11.12.07

Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη

Ε, ναι λοιπόν, φτάσαμε και σ΄αυτό το σημείο: να αυτοπροσδιοριζόμαστε αναλόγως τον σεξουαλικό μας προορισμό. Πάντοτε με ενοχλούσε ο συνδικαλισμός του κ@λου, αλλά το θέμα έχει παραγίνει πια. Κυριολεκτώ. Συνδικαλισμός του κ@λου. Υπάρχουν άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες που έχουν συνδικαλίσει την ομοφυλοφιλία τους και την έχουν κάνει σημαία τους κυριολεκτικά και μεταφορικά. Θέλουν –λέει- δικαιώματα. Τι δικαιώματα; Τους απαγόρευσε κανείς να συνουσιάζονται; Ασχολείται κανείς μαζί τους; Είμαστε με τα καλά μας; Με φαντάζεστε να συστήνομαι ως εξής; «Μιράντα Κολοκυθοπούλου, ετεροφυλόφιλη». Άκομψο, γελοίο, τραγικό. Και όμως, αυτοί οι άνθρωποι, δηλαδή οι ομοφυλόφιλοι, γυναίκες και άνδρες, έχουν σηκώσει κεφάλι παγκοσμίως και προσπαθούν να πείσουν ότι είμαστε όλοι ελέφαντες και ότι αυτοί είναι οι φυσιολογικοί. Μέχρι και τα ζώα κατηγορούν ότι είναι ομοφυλόφιλα (θα’ θελαν...) και σε λίγο θα μας πουν ότι και ο Θεός ήταν gay και γι΄αυτό τους προίκισε με αυτό το ειδικό "προσόν".

Γνωρίζουμε όλοι το γνωστό ανέκδοτο, που είναι όμως πραγματική απορία «Αφού δεν γεννάνε, πώς πολλαπλασιάζονται;». Θα σας πω αμέσως πώς. Παρατηρήστε τί προβάλλεται στην τηλεόραση, στις διαφημίσεις, στη λογοτεχνία, στις ταινίες, κτλ. Υπάρχει μια παγκόσμια ομοφυλοφιλική κουλτούρα, που προσπαθεί να πείσει τους πάντες ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά και ότι όλοι οι υπόλοιποι είμαστε σχεδόν ανώμαλοι. Η προβολή των ομοφυλόφιλων είναι αναμενόμενη κατά τη γνώμη μου. Εξυπηρετεί δύο σκοπούς, που αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοτρέφονται. Ο ένας σκοπός είναι το κέρδος. Ο ομοφυλόφιλος είναι gay, δηλαδή χαρούμενος(!), άρα και καταναλωτής. Γιατί να είναι καταναλωτής; Για μια σειρά από πολύ λογικές αιτίες. Δεν έχει οικογένεια, δουλεύει περισσότερο συνήθως, έχει λεφτά και μάλιστα λεφτά για τον εαυτό του και μόνο, θέλει συνεχώς να αυτοπροβάλλεται και φυσικά έχει πέσει επάνω του το παγκόσμιο μάρκετινγκ, που τον βομβαρδίζει με διαφημίσεις προϊόντων κάθε τύπου και παράλληλα τον χαϊδεύει λέγοντάς του ότι είναι ξεχωριστός/ή. Ο άλλος σκοπός που εξυπηρετεί η προβολή των ομοφυλοφίλων είναι και ο λιγότερο προφανής: οι ομοφυλόφιλοι πράγματι δεν πολλαπλασιάζουν το είδος τους με τον φυσικό τρόπο, που είναι η αναπαραγωγή, και έτσι μειώνεται ο παγκόσμιος πληθυσμός. Συνωμοσιολογικό σενάριο; Ίσως. Όμως είναι μια πραγματικότητα. Δεν γεννάνε. Σκεφτείτε τώρα στην Ελλάδα, που μαστίζεται από την υπογεννητικότητα, να έχουμε και αύξηση του πληθυσμού τους. Πάει, τελειώσαμε.

Προσωπικά ΑΔΙΑΦΟΡΩ για το αν κάποιος δεν σέβεται τον εαυτό του, ΑΠΑΙΤΩ όμως να σέβεται την κοινωνία μέσα στην οποία γεννήθηκε, μεγάλωσε, ζει, εργάζεται και κινείται και αν δεν την σέβεται, τουλάχιστον ας το παραδέχεται ότι δεν έχει ίχνος σεβασμού και προσαρμοστικότητας και ας μείνει στο περιθώριο. Από πότε οι περιθωριακοί έγιναν πρότυπο; Δεν κατάλαβα! Ένας από τους βασικούς λόγους που έπαψα να βλέπω τηλεόραση είναι αυτοί. Βαρέθηκα να βλέπω χαριεντιζόμενες αδελφές παντού να προβάλλουν σάπια πρότυπα και σε ώρες που παρακολουθούν γιαγιάδες, παππούδες και παιδιά. Και καλά αυτοί, έχουν πρόβλημα με τον εαυτό τους, τα κανάλια που τους προβάλλουν θεωρούν ότι ενδιαφέρει κανένα όλη αυτή η κατάσταση; Όχι, απλά τους έχουν διαφημίσει τόσο, ώστε να τους έχουν κάνει "ενδιαφέροντες". Ήθελα να ήξερα γιατί πρέπει να είναι τόσο ενδιαφέρουσα και με θετικό τρόπο η ανωμαλία γενικώς.

Θυμάμαι το κατάπτυστο βιβλίο «Το τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή. Ξεκινάει βάζοντας μια μάνα να καταριέται φρικτά την κόρη της, ότι είναι γεροντοκόρη και δεν την αφήνει να χαρεί τη ζωή της με τους άνδρες της. Συνεχίζει προβάλλοντας ως τέρας την κόρη, που είναι η γυναίκα γενικώς στη φαντασία του Ταχτσή, και εκθειάζοντας τη μάνα, που είναι η γυναίκα που θα ήθελε να είναι ο ίδιος ο Ταχτσής - ήταν τραβεστί και εκδιδόταν (αυτά είναι η δική μου ερμηνεία επάνω στο βιβλίο και πιστεύω πως, όποιος το διαβάσει και γνωρίζει και τον βίο του μακαρίτη Ταχτσή, το ίδιο συμπέρασμα θα βγάλει. Ο μακαρίτης, είχε γράψει πολλά εμετικά κείμενα σχετικά με την δράση του). Αυτό το βιβλίο θεωρείται ως αριστούργημα ελληνικού μυθιστορήματος του 20ου αιώνα! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Οι ομοφυλόφιλοι είναι βαρετοί. Η ψυχιατρική έχει αποφανθεί προ πολλού για αυτούς και οι ίδιοι πάσχουν και από κάτι προφανές στον οποιονδήποτε τους συναναστραφεί: από αθεράπευτη εμμονή με το πάθος τους. Όλη τους η ζωή είναι προσαρμοσμένη σε αυτό και αρκετοί το παρακάνουν, προκαλώντας την κοινή γνώμη και την δημόσια αιδώ, για να μην αναφερθώ και στην (μειονότητα, θέλω να ελπίζω, ανάμεσά τους) των παιδεραστών, που χρειάζονται παλούκωμα με συνοπτικές διαδικασίες, μπας και καταλάβουν έστω και αργά, πως αισθάνεται το αγόρι που υφίσταται αυτή την ανώμαλη φρίκη. ΠΑΛΟΥΚΩΜΑ! Επαναλαμβάνω τη λέξη και την γράφω και με κεφαλαία. Αδιαφορώ και για την "θεραπεία" του κάθε ανώμαλου παιδεραστή (εννοείται και κάθε ετεροφυλόφιλου ανώμαλου παιδεραστή, όλοι ανεξαιρέτως οι παιδεραστές είναι ανώμαλοι) και για την "ομαλή επανένταξή του στην κοινωνία". Να επανεντάξεις τί και γιατί στην κοινωνία; Ποια κοινωνία τους θέλει αυτούς; Ούτε καν η ίδια η πλειοψηφία των ομοφυλόφιλων, που σίγουρα θα ήθελε να τους εξαφανίσει, γιατί συν τοις άλλοις, πολλοί άνθρωποι τείνουν να εξομοιώνουν όλους τους ομοφυλόφιλους με τους ομοφυλόφιλους παιδεραστές, ενώ δεν είναι έτσι, και τελικά αποδίδονται ανεξαιρέτως σε όλους τους ομοφυλόφιλους οι εγκληματικές πράξεις των ομοφυλόφιλων παιδεραστών. Εμένα με ενδιαφέρει αποκλειστικά και μόνο το αθώο θύμα, που για αυτό δεν μιλάει κανείς, λες και δεν υπάρχει. Τέτοια ευαίσθητη κοινωνία, που κατά τα άλλα στάζει η ουρά του γαϊδάρου όταν κάποιος τολμήσει καν να εκφραστεί αρνητικά για τους λαθρομετανάστες. Ποιος θα θεραπεύσει το παιδί και ποιος θα το επανεντάξει στην κοινωνία, που ένα παιδί που βιάζεται (έχουμε και τους άλλους τους ανώμαλους τώρα στην Ολλανδία, που μιλάνε για "συναίνεση" του δωδεκάχρονου στη σχέση του με ενήλικα) και λογικά θα βλέπει άνθρωπο και θα τον νομίζει για κτήνος; Ποιος θα πείσει αυτό το παιδί ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτσι; Ποιος μπορεί να του εξηγήσει γιατί το έπαθε αυτό και τι το ενδιαφέρει το παιδί αν κάποιοι ανεγκέφαλοι εγκληματίες υπερασπίζονται το κάθε κτήνος; Πώς να αισθάνεται ένα τέτοιο παιδί; Τί εφιάλτες να βλέπει κάθε βράδυ;

Θέλω να δηλώσω αυτό που έβαλα ως τίτλο αυτού του κειμένου. Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη. Είμαι περήφανη που ζω φυσιολογικά και που δεν ασχολούμαι συνέχεια με το να ικανοποιήσω μια – ακόρεστη - δίψα για γυναίκες. Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη που δεν με δείχνουν με το δάχτυλο οι νορμάλ άνθρωποι και οι άνθρωποι που σέβομαι και εκτιμώ. Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη που μπορώ και θέλω να κάνω οικογένεια. Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη που δεν πάσχω ψυχοσωματικά. Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη που δεν κακοποιώ τη φύση μου. Είμαι ετεροφυλόφιλη και είμαι περήφανη που είμαι ετεροφυλόφιλη! Είμαι ετεροφυλόφιλη γιατί έτσι μου αρέσει! Και δεν θα δώσω και λογαριαμό σε κανένα, ούτε θα απολογηθώ για το αυτονόητο.


Είμαι γυναίκα και είμαι περήφανη που μου αρέσουν οι άνδρες. Οι κανονικοί. Οι άξεστοι. Τα "φαλλοκρατικά γουρούνια", που λένε και οι φίλες μου οι φεμινίστριες. Και όχι οι ψιλογκέι. Είμαι ετεροφυλόφιλη και τελευταία δεν αισθάνομαι καλά. Θέλω να οργανώσουμε κι εμείς ένα "Straight Pride" να διαδηλώσουμε την υπερηφάνεια μας που ζούμε και χαιρόμαστε τη φύση μας και που είμαστε ετεροφυλόφιλοι. Καλύτεροι είναι οι άλλοι; Όχι!


Strt

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP