18.8.10

Πολυτεκνη μητερα σημερα

Μία αγκαλιά γεμάτη παιδιά είναι το όνειρο κάθε μητέρας. Όμως, τα τελευταία χρόνια, με τίς αρνητικές επιρροές που δεχτήκαμε από τα προβαλλόμενα κοινωνικά πρότυπα, ο αριθμός των πολύτεκνων οικογενειών μειώθηκε δραματικά. Έτσι, το δημογραφικό προβάλλει πια ως το μεγαλύτερο εθνικό μας πρόβλημα.

Εν τούτοις, παρότι ζούμε σε εποχή που βασιλεύει ο καταναλωτισμός, η φιλαυτία, η "ευζωΐα" και ο υπερτονισμός των «ατομικών δικαιωμάτων», υπάρχουν οικογένειες που τολμούν να αγγίξουν το όνειρο καί την ευτυχία της πολυτεκνίας. Αναμφισβήτητα κυρίαρχη μορφή, η ψυχή που καθοδηγεί και σημείο αναφοράς, είναι η μάνα.

Η ελληνίδα μάνα, που οπλισμένη με θάρρος μπαίνει στον αγώνα και αποφασίζει να υπηρετήσει την επιστήμη της αλλά, κυρίως, να φέρει στον κόσμο, να μεγαλώσει και να αναθρέψει όχι μόνο ένα ή δύο, αλλά τρία, τέσσερα, έξι καί πολλές φορές οκτώ, δέκα καί περισσότερα ακόμα παιδιά.

Η μάνα δεν φέρνει μόνο στα σπλάχνα της τη νέα ζωή, αλλά επιβαρύνεται με το μεγαλύτερο χρέος της διάπλασης μιας υγιούς προσωπικότητας καί της διαπαιδαγώγησης με αρχές και ιδανικά.

Στο πρόσωπό της συγκεντρώνονται οι ιδιότητες εκείνες που την εξυψώνουν σε σύμβολο ζωής και ελπίδας. Αυτή ενσταλάζει στις ψυχές των παιδιών της τις αρχέγονες αξίες της φιλοπατρίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, μέσα από την αγάπη για τον άνθρωπο, τη ζωή, τη δημιουργία, το ωραίο. Διπλός ο ρόλος της εργαζόμενης πολύτεκνης μητέρας, διπλές οι δυσκολίες, διπλές όμως και οι χαρές.

Σε μία εποχή που σωστά τη χαρακτηρίζουν ''εποχή χρηματιστηρίου'', με νέους και μεγάλους να προσδοκούν εύκολα, πολλά και σύντομα κέρδη, οι έννοιες της θυσίας, της προσφοράς και της υπομονετικής αναμονής της καρποφορίας μοιάζουν ντεμοντέ και ξεπερασμένες. Η επένδυση σε πολλά χαρούμενα παιδικά κεφαλάκια θεωρείται μη αποδοτική και η κοινωνία πολλές φορές αποθαρρύνει και ειρωνεύεται την πολύτεκνη, γιατί έχει πια σαν σύνθημα: "η γυναίκα στην παραγωγή και όχι στην αναπαραγωγή".

Ακόμα, η πλειοψηφία των προτύπων των σημερινών πετυχημένων γυναικών της τέχνης, της διανόησης και της πολιτικής, παρασύρουν τις νέες ελληνίδες ή να τελειώνουν νωρίς, με ένα το πολύ δύο παιδιά, να επαναφέρουν την προσεγμένη τους εμφάνιση και να βγουν στο κυνήγι της καριέρας ή -ακόμα χειρότερα- να καθυστερούν την τεκνοποιία μέχρι να αποκατασταθούν οικονομικά και επαγγελματικά. Έτσι, τα παιδικά χαμόγελα γύρω μας λιγοστεύουν, τα σχολεία μας αδειάζουν από ελληνόπουλα κι οι γειτονιές χάνουν την ομορφιά και ζωτικότητα των παιδικών παιχνιδιών στους δρόμους τους.

Σε πείσμα όμως αυτής της νοοτροπίας υπάρχουν οικογένειες με μητέρες που γίνονται οδοδείκτες και φωτεινά παραδείγματα για τις νέες κοπέλες, υποδείγματα ανιδιοτελούς προσφοράς, ηρωισμού και αποφασιστικότητας. Αυτές καταφέρνουν να συνδυάσουν το παιδικό νανούρισμα με το ωράριο της τράπεζας, τις ωτίτιδες, τις ιώσεις καί τους κωλικούς με την έρευνα και τις εφημερίες στα νοσοκομεία, το ατελείωτο πλύσιμο καί σίδερο με τη ζωντανή διδασκαλία, το διάβασμα των παιδιών με τις υποθέσεις του δικαστηρίου και ακόμα την αφοσίωση και συμπαράσταση στο σύζυγο τους με την ευχάριστη συναναστροφή στο χώρο της εργασίας τους. Έτσι κερδίζουν σε ωριμότητα και ικανότητα αξιολόγησης των καταστάσεων και προτεραιότητας των προβλημάτων. Όπως και να το δούμε, πρόκειται για... μεταπτυχιακές σπουδές υψηλού επιπέδου.

Μην περιμένετε να τίς δείτε σε κάποιο κανάλι, ούτε στα παράθυρα των ειδήσεων. Σήμερα η θυσία, η προσφορά καί η αυταπάρνηση δεν πουλάνε - δεν είναι βλέπετε ούτε τηλεοπτικό παιχνίδι, ούτε σήριαλ. Μην περιμένετε να τίς δείτε σε επίσημες δεξιώσεις της Προεδρίας της Δημοκρατίας, της Κυβέρνησης ή άλλων επίσημων φορέων, που φροντίζουν να προβάλλουν διαφορετικά "πρότυπα". Κινούνται αθόρυβα ανάμεσά μας καί ανάμεσά σας χωρίς να ζητούν την προβολή τους.
Αν όμως θέλουμε η κοινωνία μας να έχει ποιότητα ζωής και να υπάρξει ελπίδα για συνέχεια της φυλής μας, πρέπει να τιμώνται, να βραβεύονται, να αναδεικνύονται, αλλά καί να στηρίζονται ηθικά και υλικά από την Πολιτεία.

Έτσι κι αλλιώς, εμείς οι πολύτεκνες μητέρες αντιπροσωπεύουμε το πιο αισιόδοξο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού. Μαζί με τους συζύγους μας τολμάμε να φέρουμε τα παιδιά που ο Θεός μας χαρίζει. Δεν φοβόμαστε τις στατιστικές, δεν κοντοστεκόμαστε μπροστά στα αποθαρρυντικά γκάλοπ και ανησυχούμε για το αύριο και το μεθαύριο, χωρίς να χάνουμε το κουράγιο μας. Δεν μας απογοητεύει η αδιαφορία της Πολιτείας και η απουσία της από τα προβλήματα μας. Αντιμετωπίζουμε τη ζωή και το μέλλον με πίστη και χαμόγελο. Αυτό προσπαθούμε να το μεταδώσουμε και στα παιδιά μας. Αυτά τα μικρά φυτώρια, που πρέπει και θεωρούν τον εαυτό τους προνομιούχο που ανήκει σε μία μεγάλη οικογένεια.

Ξεχνάμε την κούραση στο πρώτο τους χαμόγελο. Προοσπερνάμε τις ρυτίδες με ψυχραιμία. Αδιαφορούμε που ο μισθός εξαφανίζεται πριν καλά-καλά τον δούμε. Έχουμε συνηθήσει τα γέλια, τα κλάματα, τις πολλές φωνές και την ισοπέδωση κινητής και ...ακίνητης μας περιουσίας.

Αγαπάμε την πατρίδα μας, χαιρόμαστε που μπορούμε να τη στηρίζουμε. Με καμάρι γράφουμε κάθε νέο μας παιδί στο δημοτολόγιο της πόλης μας.

Και επειδή η αγάπη για τη ζωή και τη δημιουργία διδάσκεται αλλά και εμπνέεται, ελπίδα μας και ευχή μας είναι να εμπνεύσουμε κι άλλες μητέρες να μας ακολουθήσουν, κάνοντας πραγματικότητα την ευχή της Εκκλησίας μας στο μυστήριο του Γάμου, να είναι τα παιδιά «ώς νεόφυτα ελαίων κύκλω της τραπέζης» των γονέων τους.

Όλγα Σκαρλάτου-χημικός

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP