30.11.08

Μοντεσσοριανό Σχολείο

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Γι' αυτό και τα περισσότερα μοντεσσοριανά σχολεία παγκοσμίως παραλαμβάνουν τα παιδιά από βρέφη και όχι μεγαλύτερα από 4 χρονών. Ως 12 ετών το παιδί διαμορφώνει ουσιαστικά το χαρακτήρα και την προσωπικότητά του. Η καλή κατεύθυνση που πήρε από την οικογένεια και το νηπιαγωγείο θα εδραιωθούν στο Δημοτικό σχολείο. Αν πάλι δεν πήγε στο νηπιαγωγείο και έγιναν λάθη, λόγω υπερβολικής αγάπης και άγνοιας στη νηπιακή ηλικία, το Δημοτικό θα βοηθήσει το παιδί να βρει το δρόμο του, να γίνει λογικό, εργατικό, υπεύθυνο, με ωραία συναισθήματα και υψηλά ιδανικά. Στην ηλικία αυτή πρέπει να μάθει το παιδί ότι έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις ζώντας σε μια κοινωνία. Αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματά του, αλλά προετοιμάζεται να εκπληρώνει και όλες του τις υποχρεώσεις. Είναι απαραίτητο στην περίοδο αυτή της ζωής του να μάθει να κάνει αυτό που πρέπει, είτε παρευρίσκεται ο ενήλικας, είτε όχι. Αυτή είναι μια από τις σπουδαιότερες αρχές της ΜΑΡΙΑΣ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙ που την ονομάζει εσωτερική πειθαρχία.

Στις τάξεις των Μοντεσσοριανών Σχολείων τα παιδιά πρέπει να δουλεύουν το ίδιο όταν είναι ο δάσκαλος μέσα στην τάξη όπως και όταν λείπει. Βασική Αρχή της Μαρίας Μοντεσσόρι: "Ελευθερία και Πειθαρχία σε τέλεια Αρμονία". Εφαρμόζεται η αρχή του αλληλοσεβασμού μεταξύ όλων. Όταν μιλάει το παιδί, ο δάσκαλος το ακούει με σεβασμό, δίνοντάς του όλο το χρόνο που του χρειάζεται για να εκφράσει τον εαυτό του, χωρίς βία και προπαντός χωρίς ειρωνεία για ό,τι πει. Η διδασκαλία δεν είναι μονόλογος, αλλά λόγω των πλούσιων εποπτικών μέσων και του παιδαγωγικού υλικού που διαθέτει το σύστημα, η τάξη είναι εργαστήριο. Ακολουθείται πολύ εξατομικευμένη εργασία. Έτσι, με το υλικό κάθε παιδί μπορεί να έχει το δικό του χρόνο για να μάθει κάτι. Άλλο παιδί χρειάζεται 3΄, άλλο 10΄ και άλλο 20΄. Στο κοινό σχολείο, ο δάσκαλος ασχολείται με το σύνολο των παιδιών και διαθέτει για κάθε θέμα όσο χρόνο χρειάζεται για να το αντιληφθεί το μέσο μυαλό. Το πολύ έξυπνο παιδί αισθάνεται ανία, γιατί κατάλαβε το μάθημα στα 3΄. Ένα άλλο παιδί όμως είναι δυνατόν να μην το κατάλαβε. Πρώτον γιατί ο χρόνος που διέθεσε ο δάσκαλος δεν ήταν ο χρόνος που χρειαζόταν αυτό και δεύτερον γιατί δεν είχε καταλάβει καλά και τις προηγούμενες παραδόσεις και είχε κενά. Έτσι, το παιδί αυτό απελπίζεται και δημιουργείται φαύλος κύκλος. Αποτέλεσμα: άγχος, αντιπάθεια για το σχολείο και αναστολή, με συνέπεια την τεμπελιά και την αταξία. Αυτός είναι ο λόγος που ατακτούν τα πολύ έξυπνα παιδιά, αλλά και όσα αντιμετωπίζουν μαθησιακά προβλήματα. Τα μεσαίων δυνατοτήτων παιδιά σπανίως ατακτούν στο κοινό σχολείο.

Το πρόγραμμα των Μοντεσσοριανών Σχολείων δεν είναι δασκαλοκεντρικό αλλά παιδοκεντρικό. Κάθε παιδί μπορεί να ασχοληθεί με οποιοδήποτε θέμα, όσο χρόνο εκείνο νομίζει ότι του χρειάζεται και να σταθεί περισσότερο εκεί που εκείνο βρίσκει ενδιαφέρον ή δυσκολία. Δεν έχουν όλα τα παιδιά στο ίδιο σημείο τη δυσκολία. Όταν το αφομοιώσει, μόνο του αφήνει το θέμα και αναζητά κάτι άλλο. Ο δάσκαλος παίζει το ρόλο του βοηθού και του καθοδηγητή και ποτέ του διοικητή και του άτεγκτου κριτή. Τη βαθμολόγηση των μαθητών, όπως είναι σήμερα καθιερωμένη, την καταδικάζει η μέθοδος της Μαρίας Μοντεσσόρι. Η προσπάθεια πρέπει να αμείβεται. Δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες δυνατότητες από τη φύση. Είναι άδικο και απαράδεκτο να θεωρείται καλύτερος ο έξυπνος αλλά αδιάφορος μαθητής, από το λιγότερο έξυπνο αλλά εργατικό. Βλάπτονται έτσι και οι δύο. Ο έξυπνος, γιατί το προσόν της ευφυΐας το αντιλαμβάνεται ως δικό του επίτευγμα, επαναπαύεται και δεν κάνει όση προσπάθεια πρέπει για να αξιοποιήσει πλήρως τις ικανότητές του, με αποτέλεσμα να γίνεται τεμπέλης. Ο λιγότερο έξυπνος έχει το αίσθημα αγανάκτησης για την αδικία που ουσιαστικά του έγινε από τη φύση, από το δάσκαλο και τους γονείς που δεν αναγνωρίζουν τις προσπάθειές του. Και το λιγότερο έξυπνο παιδί, με κάτι είναι προικισμένο από τη φύση. Το ταλέντο του στο χορό, στον αθλητισμό, στο ποδόσφαιρο, στην καλλιφωνία ή στη ζωγραφική πρέπει να τονισθεί, ώστε να καταλάβει και αυτό το παιδί ότι κάτι αξίζει, κάπου είναι και αυτό μεταξύ των πρώτων και μπορεί και αυτό να βοηθήσει τους άλλους, όπως και αυτοί το βοηθούν σε άλλα θέματα.

Η εργασία με το παιδαγωγικό υλικό βοηθάει πάρα πολύ την αφομοίωση των θεμάτων μέσα στην τάξη και έτσι μειώνεται η γνώριμη υποχρεωτική και εξαντλητική απογευματινή μελέτη. Ο καθημερινός χρόνος που δίδεται στο σχολείο για δουλειά με το παιδαγωγικό υλικό είναι χρόνος εμπέδωσης που βοηθά στο "χώνεμα" των γνώσεων. Το άγχος των γονέων για τη σχολική επίδοση του παιδιού, τους κάνει να περνούν για δεύτερη φορά το Δημοτικό σχολείο. Με την υπερβολική βοήθειά τους στη μελέτη όμως, συνηθίζουν το παιδί στην εξάρτηση και το απομακρύνουν άθελά τους από τις δυνατότητες που έχει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις. Ο δάσκαλος, επειδή δεν είναι μάντης, παραπλανάται. Βλέπει καλά τελειωμένη τη δουλειά από το σπίτι και δεν ασχολείται μετά να εξηγήσει στο παιδί ό,τι δεν είχε κατανοήσει. Παράλληλα, τα παιδιά μαθαίνουν να αυτοεξυπηρετούνται και να συνεισφέρουν στην τακτοποίηση των χώρων εργασίας, αναλαμβάνοντας ευθύνες στα πλαίσια της ηλικίας τους και αποκτώντας αυτοπεποίθηση.

Το σχολείο φέρει την ευθύνη για την κατανόηση των θεμάτων και την πρόοδο του παιδιού. Αν χρειασθεί τη βοήθεια των γονέων, σε ειδικές περιπτώσεις, πρέπει να τη ζητήσει το ίδιο, καθοδηγώντας τους γονείς για το είδος της βοήθειας. Οι γονείς που βοηθούν το παιδί στη μελέτη, διαβάζοντας μαζί του, το βλάπτουν και παρεμποδίζουν την προσπάθεια του σχολείου. Αυτό που χρειάζεται είναι να ελέγχει ο γονέας τη δουλειά του παιδιού αργά το απόγευμα, για έναν απλό κατατοπισμό και, εάν υπάρχει κάτι ουσιαστικό που δεν έγινε σωστά, να το παροτρύνει να ξαναπροσπαθήσει. Η συνεργασία γονέων και σχολείου σε ένα υψηλό επίπεδο κρίνεται από το μοντεσσοριανό σύστημα απαραίτητη. Βαδίζοντας σε κοινή πορεία, με γνώμονα τη συνεργασία, έχουμε τα θαυμάσια αποτελέσματα που δίνει ένα γνήσιο Μοντεσσοριανό Σχολείο, γιατί δε διχάζεται το παιδί. Η Μαρία Μοντεσσόρι πίστευε ότι το παιδί ΘΕΛΕΙ να μάθει και να δημιουργήσει. Το κίνητρό του είναι η ενστικτώδης προδιάθεση για μάθηση και η επιβράβευσή του έρχεται από την ικανοποίηση για την κατάκτηση της γνώσης ή την ολοκλήρωση του δημιουργήματός του.

28.11.08

Το κτήμα


Έστω ότι έχω στην ιδιοκτησία μου ένα εύφορο αγρόκτημα, που κληρονόμησα από τους γονείς μου και σκοπεύω να κληροδοτήσω στα παιδιά μου. Οι παππούδες μου ήταν αυτοί που από χέρσο το έκαναν καλλιεργήσιμο και οι γονείς μου αυτοί που το έφτασαν εύφορο. Όλοι τους με θυσίες και κόπο. Και εγώ συνεχίζω να κοπιάζω να το διατηρήσω και να το βελτιώσω, ώστε να δώσω στα παιδιά μου κάτι καλύτερο απ' αυτό που πήρα. Έχω καμιά 10αριά εργάτες, που ζουν τις οικογένειές τους απ' αυτή τη δουλειά, και με την προσωπική μου εργασία καλύπτονται οι ανάγκες μου και βελτιώνεται σιγά σιγά και το κτήμα.

Μια μέρα εμφανίζεται ένας ζητιάνος ταλαιπωρημένος, πεινασμένος, κυνηγημένος και μου ζητάει τροφή και στέγη, με αντάλλαγμα εργασία. Λογικά δεν μου χρειάζεται άλλος εργάτης, αλλά εντάξει κρίμα είναι ο άνθρωπος, αφού δεν θα μου στοιχίσει και ιδιαίτερα, μπορεί να μείνει. Την επόμενη έρχεται άλλος ένας σε αντίστοιχη κατάσταση, μαζί με το παιδάκι του. Λυπάμαι και το παιδάκι, τον κρατάω κι αυτόν με τους ίδιους όρους. Μετά άλλος κι άλλος. Πλέον η τροφή και η στέγη μου στοιχίζει συνολικά περισσότερο απ' τα μεροκάματα των παλιών εργατών μου. Σκέφτομαι και ωφελιμιστικά (περισσότεροι εργάτες με το ίδιο κόστος και κάνω και φιλανθρωπία) και αρχίζω να διώχνω σιγά-σιγά τους παλιούς, δανείζοντάς τους κάτι ψιλά μέχρι να βρουν κάνα μεροκάματο αλλού και αφήνοντάς τους να φυτοζωούν στις παρυφές του κτήματος. Τιγκάρω το αγρόκτημα από ζητιάνους-εργάτες, οι οποίοι όμως σιγά-σιγά δε νιώθουν πεινασμένοι και κυνηγημένοι, αλλά κορόιδα. Και δυσανασχετούν, απαιτώντας όλο και περισσότερα. Αρχίζω να τους πληρώνω, αλλά είναι ήδη πολλοί και το αγρόκτημα έχει αγγίξει τα όριά του σε παραγωγή, ενώ οι παλιοί εργάτες ζουν όλο και χειρότερα. Ταλαιπωρημένοι ζητιάνοι συνεχίζουν να έρχονται όμως, ικετεύοντας ψίχουλα με αντάλλαγμα την διαμονή και εργασία τους. Εύκολα πια, οι πρώτοι ζητιάνοι-εργάτες ακολουθούν την μοίρα των παλιών εργατών μου και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αργά, αλλά σταθερά οι πόροι του αγροκτήματος δεν φτάνουν να θρέψουν τους νυν και να δανείσουν τους πρώην, πολλοί στρέφονται στις κλοπές πόρων για να επιβιώσουν και συνεχίζουν να έρχονται νέοι ζητιάνοι... Το κτήμα εξαθλιώνεται και αρχίζω να δανείζομαι και εγώ για ν' ανταπεξέλθω...

Μόλις υποθήκευσα την κληρονομιά των παιδιών μου, χωρίς ελπίδα ανάκτησής της.

27.11.08

ARKONA: Pokrovi Nebesnogo Startsa



Ρωσικό pagan folk metal
ARKONA

24.11.08

Αγ. Παντελεήμων: Αστυνομικές προκλήσεις σε κατοίκους


Οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα, έχοντας φτάσει στα όρια της ανοχής τους, οργάνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την εγκληματικότητα και τον ανεξέλεγκτα αυξανόμενο αριθμό λαθρομεταναστών από υποβαθμισμένες χώρες στις γειτονιές τους. Ζητούν το αυτονόητο, μέχρι πριν λίγα χρόνια, καθήκον του κράτους προς τους πολίτες του: το δικαίωμα να κινούνται με ασφάλεια στις πλατείες και τους δρόμους της περιοχής.

Οι "αντιρατσιστές", αριστεριστές και αναρχικοί, οργάνωσαν παράνομη αντισυγκέντρωση κινητοποιώντας και τους αλλοδαπούς και απαιτώντας απ' τους κατοίκους να μην διαμαρτύρονται, αλλά να δέχονται παθητικά την υποβάθμιση της περιοχής τους.

Η αστυνομία, αντί να διαλύσει την παράνομη αντισυγκέντρωση, που κατέλαβε την πλατεία μία ώρα πριν την νόμιμη συγκέντρωση των κατοίκων, εκτέλεσε χρέη περιφρούρησής της, επιτιθέμενη στους διαμαρτυρόμενους κατοίκους, αρνούμενη να τους επιτρέψει την πρόσβαση στην πλατεία ΤΟΥΣ.

Η ντροπιαστική εικόνα του νεοελληνικού κράτους...



Συναγωνιστές και συναγωνίστριες του Μετώπου Νεολαίας βρέθηκαν στο πλευρό των κατοίκων, τυγχάνοντας θερμής υποδοχής. Δείτε το σχετικό video εδώ.

23.11.08

Πανάρχαιο και παγκόσμιο θετικό σύμβολο

Η γυναικεία ομάδα χόκεϊ στον πάγο του Edmonton, Καναδάς, 1916

Για χιλιετίες πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αγκυλωτός σταυρός ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο σύμβολο καλής τύχης, ευημερίας και αρμονίας, σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία. Ένα έξοχο παράδειγμα της σχεδόν παγκόσμιας διασποράς ενός μοναδικού συμβόλου, που χρησιμοποιήθηκε ήδη από τους νεολιθικούς χρόνους, από Έλληνες, Πέρσες, Ινδούς, Κέλτες, Αγγλοσάξωνες, Βίκινγκς, Ρωμαίους, Μάγιας, Αζτέκους, Βορειοαμερικάνους Ινδιάνους, παγανιστές, χριστιανούς, ινδουιστές και βουδιστές. Εμφανίστηκε ως σύμβολο του Σίβα, του Απόλλωνα, του Διός, του Θωρ, ακόμη και του Ιησού και του Βούδα. Ως πρώιμο χριστιανικό σύμβολο, βρέθηκε στις πρώτες χριστιανικές κατακόμβες στη Ρώμη και ακόμη είναι ιερό σύμβολο για τους ινδουιστές και τους βουδιστές.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Rudyard Kipling χρησιμοποιούσε την σβάστικα στη σφραγίδα του, η Coca Cola την έβαλε σε διαφημιστικές αλυσίδες ρολογιών, οι αμερικάνοι πιλότοι την ζωγράφιζαν στα αεροπλάνα τους πολεμώντας για τους Γάλλους στον Α'ΠΠ, ήταν σύμβολο των προσκόπων και διαφόρων γυναικείων λεσχών. Ακόμη και μια πόλη στο Οντάριο ονομάστηκε Σβάστικα, το 1911 - και μέχρι σήμερα οι κάτοικοι αρνούνται ν' αλλάξουν το όνομά της.

Αγκυλωτοί σταυροί ενδεικτικά

22.11.08

Μια όμορφη τσάντα ξεσήκωσε θύελλες

Η εταιρεία Zara Fashion λανσάρησε μια χαριτωμένη τσάντα, προϊόν ασιατικής χώρας με βουδιστικές αντιλήψεις, και σε χρόνο dt η παγκόσμια εβραϊκή κοινότητα κάλεσε σε μποϋκοτάζ της εταιρείας, εάν δεν αποσυρθεί άμεσα το ...επαίσχυντο είδος:

Εννοείται ότι αποσύρθηκε πάραυτα...

21.11.08

Στους συναγωνιστές μας

Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου, όταν όλοι γύρω σου
χάνουν τη δική τους και κατηγορούν εσένα γι’ αυτό...
Αν μπορείς να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, όταν όλοι σε αμφισβητούν
αλλά να κατανοείς και τις αμφιβολίες τους...
Αν μπορείς να περιμένεις και να μην κουράζεσαι απ’ την αναμονή...
Ή, όταν ψεύδονται για σένα, να μην μπλέκεις με ψέμμα και ο ίδιος...
Ή, όταν σε μισούν, να μην υποκύπτεις και εσύ στο μίσος...
Και να μην φαίνεσαι ούτε αγαθιάρης, ούτε εξυπνάκιας...

Αν μπορείς να ονειρεύεσαι – και να μην κάνεις τα όνειρα αφέντες σου...
Αν μπορείς να σκέφτεσαι – και να μην κάνεις την σκέψη σκοπό σου...
Αν μπορείς να συναντηθείς με τον Θρίαμβο και την Καταστροφή
και να φερθείς το ίδιο και στους δυο διαφθορείς...
Αν μπορείς ν’ ακούσεις τις αλήθειες που είπες
διαστρεβλωμένες από αχρείους για να παγιδεύσουν ηλιθίους...
Ή να βλέπεις σπασμένα αυτά για τα οποία έδωσες τη ζωή σου
και να σκύβεις και να τα ξαναχτίζεις με φθαρμένα τα εργαλεία...

Αν μπορείς να κάνεις ένα σωρό όλα τα κέρδη σου
και να τα ρισκάρεις σε ένα «κορώνα-γράμματα»
και να τα χάνεις και να ξεκινάς πάλι απ’ την αρχή
και ποτέ να μην ξεστομίσεις ούτε λέξη για την απώλειά σου...
Αν μπορείς ν’ αναγκάσεις την καρδιά, τα νεύρα και τους μύες σου
να εργαστούν για σένα και ας έχουν προ πολλού εξαντληθεί
και έτσι να κρατάς όταν δε σου’χει μείνει πια τίποτα μέσα σου
εκτός τη Θέληση που τους λέει «Κρατήστε ακόμη!»...

Αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη και να κρατάς την αρετή σου...
Ή να περπατάς με βασιλείς – χωρίς να χάνεις την επαφή με τους ταπεινούς...
Αν ούτε εχθροί ούτε αγαπημένοι φίλοι μπορούν να σε πληγώσουν...
Αν υπολογίζεις τους πάντες, αλλά κανέναν υπερβολικά...
Αν μπορείς να γεμίσεις το αδυσώπητο λεπτό
με την αξία εξήντα δευτερολέπτων αγώνα ταχύτητας...
Τότε δική σου θα είναι η Γη και όλα πάνω της
και, το σημαντικότερο, τότε θα είσαι Άντρας, γιε μου!

20.11.08

José Antonio


PRESENTE!

Για ποιο έθνος...

Καθώς το βλέμμα σου ορθώνεται γύρω σου, όταν πας να βγεις από το σπίτι σου, αντικρίζεις μία γειτονιά άγνωστη, έναν κόσμο διαιρεμένο σε εκατοντάδες μικρόκοσμους και τεμαχισμένο έντεχνα σε αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα. Τείχη που κλείνουν κάθε λογής δραστηριότητα. Μάτια να ερωτοτροπούν με τον καταναλωτισμό και την αλαζονεία ενώ ταυτόχρονα η ανέχεια γλεντάει αμέριμνη δίπλα της. Ο ατομισμός γυροφέρνει παρασέρνοντας μαζί του τους πάντες. Κανείς για κανέναν και όλοι για την πάρτη τους. Η ελαστικότητα του συνολικού συστήματος είναι τέτοια που επιτρέπει βέβαια σε όλους να είναι ευχαριστημένοι Υπάρχει ένα ψέμα για όλους πίσω από το οποίο θα βρούνε επιτέλους μία φορεσιά, ευκολοφόρετη και άνετη, να ντύνουν την ανυπαρξία, τη δειλία και το φόβο τους. Η πολιτική και η κοινωνική άποψη σχηματίζεται με βάση τα συμφέροντα και όχι με βάση τα καθήκοντα που η συνείδηση επιβάλλει στη σκέψη. Τόσες παρατάξεις, τόσα κόμματα, τόσες “συγκρούσεις”, τόση υποκρισία..

Μα στο μυαλό σου πλανιέται μία λέξη. Το Έθνος. Την πρωτογνώρισες μέσα από τα λόγια κάποιου προγόνου και στις λέξεις κάποιων σελίδων. Σε γοήτεψε. Ήταν εκείνος ο κρίκος ανάμεσα στην Πατρίδα και το Αιμάτινο Ποτάμι μιας αλυσίδας, που με θάρρος θέλησες να διακρίνεις να σε συνδέει με το παρελθόν σου. Ήταν οι άνθρωποι με τα χαμόγελα σε κάποια σκονισμένα κάδρα, που φύγαν νωρίς για να έχεις όσα βλέπεις γύρω σου και όσα δεν διακρίνονται. Είναι αυτοί οι γνωστοί και οι άγνωστοι που η ζωή και ο θάνατος τους χάραξαν τη πορεία ενός λαού και ενός πολιτισμού. Φαντάζουν όμως ξένοι στον κόσμο που ζεις σήμερα. Ασήμαντα, γραφικά και έκφυλα υποχείρια πολιτικών και κοινωνικών σκοπιμοτήτων. Έτσι σου έμαθε να τους βλέπεις το σχολείο, έτσι σου μαθαίνει να τους αντιμετωπίζεις η κοινωνία. Το έθνος, μία προσοδοφόρα για κοροϊδία και παντός είδους χρήση λέξη, με μπόλικο συντηρητισμό και αρκετή ουτοπία. Όντως κατάφεραν οι δεξιοί και οι ακροδεξιοί να καταντήσουν το Έθνος κάτι το απωθητικό για κάθε ριζοσπαστική σκέψη. Κατάφεραν να εξευτελίσουν όσες αξίες και κοινά δεσμά χρησιμοποίησαν στο βωμό της συμφεροντολογίας και της βρομερής πολιτικής τους και ανάμεσα σε αυτές είναι δυστυχώς και το έθνος. Δεν είναι όμως η φιλολογική σκοπιά εκείνη που κυρίως το κατακερμάτισε, αλλά η καθημερινότητα που μας προσέφεραν. Οδήγησαν τον άνθρωπο στην απογοήτευση για τα κοινά ζητήματα, παρουσιάζοντας και διαμορφώνοντας την πολιτική σαν ένα πεδίο ψευδολογίας και κοροϊδίας, όπου η συσσώρευση συμφερόντων οδηγεί στην καταξίωση. Λογικό επακόλουθο μιας τέτοιας νοοτροπίας είναι ο καθένας να κοιτάξει τι θα αρπάξει, πως θα επιβιώσει, τι θα κλέψει και τι τέχνασμα θα βρει να κερδίσει περισσότερα ξοδεύοντας λιγότερα. Φτηνά εργατικά χέρια, παραθυράκια στους νόμους, επιδοτήσεις κ.λ.π. ήταν το βούτυρο στο ψωμί της νέας αυτής πραγματικότητας. Κάθε σκέψη και δράση λοιπόν όλο και περισσότερο επικεντρώνεται στα "εγώ" και στα "εμείς" συμφερόντων ατόμων ή ομάδων. Αυτή λοιπόν είναι η πορεία στην οποία το "Έθνος" ουσιαστικά δεν έχει καμία θέση. Επιπλέον, η νέα πολυπολιτισμική πραγματικότητα οδηγεί ακόμα περισσότερο στην γκετοποίηση και την ευρύτερη διαστρωμάτωση των οποίων στρωμάτων οι συγκρούσεις εξασφαλίζουν το κέρδος στα γνωστά–άγνωστα (απαγορευμένα προς προσβολή) κεφάλαια. Άραγε όμως υπάρχει μόνο το χρήμα, μόνο τα συμφέροντα, μόνο η καλοπέραση ή η φτώχεια; Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μπορεί να μας συνδέει εμάς με κάποιους και φυσικά όλους με κάποιους άλλους;

Επιστρέφοντας στην αρχή του κειμένου σκόπιμα παραλείψαμε κάποια, λιγοστά, γνώριμα μάτια, τα οποία συναντάμε τόσο καθώς βγαίνουμε αλλά και καθώς μπαίνουμε στο σπίτι μας. Είναι κάποιοι άνθρωποι που στις καρδιές τους το Έθνος δεν έχει μολυνθεί από τη πολιτική, αλλά ανθίζει ως ο κοινός εκείνος δεσμός με όσους πέρασαν, όσους είναι και όσους θα φέρουμε. Δεν είναι δεσμός που διαχωρίζει για να βελτιστοποιηθεί το κέρδος, ούτε για την επιβολή σε κάποιους αδυνάτους. Είναι ο δεσμός διατήρησης μίας διαφορετικότητας, που αγωνιά να μείνει ζωντανή απέναντι στην ισοπέδωση, τον υλισμό και τα καρκινώματα του καπιταλισμού, του φιλελευθερισμού και όποιας άλλης αντιανθρώπινης συλλογικής πολιτικής εμφανιστεί. Είναι η διαφορετικότητα που βασίζεται στην ανιδιοτέλεια, την αλληλεγγύη, την δημιουργικότητα, την σύνθεση και την εξέλιξη. Είναι το μέσο αυτοπραγμάτωσης και ικανοποίησης των πνευματικών αναζητήσεων κάθε ανθρώπου. Είναι δικαίωμα μας και περηφάνια μας να ομαδοποιούμαστε με βάση τα πολιτισμικά μας χαρακτηριστικά και τα κοινά όνειρα ζωής και όχι το κέρδος, την άνεση και τα προσχήματα με τα οποία θα ήμασταν αποδεκτοί σε παρέες ή στην κοινωνία που γεννηθήκαμε. Το δικό μας λοιπόν Έθνος υφίσταται και, είτε σαν φωτιά είτε σαν νερό είτε σαν αγέρας, θα μορφοποιείται και θα κυλάει στις λίγες ή πολλές εκείνες καρδιές για αυτούς που περάσαν, που είναι και που θα έρθουν...


Skinhead Front

19.11.08

Αγώνας για την Πατρίδα και τον Λαό


18.11.08

Marie Stopes: Η πρωτοπόρος του οικογενειακού προγραμματισμού

Πριν μερικές δεκαετίες ήταν μια από τις πιο διάσημες γυναίκες στον κόσμο κι όμως σήμερα η Marie Stopes έχει ξεχαστεί - εξαιτίας των πολιτικών της απόψεων. Το σίγουρο είναι πως παραμένει ένα από τα ιστορικά πρόσωπα- κλειδιά σε ό,τι αφορά τις γνώσεις μας πάνω στις σεξουαλικές συνήθειες και τα δικαιώματα που σχετίζονται με αυτές στη σύγχρονη εποχή. Οι παρατηρήσεις της πάνω στη γυναικεία σεξουαλικότητα θα μπορούσαν ίσως να θεωρηθούν ισάξιες με αυτές του Σίγκμουντ Φρόυντ.

H Marie Carmichael Stopes (15/10/1880 – 2/10/1958) ήταν πρωτοπόρος στον οικογενειακό προγραμματισμό (ίδρυσε το πρώτο κέντρο οικογενειακού προγραμματισμού στη Βρετανία το 1921 και ακολούθησε μία σειρά ανάλογων σε όλο τον κόσμο, που μέχρι σήμερα φέρουν το όνομά της) και υπέρμαχος της ευγονικής. Το 1902, πήρε το πανεπιστημιακό της απολυτήριο με άριστα στην Βοτανολογία και την Γεωλογία από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Μάστερ στην Παλαιοβοτανολογία το 1904 από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Την ίδια χρονιά έγινε το νεώτερο άτομο στη Μεγάλη Βρετανία που πήρε τον τίτλο Doctor of Science (D.Sc).

Το 1918 ένας μικρός εκδοτικός οίκος της εποχής αναλαμβάνει το ρίσκο να της εκδώσει βιβλίο της με τίτλο "Married Love", το οποίο γνωρίζει αμέσως μεγάλη επιτυχία. Κυκλοφορούσε κρυφά παντού. Στα σπίτια στα χέρια των γυναικών, στα μέρη όπου σύχναζαν μόνο άνδρες, ακόμα και στα πάρτυ που πήγαινε η ίδια το κουβαλούσε και το περνούσε από χέρι σε χέρι. Χιλιάδες αντίτυπα πωλήθηκαν μέσα σε μία εβδομάδα και το έργο της μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Πολλοί συντηρητικοί και θρησκόληπτοι πουριτανοί έσπευσαν να το χαρακτηρίσουν "εγχειρίδιο πορνείας". Στόχος του έργου αυτού της Stopes ήταν να διαβεβαιώσει τα ζευγάρια ότι μπορούν να απολαμβάνουν τη σεξουαλική πράξη χωρίς το ρίσκο μιας εγκυμοσύνης. Η Stopes είχε παρατηρήσει πως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση του δείκτη των γεννήσεων, ο ρυθμός αύξησης του οποίου θεωρείτο η μάστιγα που καταδίκαζε τις οικογένειες στη φτώχεια, καθώς και στην ευγονική των απογόνων.

Σχολιάστηκε από πολλούς, καταδικάστηκε από ακόμα περισσότερους καθώς η βασική του θέση ήταν εξοργιστική: οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να αντλούν ευχαρίστηση από τη σεξουαλική πράξη. Σκοπός του πρώτου της βιβλίου υπήρξε το να κατανοήσουν οι άνδρες τη φυσική και συναισθηματική σεξουαλική ζωή των γυναικών τους. Θέμα αδιανόητο για να το αγγίξει μια γυναίκα, πόσο μάλλον για να γράψει γι’ αυτό. Όμως, η Stopes, μίλησε θαρραλέα για τη σεξουαλικότητα της γυναίκας, τονίζοντας μάλιστα το πόσο ανούσια είναι η ιδέα της αποχής από την σεξουαλική πράξη, όταν η γυναίκα έχει περίοδο. Σύμφωνα με τη συγγραφέα κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας η επιθυμία της γυναίκας για συνουσία αγγίζει το κόκκινο. Επίσης, είναι αυτή που αναφέρθηκε στον κύκλο της περιόδου της γυναίκας, σημειώνοντας μάλιστα ότι οι πιο γόνιμές της μέρες είναι αυτές που βρίσκονται στο μέσο περίπου του κύκλου. Οι απόψεις της μπορεί για τη σημερινή δυτική κοινωνία να φαίνονται ίσως και αυτονόητες, θα πρέπει όμως να ληφθεί υπόψη ότι υπήρξαν ρηξικέλευθες για την εποχή που διατυπώθηκαν. Η Stopes τόλμησε να μιλήσει για ένα τέτοιο ζήτημα σε μια εποχή που διακρινόταν από συντηρητισμό σε ό,τι αφορά τον ερωτισμό και ιδίως των γυναικών, σε μια περίοδο όπου ήταν "ανήθικο" να αντλεί κανείς ευχαρίστηση από την ερωτική πράξη. Το επιχείρημα της Stopes ότι το σεξ θα μπορούσε και έπρεπε να είναι μια έκφραση αγάπης σε μια σχέση αποτελούσε μια πρωτοποριακή και επαναστατική άποψη.

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η σεξουαλική αγωγή δεν υπήρχε στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι γυναίκες, ακόμα και αυτές της μεσαίας ή ανώτερης τάξης σπάνια μπορούσαν να κατανοήσουν τη λειτουργία του σώματός τους και των οργάνων τους. Για τους περισσότερους ανθρώπους το σεξ ήταν μια περιορισμένη πηγή ευχαρίστησης, καθώς οι ίδιοι ή οι σύντροφοί τους ήταν αδέξιοι και χωρίς εμπειρίες. Κάθε ιδέα αντιμετώπισης της σεξουαλικής ευχαρίστησης σαν μια ενδιαφέρουσα και ουσιαστική πτυχή του έγγαμου βίου θα έπρεπε να τεθεί κάτω από καθοδήγηση. Και αυτόν ακριβώς το ρόλο ανέλαβε η Marie Stopes.

Σε ηλικία 31 ετών, μετά από μία σειρά αποτυχημένων ρομάντζων, παντρεύτηκε έναν Καναδό γενετιστή. Δεν πρόλαβε να συμπληρωθεί ένας χρόνος συμβίωσης και είχε ήδη βαρεθεί μαζί του. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι η Marie Stopes έγραψε για το σεξ όντας σύζυγος που διατηρούσε την παρθενία της, μέχρι που ο γάμος της ακυρώθηκε 4 χρόνια αργότερα. Με την αμφιβολία αν αυτή η εξέλιξη του γάμου της είναι φυσιολογική ή όχι η Stopes συζήτησε το πρόβλημα με φίλους της και κατέληξε ότι ο άνδρας της ήταν σεξουαλικά ανίκανος. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισε να γράψει ένα εγχειρίδιο για το σεξ, έναν οδηγό ουσιαστικά για τα παντρεμένα ζευγάρια. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα αυτό που σημειώνει η ίδια στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου της "Married Love": «Στον πρώτο μου γάμο πλήρωσα ένα τόσο φριχτό τίμημα για τη σεξουαλική άγνοια, που αισθάνομαι ότι η γνώση που αποκτήθηκε με τόσο κόστος πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία της ανθρωπότητας». Το 1918 παντρεύτηκε τον Humphrey Verdon Roe, αδελφό του πρωτοπόρου αεροναυπηγού και πιλότου Alliott Verdon Roe. Ο γιος της, ο φιλόσοφος Harry Stopes-Roe, γεννήθηκε το 1924.

Οι απόψεις της Stopes περιφρονήθηκαν από την Καθολική και την Αγγλικανική Εκκλησία και τους συναδέλφους της γιατρούς και μονάχα ένα χρόνο μετά το θάνατό της, το 1958, Άγγλοι Επίσκοποι ομολόγησαν την ανάγκη ελέγχου των γεννήσεων. Το βιβλίο της για τα παντρεμένα ζευγάρια μάλιστα είχε απαγορευτεί, κρινόμενο ως πρόστυχο και αισχρό, ως το 1931 που επετράπη τελικά η κυκλοφορία του. Το βασικό επιχείρημα των αντιπάλων της ήταν ότι οι ιδέες της οδηγούν στον εκφυλισμό της κοινωνίας και προωθούν την ερωτική ασυδοσία. Αξίζει να σημειωθεί όμως, ότι η Stopes, που τόσο συχνά κατηγορήθηκε δεν θεώρησε ποτέ την άμβλωση ως τρόπο αντισύλληψης και παρέμεινε φανατικά εναντίον της θεωρώντας την ανεπίτρεπτη από ηθικής απόψεως. Αντί αυτής, πρότεινε τον οικογενειακό προγραμματισμό και τη χρήση αντισυλληπτικών μεθόδων, ενώ υποστήριξε πως οι απόψεις της περί σεξουαλικής απολαύσεως αναφέρονται στο πλαίσιο του γάμου.

Στο βιβλίο της περί οικογενειακού προγραμματισμού, "Radiant Motherhood", αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην ευγονική και τάχθηκε υπέρ της στείρωσης ατόμων με βεβαρυμένη κληρονομικότητα, θεωρώντας το ανθρωπιστικότερο από τις εκτρώσεις. Η προσφορά της Marie Stopes στις εκπροσώπους του φύλου της θεωρείται ανεκτίμητη. Το σεξ για τις γυναίκες ήταν ταυτισμένο με την αναπαραγωγή του είδους και σε καμία περίπτωση με την απόλαυση. Το γυναικείο σώμα θεωρούνταν συχνά ακάθαρτο εξαιτίας της εμμηνόρροιας και η γυναίκα ήταν ανίκανη να υπολογίσει τις γόνιμες ημέρες του κύκλου της. Επιπλέον, από την αυγή της ανθρωπότητας η γονιμότητα σήμαινε διαρκείς εγκυμοσύνες, πολλές φορές ανεπιθύμητες, και πρόωρους θανάτους. Στην ανατροπή όλων αυτών συνέβαλε καθοριστικά η Marie Stopes με τα βιβλία της, τα άρθρα της και κυρίως με τις κλινικές ελέγχου των γεννήσεων που δημιούργησε με στόχο να δώσει καθοδήγηση οικογενειακού προγραμματισμού στις χαμηλές κοινωνικά τάξεις.

Για τη συνολική προσφορά της, τα Βρετανικά Ταχυδρομεία αποφάσισαν να απεικονιστεί το πρόσωπό της στο νέο γραμματόσημο των 50 πενών, με αφορμή μια νέα σειρά απόδωσης τιμών σε βρετανίδες που αναδείχθηκαν τον αιώνα που πέρασε. Οι θέσεις της υπέρ της ευγονικής, καθώς και η συμπάθειά της προς τον Εθνικοσοσιαλισμό και ιδιαίτερα τον Αδόλφο Χίτλερ - στον οποίο είχε στείλει ένα βιβλίο ποιημάτων της με μια πολύ θερμή επιστολή - έχουν ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών και διάφορες οργανώσεις (εβραϊκές, αντιρατσιστικές, αντιφασιστικές, αλλά και χριστιανικές) δήλωσαν ότι τα μέλη τους θα επιστρέφουν όσες επιστολές λάβουν με το συγκεκριμένο γραμματόσημο, υποστηρίζοντας ότι "Το να τιμούμε την Marie Stopes για τα επιτεύγματά της, είναι σα να τιμούμε τον Αδόλφο Χίτλερ ως μεγάλο ηγέτη".

17.11.08

Ηλένια Ασημακοπούλου: "Ηρωίδα" του Πολυτεχνείου

Μια μικρή συνεισφορά του Μετώπου Γυναικών στους πανηγυρικούς εορτασμούς της Δημοκρατίας εις μνήμην των ...δεκάδων νεκρών "Ηρώων Πολυτεχνείου", που έγιναν μαζικά (και απαράδεκτα ανώνυμα) πλατείες και οδοί ανά την επικράτεια.

16.11.08

Αντικατοχικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα

Με την κυβέρνηση του σταλινιστή Χριστόφια να προχωρά αλματωδώς προς τον πλήρη εκτουρκισμό της Κύπρου, με την κυνοβουλευτική ελλαδίτικη πολιτική να νίπτει τας χείρας της σιγοντάροντας τις ενέργειες Χριστόφια, με τους πολιτικάντηδες του "πατριωτικού χώρου" να δίνουν "πιστώσεις χρόνου" στις "σωστές ενέργειες" και στις δύο νεοελληνικές δημοκρατίες, με τους πολίτες να ζουν σε καθεστώς τρόμου πιεζόμενοι από πλημμυρίδα λαθρομεταναστών, "επαναστάτες" τραμπούκους (αντι)εξουσιαστές, αριστεριστές διανοούμενους, εξαγορασμένα ΜΜΕ, έκφυλους κοσμικούς, φλύαρες διαφημιστικές να ωθούν προς καταναλωτισμό, ακρίβεια, τραπεζογραμμάτια και δόσεις... Το μόνο ακόμη υγιές κομμάτι του λαού μας, οι καλύτεροι της νεολαίας μας είναι οι μόνοι που αντιδρούν στα βρώμικα σχέδια των εξουσιαστών, που πραγματώνονται καθημερινά.

Νέοι και νέες, σε πόλεις ολόκληρης της Ελλάδος (και μαζικότερα της Κύπρου) συμμετείχαν σε αντικατοχικές εκδηλώσεις, πορείες και διαμαρτυρίες, που "θάφτηκαν" επιμελώς από τα ΜΜΕ. Στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Βόλο, τη Λευκωσία, τη Λεμεσό, οι Εθνικιστές και οι Πατριώτες νέοι φώναξαν στους δρόμους αυτά που έπρεπε να απαιτούνται από τους πολιτικούς άρχοντες της Πατρίδος μας: ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ, ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ...



Οι μαχητικότεροι νέοι της Ελλάδος σήμερα, τα μέλη του ΜΕΤΩΠΟΥ ΝΕΟΛΑΙΑΣ των τοπικών πυρήνων της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, έδωσαν δυναμικό παρόν σε κάθε πορεία και κίνηση διαμαρτυρίας.

Φωτογραφίες από Λευκωσία και Βόλο
Βίντεο από Αθήνα

15.11.08

Η μαζική παραγωγή της τροφής μας


Οι εικόνες που οι διαφημιστές των βιομηχανιών τροφίμων
δεν θέλουν να γνωρίζουμε.
Agro 1
by Paroles_des_Jours

13.11.08

Μαθητές δημοτικού στο "γάμο" της λεσβίας δασκάλας τους

Στις ΗΠΑ, έχει ξεκινήσει εκστρατεία διαφόρων ομοφυλοφιλικών οργανώσεων, οι οποίες υποστηρίζουν ότι τα του γάμου ατόμων του ίδιου φύλου πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία ακόμα και στις μικρότερες τάξεις. Η απαίτησή τους αυτή έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.

Ενδεικτικά, η εφημερίδα «Τα Χρονικά San Francisco» αναφέρει πως οι 18 μαθητές της πρώτης τάξης του Δημοτικού πήραν επιχορήγηση από το σχολείο τους, με σκοπό να ταξιδέψουν ώστε να είναι παρόντες στον γάμο της δασκάλας τους με μια άλλη γυναίκα. Το σχολείο έδωσε χρήματα σε μαθητές ηλικίας 5 και 6 ετών, παίρνοντάς τους από τα μαθήματά τους, ώστε να παραβρεθούν στον «γάμο».

"Το να παίρνουμε τα παιδιά έξω από τα σχολεία για έναν γάμο ομοφιλοφύλων δεν είναι συνήθης εκπαίδευση. Προωθεί το γάμο ομοφυλοφίλων και κατηχεί τους νεαρούς. Αμφιβάλλω αν το σχολείο έχει πάρει ποτέ τα παιδιά σε ταξίδι για ένα παραδοσιακό γάμο". δήλωσε ο εκπρόσωπος των αντιδρώντων Frank Schubert.

Ο ...προοδευτικός διευθυντής του σχολείου, ερωτηθείς, δήλωσε πως η πράξη αυτή προσέφερε "στιγμές μάθησης" και ότι αρμόζει σε μαθητές της πρώτης δημοτικού να παρευρίσκονται σε γάμο ατόμων του ίδιου φύλου.

11.11.08

Njordfoto: Ταξίδι στον Βορρά


Njordfoto

9.11.08

Η τιμή της αλήθειας


Αν και δεν παρακολουθώ τηλεόραση, την προηγούμενη εβδομάδα έκατσα και παρακολούθησα την εκπομπή «Η στιγμή της αλήθειας», που ξεκίνησε πρόσφατα να παρουσιάζει η φημισμένη συνθέτις και διευθύντρια ορχήστρας Ευγενία Μανωλίδου. Το βιογραφικό της κυρίας Μανωλίδου είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, τόσο στον τομέα των σπουδών και των έργων της, όσο και στον τομέα της ιδιωτικής της ζωής, εφ’όσον η ίδια έχει καταφέρει σε τόσο μικρή ηλικία όχι μόνο να κάνει λαμπρές σπουδές και καριέρα, αλλά και να φέρει στον κόσμο τρία παιδάκια, γεγονός που την καθιστά αξιέπαινη και - μέχρι τώρα - παράδειγμα για τις νέες κοπέλλες, που αρκετές δεν κάνουν σχεδόν τίποτα σημαντικό στη ζωή τους. Επιπροσθέτως, τα τελευταία χρόνια η κυρία Μανωλίδου είναι σύντροφος του βουλευτού του ΛΑ.Ο.Σ, Άδωνι Γεωργιάδη, το βιογραφικό του οποίου είναι γνωστό, καθώς εμφανίζεται εδώ και πολλά χρόνια στην τηλεόραση, υπερθεματίζοντας για τις Ελληνικές Αξίες...

Έκατσα και παρακολούθησα επί τούτου λοιπόν την εκπομπή αυτή, γιατί ομολογώ πως με ξένισε το γεγονός πως μια καλλιτέχνιδα τέτοιας εμβέλειας και μάνα ταυτόχρονα, αλλά και σύντροφος βουλευτού κόμματος, που αυτοπροσδιορίζεται ως «ορθόδοξο» και «πατριωτικό», καταδέχτηκε να ασχοληθεί με μια εκπομπή στην τηλεόραση και μάλιστα όχι μόνο ξένη προς το αντικείμενό της, αλλά και προσβλητική προς την ανθρώπινη προσωπικότητα. Η εκπομπή «Η στιγμή της αλήθειας» είναι κατά τη γνώμη μου ένα από τα πιο προσβλητικά πράγματα που έχουν εμφανιστεί στην ελληνική τηλεόραση. Με προσέβαλλε προσωπικά το γεγονός πως παρακολουθούσα δυο νέες κοπέλλες να «διαγωνίζονται» διαδοχικά, για το ποιά θα βγάλει τα περισσότερα άπλυτά της στη φόρα, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των συγγενών της και στα φιλήδονα μάτια του τηλεθεατή-ηδονοβλεψία της προσωπικής ζωής του άλλου. Με προσέβαλλε επίσης το γεγονός πως το κίνητρο του παιχνιδιού ήταν ζεστό χρήμα, σε αντάλλαγμα ενός μόνο πράγματος: της αλήθειας, όπως δήλωσε η κυρία Μανωλίδου. Ποιάς αλήθειας όμως;

Μάθαμε λοιπόν πως η μία παίκτρια πηδήχτηκε στις τουαλέττες του πανεπιστημίου και στο δάσος του Σεϊχ Σου και πως έβλεπε ερωτικά τον νεαρό φίλο της μητέρας της και πως η άλλη παίκτρια είχε σκεφτεί να φτύσει στον καφέ ενός πελάτη στην καφετέρια που δούλευε, πως καταχράστηκε ένα μικροποσό, πως χτύπησε το αφεντικό της, πως σκεφτόταν να εξαναγκάσει το φίλο της να την παντρευτεί με απάτη. Ωραία πράγματα! Και το πρόβλημα δυστυχώς είναι βαθύτερο, δεν είναι μόνο η θεματολογία της συγκεκριμένης εκπομπής. Η εκπομπή, ως γνήσιο καπιταλιστικό προϊόν, θέλει να βγάλει χρήματα με κάθε τρόπο, ακόμα και δελεάζοντας νεόπτωχους δίνοντάς τους πολλά χρήματα με αντάλλαγμα την αξιοπρέπειά τους. Υποψιάζομαι δυστυχώς, πως θα πρέπει να υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής από υποψήφιους παίκτες, δηλαδή πως υπάρχουν ανάμεσά μας πολλοί άνθρωποι είτε τόσο απελπισμένοι, είτε τόσο αδιάντροποι και αυτό δείχνει ότι ο «κυρίαρχος λαός» δεν είναι μόνο δούλος, αλλά και διαλυμένος στις βασικές του δομές. Τα άτομα που συμμετέχουν σε τέτοια προγράμματα ζουν ανάμεσά μας, είναι πραγματικοί άνθρωποι, δεν είναι ολογράμματα και αυτά που λένε είναι αληθινά και αρχίζω να φοβάμαι πως σε λίγο θα ψάχνουμε με το φανάρι, εμείς οι λίγοι, να βρούμε ανθρώπους με τιμή και αξιοπρέπεια, ανθρώπους που όχι μόνο δεν αυτοεξευτελίζονται στην τηλεόραση, αλλά που δεν εξευτελίζονται και στην προσωπική τους ζωή.

Όσο για την κυρία Μανωλίδου…Σε παλαιότερες εποχές οι καλλιτέχνες και οι πνευματικοί άνθρωποι ήταν αυτοί που μέσω των έργων τους, των γραπτών τους, ή των δηλώσεών τους έδιναν κατευθύνσεις στον κόσμο και διαμόρφωναν σε ένα μεγάλο βαθμό την κοινή γνώμη. Θα ήθελα να έβλεπα την κυρία Μανωλίδου να παρουσιάζει μια εκπομπή αφιερωμένη στην τέχνη της και, μέσω αυτής, να ευαισθητοποιεί και τους τηλεθεατές. Θα ήθελα επίσης να την δω να πρωτοστατεί με δική της πρωτοβουλία σε κάποια πράξη ενάντια στην παρακμή και όχι να γίνεται η ίδια μέρος της. Για τους λόγους που προανέφερα, θα έπρεπε να το νιώθει υποχρέωσή της. Η Τιμή για τον Έλληνα ήταν πάντα η υπέρτατη αξία, γιατί πάντα ήταν άρρηκτα δεμένη με την πίστη προς την Πατρίδα, το Ιερότερο σχήμα. Δεν ξέρω πόση είναι ακριβώς η τιμή της αλήθειας για την κυρία Μανωλίδου, πάντως για τους παίκτες είναι πολύ μικρή.


Strat

4.11.08

Αντίσταση

με κάθε μέσο.

2.11.08

ΜΚΟ προστασίας γυναικών ύποπτη για υπόθαλψη μαστροπείας

Σύμφωνα με δημοσίευμα (που πέρασε στα πολύ ψιλά του υπόλοιπου τύπου), Μη Κυβερνητική Οργάνωση επιχορηγούμενη αδρά από κρατικούς και ευρωπαϊκούς φορείς εμπλέκεται σε μια βρώμικη ιστορία, έχοντας τακτικό χορηγό της - με αμφότερες "διευκολύνσεις" - τον (συλληφθέντα πια) εγκέφαλο ενός απ' τα μεγαλύτερα κυκλώματα μαστροπείας στην Ελλάδα. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα:

"Για ένα περίεργο πάρε-δώσε μεταξύ του επιχειρηματία που συνελήφθη ως μαστροπός και του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης καθώς και της προέδρου του Νίκης Ρουμπάνη κάνει λόγο ο Κώστας Σούλιος. Οπως προκύπτει ο... θερμός υποστηρικτής της οργάνωσης, ο οποίος τον Ιούλιο του 2007 συνελήφθη κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Vitrine», με τη Νίκη Ρουμπάνη να δηλώνει τότε σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι «ήταν χορηγός του Δικτύου», αλλά και ότι είχε «φέρει και θύματα να τα περιθάλψουν και να τις στηρίξουν», είχε ξοδέψει ουκ ολίγα χρήματα για δωρεές προς το Δίκτυο. Παράλληλα φέρεται να είχε αναπτύξει τόσο στενή σχέση με την πρόεδρό του σε σημείο που η δεύτερη να του έχει ζητήσει ακόμα και δάνειο!

Από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η «Espresso», το σωματείο εμφανίζεται να έλαβε από τον φούρνο του επιχειρηματία-μαστροπού: 300 ευρώ στις 14 Νοεμβρίου του 2005, 600 ευρώ στις 16 Νοεμβρίου του 2005 και 600 ευρώ στις 13 Δεκεμβρίου του 2005. Δηλαδή σε διάστημα ενός μήνα έλαβε χορηγίες ύψους 1.500 ευρώ! Την ίδια στιγμή η πρόεδρος Νίκη Ρουμπάνη εμφανίζεται στις 12 Σεπτεμβρίου του 2006 να εισπράττει από το λογαριασμό του επιχειρηματία 7.000 ευρώ, με την ίδια να υποστηρίζει ότι «πρόκειται για δάνειο το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τις άμεσες ανάγκες της οργάνωσης και θα του επιστραφεί ατόκως μόλις λάβουμε τη χορηγία του υπουργείου Εξωτερικών».

Άξιο αναφοράς πάντως είναι ότι ένα χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 2007, η μία από τις δύο Ρουμάνες που κατήγγειλαν τον Κώστα Σούλιο για βιασμό, μαστροπεία κτλ, και φιλοξενήθηκε στο Δίκτυο, εμφανίζεται στο δικαστήριο και καταθέτει ότι εκείνη την περίοδο εργάζεται στο στριπτιζάδικο του «χορηγού» και δανειστή της κ. Ρουμπάνη!

«Καυτά» στοιχεία, τα οποία έφτασαν και στην ηγεσία της Δικαιοσύνης και -κατά πληροφορίες- κάνουν λόγο για περίεργο ρόλο τον οποίο διαδραματίζει το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης, έδωσαν το ερέθισμα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργο Σανιδά να δώσει εντολή για διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης. Οπως αναφέρουν δικαστικές πηγές, στον ανώτατο δικαστικό λειτουργό έφθασε μια ανώνυμη επιστολή συνοδευόμενη με στοιχεία που αναφέρει ότι μέσω του Δικτύου έχει στηθεί μια «επιχείρηση» νομιμοποίησης -με ψευδείς καταγγελίες- αλλοδαπών κοριτσιών τα οποία στη συνέχεια δουλεύουν σε strip show. Την υπόθεση ανέλαβε εισαγγελέας Εφετών, η οποία συλλέγει στοιχεία για τη δράση του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης προκειμένου να συντάξει το πόρισμά της."


Το πλήρες άρθρο.

1.11.08

Η αρχαιολογία του μέλλοντος

Κρατήστε την Ελλάδα αναγνωρίσιμη. Περιορίστε τα σκουπίδια.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP