12.9.10

Οι κοινωνικες επιπτωσεις των αμβλωσεων


Οι κοινωνικές επιπτώσεις των αμβλώσεων σχετίζονται με τη σημασία τους ως κοινωνικού φαινομένου και ως βιώματος, τόσο σε επίπεδο μικρο-κλίμακας (όπως π.χ. πρόσωπα, οικογένεια, γειτονιά), όσο και σε επίπεδο μακρο-κλίμακας (όπως π.χ. ευρύτερη κοινωνία, νομός, περιφέρεια, κράτος, έθνος).

Μια περιεκτική αναφορά των επιπτώσεων στον κοινωνικό ιστό μιας χώρας σε μικρο-κλίμακα περιλαμβάνει, χωρίς να εξαντλείται, τα εξής:

* Ύπαρξη ανθρώπων με κάποια συμπλέγματα (γυναικών που υφίστανται την άμβλωση, ανδρών που συμπαρασύρουν, εξωθούν, και συμμετέχουν σε αυτήν, και ιατρών που την πραγματοποιούν), γεγονός που τους περιορίζει ή διαταράσσει τις σχέσεις με τον εαυτό τους - τη συνείδηση -. με τους συνανθρώπους και ευρύτερα με την κοινωνία (θεσμός γάμου, εκκλησίας - κράτους),
* Επιβάρυνση -διά βίου- των υπολοίπων παιδιών της οικογένειας (που τους επέτρεψαν οι γονείς τους να γεννηθούν) με ένα αδιαφοροποίητο αίσθημα ενοχής (γιατί αυτά γεννήθηκαν), χωρίς να μπορούν να το εξηγήσουν, που ωστόσο είναι υπαρκτό και δεσμεύει μέρος του δυναμικού τους από την καθημερινή ζωή, στο σχολείο, στη δουλειά,
* Περιορισμένη δυνατότητα των γυναικών που έχουν υποστεί άμβλωση αλλά και των υπολοίπων φορέων και ατόμων που συμβάλλουν με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτήν, για πλήρη, ουσιαστική και ενεργό συμμετοχή στην κοινωνική ζωή, χωρίς "κρατούμενα", (πικρίες, πιθσνό φθόνο, αίσθημα αναξιότητας ή ανεπάρκειας, μαρασμό, κλπ.),
* Άμβλυνση της λειτουργίας της συνειδήσεως ως παράγοντος ηθικής απαρτίωσης του προσώπου και πιθανή αναστολή των μηχανισμών αυτο-ελέγχου και κατεύθυνσης στη ζωή.

Σε επίπεδο μακρο-κλίμακας, κοινωνίες, όπως η ελληνική, που έχουν ήδη υψηλά ποσοστά αμβλώσεων που επιχορηγούνται μάλιστα από το κράτος, υφίστανται κολοσσιαίες επιπτώσεις από την διαδεδομένη αυτή πρακτική. Μερικές επιπτώσεις είναι ενδεικτικά:

* Η στέρηση του έθνους από νέους πολίτες του με αποτέλεσμα τη μείωση του πληθυσμού και τη γήρανσή του, με συνέπειες τόσο στη μείωση της συμβολής στον ασφαλιστικό τομέα όσο και στον τομέα της άμυνας της χώρας,
* Η καλλιέργεια κλίματος "κοινωνικής πώρωσης" και γενικευμένης αδιαφορίας για τη στάση μιας ολόκληρης κοινωνίας απέναντι στο αγαθό της ζωής (που μπορεί να οδηγήσει και σε μια γενικευμένη παραβατικότητα ως κανόνα ζωής),
* Η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τη ζωή του πιο αδύναμου ανθρώπου: του εμβρύου,
* Η προώθηση ενός "κοινωνικού δαρβινισμού" που επιτρέπει σε κάποιους να αποφασίζουν ποιοι να γεννιούνται και ποιοι όχι, εξέλιξη που γυρίζει χιλιάδες χρόνια πίσω τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και προβάλλει απειλητικά ως ζοφερή πραγματικότητα στο σήμερα των Ελλήνων,
* Η αλλοίωση των παραδοσιακών ελληνικών αξιών της γεναιότητας και του ηρωισμού στην αντιμετώπιση των δυσκολιών του, του κοινοτισμού (όλοι ενδιαφέρονται για όλους) και στροφή σε μια εγωκεντρική θεώρηση και βίωση της ζωής ("εγώ είμαι το κέντρο του κόσμου, κάνω ό,τι θέλω και αυτό δεν σας αφορά"),
* Η καλλιέργεια της συλλογικής μαλθακότητας αντί της ανταγωνιστικότητας,
* Η στέρηση του πληθυσμού από πολύτιμους οικονομικούς πόρους που αντί να διατίθενται για εκτρώσεις, θα μπορούσαν να προσφερθούν για την στήριξη της οικογένειας γενικά και της μητρότητας ειδικά.

M.S.W. Ομότιμος Καθηγήτρια Τ.Ε.Ι.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP