26.12.08

Έλλη Σεραϊδάρη: Η αιώνια φωτογράφος

Η Έλλη Σουγιουτζόγλου-Σεραϊδάρη, η γυναίκα που έμεινε γνωστή σαν φωτογράφος Nelly's, σπούδασε ζωγραφική και φωτογραφική τέχνη στη Γερμανία και κατέκτησε επάξια το ανδροκρατούμενο αυτό επάγγελμα. Οι ευαισθησίες της, το ταλέντο της και οι καλλιτεχνικές επιδόσεις της την οδήγησαν να ασχοληθεί με τη φωτογραφική τέχνη, που ελάχιστες γυναίκες την υπηρετούσαν. Γίνεται μαθήτρια των μεγάλων Γερμανών φωτογράφων Ούγκο Έρφουρτ και Φραντς Φήντλερ και μπαίνει αμέσως στα πιο απόκρυφα μυστικά της φωτογραφικής τέχνης. Το 1923 αποφοιτά από τη Σχολή Κλασσικής Φωτογραφικής Τέχνης και Παιδείας, με βαθμό άριστα.

Μετά από πολλές περιπέτειες της οικογένειάς της στην Ελλάδα, η Έλλη αποφασίζει, σε ηλικία 25 ετών, να επιστρέψει και αυτή στην Αθήνα κοντά στους δικούς της. Σε μία Αθήνα που θέλει τη γυναίκα περιορισμένη στο σπίτι της και την ανατροφή των παιδιών της. Μέσα σ'αυτό το κοινωνικό κλίμα, η Έλλη, που τώρα πια είναι γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Nelly's, ανοίγει το πρώτο φωτογραφικό εργαστήριό της στην καρδιά της Αθήνας, στην οδό Ερμού 18, εξοπλίζοντάs το με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα της εποχής, που είχε φέρει από τη Γερμανία. Αμέσως, όλη η αριστοκρατική Αθήνα κατακλύζει το εργαστήριό της. Όλοι ζητούν να σταθούν μπροστά στη μηχανή της και να φωτογραφηθούν, βλέποντας πως η τέχνη του πορτρέτου γίνεται στα χέρια της αριστούργημα. Έτσι, η νέα φωτογράφος απαθανατίζει καθημερινά νέες προσωπικότητες, όπως τις οικογένειες Ωνάση και Λιβανού, τον Κωστή Παλαμά, την Αγγελική Χατζημιχάλη, τον Σπύρο Μελά, την Πηνελόπη Δέλτα και πολλούς άλλους.

Το 1927 πηγαίνει στο Ναύπλιο, στην Τρίπολη, στον Μυστρά και φωτογραφίζει τις συνθήκες στις οποίες ζούσε την εποχή εκείνη η επαρχία. Ιδιαίτερα ευαίσθητη είναι στο θέμα των προσφύγων απ' την Μικρά Ασία. Φωτογραφίζει τα σπίτια, την καθημερινή ζωή των ξεριζωμένων Μικρασιατών και τα σκαμμένα από τη θλίψη πρόσωπά τους. Όλες αυτές τις φωτογραφίες η Έλλη τις εκδίδει σε άλμπουμ με τον τίτλο "Προσφυγικοί Καημοί". Την ίδια εποχή φωτογραφίζει την παλιά Αθήνα. Με τις πρώτες φωτογραφίες που τραβά στις ξεχασμένες γειτονιές στους πρόποδες της Ακροπόλεως, εγείρεται μέσα της η εθνική συνείδηση και αποφασίζει ν' απαθανατίσει και να καταγράψει όλους τους εθνικούς θησαυρούς μας, προβάλλοντας ιδιαίτερα τις αρχαιότητες της Ακρόπολης, της Ολυμπίας, των Δελφών και πολλών άλλων αρχαιολογικών χώρων.

Σ' αυτόν τον ενθουσιασμό της συγκαταλέγεται και η περίφημη φωτογράφηση της μεγάλης χορεύτριας Μόνας Πάιβα στην Ακρόπολη. Η φωτογράφηση αυτή δημιούργησε σάλο, γιατί θεωρήθηκε ιεροσυλία η γυμνή γυναίκα στον Ιερό Βράχο - αδιαφορώντας για την αντιμετώπιση που είχε το γυμνό σώμα από τους δημιουργούς του Παρθενώνα. Απαντώντας στις αντιδράσεις, η Έλλη φωτογραφίζει τη μεγάλη Ουγγαρέζα χορεύτρια Νικόλσκα μεταξύ δύο κιόνων του Παρθενώνα, με το γυμνό εξαίσιο κορμί της μισοκαλυμμένο με αραχνοΰφαντα πέπλα. Η φωτογραφία αυτή έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από όλους, σαν εκπληκτικό έργο τέχνης.

Το 1929 ανέλαβε την αποκλειστική φωτογράφηση των παραστάσεων του Προμηθέα Δεσμώτη και των Ικέτιδων του Αισχύλου. Φωτογράφισε και τις μάσκες και τους χορευτές του πυρρίχιου, που παρουσιάζονταν στις Δελφικές Εορτές.

To 1935 εργάζεται για λογαριασμό του υπουργείου Τουρισμού θέτοντας τις βάσεις της "τουριστικής" φωτογραφίας. Θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και θα τραβήξει φωτογραφίες και κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ.


Το 1936, ξαναταξιδεύει στη Γερμανία, όπου παρακολουθεί και φωτογραφίζει τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο, ενώ έπειτα από τρία χρόνια ετοιμάζει γιγαντοαφίσες για το ελληνικό περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης στη Νέα Υόρκη - όπου θα την βρει η κήρυξη του πολέμου και, αντί για 30 ημέρες, θα παραμείνει για 27 χρόνια.

Το 1940, στα πλαίσια της οργάνωσης "Ελληνική Περίθαλψη", που έχουν στήσει οι Ελληνοαμερικάνοι για την ενίσχυση των μαχόμενων Ελλήνων, δίνει διαλέξεις, οργανώνει μπαζάρ και αναπτύσει πολύ αξιόλογη δραστηριότητα για να βοηθήσει την πατρίδα της. Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, το μεγάλο περιοδικό Life κυκλοφορεί με εξώφυλλό του μια φωτογραφία της, έναν Εύζωνα στην Ακρόπολη και κυριολεκτικά γίνεται ανάρπαστο. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1965. Το 1984, μετά την εγκατάστασή της στη Ν. Σμύρνη, η "Εστία Ν. Σμύρνης" της απονέμει Τιμητικό Δίπλωμα, ενώ τον επόμενο χρόνο η "Ένωση Σμυρναίων" τη βραβεύει επίσης. Το 1985 δώρισε όλο το αρχείο της στο Μουσείο Μπενάκη. Το 1992 κυκλοφορεί το βιβλίο "Πρόσωπα της Κρήτης", με φωτογραφίες που είχε τραβήξει κατά τις πολλές επισκέψεις της στη μεγαλόνησο. Τρία χρόνια αργότερα, το 1995, η Έλλη Σεραϊδάρη τιμάται με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα και, τον ίδιο χρόνο, η Ακαδημία Αθηνών τη βραβεύει με το βραβείο Γραμμάτων και Τεχνών.

Έπειτα από μια ζωή έντονης φωτογραφικής παρουσίας πέθανε στις 17 Αυγούστου 1998 στην Αθήνα.
Βιογραφικό - portfolio

Βενδίδα

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP