4.7.10

"Αξιοπρεπεια" και Aξιοπρεπεια


Ονομάζομαι Άννα και είμαι 29 ετών. Σπούδασα σε ελληνικό πανεπιστήμιο αλλά ποτέ δεν βρήκα δουλειά στο αντικείμενο μου. Δουλεύω από τα 17 μου και με τα λεφτα που έπαιρνα μετα βίας μπορούσα να βάλω 80-100 ευρώ στην άκρη το μήνα. Πριν 1 χρόνο παντρεύτηκα σε ένα ξωκλήσι με στενούς συγγενείς αφού τα οικονομικά μας δεν επέτρεπαν δεξιώσεις στο island ή κάπου αλλού. Πριν 2 μήνες απέλυσαν τον σύζυγό μου από την δουλειά λόγω πολυάριθμου προσωπικού και το κατάστημα που δούλευα ως πωλήτρια έκλεισε την προηγούμενη εβδομάδα λόγω χρέους.

Η Ελλάδα ήταν για μένα πάντα η χώρα του φωτός, του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Ποσο αφελής ήμουνα. Όσο δύσκολα χρόνια κι αν πέρασα διεκδικώντας τα προς το ζην πάντα ήλπιζα πως θα τα καταφερω. Δεν αρκει όμως αυτό…Γιατι στην Ελλαδα φροντισαν να μην τα καταφερει κανεις…Πουλησαμε τα έπιπλα μας και το σπίτι μας κοψοχρονιά σε έναν Ιταλό. Την άλλη βδομάδα φεύγουμε ΟΡΙΣΤΙΚΑ για άλλη χώρα. Μια ξαδέλφη μου, είπε ότι μπορει να μας βρει δουλεια στο εστιατοριο που είναι υπευθυνη. Τρεις κι εξηντα και πάλι… Ευχαριστώ την μάνα μου και τον πατέρα μου που μου έμαθαν πάνω απ’ όλα την αξιοπρεπεια. Το μονο που με ποναει είναι που τους αφηνω πισω… Φύγε κοριτσι μου και μην σε νοιαζει, συγγνωμη που δεν μπορουμε να σου προσφερουμε περισσοτερο. Οι γονεις μου εζησαν δυσκολα χρονια μεσα στην φτωχια και τωρα βλεπουν εμενα να βιωνω το ιδιο.. Δεν θελω να στεναχωρεσω κανεναν με αυτό το γραμμα, θελω μόνο να δωσω ελπιδα σε ολους αυτους που παλευουν να μην το βαζουν κατω. Ειτε μεινετε εδώ, ειτε φυγετε σε άλλη χωρα όπως εγω κι ο αντρας μου να ειστε παντα αξιοπρεπεις και περηφανοι.

Στην χώρα που με βία με εξόρισε θα επιστρεψω μονο για λιγες μερες καποια στιγμη για να δω την οικογενεια μου. Αντίο Ελλάδα, χώρα του σκότους…

Άννα

Και η απάντηση από κάποιον ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ:

Πραγματικά πολύ συγκινητικό και ανθρώπινο το γράμμα σου συμπατριώτισσα.
Όμως ξέρεις τι με ενοχλεί σε όλο αυτό; Πως όλα αυτά τα σκέφτηκες όταν θίχτηκε το πορτοφόλι σου. Αν για παράδειγμα πριν 5-6 μήνες εσύ, ο σύζυγός σου ή και οι δυο είχατε καταφέρει να διοριστείτε στο δημόσιο, θα βλέπατε τον ήλιο της Ελλάδας, μάλλον, με άλλο μάτι!

Τι ακριβώς έκανες όλα αυτά τα χρόνια εσύ ο άντρας σου και οι γονείς σας, βλέποντας το χάλι και τη σήψη της κοινωνίας μας, της πολιτικής, της παιδείας κλπ;

Να σου πω εγώ;

Ψήφιζες, ψηφίζατε, τους ίδιους και τους ίδιους. Τους χειροκροτούσατε και τους υποστηρίζατε στις συζητήσεις, έχοντας πάντα στο βάθος του μυαλού ένα όραμα: Μια μεζονέτα, ένα εξοχικό και ένα ακριβό αυτοκίνητο!

Να πάτε στο καλό και ελπίζω να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας, που αν κατάλαβα καλά συγκεντρώνονται στο πάχος του πορτοφολιού σας! Η ζωή όμως, όπου κι αν ζεις, θέλει αγώνα και ιδανικά, αλλιώς δεν υπάρχει αξιοπρέπεια!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP