθανε. Οι επίσημοι δεν την τίμησαν. Την τίμησαν όμως με τον καλύτερο τρόπο τα παιδιά του ορφανοτροφείου, τα οποία μέσα σε λυγμούς την συνόδευσαν ως την τελευταία της κατοικία.

[Για το πώς η Ψωροκώσταινα έγινε «σύμβολο» υπάρχει και μια άλλη εκδοχή, η οποία μάλλον οφείλεται στην αγάπη που έτρεφε ο απλός κόσμος για την Πανώρια. Σύμφωνα με αυτήν, η Ψωροκώσταινα, όπως την έλεγαν λόγω της φτώχειας της, ήταν σύζυγος αγωνιστή. Δεν είχε καμία βοήθεια από πουθενά και ζητιάνευε στους δρόμους του Ναυπλίου. Κάποια στιγμή την είδε ο Καποδίστριας και της έδωσε κάτι. Τότε εκείνη, κατανοώντας το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας, έδωσε στον κυβερνήτη όσα χρήματα είχε συγκεντρώσει. Ο Καποδίστριας συγκινήθηκε από τη χειρονομία και έδωσε εντολή να συνταξιοδοτηθεί.]

Πως όμως έγινε πανελλήνια γνωστό το παρατσούκλι της Πανωραίας;
Στην εποχή του Καποδίστρια σε μια συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος παρομοίασε το Ελληνικό Δημόσιο με την Ψωροκώσταινα. Ο συσχετισμός «άρεσε» και κάθε φορά που αναφερόντουσαν στο θέμα του Δημοσίου το ονόμαζαν «Ψωροκώσταινα». Λίγο αργότερα όταν ανέλαβαν την εξουσία οι Βαυαροί και διέλυσαν τα άτακτα στρατιωτικά τμήματα των αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, η φράση «Τι να περιμένει κανείς από την Ψωροκώσταινα;» πέρασε στην ιστορία. Οι αγωνιστές αποκαλούσαν την αντιβασιλεία ειρωνικά «Ψωροκώσταινα» και οι Βαυαροί από την πλευρά τους όταν ήθελαν να απαντήσουν σε όσους ζητούσαν τη βοήθεια του κράτους για να συντηρηθούν έλεγαν περιφρονητικά: «Όλοι από την Ψωροκώσταινα ζητούν να ζήσουν». Το «παρατσούκλι» το οποίο απέδιδε με μοναδική ευστοχία την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, από τότε και έως τις ημέρες μας αναφέρεται συχνά.


Μάλιστα το 1942, κατά τη συνεδρίαση της πρώτης Βουλής κάποιος βουλευτής χαρακτήρισε και πάλι την Ελλάδα Ψωροκώσταινα. Όλοι είχαν αποδεχθεί πλέον τον χαρακτηρισμό. Έναν περιφρονητικό χαρακτηρισμό τον οποίο έχουν αποδεχθεί και οι σημερινοί πολιτικοί. Χαρακτηρισμός, που όσοι γνωρίζουν την ιστορία, δεν τους θίγει, διότι η Ψωροκώσταινα θα έπρεπε να ονομαζόταν Λεβεντοκώσταινα.

Πηγή

9.2.10

9/2/1857: Πεθαινει ο Διονυσιος Σολωμος

Αντί οποιουδήποτε άλλου αφιερώματος, παραθέτουμε μερικές επιλεγμένες στροφές από τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν. Διαβάστε προσεκτικά και αναρωτηθείτε έντιμα εάν η Πατρίδα μας είναι ελεύθερη σήμερα ή εάν ο Ύμνος είναι εξίσου επίκαιρος τώρα με τότε:
...

Eκεί μέσα εκατοικούσες
πικραμένη, εντροπαλή,
κι ένα στόμα ακαρτερούσες
«Έλα πάλι» να σου πη.

Άργειε να 'λθη εκείνη η μέρα
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τα 'σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά.

Δυστυχής! Παρηγορία
μόνη σού έμεινε να λες
περασμένα μεγαλεία
και διηγώντας τα να κλαις.

...

Mέτρα… είν' άπειροι οι φευγάτοι,
οπού φεύγοντας δειλιούν
τα λαβώματα στην πλάτη
δέχοντ', ώστε ν' ανεβούν.

Eκεί μέσα ακαρτερείτε
την αφεύγατη φθορά
να, σας φθάνει αποκριθήτε
στης νυκτός τη σκοτεινιά.

...

Oλιγόστευαν οι σκύλοι,
και "αλλά" εφώναζαν, "αλλά"
και των χριστιανών τα χείλη
"φωτιά" εφώναζαν, "φωτιά".

Λεονταρόψυχα εκτυπιούντο,
πάντα εφώναζαν "φωτιά",
και οι μιαροί κατασκορπιούντο,
πάντα σκούζοντας "αλλά".

...

Ω τρακόσιοι! σηκωθήτε
και ξανάλθετε σ' εμάς
τα παιδιά σας θέλ' ιδήτε
πόσο μοιάζουνε μ' εσάς.

...

Έτσι ν' άκουα να βουίξη
τον βαθύν Ωκεανό,
και στο κύμα του να πνίξη
κάθε σπέρμα Aγαρηνό

...

Kοιτάει γύρω εις την Eυρώπη
τρεις φορές μ' ανησυχιά
προσηλώνεται κατόπι
στην Eλλάδα, και αρχινά:

"Παλικάρια μου! οι πολέμοι
για σας όλοι είναι χαρά,
και το γόνα σας δεν τρέμει
στους κινδύνους εμπροστά.

"Aπ' εσάς απομακραίνει
κάθε δύναμη εχθρική
αλλά ανίκητη μια μένει
που τες δάφνες σάς μαδεί

"μία, που όταν ωσάν λύκοι
ξαναρχόστενε ζεστοί,
κουρασμένοι από τη νίκη,
αχ! τον νουν σάς τυραννεί.

"H Διχόνια, που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει,
πάρ' το, λέγοντας, κι εσύ.

...

"Στο αίμα αυτό, που δεν πονείτε,
για πατρίδα, για θρησκειά,
σας ορκίζω, αγκαλιασθήτε
σαν αδέλφια γκαρδιακά.

"Πόσον λείπει, στοχασθήτε,
πόσο ακόμη να παρθή
πάντα η νίκη, αν ενωθήτε,
πάντα εσάς θ' ακολουθή.

"Ω ακουσμένοι εις την ανδρεία!…
Kαταστήστε ένα σταυρό
και φωνάξετε με μία:
Bασιλείς, κοιτάξτ' εδώ.

"Tο σημείον που προσκυνάτε
είναι τούτο, και γι' αυτό
ματωμένους μας κοιτάτε
στον αγώνα το σκληρό.

"Aκατάπαυστα το βρίζουν
τα σκυλιά και το πατούν
και τα τέκνα του αφανίζουν
και την πίστη αναγελούν.

"Eξ αιτίας του εσπάρθη, εχάθη
αίμα αθώο χριστιανικό,
που φωνάζει από τα βάθη
της νυκτός: "Nα 'κδικηθώ".

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP