16.12.08

Ηώς, η θεά της αυγής

Η Ηώς ή Ηώ, η Αουρόρα των Λατίνων, στην Ελληνική μυθολογία ήταν η θεότητα-προσωποποίηση της αυγής, κόρη του Τιτάνα Υπερίωνα και της Τιτανίδας Θείας, και επομένως αδελφή της Σελήνης και του Ήλιου, του οποίου προηγείται κάθε μέρα στο ουράνιο ταξίδι του. Κατ' άλλη παράδοση ήταν κόρη της Ευρυφάεσσας (χαρακτηριστικό επίθετο της Ηούς) ή του Ήλιου (γενόμενος πατέρας εξ αδελφού) και της Ευφροσύνης (άλλο όνομα της Νύκτας).

Η Ηώς ήταν καθημερινή πρόδρομος του Ήλιου στον οποίο και άνοιγε κάθε αυγή με τα ρόδινα χέρια της τη "θύρα της Ανατολής". Έπειτα, στεφανοφορούσα με άνθη που την εφοδίαζαν πτηνά και με πολύπτυχο πέπλο, ανέβαινε στο τέθριππο άρμα της, ρίχνοντας άνθη και με υδρίες σκορπούσε ροδόσταμο στη Γη, την "πρωινή δρόσο", της οποίας οι σταγόνες άστραφταν σα διαμάντια στις πρώτες ακτίνες του Ήλιου που την ακολουθούσε.

Διακρινόμενη μεταξύ των θεαινών από το ελκυστικό κάλλος της και τις δελεαστικές χάριτες που είχε, η Ηώς προσέλκυσε τα ερωτικά βλέμματα του Άρη, με τον οποίο και κοιμήθηκε. Αυτό όταν το έμαθε η θεά Αφροδίτη την "καταράστηκε" ο βίος της να είναι πλήρης ερωτικών επεισοδίων, χωρίς όμως να βρίσκει και πλήρη ικανοποίηση. Αυτό και έγινε. Απειράριθμες ήταν πλέον οι θρυλούμενες παραδόσεις γύρω από τις ερωτικές σχέσεις της Ηούς. Πρώτος σύζυγος της ήταν ο Αστριαίος (προσωποποίηση του έναστρου ουρανού), με τον οποίο απέκτησε πολυάριθμους αστέρες, τον Εωσφόρο (Αυγερινό) και τους τέσσερις κύριους ανέμους: Αργέστη, Βορέα, Ζέφυρο και Νότο (προσωποποιήσεις κύριων διευθύνσεων) και μία κόρη την Δίκη. Δεύτερος ήταν ο Τιθωνός, ένας ωραιότατος νεανίας, τον οποίο απήγαγε η Ηώς στα ανάκτορα της στις όχθες του Ωκεανού (προσδιορισμός του ορίζοντα), αφού πέτυχε από τον Δία την αθανασία του, λησμονώντας όμως και να ζητήσει την αιώνια νεότητα του. Και έτσι παρότι τον έτρεφε με αμβροσία οι τρίχες της κεφαλής του άρχισαν να λευκαίνουν και ρυτίδες άρχισαν να εμφανίζονται στο μετωπό του. Ένας άλλος ήταν ο Ωρίωνας (προσωποποίηση του αστερισμού) και έπειτα ο Κέφαλος, ο γιος του θεού Ερμή και της Έρσης με τον οποίο απέκτησε τον Φαέθοντα.

Όσον αφορά την Τέχνη, εικονίζεται ως μία ωραιότατη νέα, άλλοτε με φτερά και άλλοτε πάνω σε χρυσό άρμα, που το σέρνουν άσπρα άλογα, να ραίνει την γη με δροσιά. Στις αρχαίες παραστάσεις που σώζονται (αγγεία κυρίως), εμφανίζεται να έχει φτερά, κάτι που είναι λογικό, ως θεότητα που ακολουθεί τον Ήλιο και ταξιδεύει στον ουρανό.

Το όνομά της ως "ηριγένει θεά" (γεννημένη το πρωί), όπως και μερικά από τα επίθετά της - λευκόπτερον, ροδοστεφή, ροδόσφυρον, χρυσήνιον και χρυσόθρονον - ομολογούν την ταύτισή της με την ανθρωπόμορφη ιδεατή αντίληψη της αυγής. Η Ηώς συνεχίζει μέχρι σήμερα να σκορπά γύρω της την πρωινή δρόσο και θα συνεχίζει αρματοδρομούσα σκορπίζοντας άνθη και καταδιώκουσα το σκότος...!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP