11.7.07

H γυναίκα-δάσος...

Όταν ήμουν μικρή, τις μέρες του χειμώνα με λιακάδα, η μητέρα μου με πήγαινε βόλτα στα χωράφια, γύρω απ’ το μέρος που μεγάλωσα. Ανάμεσα σε αμπέλια, φιστικιές και περιβόλια, έτρεχα μέσα στα χώματα και πρασίνιζα άφοβα τα ρούχα μου. Μάθαινα τα λουλούδια και τ’ άγρια χόρτα, τα πουλιά και τ’ άκακα φίδια. Μάθαινα ότι δεν πρέπει να χαλάμε τις φωλιές των πουλιών, ούτε να ξεριζώνουμε περισσότερο χαμομήλι απ’ όσο χρειαζόμαστε – «πάντα εκεί θα είναι»…

Όχι πια! Δεν είναι εκεί. Ούτε παιδιά που τρέχουν και παίζουν με τα χώματα, ούτε φωλιές, ούτε χαμομήλι είναι εκεί. Αν πει κανείς ότι λυπάται, εγώ τον λυπάμαι πιο πολύ. Πνίγομαι από οργή κι έχω μείνω άφωνη από αυτή τη μανία με το μαύρο στην φυσική του μορφή: Καπνός και στάχτη. Και παίζει το μυαλό κάτι παιχνίδια…

Σκέφτομαι μια οποιαδήποτε γυναίκα ανάμεσά μας, με το γνωστό σε όλες σχεδόν πρόγραμμα, που περιλαμβάνει δουλειά πολλή, φίλους λίγο, επικοινωνία ελάχιστη, παιδιά ούτε γι’ αστείο. Μαύρες, σκοτεινές, κατά φαντασίαν θηλυκές φιγούρες. Υπάρχει μαγικό φίλτρο να δώσει υπόσταση σ’ αυτές; Μπροστά σε κάθε είδους θάνατο, μια γυναίκα αντικαθιστά την απώλεια με μια νέα ζωή.

Όλα γύρω σου σε έχουν πείσει ότι δεν αξίζει την προσπάθεια και τον μόχθο που θα υπομείνεις αν φέρεις παιδιά στον κόσμο. Αναρωτήσου πόσο βολεύει τους παγκόσμιους καταστροφείς αυτή η άποψη. Η μητρότητα έχει την απίστευτη δύναμη να διαμορφώνει ασφαλές περιβάλλον για την ζωή που δημιουργεί. Έχει την ικανότητα να κατατροπώνει κάθε απειλή. Έχει το προνόμιο να μεταμορφώνει τον κόσμο στον οποίο θα φέρει τα παιδιά που θα γεννήσει. Στερούν καθημερινά αυτά τα γνωρίσματα από κάθε γυναίκα. Κάθε γυναίκα που αρνείται την μητρότητα είναι ένα καμμένο δάσος. Και κάθε καμμένο δάσος είναι ένας χαμένος κόσμος!!!


Τελέσιλλα

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΩΡΑ
Εθνικίστριες και Υπερήφανες!
Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη.

  © Blogger templates 'Neuronic' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP