26.6.09

Ναρκώνουν το μυαλό, καταστρέφουν το σώμα

ΜΗΝ πας εκεί που σε οδηγούν! Πες ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ!

25.6.09

Η "διωκόμενη για τη φιλανθρωπία της" δασκάλα


Σε κάποια ΜΜΕ και ειδικά σε κάποιες μεγαλοεφημερίδες, ως φαίνεται, δεν έχουν κατανοήσει ακόμα ότι το διαδίκτυο είναι ανεξάντλητη πηγή πληροφόρησης, αλλά και γνώσης, παρ’ όλο που και οι ίδιες «εκπέμπουν» πλέον ηλεκτρονικά (ενίοτε για να παραπληροφορούν). Οι κακές συνήθειες όμως δεν κόβονται εύκολα. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν ακόμα την προπαγάνδα τους, παραποιώντας ή αποκρύπτοντας την αλήθεια, έχοντας την εντύπωση ότι απευθύνονται σε ηλίθιους. Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, που δημοσιεύτηκε στα Νέα, την Τρίτη 9 Ιουνίου 2009 και στην συνέχεια θα ακολουθήσει και η «αποκωδικοποίηση»:

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται μια φωτεινή δασκάλα, η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους.

Το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Περισσότερο από το 75% των μαθητών του είναι αλλόγλωσσοι, προερχόμενοι από διαφορετικές εθνότητες. Λίγα χρόνια πριν, η μαθητική διαρροή κινούνταν σε υψηλά επίπεδα, ενώ φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας ήταν συχνά. Η διευθύντρια του σχολείου, Στέλλα Πρωτονοταρίου και ο σύλλογος διδασκόντων αντιμετώπισαν συλλογικά το πρόβλημα, προχωρώντας σε μια σειρά παιδαγωγικών παρεμβάσεων, με στόχο την αντιστροφή της κατάστασης. Στα πλαίσια αυτά διοργάνωσαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες γονείς και μαθήματα μητρικής γλώσσας σε αλλοδαπούς μαθητές (αλβανικής και αραβικής καταγωγής), εξέδιδαν τις ανακοινώσεις του σχολείου σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αλβανικά και αγγλικά) και ανέλαβαν πλήθος άλλων πρωτοβουλιών με σκοπό πάντα την εξυπηρέτηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών τους. Πολύ σύντομα εξαιτίας των παρεμβάσεων αυτών, η μαθητική διαρροή σχεδόν μηδενίστηκε, τα κρούσματα βίας εξαφανίστηκαν, οι μαθητές βελτίωσαν τις επιδόσεις τους και οι Έλληνες και οι μετανάστες γονείς ξεπέρασαν τις αναστολές και τις φοβίες τους και συμμετείχαν ενεργά στη ζωή του σχολείου.

Σύμφωνα όμως με το ΥΠΕΠΘ, η ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών δεν αποτελεί πρωταρχικό κριτήριο για τη στάση του απέναντι στις πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών, γι΄ αυτό την προηγούμενη σχολική χρονιά η Στέλλα Πρωτονοταρίου απομακρύνθηκε από το 132ο Δημοτικό Σχολείο. Η νέα διοίκηση επέβαλε τη διακοπή όλων των προαναφερθεισών παιδαγωγικών παρεμβάσεων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τους δασκάλους και τους γονείς, καθώς και από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς φορείς και πανεπιστημιακούς.

Η δίωξη
Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.

Στο πλευρό της οι εκπαιδευτικοί
Η ΣΤΕΛΛΑ Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της, καθώς πιστεύουν ότι “η επίθεση που γίνεται στη συγκεκριμένη δασκάλα είναι επίθεση απέναντι σε κάθε σύλλογο διδασκόντων και κάθε εκπαιδευτικό που με τις παιδαγωγικές του πρωτοβουλίες ξεπερνάει την κρατική παιδαγωγική και παλεύει για την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση”.»
Χρήστος Κάτσικας

ΣΧΟΛΙΑ:
1. Το 75% των αλλοδαπών μαθητών, μάλλον θα πρέπει να κρίνεται απολύτως φυσιολογικό για να περνάει «αβρόχοις ποσίν» στο άρθρο.
2. Η αναφορά στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων απουσιάζει παντελώς από το κείμενο και προκαλεί ερωτηματικά -για τους μη γνωρίζοντες- η απουσία του απ’ αυτούς που στηρίζουν τη δασκάλα (έχει σημασία αυτό).
3. Η έκδοση ανακοινώσεων ενός ελληνικού(;) σχολείου σε 3 γλώσσες, είναι ομολογουμένως κάτι «πρωτοποριακό». Αναρωτιέμαι μόνο, σε ποια άλλη χώρα γίνεται αυτό.
4. Η «δυσκοιλιότητα» στους ρυθμούς εκπαίδευσης που παρατηρείται σε σχολεία όπου συνυπάρχουν Έλληνες και αλλοδαποί μαθητές (και ειδικά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό, με το πρόβλημα της γλώσσας να είναι το μεγαλύτερο αγκάθι), μένει επίσης ασχολίαστη. Αντί λοιπόν να γίνει εστίαση στο πρόβλημα των Ελλήνων μαθητών (ελληνικό δεν υποτίθεται πως είναι το σχολείο;), το βάρος δίνεται στην δυσκολία προσαρμογής των ξένων μαθητών.
5. Τελευταίο και καλύτερο: Η εφημερίδα αποσιωπά, παριστάνοντας την «έκπληκτη» για τον «σκοταδισμό» του ελληνικού κράτους, τον πραγματικό λόγο της απομάκρυνσής της, η οποία οφείλεται σε καταγγελία που έγινε αρχικά από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του συγκεκριμένου σχολικού συγκροτήματος (που έφτασε μέχρι τη Βουλή). Και ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος; Όπως δημοσιεύθηκε στις 20 Απριλίου 2008, στην εφημερίδα «Το Παρόν», η κυρία Πρωτονοταρίου παραήταν «προοδευτική» και «φωτεινή δασκάλα», αφού δίδασκε παρατύπως σε Αλβανούς μετανάστες μαθητές, το επίσημο αλβανικό βιβλίο της ιστορίας, το οποίο εμφανίζει τους Έλληνες ως αδίστακτους φονιάδες των κατατρεγμένων Αλβανών! Και ποιων Αλβανών; Των Τσάμηδων!!!

Πάρε δώσε

24.6.09

Μουσείο Ακρόπολης: Η επέλαση του Ντεκονστρουκτιβισμού


Με τα λαμπερά εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, στις 20 Ιουνίου 2009, ο βιασμός του χώρου γύρω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης ολοκληρώθηκε. Το καινούργιο Μουσείο, σχέδιο του παγκοσμίως διάσημου ντεκονστρουκτιβιστή Ελβετο-Αμερικανού αρχιτέκτονα Μπέρναντ Τσούμι (Bernard Tschumi), σαν άλλο τσουνάμι, απλώνει απειλητικά τις αιχμηρές γωνίες του προς τον Παρθενώνα, λες και θα ήθελε να ξεσκίσει την καρδιά του ιερότερου μνημείου της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Οποία ιεροσυλία! Κι όμως, ο κατά την ανάθεση (2002) Υπουργός Πολιτισμού, κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, είχε εγκωμιάσει τα σχέδια, λέγοντας ότι ήταν "μια μεγαλοφυής λύση, ακριβώς όπως τη φανταστήκαμε να είναι".

Δικαίωμά σας να με αποκαλέσετε γκρινιάρα, ή ό,τι άλλο θέλετε, αλλά θεωρώ βλασφημία ότι κάτω από ένα εχθρικό και προσβλητικό προς το περιβάλλον αρχιτεκτονικό εξάμβλωμα στεγάστηκαν τα ιερά γλυπτά της Ακρόπολης. Νομίζω πως αν μπορούσαν προς στιγμή να ζωντανέψουν, θα δραπέτευαν από τον ασφυκτικό κλοιό του γυαλιού (ΣΣ: και του μπετού). Όσο και να θέλω να ωραιοποιήσω και να δικαιολογήσω το πολυδιαφημισμένο Μουσείο της Ακρόπολης, δε μπορώ να παραβλέψω το οφθαλμοφανές γεγονός ότι το δεσποτικά ογκώδες αυτό κατασκεύασμα, που μάλιστα εμποδίζει τη θέα του ιερού βράχου από τους πεζούς, ούτε δένει ούτε εναρμονίζεται με τον Παρθενώνα. Πιστεύω πως η Ελλάδα, η Αθήνα, η Ακρόπολη και τα αριστουργήματα που στεγάστηκαν εκεί, άξιζαν κάτι καλύτερο. Τώρα όμως είναι αργά για δάκρυα, αν και υπήρξαν έγκαιρα έντονες κριτικές που δυστυχώς δεν απέτρεψαν το μοιραίο…

Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να εξηγήσουμε το φαινόμενο. Ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του San Antonio, Texas, κ. Nikos A. Salingaros, σε άρθρο του με τίτλο «Αρχιτεκτονικός κανιβαλισμός στην Αθήνα» (Architectural Cannibalism in Athens) γράφει σχετικά:

Όπως σε τόσες άλλες χώρες στον κόσμο, η Ελλάδα αντιμετωπίζει αρχιτεκτονικό κανιβαλισμό παρασυρόμενη από τη βίαιη επίθεση μιας νέας κοσμοθεώρησης. Αυτή η κοσμοθεώρηση δεν είναι ανεκτική, υποκαθιστώντας την παράδοση του έθνους, τον πολιτισμό του, ακόμη και τη θρησκεία του. Όμως δεν έχει επιβληθεί από κάποια εισβολή ξένης στρατιωτικής δύναμης (εκτός αν προσδιορίζεις την παγκοσμιοποίηση και τα διεθνή ΜΜΕ, όπως πολλοί κάνουν, ως δυνάμεις κατοχής)• ο αρχιτεκτονικός κανιβαλισμός είναι ένα είδος εμφυλίου πολέμου.

Μερικοί Έλληνες έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου να καταστρέψουν την κληρονομιά τους. Θέλουν απεγνωσμένα να συμμορφωθούν με το cult του μοντερνισμού. (…)
Κι ενώ ο υπόλοιπος κόσμος αρχίζει να απορρίπτει την εφιαλτική περίοδο της απάνθρωπης αρχιτεκτονικής και του ουρμπανισμού, μερικά άτομα είναι υπερήφανα να την προάγουν. Πάντοτε λίγο πίσω από τους καιρούς, αυτή η ομάδα παρ’ όλα αυτά αναπληρώνει την καθυστέρηση δείχνοντας κανονικό φανατισμό και επιθυμία να τιμήσει το cult.

Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης αποπερατώθηκε εν τέλει, ένα τρανταχτό παράδειγμα της cult αρχιτεκτονικής. (…) Παρά τις ακράτητες εγκωμιαστικές δηλώσεις από τους υποστηρικτές του, το κτίριο του Μουσείου έχει αμελητέα αρχιτεκτονική αξία. Δεν έχει συνεκτικότητα, δεν έχει λογική, και σχεδόν μηδενικού βαθμού αρχιτεκτονική ζωή. Είναι ένα τυπικό προϊόν της ντεκονστρουκτιβιστικής μόδας, μολονότι δεν είναι περισπειρωμένο και συστρεμμένο όπως τα πιο ακραία παραδείγματα αυτού του στυλ. (…)

Εξέχουσες φυσιογνωμίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο είναι προφανώς σοκαρισμένοι από το σχέδιο του Νέου Μουσείου, το οποίο αρνείται να εναρμονιστεί με οτιδήποτε στο περιβάλλον. Το σχέδιο του νέου Μουσείου έχει μια ούλτρα-σύγχρονη εμφάνιση υψηλής τεχνολογίας, έτσι ώστε να μη σχετίζεται με τίποτα απολύτως στη μακρά ιστορία της Ελληνικής αρχιτεκτονικής.(…) Οποιοσδήποτε κι αν επέλεξε τον κ. Τσούμι, θα έπρεπε να γνωρίζει τι να περιμένει. Τώρα όμως δεν έχει νόημα να παραπονιέται κανείς.(…)

Τι είναι όμως ο Ντεκονστρουκτιβισμός (deconstructivism, από το deconstruction); Η λέξη σημαίνει “αποδόμηση” και είναι μια προσέγγιση στο σχεδιασμό κτιρίων, που ήρθε στη μόδα στη δεκαετία του’ 80, κι επιχειρεί να δει την αρχιτεκτονική σε τεμαχίδια και κομμάτια. Τα βασικά στοιχεία της αρχιτεκτονικής είναι αποσυναρμολογημένα. Τα ντεκονστρουκτιβιστικά κτίρια μπορεί να φαίνεται πως δεν έχουν καμία οπτική λογική. Μπορεί να εμφανίζονται πως έχουν γίνει από μη συγγενικές, δυσαρμονικές και αφηρημένες μορφές. Οι αποδομημένες ιδέες στην αρχιτεκτονική είναι δανεισμένες από το Γάλλο φιλόσοφο Jacques Derrida.

Για το ίδιο θέμα ο Νίκος Σαλίγκαρος γράφει μεταξύ άλλων τα εξής:

Προσπαθώντας να εξηγήσω ένα πολιτιστικό μυστήριο – γιατί ο κόσμος αποκήρυξε κτίρια που τρέφουν τα συναισθήματα, κι αντί γι’ αυτά αγκάλιασε κτίρια που στην κυριολεξία μας αρρωσταίνουν – βρίσκεται κανείς αντιμέτωπος με πολλά εμπόδια. Δεν είναι ότι οι μέθοδοι για την παραγωγή ανθρώπινων κτιρίων είναι άγνωστες, ή ότι δεν υπάρχουν αρχιτέκτονες για να τα κτίσουν• η κοινωνία έχει κάνει μια συνειδητή επιλογή να χτίσει αυτά που χτίζει. Επιπλέον, τεράστια ενέργεια δαπανάται για να πείσει τους ανθρώπους ότι τα σύγχρονα κτίρια που μας περιβάλλουν είναι καλά, παρόλο που σχεδόν όλοι νιώθουν το αντίθετο. Υπάρχει μια βασική αποσύνδεση μεταξύ αυτού που νιώθουμε, κι αυτού που μας λένε πως πρέπει να νιώθουμε – ή ν’ αναγκαστούμε να αποδεχτούμε.


Κλείνοντας αυτό το άρθρο, θα πω ότι ο βαρβαρισμός και στην αρχιτεκτονική είναι αναμενόμενος και αναπόφευκτος στο πλαίσιο της πνευματικής και πολιτιστικής παρακμής που έχει πλήξει τον κόσμο και ειδικότερα τη χώρα μας. Είναι το φυσιολογικό αποτέλεσμα της γενικευμένης έκπτωσης αρχών και αξιών που προσβάλλει και τις τέχνες. Εάν, λοιπόν, δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, αν και ξένο προς το χώρο και υβριστικό του Παρθενώνα και των πολύτιμων θησαυρών που στεγάζει, είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να καταφέρει η πολιτιστικά, πολιτικά και ηθικά παρηκμασμένη Ελλάδα. Αυτό μπόρεσαν οι άνθρωποι, αυτό έκαναν. Σαφώς καλύτερο από το τίποτα. Παραθέτω μια συμβολική εικόνα γλυπτού που δείχνει την αποκοπή της κεφαλής (το αρχαίο πνεύμα αθάνατο, του ωραίου του μεγάλου και τ' αληθινού) από το χωρίς ιδανικά, αρχές και αξίες κουφάρι της σημερινής Ελλάδας. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις...

Μαρία Σεφέρου

23.6.09

Εβραίοι, ειρηνιστές, διεθνιστές και... παιδοφιλία


Ο "αντισημιτισμός" που υπάρχει ακόμα και τώρα στις κοινωνίες των ευρωπαϊκών-λευκών λαών της Ευρώπης δεν είναι ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα πανεπιστημιακών, αλλά απόρροια των εμπειριών της καθημερινότητας. Φράσεις όπως: "χάβρα ιουδαίων", "όλες οι φυλές του Ισραήλ" ή ο χαρακτηρισμός «εβραίε» για κάποιον που είναι εξαιρετικά φιλάργυρος, το αποδεικνύουν.

Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χιλιάδες σελίδες έχουν δημοσιευτεί για να μας πείσουν πως όλα αυτά, όλες αυτές οι λαϊκές παραδόσεις, δεν ήταν παρά μυθεύματα, συκοφαντίες και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα και πως λέγονταν από φθόνο για τον άξιο και προκομμένο αυτό λαό από αγράμματους χριστιανόπληκτους αγροίκους. Ιστορίες με εβραίους που απήγαγαν παιδιά για να τα χρησιμοποιήσουν σε τελετές ταλμουδικές δεν ήταν παρά "δημιούργημα αρρωστημένης φαντασίας".

Το φαινόμενο της παιδεραστίας είναι πέρα για πέρα αρρωστημένο, αλλά δυστυχώς δεν είναι αποκύημα φαντασίας. Υπάρχουν, μόνο στις ΗΠΑ, 8.000 (ναι, οχτώ χιλιάδες) υποθέσεις εβραίων - και μάλιστα ραβίνων, κάτι που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στο όλο ζήτημα, αφού ραβίνοι είναι οι ιερείς και οι «σοφοί» των εβραϊκών κοινοτήτων - για παιδοφιλία και σεξουαλικές παρενοχλήσεις ανηλίκων. Όσο για το αν αυτό αφορά λάσπη εναντίον των «εκλεκτών», ας παρακολουθήσει κάποιος το παρακάτω βίντεο και ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Στο συγκεκριμένο βίντεο πιάνεται επ’ αυτοφόρω ο ραβίνος David Kaye, πρόεδρος του εκπαιδευτικού Ιδρύματος Panim (ίδρυμα που διδάσκει τους εκλεκτούς γιους της Σιών τις Ιουδαϊκές Αξίες), να προσέρχεται σε σεξουαλικό ραντεβού με 13χρονο αγόρι, όπως νόμιζε.


Η παρακάτω είδηση είναι επίσης ενδεικτική της διαστροφής του εγωπαθητικού τρόπου ζωής των παρτάκηδων πάσης μορφής, των ειρηνιστών και των διεθνιστών συμπεριλαμβανομένων:
«Στον εισαγγελέα Κοζάνης οδηγείται σήμερα ο 25χρονος που συνελήφθη χθες το απόγευμα στην Πτολεμαΐδα, αφού στο διαμέρισμα του βρέθηκε υλικό παιδικής πορνογραφίας. Ο νεαρός άντρας, αντιρρησίας συνείδησης, εγκαταστάθηκε πριν από 4 ημέρες στην Πτολεμαΐδα προερχόμενος από το Βόλο, ενώ τη δράση του παρακολουθούσε από καιρό η Αστυνομία.
Στις 5 το απόγευμα τρεις Αστυνομικοί από την υπηρεσία δίωξης του ηλεκτρονικού εγκλήματος Θεσσαλονίκης, μαζί με συνάδελφους τους από την Ασφάλεια Πτολεμαΐδας και την παρουσία δικαστικού αντιπροσώπου, πραγματοποίησαν έρευνα στο διαμέρισμα του και βρήκαν σκληρούς δίσκους ηλεκτρονικών υπολογιστών και φωτογραφίες, τα οποία και κατέσχεσαν.
Πηγή: ΕΡΑ»

Ως αναμενόταν, το συμβάν δεν έτυχε ιδιαίτερης προβολής. Ο "ειρηνιστής", που προέβαλλε λόγους "συνείδησης" για ν' αποφύγει την στράτευσή του, δήθεν ότι έχει ενδοιασμούς να σκοτώσει ενήλικα σε πεδίο μάχης υπέρ πατρίδος, δεν επιδεικνύει τις ίδιες ευαισθησίες όταν δολοφονείται η αθωότητα ενός μικρού παιδιού υπέρ της νοσηρής ηδονής του.

Όσο για τους διεθνιστές αριστερούς... ένα από τα "επαναστατικά" τους ινδάλματα, που έγινε φίρμα κατά τον Μάη του '68, ο Ντανιέλ Κον Μπετίτ, σοκάρισε (αλλά για λίγο, μιας που "θάφτηκε" το θέμα σύντομα) με τις αποκαλύψεις των εμπειριών και των θέσεών του για την "σεξουαλικότητα των παιδιών".

Σε μια κοινωνία όπου η μεγαλύτερη αξία για τον καθένα είναι τα "δικαιώματα" του εγώ του και προβάλλεται το "σπάσιμο των ορίων και των φραγμών", θα αυξάνουν συνεχώς τα συμπτώματα διαστροφής. Κάποιοι "νοσταλγοί" ανακατασκευάζουν ...τα Σόδομα και τα Γόμορα, όσο και τον πύργο της Βαβέλ, στις κοινωνίες μας.

22.6.09

Η μόδα της υιοθεσίας εξωτικών ...παιδιών

Η 4χρονη Mercy James από το Μαλάουι παραδόθηκε τελικά στην Μadonna, ως υιοθετημένο της παιδί, ύστερα από μεγάλο δικαστικό αγώνα. Ο πατέρας της μικρής, αλλά και κρατικοί λειτουργοί, είχαν αντιρρήσεις για την υιοθεσία και ανατροφή του παιδιού σε τόσο μακρινή χώρα, με τρόπο ξένο προς την κουλτούρα του τόπου καταγωγής του, αποκομμένο απ' τις ρίζες και τους βιολογικούς συγγενείς του. Τελικά η φωνή του χρήματος φάνηκε δυνατότερη απ' της λογικής και αξιολογήθηκε ότι η αλλοίωση της φυλετικής ψυχής του παιδιού είναι μικρότερης σημασίας απ' το βίτσιο μιας πλούσιας και διάσημης.

Η μικρή ταξίδεψε από το Μαλάουι στη βρετανική πρωτεύουσα με ιδιωτικό αεροσκάφος, συνοδεία της νταντάς της. Στο αεροδρόμιο Heathrow συνάντησε τη "μαμά" της, Madonna, και τα νέα της αδέρφια Lourdes, David (το άλλο εξωτικής προέλευσης παιδάκι της pop star) και Rocco. Λίγες ώρες αργότερα, η οικογένεια επισκέφθηκε το κέντρο της kabbalah στο Λονδίνο, έτσι ώστε να πάρει και η Mercy το σχετικό «βάπτισμα» της ιουδαϊκής μυστικιστικής θρησκείας, αν και οι οικογενειακές καταβολές της είναι χριστιανικές.

Η Μαντόνα είναι μία από τους πολλούς σταρ, συνήθως καμπαλιστές, σαϊεντολόγους ή απλά νεοεποχίτες, που υιοθετούν αλλόφυλα παιδιά από εξωτικές χώρες, σε μια επίδειξη λανθάνουσας "φιλανθρωπίας", εκμεταλλευόμενοι την φτώχεια και τους πολέμους των χωρών προέλευσης, αλλά και την διαφθορά των εκεί κρατικών υπαλλήλων. Μια "αντιρατσιστική" παραλλαγή της παλαιότερης μόδας υιοθεσίας εξωτικών κατοικίδιων ή της αποικιοκρατικού τύπου φιγούρας των εξωτικών οικιακών βοηθών.

Το πολυδιαφημισμένο ζεύγος "Μπρατζελίνα"
ήταν από τους πρώτους διδάξαντες

21.6.09

Θερινό Ηλιοστάσιο


Η Φυσική αναγέννηση και κορύφωση του Ηλίου ως ένα αρχέτυπο για την πνευματική ανύψωση

Το καλοκαίρι ξεκινά επίσημα την 21η Ιουνίου με το θερινό ηλιοστάσιο, την μεγαλύτερη σε διάρκεια μέρα στο βόρειο ημισφαίριο και την μικρότερη στο νότιο. Το θερινό ηλιοστάσιο αποτελούσε πολύ σημαντικό γεγονός μέχρι σχετικά πρόσφατα. Όλες δε οι αρχαίες κοινωνίες έκαναν πολυήμερες γιορτές γύρω από αυτή την ημερομηνία. Θερινό Ηλιοστάσιο, 21η Ιουνίου. Ημερομηνία όπου ο Ήλιος υψώνεται ακριβώς στον μέσο του ορίζοντα και βρίσκεται στο άξονα της ισημερίας χαρίζοντας έτσι τη μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Αυτό σηματοδοτεί όμως το χάσιμο της δύναμης του Ηλίου και έτσι σχετίζεται άμεσα με τη ζωή και την ανάπτυξη και το επόμενο στάδιο το οποίο είναι ο θάνατος. Ο ερχομός όμως του Χειμερινού Ηλιοστασίου σηματοδοτεί την αναγέννηση και τον αιώνιο κύκλο της Ζωής και του Θανάτου. Έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε πολύ απλά τη φυσική αρμονία και ισορροπία.

Για τον λόγο αυτό, το Θερινό Ηλιοστάσιο είναι από τις ιερότερες εορτές της Ευρωπαϊκής παγανιστικής λατρείας. Έτσι είτε αναφερόμαστε σε Έλληνες, Κέλτες, Γερμανούς ή Σλάβους, είναι εξίσου σημαντική εορτή. Γιορτάζεται λοιπόν η Ζωή και αποδίδονται τιμές στον Ήλιο και τη Φύση γενικότερα. Σε κάθε Ευρωπαϊκή παγανιστική λατρεία το σύμβολο που χρησιμοποιείται ευρέως είναι ο Ηλιακός Τροχός (ο γνωστός στους περισσότερους ως Κέλτικος Σταυρός) και πιο συγκεκριμένα οι Γερμανογενείς λαοί χρησιμοποιούσαν και τις ρούνες Sigel και Tir, συμβολίζοντας έτσι τον Ήλιο και τον Ουρανό αντίστοιχα. Επίσης φωτιές ανάβονται σε υψώματα, και ένας φλεγόμενος Ηλιακός Τροχός αφήνεται από μια πλαγιά να κυλίσει προς τα κάτω συμβολίζοντας έτσι τη τροχιά του Ήλιου.

Στην ελληνική παγανιστική παράδοση, το Θερινό Ηλιοστάσιο είναι μέρος των εορτών της Άνοιξης και του Καλοκαιριού. Ο γνωστότερος μύθος σχετικά με αυτό το θέμα είναι η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη κάνοντας έτσι τη Δήμητρα, τη μητέρα της Περσεφόνης, να μαραζώνει από στεναχώρια και μαζί της και η Φύση (μιας και αντιπροσωπεύει αυτήν). Έτσι με εντολή του Δία η Περσεφόνη θα βρίσκονταν μισό χρόνο στον Κάτω Κόσμο με τον σύζυγο της και άλλο μισό στον Επάνω Κόσμο (Χειμώνας – Καλοκαίρι). Έτσι λοιπόν σε αυτή το χρονική περίοδο δίδονται τιμές σε θεούς όπως ο Διόνυσος (συμβολίζοντας την αναγέννηση της Φύσης), η Δήμητρα και η Περσεφόνη (συμβολίζοντας επίσης την αναγέννηση της Φύσης) και ο Απόλλωνας (ως θεός του Φωτός).

XAgr.net

20.6.09

Καλοκαιρινή καταιγίδα...



Διασκευή της Καταιγίδας από το Καλοκαίρι των Τεσσάρων εποχών του Βιβάλντι.
Μια οπτική και ακουστική απόλαυση.

19.6.09

Δόμνα Βισβίζη: Η όμορφη, η δυνατή, η αρχικαπετάνα


Πουλάκι πόθεν έρχεσαι, πουλάκι γι΄ αποκρίσου
μην είδες και μην άκουσες για την κυρά Δομνίτσα
την όμορφη, τη δυνατή, την αρχικαπετάνα,
πούχει καράβι ατίμητο και πρώτο μεσ' στα πρώτα,
καράβι γοργοτάξιδο, καράβι τιμημένο,
καράβι που πολέμησε στης Ίμπρος το μπουγάζι;

Και το πουλάκι στάθηκε και το πουλάκι λέει,
την είδα την απάντησα σιμά στο Αγιονόρος
τρεις μέρες επολέμαγε με δυο χιλιάδες Τούρκους
Καράβια εδώ, καράβια εκεί, καράβια παρά πέρα
και τούτη σαν τον αετό ώρμαγε και χτυπούσε
δεξιά ζερβά κι ανάστροφα κι όπου βολούσε ακόμα
κι άκουγες βόγγους δυνατούς και στεναγμούς μεγάλους
κι άκουγες κλάματα πικρά, κατάρες στην κατάρα
κι θάλασσες κοκκίνιζαν ως φέσια των αγάδων.

Αλάνθαστο και το αισθητήριο και το κριτήριο του λαού. Αναγνωρίζει όπου υπάρχει το Αληθινό, το Ωραίο, το Μεγαλειώδες και η ψυχή της Δόμνας διαθέτει Μεγαλείο.

Εγκατέλειψε περιουσία, γονείς, φίλους και συγγενείς στην Αίνο για δυο αγάπες: της ελευθερίας και του άνδρα της. Από το Μάιο του 1821 μαθητεύει δίπλα του στην πολεμική Αρετή, την Υψηλοφροσύνη, την Αφοβία, τη Γενναιοδωρία. Έχει πάρει το βάπτισμα του πυρός εδώ και μήνες, συμμετέχοντας στις πολεμικές επιχειρήσεις στο Αιγαίο. Τώρα, στα πόδια της κείτεται νεκρός ο άνδρας της και αυτή αρπάζει το τιμόνι της "Καλομοίρας" και της Μοίρας της… Το κράτος, με το πρόσωπο των Αρεοπαγιτών (για να κρύψει τις πομπές του;), της στερεί το ταίρι της, μα αυτή συνεχίζει αψήφιστα να διακινδυνεύει και τη δική της ζωή και των παιδιών της για την Πατρίδα. Η "Προσωρινή Διοίκηση" προφασίζεται αχρημασία και αυτή αφειδώς και ανυστερόβουλα αντλεί και εξαντλεί τις τελευταίες λίρες από την κασέλα της για τον Αγώνα. Οι αρχές μετά από συνεχείς αναφορές της, της επιτρέπουν να μείνει σε δύο δωμάτια χωρίς πόρτες και παράθυρα στο Ναύπλιο το 1824. Αυτής που φιλοξένησε και στέγασε επί μήνες στην αίθουσα του πλοίου της την Κυβέρνηση της Στερεάς Ελλάδας. Η ατρόμητη ηρωίδα που, βοηθούμενη από τον ύπαρχο του άνδρα της τον Καπετάν Σταύρο Αινίτη, συνεχίζει - μετά τη δολοφονία του άνδρα της, αστέναχτη και αδάκρυτη - μέχρι την άλλη μέρα τη μάχη, ώσπου κόπασε αυτή, για να πλεύσει στη Λιβάδα της Ευβοίας και να θάψει τον άνδρα της στο ναό των Αγίων Αναργύρων.

Η Αρχικαπετάνα, που οι Αρεοπαγίτες θα της ζητήσουν να συνεχίσει το μπλόκο στο στενό του Ευρίπου και να συνδράμει στις επιχειρήσεις της στεριάς με κανονιές από το πλοίο της, θα συνεχίσει αγόγγυστα (χωρίς εκδικητική μανία για τον άδικο θάνατο του άνδρα της) και άφοβα τον Αγώνα της, ενός αγώνα διπλού, όχι μόνο του πολέμου αλλά και της επιβίωσης. Οι λίρες στην κασέλα σώνονται, η μισθοδοσία όμως των ναυτών και τα πολεμοφόδια καλύπτονται από την αρχή του Ξεσηκωμού με έξοδα των Βισβίζηδων. Η "Καλομοίρα" πάλι ταλαίπωρη και λαβωμένη από τις πολεμικές επιχειρήσεις και την παραμονή της τόσον καιρό στη θάλασσα χρειάζεται καλαφάτισμα και παλάμισμα. Φθάνουν στη Δόμνα οι υπαινιγμοί για τη μετατροπή της σε μπουρλότο (πυρπολικό). Έπειτα, είναι και οι "μνηστήρες" της "Καλομοίρας", αχρείοι, που εκμεταλλευόμενοι την χηρεία της και απαξιώνοντας το φύλο της, θέλουν να σφετερισθούν το μπρίκι της και να αναλάβουν τη διοίκησή του. Αγωνίζεται να το ασφαλίσει με "επικυρωτικό της κυριότητας του κληρονομικού κτήματος επ΄ονόματι των ανηλίκων παιδιών μου". Οι πάσης φύσεως πιέσεις, οι οικονομικές και των Υδραίων, την εξαναγκάζουν μετά από τρία χρόνια ναυμαχιών να παραδώσει για πυρπολικό στους Υδραίους το άλλοτε κόσμημα της Αίνου, το τόσο στενά συνυφασμένο με την ύπαρξη της.

Το 1824 καταφεύγει στο Ναύπλιο πάμφτωχη, γιατί της άρπαξαν και τα τελευταία κοσμήματα που της είχαν απομείνει, και μετά από περιπέτειες της επιτρέπεται να μείνει στα δύο δωμάτια, χωρίς πόρτες και παράθυρα, που ήταν εθνικό κτήμα. Εκεί δέχθηκε το δεύτερο τραγικό χτύπημα της μοίρας: Είδε να πεθαίνουν από την πανώλη τα τρία μικρότερα αγόρια της. Μέσα σε αυτές τις στερήσεις και τις κακουχίες που η ηρωίδα ζούσε, ήρθε και ένα ευχάριστο μήνυμα: Το φιλελληνικό κομιτάτο της Γαλλίας θα έπαιρνε το μεγαλύτερό της γιο, Δημήτριο, για να σπουδάσει στο Παρίσι. Οι Γάλλοι, επειδή ο Δημήτριος ήταν γιος ναυάρχου τον ονόμασαν Θεμιστοκλή. Έκανε τόση εντύπωση στο Παρίσι με την ομορφιά του, τη φουστανέλα και το φέσι, ώστε κέρδισε αμέσως την προστασία της μαντάμ Ρεναμιέ και της ελληνικής καταγωγής δούκισσας Ντ΄ Αμπραντέ. Η ωραία του μορφή φιλοτεχνήθηκε σε πορτρέτο από τη Γαλλίδα καλλιτέχνιδα Αδέλα Ταρντιέ, κυκλοφόρησε σε δελτάρια σε όλη τη Γαλλία, σε πολλές χιλιάδες αντίτυπα, για την ενίσχυση της ελληνικής επανάστασης. Οι εφημερίδες της Λυών τον εκθείαζαν και ο Βίκτωρ Ουγκώ έγραψε γι' αυτόν το ποίημα "το Ελληνόπουλο".

21 Μαΐου 1825: Ο Υδραίος Γ. Ματρόζος και ο Σπετσιώτης Λάζαρος Μασσούς με το πυρπολικό πλέον "Καλομοίρα" πυρπόλησαν τη φρεγάτα με το ταμείο του Τουρκικού στόλου ανάμεσα Εύβοιας-Άνδρου- Κέας- Αττικής.

Στο μεταξύ, η Δόμνα παλεύει, κρατώντας στα χέρια της έγγραφα που την εφοδίασαν κατά καιρούς ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ο Νικηταράς, ο Μακεδόνας στρατηγός Καρατάσος και ο Άνθιμος Γαζής, όλα βεβαιωτικά για την προσφορά του συζύγου της και της ίδιας, προκειμένου να επιτύχει την αποζημίωση για τα έξοδα του Αγώνα και κάποια σύνταξη. Αποζημίωση δεν επέτυχε, πέτυχε όμως σύνταξη ...30 δραχμών. Μετακομίζει στη Σύρο.

Το 1832 επιστρέφει ο Δημήτριος ή Θεμιστοκλής και διορίζεται ακόλουθος του Υπουργείου των Εξωτερικών (από το 1845 ως το 1876 ήταν διοικητής Νάξου). Η Δόμνα μετακομίζει με τη Μαριορή, την κόρη της που παντρεύτηκε τον πλοίαρχο του Πολεμικού Ναυτικού Θαιράκη, στον Πειραιά, όπου και πεθαίνει το 1850.

Η Δόμνα, η όμορφη, η δυνατή, η αρχικαπετάνα. "Γεια σου, καλέ, χαρά σου. Βουνά, στεριές και θάλασσες μιλούν για τ' όνομά σου". Και ο Λαός, με το αλάνθαστο κριτήριό του, την έκανε τραγούδι…. Σε πείσμα της "Επίσημης Ιστορίας", που παρόλα τα τρανταχτά τεκμήρια, αφήνει αμνημόνευτους και ξεχασμένους τη Δόμνα και τον άνδρα της. Το δημοτικό ποίημά της γίνεται το δικαστήριο του Χρόνου. Το Τίμημα: "Σέμνωμα και Καύχημα" δικό μας, των Θρακιωτών, και χρέος μας να αναδείξουμε την προσφορά τους, μια προσφορά ισάξια των μεγάλων αγωνιστών του Γένους, χωρίς διόλου να υπολείπεται η Δόμνα, η "ευγενεστάτη και σεβαστή", από την Μπουμπουλίνα και τη Μαντώ Μαυρογένους.

Ελένη Μπρίτσου
Φιλόλογος



Η Δόμνα Βισβίζη γεννήθηκε στον Αίνο της Θράκης το 1783. Παντρεύτηκε τον Αντώνιο (Χατζη-Αντώνη) Βισβίζη, πλούσιο πλοίαρχο και εφοπλιστή από τον Αίνο. Ο καπετάν Βισβίζης, γενναίος και ενθουσιώδης πατριώτης, μυήθηκε νωρίς στη Φιλική Εταιρία και προσέφερε πολλά χρήματα για την Επανάσταση. Συμμετείχε σε αρκετές ναυμαχίες μαζί με τη Δόμνα και τα πέντε παιδιά τους. Το πλοίο τους ήταν η «Καλομοίρα», με 140 άντρες και 16 κανόνια. Όταν ο άντρας της έπεσε νεκρός σε μια εκστρατεία στην Αγία Μαρίνα, η Δόμνα με θάρρος ανέλαβε τη διακυβέρνηση της «Καλομοίρας» και εξακολούθησε τον αγώνα. Η γενναία καπετάνισσα επί τρία χρόνια συμμετείχε με το πλοίο της σε ναυμαχίες, πολιορκίες και καταδρομές σε όλα τα ελληνικά πελάγη. Διέθεσε ολόκληρη την περιουσία της για την συντήρηση του πλοίου και του πληρώματος και έφτασε κάποτε η στιγμή που η «Καλομοίρα» ασυντήρητη δεν ήταν πια ικανή να συνεχίσει την ένδοξη δραστηριότητά της. Τον Σεπτέμβρη του 1824, η καπετάνισσα αναγκάζεται να παραχωρήσει το τελευταίο που της απέμεινε από τα υπάρχοντά της, το πλοίο της, στην ελληνική διοίκηση για να μετατραπεί σε πυρπολικό και η ίδια αποσύρεται από την ενεργό δράση.

Η Δόμνα έζησε δύσκολα και φτωχικά τα υπόλοιπα χρόνια της. Την παρακολουθούμε - μέσα από έγγραφα που σώθηκαν στα ελληνικά αρχεία – να τριγυρνά από τόπο σε τόπο, την Ερμιόνη, το Ναύπλιο, την Ερμούπολη της Σύρου, στερημένη, περιφρονημένη, άστεγη με τα πέντε παιδιά της, να προστρέχει «εις το έλεος της σεβαστής επιτροπής της Ελλάδας και να ζητά βοήθεια»...

Η ηρωική στάση της, η αντρίκια παλικαριά της, η αγέρωχη αντιμετώπιση της μοίρας στις κρίσιμες στιγμές της ζωής της και του αγώνα την αναδεικνύουν πρόσωπο πρωταγωνιστικό. Την υψώνουν σε δυσθεώρητα μεγέθη και την κατατάσσουν τουλάχιστον στην ίδια θέση με την Μπουμπουλίνα και την Μαντώ Μαυρογένους. Πέθανε το 1850.

Θεατρικό: Δόμνα Βισβίζη

18.6.09

Η Ομορφιά της Φυλής μας

στην γλυπτική της Τέχνη

17.6.09

Μέσο αντισύλληψης θεωρούν οι Ελληνίδες την έκτρωση!


Αυτό προκύπτει από πανελλαδική έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Κέντρου Οικογενειακού Προγραμματισμού του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα», σύμφωνα με την οποία μία στις τέσσερις γυναίκες στη χώρα μας έχει υποβληθεί έστω και μία φορά στη ζωή της σε επέμβαση άμβλωσης και μάλιστα προτού συμπληρώσει την τρίτη δεκαετία της ζωής της. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο γίνονται περισσότερες από 300.000 εκτρώσεις στην Ελλάδα ενώ οι γεννήσεις περιορίζονται στις 100.000.

Εξίσου αναχρονιστική άποψη όμως έχει ο γυναικείος πληθυσμός στην Ελλάδα και σε ό,τι αφορά τα αντισυλληπτικά χάπια, που θεωρούνται από τους επιστήμονες σήμερα ένας από τους πλέον ενδεδειγμένους ιατρικά τρόπους αποφυγής μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Την στιγμή που στην Ευρώπη το χρησιμοποιούν πάνω από τρεις στις δέκα γυναίκες, η χρήση του αντισυλληπτικού στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο, μόλις στο 3%, αφού οι ερωτηθείσες δήλωσαν ότι το αποφεύγουν γιατί φοβούνται ότι συσχετίζεται με την εκδήλωση καρκίνου.

Οι ειδικοί ωστόσο επισημαίνουν ότι πρόκειται για λανθασμένες αντιλήψεις που έχουν επικρατήσει για το χάπι. Αναφέρουν ότι το χάπι προσφέρει σημαντική προστασία έναντι του καρκίνου της μήτρας καθώς και ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών στο μισό. Τέλος, τονίζουν ότι τα σύγχρονα αντισυλληπτικά χάπια νέας γενιάς περιέχου ελάχιστες ποσότητες ορμονών φθάνοντας σε πολύ υψηλά επίπεδα ασφάλειας και έλλειψης ανεπιθύμητων ενεργειών όπως ήταν η αύξηση του βάρους.

Πρώτο Θέμα
Δείτε το σχετικό θέμα μας:
H ΕΚΤΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ

16.6.09

Ιράν και γυναίκες: Μια άγνωστη ιστορία

13.6.09

Και επίσημα Ελληνίδα στα 100 της χρόνια


Σε μια λιτή τελετή στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στη Νέα Υόρκη ορκίστηκαν στις 12/6/09, από την Γενική Πρόξενο Αγη Μπαλτά ως Ελληνίδες υπήκοοι η «γιαγιά του Πόντου» Ευθυμία–Σανό Χάλο και η κόρη της, γνωστή συγγραφέας, Θία Χάλο, που πρόσφατα απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, για την προσφορά τους στον Ποντιακό Ελληνισμό. Υπογράφοντας το πρωτόκολλο πολιτογράφησης «ορκίστηκαν ότι θα φυλάττουν πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και στους νόμους, και θα εκπληρώνουν ευσυνείδητα τα καθήκοντα ως Ελληνίδες υπήκοοι».

Η Σανό Χάλο, η οποία τον περασμένο μήνα συμπλήρωσε 100 χρόνια ζωής, φανερά συγκινημένη δήλωσε «Σας ευχαριστώ όλους από τα βάθη της καρδιάς μου, δεν πήγα ποτέ σχολείο και δούλεψα σκληρά για να μεγαλώσω τα 10 παιδιά μου».

Εχοντας επιζήσει της γενοκτονίας η Σανό Χαλό αφηγήθηκε τις τραγικές περιπέτειές της στην θυγατέρα της Θία Χάλο, η οποία κατέγραψε την πραγματική ιστορία του διωγμού της μητέρας της, στο βιβλίο «Ούτε καν το όνομά μου», συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην προβολή του Ποντιακού Ελληνισμού και στην προώθηση του ζητήματος της αναγνώρισης από τη διεθνή κοινότητα της Ποντιακής Γενοκτονίας.

Η κ. Θία Χάλο δήλωσε υπερήφανη για τη μητέρα της και εξέφρασε τη χαρά της που μπορεί πλέον, πέραν της ελληνικής καταγωγής της, να δηλώνει και τυπικά Ελληνίδα, έχοντας αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα. Ευχαρίστησε ιδιαίτερα τα μέλη της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Αμερικής – Καναδά για τις ενέργειές τους ώστε να προωθηθεί το αίτημά τους στην Ελληνική Πολιτεία, αλλά και γιατί χάρη στη βοήθειά τους, η ιστορία της μητέρας της έγινε κάτι παραπάνω από ένα βιβλίο, έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο.

9.6.09

Η επομένη των εκλογών πού και πώς θα μας βρεί;

Δεν θα μας βρεί πουθενά, όλα είναι ένα παραμύθι: η εκλογική διαδικασία και η σημασία της ψήφου και η αγωνία για το "αύριο" και τα όνειρα και οι στόχοι που όλο και απομακρύνονται και η δημοκρατία που τόσο υπερασπίζονται όλοι, είναι μόνο ένα μεγάλο πανηγύρι.
Και αναρωτιέμαι: δεν έχουμε πια τελειώσει με την πολιτική έτσι όπως την ξέρουμε; Δεν συνειδητοποιούμε το παιχνίδι που παίζεται πίσω μας, τον εμπαιγμό; Δεν επαναστατεί το μυαλό μας, δεν έχουμε πια ίχνος αξιοπρέπειας και καμία αίσθηση ελευθερίας; Δεν έμεινε τίποτα απο τον ΈΛΛΗΝΑ μέσα μας;


Τα πράγματα εξελίσσονται και δημιουργούν μόνα τους την δυναμική που τόσο καιρό προετοιμάζουμε. Είμαστε ίσως τυχεροί που η ιδιότητά μας ως "Χρυσαυγίτες" μας έχει εξ ορισμού έτοιμους για αυτό που έχουμε μπροστά. Είμαστε ίσως άτυχοι γιατί, πάντα λίγοι και πιστοί, μάθαμε να πολεμάμε εναντίον όλων και να έχουμε τους πάντες δυνητικούς εχθρούς.
Ήρθε πλέον η μέρα Συναγωνιστές, που δεν είμαστε "λίγοι". Είμαστε εμείς, ξεχωριστοί και φωτοδότες για όλους αυτούς που πια ξυπνάνε και ενοχλούνται. Θα μου πείτε ενοχλούνται γιατί τους χαλάσανε τον ύπνο αλλά μην γελιέστε... αυτοί που ξυπνούν ξαφνικά ενοχλούνται από την κάθε είδους παρανομία πλάι στην πόρτα τους, από τον εξευτελισμό που υφίστανται από το αφεντικό τους, από την απαξίωση και μιζέρια της ύπαρξής τους. Ενοχλούνται πια από την πορνεία μέσα στις παιδικές χαρές της γειτονιάς τους, από την φτώχεια που δεν αναγνωρίζει κανένα παρελθόν και καμιά αξία κανενός. Άρχισε ο κόσμος αυθόρμητα να βγαίνει στους δρόμους και να λέει σε μάς "ελάτε να μας στηρίξετε" βλέποντας, πολύ καθαρά, τους κινδύνους που διατρέχουν από όλα αυτά που οι δημοκράτες - Κολωνακιώτες και Κηφισιώτες πολιτικοί και έγκριτοι δημοσιογράφοι και σχολιαστές - τους ζαλίζουν για την πολιτική ορθότητά τους. Μαύρισε το μάτι μας από την μαντίλα και το πλήθος του Ισλάμ στην πολυκατοικία μας, ορδές τουρκοφερμένων από την Σομαλία, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, την Ινδία, το Αφγανιστάν.

Ήρθε πλέον η ώρα να βάλουμε μπροστά όσα συλλέξαμε μέσα από την ιδεολογία και την πίστη μας στην Χρυσή Αυγή.

Η πολιτική ζωή δεν είναι πια όπως την γνωρίζαμε και ευτυχώς και άλλοι βλέπουν πια πως έχουμε δίκιο και συμφωνούν, εκει παρουσιάζεται η επιλογή του ψηφοδελτίου της Χρυσής Αυγής - ό,τι αυτό αντιπροσωπεύει και συμβολίζει.
Η καθημερινή ζωή έχει μεταλλαχθεί σε καθημερινή κόλαση, από το να έχει κανείς δουλειά και το να αμοίβεται σωστά μέχρι το να μετακινείται με ασφάλεια από το ένα μέρος στο άλλο όπου θέλει μέσα στην πόλη που ζεί. Έπρεπε να φτάσουν τις 200.000 οι μουσουλμάνοι (μόνο!) στην Αθήνα για να νιώσει κάποιος τον κίνδυνο που εγκυμονούν οι μολυσματικές μονάδες διαμονής τους (μιλάνε πια επίσημα για κίνδυνο επιδημίας λεπτοσπείρωσης και βουβωνικής πανώλης). Και πόσο θα αλλάξει κάθε πρωϊνό από την φωνή του μουεζίνη;

Ευτυχώς για μας, το σύστημα άρχισε να αυτοκαταστρέφεται. Έγιναν τόσο προκλητικοί που τους πήρε χαμπάρι και ο πιο απολίτικος και αδιάφορος ανάμεσα στο πλήθος. Δεν περνάνε τα τζαμιά με το καλό, θα περάσουν με το άγριο και πιάνουν και κατεβάζουν στο δρόμο τους χιλιάδες "κακόμοιρους και άκακους" μουσουλμάνους. Σήμερα τους βάζουν να καίνε την πόλη αύριο θα έχουν σύνθημα πως είναι περισσότεροι από τους γηγενείς και άρα η δημοκρατία προστάζει να κερδίζει η πλειοψηφία.
Όλα αυτά και άλλα που θα προκύψουν στην συνέχεια θα κρατήσουν ξύπνους όσους τόσα χρόνια ψήφιζαν "κόμματα εξουσίας"/σόγια δυναστείας. Θα τους κάνουν να θυμώσουν και να οργιστούν και ίσως να θελήσουν να συμπορευτούν και να αλλάξουν τα πράγματα.

Ειρήνη Μ.

Σημ: Ένα κείμενο που γράφτηκε πριν τις εκλογές και τα αποτελέσματά τους.

8.6.09

23.565 Έλληνες τουλάχιστον είναι μαζί σου

6.6.09

ΑΥΡΙΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΑΖΟΥΜΕ!


Το μέλλον θα διαβεί τους δρόμους που εμείς χαράζουμε. Αν σου μοιάζουν αισιόδοξο μήνυμα για τις μελλούμενες γενιές τα σύννεφα που πυκνώνουν πάνω από τις ζωές και τις ελπίδες μας, μπορείς να αποκοιμηθείς ήσυχος και χωρίς τύψεις παρακολουθώντας άλλη μία από τις αγαπημένες σου τηλεοπτικές εκπομπές και… παίρνοντας το μέλλον στα χέρια σου την ώρα που ψηφίζεις αμέριμνος ή ενθουσιώδης.

Αν πάλι σου μοιάζουν όλα αυτά ως ένα προμήνυμα του επερχόμενου ζόφου και της ολικής καταστροφής που επικρεμάται πάνω από τα κεφάλια μας, έχεις χρέος να σκάψεις μαζί μας τον δρόμο για το μέλλον όπως εσύ και εμείς το οραματιζόμαστε – να σκάψεις τον δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, της αντίστασης με αυτοθυσία και πίστη στο καθήκον προς τους προγόνους σου, την οικογένειά σου, τους απογόνους σου. Μόνο αυτόν τον δρόμο ξέρουμε εμείς να χαράζουμε και να ακολουθούμε – και είναι ο σωστός.

Αύριο, δεν επιζητάμε να «μετρήσουμε κουκιά» αδιαφορίας ή απερισκεψίας – ζητάμε να Σε κερδίσουμε σύντροφο στον τίμιο Αγώνα που δίνουμε για όλα όσα θεωρούμε ιερά και σπουδαία. Είναι δύσκολος ο δρόμος μας, μα ξέρουμε πως αν έχεις χαλύβδινη θέληση και ευγενή ψυχή, είναι αυτός ο δρόμος που θα διαλέξεις να πορεύεσαι και εσύ στην ζωή σου.

Δώσε μαζί μας την μάχη, όχι μόνο την μάχη των εκλογών, μα την μάχη για τον Λαό, την Πατρίδα, την Φυλή, την Ιστορία και τον Πολιτισμό μας, την μεγάλη μάχη για το Μέλλον – όχι για να μεμψιμοιρείς μεθαύριο για τα αποτελέσματα και τις κοκορομαχίες των «μεγάλων», μα για να μπορείς κι εσύ να κοιμάσαι χωρίς τύψεις – επειδή θα ξέρεις πως έχεις κάνει το καθήκον σου, επειδή θα μετουσιώνεις την οργή μα και την πίστη σου σε συνείδηση και δράση…

Δέσποινα

2.6.09

Ο "εξολοθρευτής" Τάιλερ είναι παρελθόν

Γιατρός, ο οποίος πραγματοποιούσε αμβλώσεις σε γυναίκες με προχωρημένη εγκυμοσύνη, δολοφονήθηκε την Κυριακή την ώρα που έμπαινε σε εκκλησία στο Κάνσας των ΗΠΑ, μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Ένας άνδρας πυροβόλησε θανάσιμα τον 67χρονο Τζορτζ Τάιλερ, την ώρα που έμπαινε σε εκκλησία Λουθηριανών για να παρακολουθήσει τη λειτουργία της Κυριακής, σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα Wichita Eagle.

Ο Τζ.Τάιλερ αποτελούσε «μαύρο πρόβατο» για τις οργανώσεις που τάσσονται κατά των αμβλώσεων, είχε πέσει και στο παρελθόν θύμα επιθέσεων. Σύμφωνα με αξιωματούχο της Ουιτσιτά, συνελήφθη ένας ύποπτος για τη δολοφονία του Τζ.Τάιλερ.

Σοκαρισμένος από το γεγονός δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. «Είμαι σοκαρισμένος και προσβεβλημένος από τη δολοφονία του δόκτορα Τζορτζ Τάιλερ και πιστεύω ότι τις διαφορές μας ως Αμερικανοί για δύσκολα θέματα όπως είναι οι εκτρώσεις, δε μπορεί να τις λύνουμε με απεχθείς πράξεις βίας» τόνισε ο Ομπάμα.

Ο Τζ.Τάιλερ ήταν ένας από τους πολύ λίγους γιατρούς στις ΗΠΑ που πραγματοποιούν αμβλώσεις σε γυναίκες με προχωρημένη εγκυμοσύνη και βρισκόταν συχνά στο στόχαστρο των οργανώσεων κατά των αμβλώσεων, οι οποίες διοργάνωναν μαζικές διαδηλώσεις μπροστά από την κλινική του στην πόλη του Κάνσας Ουιτσιτά.

in.gr

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP