29.11.07

Το ανθρώπινο σώμα: Η απτή ενσάρκωση της ιδέας του Κάλους

Στα αρχαία αγγεία, στις τοιχογραφίες, στα αγάλματα. Η πλαστικότητα των γραμμών, η απεικόνιση της Ψυχής και των συναισθημάτων. Η έκφρασή τους, άγγιγμα δημιουργίας από χέρια θνητά, που όμως πλησίασαν τη θεϊκή ουσία. Να σέβεσαι το ανθρώπινο σώμα σημαίνει να αγαπάς τη Φύση, σημαίνει να τιμάς το Θεό. Να απεικονίζεις τη Φύση στην Τέχνη σου είναι θρησκευτική λατρεία. Σκοπός της Τέχνης είναι να δημιουργεί εικόνες, οι οποίες αναπαριστούν τα δημιουργήματα του Θεού. Η Τέχνη πρέπει να είναι ιέρεια του Ωραίου και του Υψηλού, ώστε να διαιωνίζεται η φύση των υγιών δημιουργημάτων του Θεού.

Τον τελευταίο αιώνα, η δικτατορία της διεθνούς των αυτοχρησθέντων καλλιτεχνών και οι γαμψομύτηδες γκαλερίστες και κριτικοί τέχνης, σ’ έμαθαν να θεωρείς καλλιτέχνες τον Πικάσο, τον Ματίς, τον Σαγκάλ, τον Γκογκέν, τον Καντίνσκυ. Οτιδήποτε απεικόνιζε την φυσική πραγματικότητα ήταν ξεπερασμένο, μουσειακό. Πολλοί τόλμησαν να πουν, με μέγιστη αλαζονεία, ότι ο Βέγκενερ, ο Παλμιέ, ο Μπρέκερ, ο Τόρακ, δεν είναι καλλιτέχνες και πως τα έργα τους δεν είναι έργα τέχνης. Ο καλλιτεχνικός μπολσεβικισμός διαστρέβλωσε τη Φύση, λοιδόρησε τη θεϊκή ουσία, επιχείρησε να διαταράξει την ανθρώπινη και τη συμπαντική αρμονία. «Ο κόσμος των μπουρζουάδων είναι Μαρξιστικός… Σχέδιο του Μαρξισμού είναι να παραδώσει συστηματικά τον κόσμο στα χέρια του Εβραϊσμού».

Έλληνα, Έλληνα στο Αίμα και Έλληνα στην Ψυχή, η Τέχνη είναι γέννημα δικό σου. Είναι ώρα να πάρεις την Τέχνη στα χέρια σου. Είναι ώρα να φτιάξεις τα δική σου Τέχνη, να υμνήσεις το δικό σου αγλαόφωτο κόσμο στη ζωγραφική, στην ποίηση, στη μουσική. «Αυτοί που τους διάλεξε η μοίρα να αποκαλύψουν την ψυχή ενός λαού, να την κάνουν να μιλήσει στην πέτρα ή να αντηχήσει μέσα απ’ τους ήχους, ζουν υπό την αιγίδα μιας ισχυρής, παντοδύναμης, τα πάντα πληρούσας δυνάμεως».
«Για να’ναι ο νους σου δυνατός, πρέπει να βρίσκει στέγη σ’ ένα γερό σώμα».

Για αιώνες το σώμα θεωρήθηκε φυλακή του Πνεύματος. Τιμωρήθηκε με αποστέωση. Σκεπάστηκε με μαύρα κρέπια. Μαστιγώθηκε από φανατικούς ηγουμένους σε κελιά κολαστήρια της ελευθερίας της Σκέψης. Στον αιώνα της ελευθερίας, παραμορφώθηκε. Το ανδρικό σώμα ξέρασε μούσκουλα εκεί που δεν είχε, καννιβαλίζοντας «συμπληρώματα διατροφής». Το γυναικείο έγινε η ασθενική, χολεριασμένη οπτασία μαστουρωμένων κίναιδων. Τα ροδαλά μάγουλα της νιότης φυλακίστηκαν στα σιδερόφραχτα κελιά και τσιμεντένια κάστρα, που τα φυλούν σιδερένια βρυχώντα τέρατα. Τα ροδαλά μάγουλα της νιότης ανταλλάχτηκαν με τα make up μιας Rubinstein, ενός Max και μιας Esther.

Το ανθρώπινο σώμα. Η κατοικία του Πνεύματος και της Ψυχής μας. Η θεϊκή μήτρα της σκέψης μας. Να απεικονίζεις τη Φύση στην Τέχνη σου είναι Πίστη στη συνέχεια του Κόσμου, στη συνέχεια της Ύπαρξης. «Η Τέχνη υπήρξε πάντοτε η έκφραση μιας ιδεολογικής και θρησκευτικής εμπειρίας και ταυτόχρονα η έκφραση μιας πολιτικής θελήσεως». Αγάπησε την Τέχνη. Αγάπησε την Ομορφιά. Κάνε σήμερα κιόλας Πολιτική. Κάνε σήμερα κιόλας Τέχνη.


Ε.Χ.Π.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP