28.11.08

Το κτήμα


Έστω ότι έχω στην ιδιοκτησία μου ένα εύφορο αγρόκτημα, που κληρονόμησα από τους γονείς μου και σκοπεύω να κληροδοτήσω στα παιδιά μου. Οι παππούδες μου ήταν αυτοί που από χέρσο το έκαναν καλλιεργήσιμο και οι γονείς μου αυτοί που το έφτασαν εύφορο. Όλοι τους με θυσίες και κόπο. Και εγώ συνεχίζω να κοπιάζω να το διατηρήσω και να το βελτιώσω, ώστε να δώσω στα παιδιά μου κάτι καλύτερο απ' αυτό που πήρα. Έχω καμιά 10αριά εργάτες, που ζουν τις οικογένειές τους απ' αυτή τη δουλειά, και με την προσωπική μου εργασία καλύπτονται οι ανάγκες μου και βελτιώνεται σιγά σιγά και το κτήμα.

Μια μέρα εμφανίζεται ένας ζητιάνος ταλαιπωρημένος, πεινασμένος, κυνηγημένος και μου ζητάει τροφή και στέγη, με αντάλλαγμα εργασία. Λογικά δεν μου χρειάζεται άλλος εργάτης, αλλά εντάξει κρίμα είναι ο άνθρωπος, αφού δεν θα μου στοιχίσει και ιδιαίτερα, μπορεί να μείνει. Την επόμενη έρχεται άλλος ένας σε αντίστοιχη κατάσταση, μαζί με το παιδάκι του. Λυπάμαι και το παιδάκι, τον κρατάω κι αυτόν με τους ίδιους όρους. Μετά άλλος κι άλλος. Πλέον η τροφή και η στέγη μου στοιχίζει συνολικά περισσότερο απ' τα μεροκάματα των παλιών εργατών μου. Σκέφτομαι και ωφελιμιστικά (περισσότεροι εργάτες με το ίδιο κόστος και κάνω και φιλανθρωπία) και αρχίζω να διώχνω σιγά-σιγά τους παλιούς, δανείζοντάς τους κάτι ψιλά μέχρι να βρουν κάνα μεροκάματο αλλού και αφήνοντάς τους να φυτοζωούν στις παρυφές του κτήματος. Τιγκάρω το αγρόκτημα από ζητιάνους-εργάτες, οι οποίοι όμως σιγά-σιγά δε νιώθουν πεινασμένοι και κυνηγημένοι, αλλά κορόιδα. Και δυσανασχετούν, απαιτώντας όλο και περισσότερα. Αρχίζω να τους πληρώνω, αλλά είναι ήδη πολλοί και το αγρόκτημα έχει αγγίξει τα όριά του σε παραγωγή, ενώ οι παλιοί εργάτες ζουν όλο και χειρότερα. Ταλαιπωρημένοι ζητιάνοι συνεχίζουν να έρχονται όμως, ικετεύοντας ψίχουλα με αντάλλαγμα την διαμονή και εργασία τους. Εύκολα πια, οι πρώτοι ζητιάνοι-εργάτες ακολουθούν την μοίρα των παλιών εργατών μου και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αργά, αλλά σταθερά οι πόροι του αγροκτήματος δεν φτάνουν να θρέψουν τους νυν και να δανείσουν τους πρώην, πολλοί στρέφονται στις κλοπές πόρων για να επιβιώσουν και συνεχίζουν να έρχονται νέοι ζητιάνοι... Το κτήμα εξαθλιώνεται και αρχίζω να δανείζομαι και εγώ για ν' ανταπεξέλθω...

Μόλις υποθήκευσα την κληρονομιά των παιδιών μου, χωρίς ελπίδα ανάκτησής της.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP