12.5.10

ΦΤΑΝΕΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΝΑ ΣΤΟ ΠΕΙ...


Δεν είναι λίγοι αυτοί που με καλή θέληση μας προτείνουν να αλλάξουμε την γραμμή μας, υπό την έννοια να λέμε τα πράματα κάπως «διαφορετικά». Πιο συγκεκριμένα, μας λένε να "μη περιφρονούμε τον λαό". Βεβαίως και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν περιφρονεί τον λαό, αυτό δε που αυτοί αποκαλούν "περιφρόνηση" δεν είναι τίποτε άλλο από το θάρρος και την τόλμη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ να παρουσιάζει την σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης Ελλάδας χωρίς να καλλιεργεί ψεύτικες αυταπάτες και όνειρα απατηλά.

Δεν είμαστε ούτε αισιόδοξοι ούτε απαισιόδοξοι. Το καθήκον μας δεν είναι να γινόμαστε αρεστοί στους πολλούς για να μαζεύουμε ψήφους, όπως οι πολιτικάντηδες, αλλά να λέμε την αλήθεια μπας και ξυπνήσουν κάποιοι, έστω και λίγοι Έλληνες. Η εξαπάτηση του λαού είναι έργο των επιτηδείων, που θέλουν να λεηλατούν τον πλούτο του και να ξεπουλούν την ιστορία του. Είναι ακόμη έργο των εμπόρων των ιδεών, που κάθε λίγο και λιγάκι υπόσχονται μια νέα Ελλάδα, που δήθεν θα είναι μεγάλη, ισχυρή και ευτυχισμένη. Από την μεγάλη απάτη της ΟΝΕ μέχρι τα ΟΥΦΟ των εξωγήινων Ελλήνων, που θα έρθουν να μας σώσουν έχουν ακουστεί πολλά. Πολλά που σε τίποτα ΔΕΝ έχουν ωφελήσει το έθνος μας.
Δεν είμαστε λοιπόν εμείς αυτοί που θα σας πουν όλα καλά και όλα ωραία στον τόπο αυτό και τι σπουδαίοι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Όχι δεν είμαστε… ήμασταν. Η επίγνωση δε της πραγματικότητας και της σημερινής μας κατάντιας είναι το πρώτο βήμα για να ξαναγίνουμε σπουδαίοι. Πολύ χαρακτηριστικά έγραφε ένας μεγάλος Έλληνας στοχαστής του 20 αιώνος:
Δια να σωθείτε πρέπει να ταπεινωθείτε μόνοι σας, να απογυμνωθείτε μόνοι σας απο όλες τις ψυχές και τα φούμαρα και να ειδίτε αληθινά και κατάβαθα τα ΤΡΙΣΕΕΛΕΕΙΝΑ χάλια σας και την κατάντια της φυλής.
(Περικλή Γιαννόπουλου-Έκκλησις προς το πανελλήνιο κοινό)
Η μοίρα του έθνους μας, ευτυχώς ή δυστυχώς, ευτυχώς για εμάς δεν είναι μοίρα μιας ταπεινής επιβιώσεως σε μία γωνιά της Γης. Ο Ιωάννης Μεταξάς στον καιρό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου έγραφε ότι πρέπει να γίνουμε ναυτική δύναμη, για να έχουμε λόγο υπάρξεως γεωπολιτικής στην περιοχή μας. Αργότερα, 20 χρόνια μετά, άλλαξε ιδέες, δυστυχώς για το Έθνος μας. Ίσως και να μην άλλαξε και οι ισχυροί του τότε κράτους αλλά και οι διεθνείς συγκυρίες, που κατ' ουσίαν του επιβλήθησαν χωρίς την θέληση του, να τον έκαναν να αλλάξει γνώμη. Η μοίρα του Έθνους μας δεν είναι μοίρα μιας ταπεινής επιβιώσεως κάπου σε μία γωνία της γης. Για αυτό πολύ σωστά ο Περικλής Γιαννόπουλος έγραφε:
Ελληναράδες, μπακαλευόμενοι παντού της γης, αν δεν ξανά βρεθείτε στα γρήγορα σε ανάλογο υψηλή με την Βυζαντινή θέση: ΕΙΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ. Δεν είναι στο χέρι σας να εκλέξετε τίποτα ή θα είστε στην πρώτη γραμμή του πολιτισμού, μεταξύ των πρώτων πρωταγωνιστών ή στον ΠΑΤΟ της οικουμένης.
Όλα δείχνουν ότι η Ελλάς βρίσκεται σήμερα στο μεταίχμιο, σε μία ιστορική περίσταση ανάλογη ίσως των αρχών του 20ου αιώνος. Τότε καταφέραμε να διπλασιάσουμε την Ελλάδα και να πάρουμε πίσω ένα μεγάλο κομμάτι τη σκλαβωμένης ελληνικής πατρίδας. Σήμερα τα πράματα δείχνουν αντίθετα… Και το καθήκον σε όσους είναι συνειδητοποιημένοι Εθνικιστές είναι πολύ σκληρό. Κανένας σχεδόν σ' αυτήν την χώρα δεν είναι πρόθυμος να μας ακούσει. Τα δυσάρεστα δεν τα ακούν πολλοί, τα αποφεύγουν. Όπως αποφεύγουν επίσης και τα δύσκολα, γιατί δύσκολο είναι να αγωνίζεται κανείς για πατρίδα και για εθνικά ιδανικά στις μέρες μας. Τον αγώνα αυτόν η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ τον έχει ξεκινήσει εδώ πολλά χρόνια και μέσα από πολλές δυσκολίες και εμπόδια, που για κάπους θα φάνταζαν ανυπέρβλητα. Απαντώντας σε κάποιους, που χαιρέκακα μας ρωτούσαν και μας ρωτούν ακόμη πού είναι κάποιοι από τους παλιούς συντρόφους μας, είχα πει:
Σκληρό και ανελέητο να μάχεσαι για ιδέες κόντρα στο κατεστημένο. Πόσο μάλλον όταν οι ιδέες αυτές αποτελούν την ενσάρκωση του… κακού και της κατάρας στον σύγχρονο κόσμο. Θέλει αντοχή και νεύρο το "περιθώριο", το να στέκεσαι ορθός μην υποχωρώντας και συνεπής πάντοτε σε έναν κώδικα τιμής, που αποτελεί μια ύψιστη ηθική κυρίων. Στον αγώνα αυτό είναι περισσότεροι οι λιποτάχτες παρά οι παρόντες. Ο χρόνος, σκληρός και αδυσώπητος, λεηλατεί συνειδήσεις, γονατίζει ανθρώπους, ξεριζώνει καρδιές κι αφήνι πίσω του δίχως άλλο μια πίκρα των προσώπων που έφυγαν, των εφηβικών βλεμμάτων που ήταν γεμάτα τόλμη και αποφασιστικότητα και σήμερα βρίσκονται κάπου αλλού...
Δεν μπορούν να ευθύνονται λοιπόν όσοι παρέμειναν πιστοί στην αποστολή τους για όσους είτε εγκατέλειψαν είτε πρόδωσαν είτε εξαγοράστηκαν. Δεν μπορούν να φταίνε οι πιστοί για τους απίστους, οι συνεπείς για τους ασυνεπείς, οι φιλότιμοι για τους άτιμους. Είναι τουλάχιστο άδικο να κατηγορείς κάποιον που παρέμεινε πιστός στις Ιδέες του για αυτούς που δεν άντεξαν και λύγισαν στον χρόνο.

Παρ' όλα αυτά, παρ’ όλες τις προδοσίες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα, παρ’ όλη την πολεμική του συστήματος και τις διώξεις, ΕΜΕΙΣ είμαστε εδώ και σίγουρα δεν είμαστε εμείς οι φταίχτες για όσους γονάτισαν, λιποτάχτησαν δολοφονήσαν τις ψυχές τους. Από τους χθεσινούς μας συντρόφους, άλλοι σήμερα γλείφουν την εξουσία σε όλες τις μορφές της, είτε οικονομική είτε πολιτική, άλλοι κοιτάνε τις δουλίτσες τους "γιατί δεν βγάζουν πουθενά τα πράματα", άλλοι βρίσκονται στριμωγμένοι σε ένα σκονισμένο γραφείο και κλαίνε την μοίρα τους, άλλοι γίνανε πτώματα ζωντανά μέσα σε κόμματα αστικά και άλλοι συνεπείς χαρτογιακάδες των διαπλεκομένων. Μα εμείς είμαστε εδώ. Λίγοι διαλεχτοί και γύρω μας εκατοντάδες νέα πρόσωπα γεμάτα πίστη, που ελπίζω δεν έχουν πάνω τους το στίγμα του νικημένου, του λιποτάχτη, του προδότη.

Κάποτε θα έρθει μια γενιά που θα είναι η γενιά της Νίκης. Αυτή η γενιά θα είναι ανελέητη και σκληρή, αδίστακτη και ερασιθάνατη, αυτή η γενιά, νέα γενιά των ηρώων, θα είναι εκείνη που σηκώσει τον Ήλιο και τα τιμημένα λάβαρα του επάνω από την Ελλάδα, επάνω από την Ευρώπη, επάνω από ολόκληρο τον Κόσμο.

Ν.Γ. Μ.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP