9.1.09

Μόγλης: Ένα αξιόλογο θεατρικό για παιδιά

Το θέατρο από γενέσεώς του υπήρξε αναμφίβολα το απαύγασμα του ελληνικού τρόπου του σκέπτεσθαι. Η σημασία που διαδραμάτιζε στην διάπλαση του χαρακτήρα του ανθρώπου κατά την κλασική ελληνική αρχαιότητα ήταν τόσο βαρύνουσα, που τα εισιτήρια για το θέατρο, τα ονομαζόμενα «θεωρικά», υποχρεούνταν να πληρώνουν οι εύποροι πολίτες για λογαριασμό όσων δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να καταβάλουν το αντίτιμο, ούτως ώστε να παρακολουθούν όλοι οι πολίτες τις παραστάσεις. Και η σημασία του θεάτρου ήταν ακριβώς τόσο μεγάλη, επειδή το θέατρο αντιμετωπιζόταν ως διδασκαλία αξιών και ως διά-λογος μεταξύ ηθοποιών και θεατών πάνω στα θεμελιώδη ζητήματα και τους προβληματισμούς περί φιλοσοφίας, ζωής και ήθους που έθετε ο δραματουργός μέσα από τους στίχους του εκάστοτε έργου.

Στο διάβα των αιώνων, αν και το θέατρο κατά την αναβίωσή του την περίοδο της Αναγέννησης και εξής υπηρέτησε κατ’ ουσίαν μια αρχή οπωσδήποτε όχι ελληνική στην φιλοσοφία της – μιας και το θέατρο ταυτίστηκε για μεγάλη ιστορική περίοδο με ιδιωτικές παραστάσεις με σκοπό την ψυχαγωγία του τοπικού άρχοντος της κάθε περιοχής, και μαζί ενός ολιγάριθμου πλήθους αυλικών και αξιωματούχων, ενώ και σήμερα, παρά τα φαινομενικώς πολύμορφα προσωπεία του δεν έχει ξεμακρύνει και πολύ από την αρχή αυτή – δεν έπαψαν να αναδεικνύονται συχνά εδώ κι εκεί μεγάλοι δραματουργοί, που μέσα από τα έργα τους περνούσαν ένα μήνυμα φιλοσοφίας της ζωής πολύ κοντά στα πρότυπα της αυθεντικής ελληνικής σκέψης.

Ένας εκ των προαναφερθέντων είναι ο Ράντυαρντ Κίπλιν. Θα αναφερθούμε εν προκειμένω στο παιδικό του έργο «Ιστορίες της Ζούγκλας», στις οποίες πρωταγωνιστεί ο χαρακτήρας του Μόγλη, του παιδιού που γαλουχήθηκε με τον τρόπο ζωής και την ιεραρχική δομή των ζώων της ζούγκλας, αφουγκράστηκε την σοφία του γερο-Μπαλού, κατάφερε να νικήσει δυνατούς εχθρούς που επιβουλεύονταν την ύπαρξή του, και εν τέλει, άκουσε το «κάλεσμα της φύσης» και επέστρεψε στους ανθρώπους, δηλαδή στην ράτσα του, εκεί που νομοτελειακά ανήκει κάθε άτομο δια βίου, παρά την όποια βίαιη, τεχνητή ή επιτηδευμένη φαινομενική απομάκρυνσή του από αυτήν. Το έργο αυτό, διδάσκει πολύ όμορφες αξίες σε ένα παιδί, και δη με τρόπο διασκεδαστικό και ευχάριστο.

Την φετινή περίοδο, ένας θίασος ανεβάζει τον «Μόγλη», μία θεατρική προσαρμογή του έργου του Κίπλιν. Πρόκειται για το Θέατρο του Ήλιου και, καθώς είχα την τιμή να παρακολουθήσω την παράσταση αυτή, διαβεβαιώ πως πρόκειται για μια πολύ σημαντική προσπάθεια, άξια συγχαρητηρίων – και αυτός είναι ο αυστηρότερος χαρακτηρισμός. Θα αποτελούσε μια θαυμάσια ιδέα για κάθε γονέα να επιλέξει μια Κυριακή να ψυχαγωγηθεί το παιδάκι του με κάτι εκλεκτό, όπως αυτή η παράσταση, και να ξεχαστεί έστω για λίγο από τα δύσμορφα καρτούν των τηλεοπτικών διαύλων ή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, που απονεκρώνουν το παιδί από τον ζωντανό διάλογο, τη σκέψη και την φυσική διαδραστική επαφή του με το παιχνίδι αλλά και την τέχνη, και συχνά του περνούν μια στάση ζωής που ενέχει τον κίνδυνο να το μετατρέψει σε αυριανό αποχαυνωμένο πολίτη.


O Μόγλης
Θέατρο του Ήλιου
- Φρυνίχου 10, Πλάκα, 2103231591
Σκηνοθεσία: Δ.Βασιλειάδου - Διασκευή: Αν. Παπασπύρος
Ώρες παραστάσεων: Κυριακή 11 π.μ. και 4 μ.μ.
Εισιτήριο: 15 €

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP