18.1.10

Λογια καρφια


Ήταν κάποτε ένα παιδί που θύµωνε µε το παραµικρό και είχε πολύ κακούς τρόπους. Η μητέρα του του έδωσε ένα σακούλι με καρφιά και του είπε κάθε φορά που θα φέρεται άσχημα θα πρέπει να καρφώνει ένα καρφί στον φράχτη του σπιτιού. Την πρώτη μέρα το παιδί κάρφωσε δεκαέξι καρφιά. Όμως, καθώς περνούσαν οι μέρες, όλο και κατάφερνε να χαλιναγωγεί την συμπεριφορά του και τα καρφιά λιγόστευαν. Είχε καταλάβει ότι είναι προτιμότερο να ελέγχει τις τάσεις του, απ' το να τρέχει να καρφώνει καρφιά. Και έφτασε η μέρα που το παιδί δεν έχασε καθόλου την ψυχραιμία του. Το είπε στην μητέρα του και εκείνη του είπε να ξεκαρφώνει ένα καρφί για κάθε μέρα που δεν θα χάνει τον έλεγχό του και να συνεχίζει να καρφώνει ένα κάθε φορά που τον χάνει. Πέρασε ο χρόνος και κάποια μέρα ο νεαρός είπε στην μητέρα του ότι είχε βγάλει όλες τις πρόκες. Τότε εκείνη τον πήρε απ' το χέρι και τον πήγε στον φράχτη. Εκεί του είπε:

"Πολύ καλά τα κατάφερες, γιε μου, δες όμως τις τρύπες στο φράχτη. Ποτέ πια ο φράχτης μας δεν θα είναι όπως πριν. Όταν είσαι θυμωμένος και λες άσχημα λόγια, αυτά αφήνουν πληγές. Μπορείς να µαχαιρώσεις κάποιον και µετά να τραβήξεις το µαχαίρι, αλλά, όσες φορές κι αν ζητήσεις συγγνώµη, η πληγή θα µείνει εκεί. Κι ένα τραύµα από λόγια είναι ίσως χειρότερο από ένα τραύµα στο σώµα".

Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Μπορείς να μαντέψεις το μέγεθος ενός ανθρώπου από το μέγεθος των πραγμάτων που τον κάνουν να θυμώνει.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP