10.11.09

Στην κομμουνιστική Κούβα ξυλοκοπείται blogger ως "αντεπαναστάτρια"

ΘΥΜΑ απαγωγής και ξυλοδαρμού από τρεις «πράκτορες με πολιτικά» έπεσε την Παρασκευή στην Αβάνα η Γιοάνι Σάντσες, η Κουβανή μπλόγκερ που έχει τιμηθεί με πολλά διεθνή βραβεία για το μπλογκ της Generacion Υ, η οποία θεωρείται από το κουβανικό καθεστώς «αντεπαναστάτρια» και «εχθρός του κράτους». Όπως κατήγγειλε η 34χρονη Σάντσες, βρισκόταν μαζί με έναν φίλο της, τον Ορλάντο Λουίς Πάρντο, στη συνοικία Βεντάντο της Αβάνας και κατευθύνονταν προς το προσυμφωνημένο σημείο εκκίνησης μιας διαδήλωσης εναντίον της βίας, όταν ξαφνικά πετάχτηκαν μπροστά τους βγαίνοντας από ένα «μαύρο κινεζικό αυτοκίνητο» τρεις πράκτορες με πολιτικά. «Με χτύπησαν και με έσπρωξαν βίαια μέσα στο αυτοκίνητο», δήλωσε το Σάββατο η Σάντσες. «Έστριψαν τους καρπούς μου πολύ δυνατά, με χτύπησαν στην πλάτη, στην περιοχή των νεφρών και όταν κάποιοι προσπάθησαν να παρέμβουν τους είπαν πως είμαστε αντεπαναστάτες». Η απαγωγή της Σάντσες και του Πάρντο διήρκεσε μόνο μισή ώρα, οι «ασφαλίτες» τους εγκατέλειψαν σε ένα σημείο κοντά στο σπίτι της. «Πονάω παντού, νιώθω σαν μια ηλικιωμένη που υποφέρει από ρευματισμούς», δήλωσε η 34χρονη την επομένη. «Παρόλα αυτά, το πνεύμα της μπλόγκερ παραμένει άθικτο. Απάντησαν στα λόγια με τη βία. Είναι το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν. Δεν ξέρω πώς θα το εξηγήσω στον γιο μου. Αλλά δεν θα σταματήσω να γράφω».
Πηγή: Vendeta

Αντιγράφουμε από το πρώτο μήνυμα του blog της, τον Απρίλιο του 2007:
Κοιτάζω ακόμα και εκείνους που πάνε στην αγορά με άδειες σακούλες, και που αργότερα επιστρέφουν χωρίς να τις έχουν γεμίσει. Έχω και εγώ μια άδεια πλαστική σακούλα, μόνο που την δικιά μου την έχω τυλιγμένη προσεκτικά στην τσέπη μου, για να μην φαίνεται οτι με έχει αφανίσει το σύστημα, οτι δεν έχω να φάω, οτι κάθε μέρα συζητάμε στην γειτονιά αν το κοτόπουλο επιτέλους θα μπεί στο δελτίο…

Και εκεί, ανάμεσα σε φαντασιώσεις μαύρων όρνεων που πετούν πάνω απο την πλατεία της Επανάστασης, και τον προβληματισμό μου για το πώς θα καταφέρω να γεμίσω την πλαστική σακούλα, μου ήρθε η πιό επικίνδυνη ιδέα που είχα στα τριανταδύο μου χρόνια. Μάλλον επιρρεάστηκα και απο την τρέλα της Άνοιξης…Στα πλήκτρα του παλιού μου λάπτοπ, -το οποίο αγόρασα πριν έξη μήνες απο κάποιον που μάζευε λεφτά για να αγοράσει μηχανοκίνητη βάρκα και να περάσει νύχτα απέναντι στο Μαιάμι- αρχίζω να γράφω. Δυστυχώς ο μικρός αυτός Μαγγελάνος δεν κατάφερε ποτέ να συγκεντρώσει όλα τα χρήματα, πάντως εγώ είχα ήδη αγοράσει το λάπτοπ. Ξεκινάω, λοιπόν, γράφοντας κάτι ανάμεσα απο κραυγή και ερώτηση. Δεν ξέρω καν αν αυτό είναι το πρώτο μου μήνυμα, το πρώτο κομμάτι ενός μπλογκ. Το θέμα είναι απλό. Μια αδύναμη γυναίκα, που ζεί χωρίς όνειρα, σταμάτησε για ένα λεπτό να κοιτάει, και άρχισε να γράφει για εκείνα που οι άλλοι κρύβουν.

Πριν ξεκινήσω να γράφω για τα γραφικά στιγμιότυπα της ζωής στη χώρα μου, μια φωνή απάθιας με προειδοποιεί οτι αποκλείεται να καταφέρω να αλλάξω κάτι. Σκέφτομαι τον δωδεκάχρονο γιό μου και την ενδεχόμενη ζημιά που θα του προκαλέσει στο μέλλον η “κάθαρση” αυτή της μητέρας του. Ακούω και τη φωνή της μητέρας μου να μου λέει, “αγάπη μου, είναι επικίνδυνα αυτά που κάνεις”. Και προβλέπω και διάφορες άλλες κατηγορίες, οτι θα θεωρηθώ υποχείριο της CIA. Ο φύλακας μέσα στο κεφάλι μου σπάνια επιτρέπει τα λάθη, αλλά ο τρελός με τον οποίο μοιράζεται τον χώρο δεν με αφήνει να τον ακούσω. Έτσι τελειώνω το πρώτο μου ηλεκτρονικό μήνυμα, και με αυτό γεμίζω επιτέλους την άδεια σακούλα.


H Αντίσταση είναι γένους θηλυκού!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP